Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 5 listopada 2015 r., III SA/Wr 503/15

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 5 listopada 2015 r., III SA/Wr 503/15

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sędziowie Sędzia NSA Jerzy Strzebinczyk, Sędzia WSA Anna Moskała, Marcin Miemiec (sprawozdawca), Protokolant Z-ca Kierownika Sekretariatu Wydziału III Halina Rosłan, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 5 listopada 2015 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania decyzji stwierdzającej wygaśnięcie koncesji oddala skargę w całości.

Uzasadnienie

2 Pismem z dnia 5 marca 2014 r. "A" sp. z o.o. z siedzibą

3 w L. (poprzednio: "B" Sp. z o.o.), wystąpiła do Starostwa Powiatowego w G., Wydziału Ochrony Środowiska z wnioskiem o wydanie decyzji stwierdzającej wygaśnięcie koncesji z dnia [...] marca 2008 r. (nr [...]) wydanej na czas określony do dnia [...] marca 2018 r., z powodu zakończenia eksploatacji wydobytej kopaliny złoża "[...]", w obszarze górniczym "[...]".

4 Decyzją z dnia [...] lipca 2014 r. (nr [...]) Starosta G. odmówił wydania decyzji stwierdzającej wygaśnięcie koncesji z dnia [...] marca 2008 r., wydanej na rzecz strony skarżącej. W uzasadnieniu wskazał, że z powodu nieuzupełnienia przez Spółkę wniosku o niezbędne dokumenty, które mogły stanowić podstawę dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, a w konsekwencji prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy, odmówił wydania decyzji wygaszającej koncesję.

5 Od niniejszej decyzji strona skarżąca wywiodła odwołanie, po rozpoznaniu którego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L., orzeczeniem z dnia [...] września 2014 r., (nr [...]), uchyliło decyzję organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. Wskazało na konieczność uzupełnienia materiału dowodowego o dokumentację mogącą potwierdzić fakt zakończenia przez Spółkę "A" eksploatacji kopaliny ze złoża "[...]".

6 W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Starosta G. decyzją z dnia [...] lutego 2015 r. (nr [...]) ponownie odmówił stronie skarżącej wydania decyzji stwierdzającej wygaśnięcie koncesji z dnia [...] marca 2008 r., udzielonej "B" Sp. z o.o. z siedzibą w L. W uzasadnieniu wskazał, że wezwał pełnomocnika strony do uzupełnienia wniosku o niezbędną dokumentację i pisemne wyjaśnienia, w tym o przedłożenie:

7 - dodatku do dokumentacji geologicznej złoża "[...]" obejmującego rozliczenie zasobów wykonanego zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 22 grudnia 2011 r., w sprawie dokumentacji geologicznej złoża kopaliny (§ 8.3),

8 - operatu obmiarowego za lata 2011-2013, który winien być wykonany zgodnie z art. 101 ust. 6 ustawy Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. z 2014 r. poz. 613), ponieważ poprzednio wykonany operat obejmował okres do 2010 r.,

9 - oświadczenia kierownika ruchu zakładu górniczego, który nadzorował wydobycie zgodnie z art. 112 ustawy Prawo geologiczne i górnicze, z podaniem informacji o terminie faktycznego zakończeniu eksploatacji.

10 Tymczasem pełnomocnik "B" Sp. z o.o. przekształconej w firmę "A" Sp. z o.o., w dniu [...] grudnia 2014 r. przesłał pismo, w którym stwierdził, iż żądanie takich dokumentów i wyjaśnień jest niezasadne.

11 Pismem z dnia [...] grudnia 2014 r. (nr [...]) Starosta G. ponownie - na podstawie art. 7 kpa - wystąpił do strony o dostarczenie ww. dokumentów. Na pismo to organ nie uzyskał żadnej odpowiedzi. W piśmie z dnia [...] stycznia 2015 r. (nr [...]) organ wezwał pełnomocnika Spółki do dostarczenia niezbędnych dokumentów, wówczas również nie uzyskał żadnej odpowiedzi. Dalej organ dwukrotnie (pismem z dnia [...] grudnia 2014 r. (nr [...]) i pismem z dnia [...] stycznia 2015 r. (nr [...]) wzywał W. G., który pełnił w 2012 r. obowiązki kierownika ruchu zakładu górniczego eksploatującego złoże "[...]", do udzielenia informacji:

12 - czy pełnił funkcję kierownika ruchu zakładu górniczego lub kierował i nadzorował ruchu zakładu górniczego dla złoża "[...]", a jeśli tak, to w jakim okresie,

13 - w jaki sposób prowadzone było wydobycie,

14 - w jaki sposób prowadzone było kierowanie i dozorowanie ruchem zakładu górniczego w związku z eksploatacją złoża "[...]" i na czym ono polegało,

15 1. w jaki sposób dokumentowane było wykonywanie tych czynności. W. G. nie udzielił jednak żadnej informacji w tej sprawie.

16 Starosta G. zwrócił się także do Okręgowego Urzędu Górniczego we W. o udzielenie informacji:

17 - czy w ramach nadzoru, zgodnie z art. 102 ust. 3 i ust. 4 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. z 2014 r. poz. 613) Okręgowy Urząd Górniczy we W. sprawował nadzór i kontrolował wykonanie operatu ewidencyjnego dla złoża ",[...]" za okres 2011-2013, wraz z podaniem wszystkich informacji na ten temat, ponieważ poprzednio wykonany operat obejmował okres do 2010 r.,

18 - czy w okresie od 1 stycznia 2011 r. do 30 czerwca 2014 r. Okręgowy Urząd Górniczy we W. prowadził kontrole związane z eksploatacją złoża "[...]"

19 i jakie były wyniki tych kontroli,

20 - czy OUG posiada informację, kto w okresie od 1 stycznia 2011 r. do 30 czerwca 2014 r., zgodnie z art. 112 cyt. ustawy, kierował i dozorował ruchem zakładu górniczego eksploatującego złoże "[...]" na podstawie wydanych koncesji,

21 - czy posiada informację, w jaki sposób prowadzone było kierowanie i dozorowanie ruchem zakładu górniczego w związku z eksploatacją złoża "[...]" oraz w jaki sposób dokumentowane było wykonywanie tych czynności w okresie od 1 stycznia 2011 r. do 30 czerwca 2014 r.

22 Okręgowy Urząd Górniczy we W. w piśmie z dnia [...] grudnia 2014 r. potwierdził, że w czasie kontroli przeprowadzonej w dniu [...] czerwca 2013 r., jako kierownik ruchu zakładu górniczego eksploatującego złoże "[...]" zatrudniony był W. G. W kontrolowanej "Książce prowadzenia ruchu zakładów górniczych "[...]" i "[...]", ostatni wpis dotyczący wydobycia pochodzi z listopada 2012 r. Oznacza to, że w I półroczu 2013 r. eksploatacja mogła być prowadzona bez nadzoru kierownika ruchu. Za I półrocze 2013 r. złożono informacje o wielkości wydobycia 2080 ton.

23 Konkludując organ I instancji stwierdził, iż brak uzupełnienia wniosku o niezbędne dokumenty i niedostarczenie wyjaśnień niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy, uniemożliwia wydanie w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami decyzji stwierdzającej wygaśnięcie koncesji. Od tej decyzji strona skarżąca wywiodła odwołanie.

24 Decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r. (nr [...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L., po rozpoznaniu odwołania, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ II instancji powołał treść art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. z 2015 r., poz. 196, zwanej dalej u.p.g.g.) i wskazał, że jak wynika z dokumentów, Spółka żądanie wygaszenia koncesji oparła na przesłance określonej w art. 38 ust. 1 pkt 5 u.p.g.g. dotyczącej zrzeczenia się koncesji. Podała przy tym, że wniosek został złożony w związku z zakończoną eksploatacją wydobytej kopaliny złoża "[...]".

25 Organ podtrzymał pogląd, wyrażony już w decyzji uchylającej z dnia [...] września 2014 r. (nr [...]), że pomimo braku obwarowania przez ustawodawcę przesłanek z art. 38 ust. 1 pkt 1-5 u.p.g.g., obowiązkiem przedłożenia wraz z wnioskiem o wygaszenie koncesji, stosownej dokumentacji potwierdzającej zakończenie wydobycia czy rozliczenie złoża - koncesjonariusz deklarujący "zrzeczenie się koncesji" o ile sam nie przedłoży odpowiednich dokumentów, nie powinien uchylać się od udzielenia odpowiedzi w tym zakresie w przypadku zwrócenia się o nie przez organ, do którego wystąpił z wnioskiem o wygaszenie koncesji. Organ prowadzący postępowanie ma obowiązek, w świetle przepisów k.p.a. - czemu również nie przeczył w odwołaniu pełnomocnik strony skarżącej - przeprowadzić w sposób wnikliwy całe postępowanie wyjaśniające w taki sposób, aby zgromadzone dowody pozwoliły na wydanie prawidłowego rozstrzygnięcia.

26 Dalej organ II instancji wskazał, że bezspornie wystąpienie przez określony podmiot o wydanie decyzji wygaszającej koncesję wiąże się z zaprzestaniem wydobycia kruszywa ze złoża. Taką też deklarację złożyła, w piśmie z dnia [...] marca 2014 r., "B" Sp. z o.o. z siedzibą w L., obecnie "A" Sp. z o.o., podając, iż wniosek został złożony w związku z zakończoną eksploatacją kopaliny złoża "[...]". Okoliczność tę potwierdził w odwołaniu także pełnomocnik skarżącej Spółki. Twierdzeniom tym, jak podkreślił organ, przeczą jednak - w sposób oczywisty - wyniki przeprowadzonej wizji terenowej (utrwalone w protokole z dnia [...] kwietnia 2015 r., znajdującym się w aktach sprawy), w miejscowości S., na działkach [...], z udziałem: pracownika Urzędu Gminy N., Geologa Powiatowego i w asyście policjanta z Komendy Powiatowej Policji w G. W trakcie wizji obecny był właściciel ww. działek R. M., który w trakcie oględzin prowadził rozmowę nie wysiadając z samochodu, tłumacząc się złym stanem zdrowia. Czynności te przeprowadzono w związku ze wznowieniem eksploatacji piasku i żwiru oraz składowania odpadów na wyrobisku. Jak oświadczył R. M., skoro posiada koncesję, to może wydobywać kopalinę, pomimo że zgłosił w Starostwie Powiatowym w G. zakończenie wydobycia w 2014 r., wraz z wnioskiem o wygaszenie z tego powodu koncesji.

27 W tych okolicznościach sprawy zasadne jest w ocenie Kolegium, iż organ I instancji posiadając wiedzę oraz dokumentację obrazującą sposób prowadzenia działalności wydobywczej przez Spółkę "A", starał się uzyskać dowody w postaci dokumentów, aby ocenić, czy informacje podane w uzasadnieniu wniosku o wygaszenie koncesji odpowiadają stanowi faktycznemu. Ignorowanie zaś przez stronę wezwań organu do złożenia oświadczeń oraz dokumentów nie przyczyniło się do przyspieszenia zakończenia tego postępowania.

28 Końcowo organ II instancji przyjął, że w świetle opisanych wyżej okoliczności sprawy, w tym głównie ustaleń pochodzących z przeprowadzonej w dniu [...] kwietnia 2015 r. wizji terenowej, oświadczenie koncesjonariusza zawarte we wniosku z dnia [...] marca 2014 r. o wydanie decyzji wygaszającej koncesję nr [...] z dnia [...] marca 2008 r., z powodu zakończenia eksploatacji wydobytej kopaliny złoża "[...]", w obszarze górniczym "[...] - nie znajduje potwierdzenia

29 w aktualnym stanie faktycznym, ponieważ skarżąca spółka "A" nadal prowadzi eksploatację kopaliny z tego złoża.

30 Od niniejszej decyzji strona skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wywiodła skargę do tutejszego Sądu zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie:

31 - art. 6 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 38 i 93 ustawy Prawo geologiczne i górnicze, przez przeprowadzenie postępowania dowodowego w zakresie nieprzewidzianym przepisami prawa oraz uzależnienie rozstrzygnięcia wprawie do złożenia dokumentacji, do czego strona zgodnie z przepisami prawa nie była zobowiązana;

32 - art. 12 k.p.a., w zw. z art. 35 k.p.a., przez przeprowadzenie postępowania dowodowego, podczas gdy przepisy prawa takiego wymogu nie przewidują;

33 - art. 162 k.p.a., przez odmowę stwierdzenia wygaśnięcia decyzji udzielającej koncesję, podczas gdy stała się ona bezprzedmiotowa, a stwierdzenie jej wygaśnięcia leżało w interesie strony;

34 - art. 38 ustawy Prawo geologiczne i górnicze, przez odmowę stwierdzenia wygaśnięcia decyzji w przypadku wystąpienia odpowiednich ku temu przesłanek ustaowych.

35 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację.

36 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, zważył co następuje:

37 Na wstępie należy podkreślić, iż w świetle art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrolę tę sprawują stosując jedynie kryterium legalności, a więc zgodności z prawem zaskarżonych aktów. Nie kierują się zasadami słuszności, czy sprawiedliwości społecznej. Oznacza to, iż tylko ustalenie, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji – art. 145 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

38 W ocenianej zaś sprawie do takiego naruszenia prawa nie doszło, zatem skarga nie mogła być uwzględniona.

39 Istota sporu w rozpatrywanej sprawie dotyczy kwestii, czy koncesja górnicza wygasa w przypadku jej zrzeczenia się przez koncesjonariusza, w sytuacji w której koncesjonariusz nie zaprzestał - wbrew twierdzeniom stanowiącym podstawę zrzeczenia się koncesji - wydobycia kopaliny ze złoża.

40 Zauważyć bowiem należy, że zgodnie z art. 38 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. z 2015 r. poz. 196) - zwanej dalej u.p.g.g) - koncesja wygasa:

41 1) z upływem czasu, na jaki została udzielona;

42 2) jeżeli stała się bezprzedmiotowa;

43 3) w przypadku śmierci przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną;

44 4) w przypadku likwidacji przedsiębiorcy innego niż wymieniony w pkt 3;

45 5) w przypadku jej zrzeczenia się.

46 2. W przypadkach określonych w ust. 1 organ koncesyjny, w drodze decyzji, stwierdza wygaśnięcie koncesji.

47 3. Przypadki, o których mowa w ust. 1, nie powodują wygaśnięcia obowiązku zabezpieczenia, o którym mowa w art. 28. Termin wygaśnięcia obowiązku określa decyzja, o której mowa w ust. 2.

48 Z treści powołanego przepisu wynika zatem, że konstytutywnym momentem dla wygaśnięcia koncesji jest zajście zdarzeń opisanych w u.p.g.g., a zatem bądź to upływ terminu wskazanego w koncesji (określonego przez podanie konkretnej daty lub jako okres liczony w latach czy miesiącach - wówczas dla określenia daty, w której koncesja przestaje obowiązywać, będą miały zastosowanie przepisy k.p.a. dotyczące terminów), bądź – co jest istotne w niniejszej sprawie - złożenie przez koncesjonariusza wobec organu koncesyjnego oświadczenia woli o zrzeczeniu się koncesji. Przy tym przez "zrzeczenie się koncesji" przez koncesjonariusza należy rozumieć rezygnację z praw i obowiązków wynikających z udzielonej koncesjonariuszowi koncesji na wydobycie złoża.

49 Tymczasem w omawianej sprawie, choć strona skarżąca żądanie z dnia [...] marca 2014 r. wydania decyzji w przedmiocie wygaśnięcia koncesji z dnia [...] marca 2008 r. (nr [...]) oparła na przesłance określonej w art. 38 ust. 1 pkt 5 u.p.g.g. polegającej na zrzeczeniu się koncesji z uwagi na "zakończenie eksploatacji wydobytej kopaliny złoża "[...]", to w rzeczywistości nadal prowadziła działalność wydobywczą. Jak wynika bowiem z protokołu z wizji terenowej przeprowadzonej w dniu [...] kwietnia 2015 r. – a zatem po upływie roku od dnia złożenia wniosku o zrzeczeniu się koncesji – w S. na działkach [...] przez pracownika Urzędu Gminy N., Geologa Powiatowego, w asyście Policjanta z Komendy Powiatowej Policji w G. w obecności właściciela tych działek R. M., strona skarżąca nadal prowadziła działalność wydobywczą. Jak wynika z protokołu, transporterem złożonym z trzech ciągników z przyczepami (dwóch z podwójnymi oraz jednego z wanną) przywieziono odpady, w tym odpady budowalne, organiczne itp. wysypano po części do wyrobiska. Na ten sam transport, trzy ciągniki z przyczepami (jedna pojedyncza i dwie podwójne) załadowano wydobyty urobek w postaci piasku i żwiru, przy czym przyczepy oplandekowano. Transport po zakończeniu wizji odjechał. Na terenie działek [...] zgromadzono dużą ilość odpadów budowlanych (elementy betonowe, części słupów energetycznych, gruzu, kamienie, opony). Wysypywanie odpadów i wydobywanie kopaliny w dniu [...] kwietnia 2015 r. potwierdził Radny Gminy N. – P. Z. (k. 40 lit. a akt administracyjnych). Ponadto – co jest istotne – stan ten potwierdził sam właściciel działek przyznając, że skoro posiada koncesję, to może wydobywać kopalinę, mimo, że zgłosił w Starostwie Powiatowym w G. zakończenie wydobycia w 2014 r. wraz z wnioskiem o wygaszenie z tego powodu koncesji.

50 Z powyższego wynika zatem, że strona skarżąca jako koncesjonariusz z jednej strony zrzekła się praw wynikających z koncesji, a z drugiej strony, nadal z nich korzystała. W tej sytuacji – wobec rozbieżności między twierdzeniem strony skarżącej składającej oświadczenie o "zrzeczeniu się koncesji" z powodu nieprowadzenia eksploatacji złoża S. na obszarze górniczym, a przeczącymi temu ustaleniami poczynionymi w trakcie wizji terenowej z dnia [...] kwietnia 2015 r. organ I instancji, prawidłowo i z poszanowaniem art. 3, 7 i 35 i 77 k.p.a., przeprowadził postępowanie dowodowe w sprawie, żądając od strony stosownych wyjaśnień w tym zakresie. Z uwagi na brak odpowiedzi od strony skarżącej, organ prawidłowo dokonał ustaleń w oparciu o treść protokołu wizji terenowej i o inne dokumenty zgromadzone w sprawie i wydał rozstrzygnięcie bez naruszenia art. 38 u.p.g.g.

51 W ocenie składu orzekającego organ administracji publicznej przez odmowę stwierdzenia wygaśnięcia decyzji udzielającej koncesję, nie naruszył nadto – wbrew twierdzeniom strony skarżącej – art. 162 k.p.a. Zgodnie z powołanym przepisem organ administracji publicznej jest bowiem obowiązany stwierdzić wygaśnięcie decyzji, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki: a) decyzja stała się bezprzedmiotowa, b) stwierdzenie wygaśnięcia takiej decyzji nakazuje przepis prawa albo stwierdzenie wygaśnięcia decyzji leży w interesie społecznym lub w interesie strony. Z wykładni gramatycznej przepisu art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a. wynika zatem, że bezprzedmiotowość decyzji jest konieczną, lecz - co uszło uwadze strony skarżącej - niewystarczającą przesłanką stwierdzenia jej wygaśnięcia. Nie ulega jednak wątpliwości, że jeżeli stwierdzenie wygaśnięcia decyzji nakazuje przepis prawa, to organ administracji publicznej jest obowiązany do zbadania, czy spełnione są przesłanki wymienione w tym przepisie, nie zaś, czy decyzja jest bezprzedmiotowa w rozumieniu przepisu art. 162 § 1 pkt 1 in principio.

52 Należy bowiem wskazać, że przesłanką wygaśnięcia decyzji przewidzianą w przepisach szczególnych jest powstanie określonych w tych przepisach okoliczności faktycznych, w tym między innymi tych, na które powołuje się strona skarżąca w skardze, tj. bezprzedmiotowość koncesji (art. 38 ust. 3 u.p.g.g) bądź zrzeczenie się koncesji (art. 38 ust. 5 u.p.g.g.). W związku z tym należy podzielić pogląd, że w takich przypadkach uregulowanie prawne zawarte w art. 162 § 1 pkt 1 ma charakter odesłania do przepisów szczególnych (J. Borkowski, (w:) Komentarz, 1996, s. 751) nawet wówczas, gdy określone w tych przepisach przesłanki wygaśnięcia decyzji są powiązane z bezprzedmiotowością decyzji. Gdy kwestia wygaśnięcia decyzji nie jest uregulowana w przepisach szczególnych, stwierdzenie bezprzedmiotowości decyzji nie jest wystarczające do stwierdzenia jej wygaśnięcia. Należy bowiem dodatkowo wykazać, że wymaga tego interes społeczny albo interes strony.

53 W niniejszej sprawie organy słusznie zatem przystąpiły do zbadania, czy spełnione zostały przesłanki z ustawy Prawo geologiczne i górnicze, na które powołała się strona skarżąca, warunkujące stwierdzenie wygaśnięcia koncesji (art. 38 pkt. 3,5 u.p.g.g.). W wyniku tego prawidłowo ustaliły, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, gdyż - wbrew deklaracji strony skarżącej - nie zaistniała przesłanka warunkująca stwierdzenia wygaśnięcia koncesji z dnia [...] marca 2008 r. (nr [...]), wydanej na czas określony do dnia [...] marca 2018 r., o której jest mowa w art. 38 ust. 1 pkt. 5 u.p.g.g., gdyż strona skarżąca choć zrzekła się koncesji, to nadal korzystała z uprawnień z niej wynikających i wydobywała kopalinę ze złoża "[...]" na obszarze górniczym "[...]".

54 Wbrew twierdzeniem strony skarżącej nie sposób przyjąć, aby "decyzja udzielająca koncesji stała się bezprzedmiotowa z uwagi na oświadczenie koncesjonariusza o zrzeczeniu się jej". Bezprzedmiotowość decyzji wynika bowiem z ustania prawnego bytu elementu stosunku materialnoprawnego nawiązanego na podstawie decyzji administracyjnej, a to z powodu ustania bytu prawnego podmiotu, zniszczenia lub przekształcenia rzeczy, rezygnacji z uprawnień przez stronę, czy na skutek zmiany stanu faktycznego uniemożliwiającej wykonanie decyzji albo zmiany w stanie prawnym, ale tylko w przypadku, gdy powoduje ona taki skutek. O bezprzedmiotowości można mówić tylko, gdy nastąpiły zmiany podmiotowe lub przedmiotowe. W tym kontekście brak jest podstaw do stwierdzenia, iż decyzja udzielająca stronie skarżącej koncesji z dnia [...] marca 2008 r. (nr [...]), wydana na czas określony do dnia [...] marca 2018 r. stała się bezprzedmiotowa. Niewątpliwie bowiem nadal istnieje (po zmianie nazwy) podmiot, któremu tej koncesji udzielono. Wbrew deklaracji strony skarżącej o zrzeczeniu się koncesji korzysta ona nadal z praw wynikających z udzielonej koncesji, co przejawia się w nieprzerwanym prowadzeniu działalności wydobywczej. Tym samym w sprawie nie uległ także zmianie stan faktyczny w sposób uniemożliwiający wykonanie decyzji o udzieleniu koncesji, ani nie uległ zmianie stan prawny w sposób nakazujący stwierdzenie wygaśnięcia decyzji. Wobec tego decyzja o odmowie wydania decyzji stwierdzającej wygaśnięcie koncesji nie stała się bezprzedmiotowa.

55 W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.