Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 kwietnia 2018 r., II SA/Wr 108/18

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 kwietnia 2018 r., II SA/Wr 108/18

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 6 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] grudnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę domu jednorodzinnego z wykonaniem niezbędnej infrastruktury technicznej postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.

Uzasadnienie

2 K. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę z dnia [...] grudnia 2017 r. na decyzję Wojewody D.

3 z dnia [...] grudnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę domu jednorodzinnego

4 z wykonaniem niezbędnej infrastruktury technicznej.

5 Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę K. S. na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej jako " p.p.s.a.".

6 W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że braki formalne skargi (właściwa ilość odpisów skargi, wpis od skargi), nie zostały przez skarżącą uzupełnione w terminie, lecz po upływie zakreślonego siedmiodniowego terminu.

7 Skarżąca odebrała wezwanie w przedmiocie uzupełnienia braków formalnych w dniu [...] marca 2018 r., zatem siedmiodniowy termin o którym mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a. upłynął z dniem [...] marca 2018 r. Skarżąca w dniu [...] marca 2018 r. skierowała odpisy skargi i wniosek o przyznanie prawa pomocy, za pośrednictwem operatora pocztowego, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, jednakże za pośrednictwem Wojewody D. Organ ten przekazał Sądowi korespondencję skarżących w dniu [...] marca 2017 r. i to tę datę należało uznać za datę uzupełnienia braków skargi.

8 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

9 Przedstawione powyżej okoliczności sprawy, stanowią podstawę do wypowiedzenia się co do braku podstaw do przyznania skarżącej prawa pomocy,

10 w świetle art. 247 p.p.s.a. – z uwagi na oczywistą bezzasadność skargi. W myśl art. 243 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy nie przysługuje jednak stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi (art. 247 p.p.s.a.).

11 Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie i doktrynie poglądem, skarga jest oczywiście bezzasadna wtedy, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Chodzi więc o sytuację, w której obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Jan Paweł Tarno, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004 r., str. 320-321; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 sierpnia 2009 r., sygn. akt I OZ 788/09, LEX, nr 552419). W szczególności dotyczy to sytuacji, w której skarga kwalifikuje się do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 p.p.s.a. (por. Jan Paweł Tarno, Prawo

12 o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Warszawa 2010,

13 s. 573).

14 Stwierdzenie przez Sąd oczywistej bezzasadności skargi wyklucza możliwość merytorycznego rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy. W konsekwencji nawet w przypadku, gdy sytuacja materialna strony uzasadniałaby przyznanie jej prawa pomocy, to oczywista bezzasadność skargi skutkuje odmową przyznania prawa pomocy.

15 Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie, albowiem skarga K. S. jako skarga, której nie można nadać dalszego biegu, z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym była mowa powyżej.

16 Wobec tego z przyczyn wskazanych powyżej, brak było podstaw do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

17 Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności stwierdzić należy, że ze względu na oczywistą bezzasadność skargi, na mocy art. 247 p.p.s.a. należało orzec jak

18 w sentencji.