Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 września 2018 r., III SA/Wr 445/18

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 września 2018 r., III SA/Wr 445/18

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Jankowska – Szostak po rozpoznaniu w dniu 21 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości w Warszawie na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia [...] lipca 2018 r. Nr [...] w przedmiocie obciążenia wierzyciela kosztami związanymi z prowadzeniem postępowania egzekucyjnego, wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżanego postanowienia.

Uzasadnienie

2 Pismem z 22 sierpnia 2018 r. Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na opisane w osnowie postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. W treści skargi zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w przedmiocie obciążenia strony kosztami postępowania egzekucyjnego w wysokości 142 933,30 zł.

3 Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wskazano na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków, w kontekście załączonego do skargi dokumentu z dnia 16 sierpnia 2018 r. tj. limitu jaki został przeznaczony na koszty sądowe, w oparciu o które istnieje możliwość wygenerowania środków finansowych na ten cel. Do akt załączono zestawienie sporządzone przez Zastępcę Dyrektora Departamentu Finansowo – Księgowego z którego wynika, że "limit na koszty postępowania sądowego na 2018 rok wynosi 397.497, 00 zł. Zostało do wydatkowania do końca roku 132,692, 00 zł".

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

5 Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018 r., poz. 1302, dalej jako: "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

6 Wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie Sąd powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też nie wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Jednakże wykazanie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. np. post. NSA: z dnia 22 listopada 2004 r., sygn. akt FZ 474/04; z dnia 6 listopada 2009 r., sygn. akt II OZ 975/09; z dnia 25 sierpnia 2011 r., sygn. akt II OZ 692/11; z dnia 8 kwietnia 2012 r., sygn. akt II GZ 132/12; z dnia 31 lipca 2013 r. sygn. akt II OSK 1651/13, dostępne w CBOSA: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Słusznie zauważył również Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 29 maja 2009 r., I FZ 148/09 (dostępne w CBOSA: orzeczenia.nsa.gov.pl), że uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń lub okoliczności, jednakże w taki sposób, aby sąd miał możliwość dokonania kontroli ich prawdziwości. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie – sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę.

7 Analizując przedstawione we wniosku argumenty, Sąd doszedł do przekonania, iż w sprawie zostały spełnione ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. W niniejszej bowiem sprawie strona skarżąca wskazała na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków – w kontekście załączonego do skargi dokumentu z dnia 16 sierpnia 2018 r. zawierającego zestawienie sporządzone przez Zastępcę Dyrektora Departamentu Finansowo – Księgowego z którego wynika, że "limit na koszty postępowania sądowego na 2018 rok wynosi 397.497, 00 zł. Zostało do wydatkowania do końca roku 132,692, 00 zł". Tymczasem jak wynika z treści zaskarżonego postanowienia (o wstrzymanie którego strona skarżąca wnosi), skarżącą jako wierzyciela obciążono kosztami postępowania egzekucyjnego w kwocie 142. 933, 30 zł., a zatem w kwocie przewyższającej dostępny limit środków przeznaczony na ten cel.

8 Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a.