Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 kwietnia 2021 r., III SO/Wr 46/20

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 kwietnia 2021 r., III SO/Wr 46/20

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankowska - Szostak po rozpoznaniu w Wydziale III w dniu 14 kwietnia 2021 r. sprawy z wniosku I. S. o wymierzenie grzywny Wojewodzie Dolnośląskiemu w przedmiocie nieprzekazania sądowi skargi postanawia: oddalić wniosek.

Uzasadnienie

2 I. S. (dalej: skarżący, strona skarżąca), reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wnioskiem z dnia 26 listopada 2020 r. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu o wymierzenie Wojewodzie Dolnośląskiemu (dalej: Organ) kary grzywny za nieprzekazanie tut. Sądowi skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania w terminie 30 dni od dnia jej otrzymania. Uzasadniając swoje żądanie Skarżący wskazał, że w dniu 15 września 2020 r. wniósł, poprzez platformę elektroniczną e-PUAP, skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Organ w sprawie o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Skuteczne doręczenie tej skargi Organowi nastąpiło w dniu 15 września 2020 r. O fakcie nieprzekazania przez Organ skargi do Sądu w ww. terminie, pełnomocnik Strony dowiedział się w dniu 23 listopada 2020 r. podczas rozmowy telefonicznej z Wydziałem Informacji Sądowej.

3 Organ, wezwany przez Sąd do udzielenia odpowiedzi na ww. wniosek, wskazał że skarga została przekazana Sądowi w terminie – w dniu 14 października 2020 r. Z urzędu wskazania wymaga, że ww. skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania została zarejestrowana pod sygn. akt III SAB/Wr 1630/20.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

5 Wniosek podlegał oddaleniu.

6 Zgodnie z art. 54 § 1 i § 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U . z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do elektronicznej skrzynki podawczej tego organu.

7 Stosownie zaś do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.

8 Jak natomiast stanowi art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się przez organ do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

9 Z konstrukcji art. 55 § 1 u.p.p.s.a. wynika, że ów przepis przez znajdujące się tam określenie "sąd może orzec", ma charakter fakultatywny. Zatem sąd nie jest zobligowany, nawet przy spełnieniu ustawowych przesłanek, do wymierzenia grzywny organowi za nieprzekazanie w określonym terminie skargi wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy. Oznacza to, że przy rozstrzygnięciu wniosku skarżącego sąd obowiązany jest wziąć pod rozwagę wszystkie okoliczności sprawy, w szczególności czas jaki upłynął od wniesienia skargi.

10 Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanego wniosku wskazać trzeba, że z akt sprawy o sygn. III SAB/Wr 1630/20 ze skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Organ w sprawie z wniosku Skarżącego o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, wniesionej w dniu 15 września 2020 r. wynika, że owa skarga (wraz z odpowiedzią na skargę) oraz aktami administracyjnymi sprawy została przesłana przez Organ do tut. Sądu 14 października 2020 r.

11 Mając na uwadze powyższe, należy uznać, że przedmiotowa skarga wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi została przekazana w terminie.

12 Podsumowując Sąd uznał, że żądanie Skarżącego podlega oddaleniu na podstawie art. 151 w zw. z art. 166 i art. 55 § 1 p.p.s.a., o czym orzekł jak w sentencji.