Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 stycznia 2019 r., III SA/Wr 416/18

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 stycznia 2019 r., III SA/Wr 416/18

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maciej Guziński (sprawozdawca), Sędziowie: Sędzia WSA Anetta Chołuj, Sędzia WSA Barbara Ciołek, Protokolant: sekretarz sądowy Renata Pawlak, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 16 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi D. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia [...] czerwca 2018 r., nr [...] w przedmiocie obciążenia kosztami usunięcia i przechowywania pojazdu oddala skargę w całości.

Uzasadnienie

2 Decyzją z [...] czerwca 2018 r. (nr [...]), wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257; dalej: k.p.a.), art. 130a ust. 10h i ust. 10j ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2017, poz. 1260; dalej: ustawa; p.r.d.), po rozpatrzeniu odwołania D. B. (dalej skarżący, strona), od decyzji Starosty K. z [...] października 2017 r. (nr ID. 7135.20.2016) w przedmiocie obowiązku zapłaty kwoty w wysokości [...] zł tytułem obciążenia kosztami usunięcia i przechowywania pojazdu marki [...], nr rejestracyjny [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

3 Ustalono stan faktyczny, który stanowił podstawę wydania zaskarżonej decyzji. Dnia [...] czerwca 2016 r. na podstawie dyspozycji usunięcia pojazdu Nr [...] Komendy Powiatowej Policji w K., samochód marki [...] o nr [...], którego właścicielem była strona, został odholowany z drogi publicznej na parking strzeżony położony w K. z powodu prowadzenia pojazdu przez kierującego pod wpływem środków odurzających oraz widocznych uszkodzeń pojazdu.

4 Mimo zawiadomienia właściciela o obowiązku odbioru pojazdu, jak i skutkach nieodebrania, pojazd nie został odebrany w terminie [...] miesięcy od dnia usunięcia. W związku z nieodebraniem pojazdu w wymaganym terminie, Powiat K. wystąpił do sądu z wnioskiem o przepadek przedmiotowego pojazdu na jego rzecz. Postanowieniem z [...] lipca 2017 r. Sąd Rejonowy w K. orzekł o przepadku pojazdu na rzecz Powiatu K. Postanowienie to stało się prawomocne.

5 W konsekwencji decyzją Starosty K. z [...] października 2017 r. rozstrzygnięto o zapłacie kosztów związanych z usunięciem i przechowywaniem przedmiotowego pojazdu.

6 W odwołaniu strona podniosła, że w dniu wydania dyspozycji usunięcia pojazdu nie była jego właścicielem, albowiem [...] maja 2016 r. sprzedała przedmiotowy pojazd J. M., na dowód czego załączyła do odwołania kopię umowę sprzedaży.

7 Zaskarżoną decyzją SKO w J. utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu przywołało materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia.

8 Wskazało, że zgodnie z art. 130a ust. 2 ustawy, pojazd może być usunięty z drogi na koszt właściciela, jeżeli nie ma możliwości zabezpieczenia go w inny sposób, w przypadku, gdy:

9 kierowała nim osoba:

10 znajdująca się w stanie nietrzeźwości lub w stanie po użyciu alkoholu albo środka działającego podobnie do alkoholu,

11 nieposiadająca przy sobie dokumentów uprawniających do kierowania lub używania pojazdu;

12 2) jego stan techniczny zagraża bezpieczeństwu ruchu drogowego, powoduje uszkodzenie drogi albo narusza wymagania ochrony środowiska.

13 Natomiast przepis art. 130a ust. 5c ustawy stanowi, że pojazd usunięty z drogi, w przypadkach określonych w ust. 1-2, umieszcza się na wyznaczonym przez starostę parkingu strzeżonym do czasu uiszczenia opłaty za jego usunięcie i parkowanie. Z kolei zgodnie z art. 130a ust. 10 ustawy, starosta w stosunku do pojazdu usuniętego z drogi, w przypadkach określonych w ust. 1 lub 2, występuje do sądu z wnioskiem o orzeczenie jego przepadku na rzecz powiatu, jeżeli prawidłowo powiadomiony właściciel lub osoba uprawniona nie odebrała pojazdu w terminie 3 miesięcy od dnia jego usunięcia.

14 Wreszcie, zgodnie z art. 130a ust. 10h ustawy, koszty związane z usuwaniem, przechowywaniem, oszacowaniem, sprzedażą lub zniszczeniem pojazdu powstałe od momentu wydania dyspozycji jego usunięcia do zakończenia postępowania ponosi osoba będąca właścicielem tego pojazdu w dniu wydania dyspozycji usunięcia pojazdu, z zastrzeżeniem ust. 10d i 10i. Decyzję o zapłacie tych kosztów wydaje starosta. Przy czym, jeżeli w chwili usunięcia pojazd znajdował się we władaniu osoby dysponującej nim na podstawie innego niż własność tytułu prawnego, osoba ta jest zobowiązana solidarnie do pokrycia kosztów, o których mowa w ust. 10h (art. 130a ust. 10i ustawy).

15 Dalej w uzasadnieniu wskazano, że [...] czerwca 2016 r. na podstawie dyspozycji usunięcia pojazdu Nr [...] Komendy Powiatowej Policji w K. pojazd marki [...], nr rejestracyjny [...], którego właścicielem była strona, został odholowany z drogi publicznej na parking strzeżony położony w K. Następnie pismem z [...] października 2016 r. właściciel pojazdu został poinformowany o usunięciu pojazdu z drogi, jak również o skutkach nieodebrania pojazdu w terminie 3 miesięcy od dnia jego usunięcia, w postaci wystąpienia do Sądu o orzeczenie jego przepadku oraz konieczności poniesienia przez właściciela lub posiadacza pojazdu kosztów związanych z usunięciem, przechowywaniem, oszacowaniem sprzedażą lub zniszczeniem pojazdu powstałych od momentu wydania dyspozycji usunięcia pojazdu do zakończenia postępowania. Wobec nieodebrania pojazdu, Powiat K. wystąpił do Sądu Rejonowego w K. z wnioskiem o orzeczenie przepadku pojazdu. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2017 r. sygn. akt [...] Sąd Rejonowy w K. orzekł o przepadku na rzecz Powiatu K. przedmiotowego pojazdu. Orzeczenie to stało się prawomocne z dniem [...] września 2017 r.

16 W tym stanie, zdaniem organu, niewątpliwie w sprawie zaszły podstawy do obciążenia właściciela pojazdu kosztami usunięcia, przechowywania i oszacowania pojazdu. Natomiast właścicielem pojazdu w chwili wydania dyspozycji była strona (D. B.), który został poinformowany o wydaniu dyspozycji usunięcia pojazdu i obowiązku odebrania pojazdu w terminie 3 miesięcy pod rygorem wystąpienia do Sądu z wnioskiem o orzeczenie przepadku pojazdu. Pojazd nie został odebrany w wyznaczonym terminie, w konsekwencji czego doszło ostatecznie do wydania orzeczenia o przepadku pojazdu na rzecz Powiatu K.

17 Podniesiono w uzasadnieniu, że z art. 130a ust. 10e ustawy wynika, że w sprawach o przepadek pojazdu sąd stwierdza, czy zostały spełnione wszystkie przesłanki niezbędne do orzeczenia przepadku, w szczególności, czy usunięcie pojazdu było zasadne i czy w poszukiwaniu osoby uprawnionej do jego odbioru, dołożono należytej staranności oraz czy orzeczenie przepadku nie będzie sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. W sprawie, Sąd Rejonowy w K. orzekając o przepadku przedmiotowego pojazdu uznał tym samym, że usuniecie pojazdu z drogi było zasadne, a ponadto, że spełniono wszystkie warunki do orzeczenia przepadku, w tym zawiadomiono właściciela o obowiązku odbioru pojazdu. Organy administracji nie są uprawnione do kwestionowania tych ustaleń sądu powszechnego.

18 Wskazano w uzasadnieniu, że koszty zostały wyliczone wyłącznie do dnia wydania prawomocnego postanowienia sądu powszechnego o przepadku. Ustawodawca wyraźnie bowiem stwierdził, że chodzi o koszty poniesione do zakończenia postępowania, czyli postępowania o stwierdzenie przepadku samochodu na rzecz powiatu. Jest to zrozumiałe, gdyż od daty uprawomocnienia się orzeczenia o przepadku właścicielem pojazdu jest powiat, a skoro tak, to nie ma żadnych podstaw, aby kosztami tymi obciążać osobę niebędącą już właścicielem pojazdu.

19 Wskazano w tym zakresie w uzasadnieniu, że z akt sprawy wynika, że postanowienie Sądu Rejonowego w K. z [...] lipca 2017 r. stało się prawomocne [...] września 2017 r. i z tym dniem właścicielem pojazdu stał Powiat K. Natomiast strona, jako poprzedni właściciel, mogła ponosić koszty przechowywania pojazdu naliczone do dnia [...] września 2017 r., albowiem był to ostatni dzień, w którym była ona właścicielem pojazdu. W zaskarżonej decyzji koszty przechowywania pojazdu zostały naliczone jedynie do dnia [...] sierpnia 2017 r.

20 Podniesiono, że jednak prawidłowe wyliczenie spowodowałoby podwyższenie obciążających odwołującego kosztów, stanowiłoby to wydanie decyzji przez organ odwoławczy na niekorzyść strony, czyli z naruszeniem art. 139 Kodeksu postępowania administracyjnego. W ocenie organu odwoławczego, w przypadku decyzji organu pierwszej instancji nie zachodzi przypadek rażącego naruszenia prawa, albowiem przepis stanowiący podstawę do obciążania kosztami (art. 130a ust. 10h i ust. 10j ustawy Prawo o ruchu drogowym) nie zawiera szczegółowej regulacji dotyczącej wliczania okresu przechowywania pojazdu, tym samym trudno stawiać organowi pierwszej instancji zarzut rażącego naruszenia tego przepisu. Decyzja nie narusza również rażąco interesu społecznego.

21 Z tego powodu, zdaniem organu odwoławczego, koszty usunięcia, przechowywania winny wynosić [...] złotych, tak jak to wyliczył organ pierwszej instancji w zaskarżonej decyzji. Wysokość kosztów usunięcia i przechowywania wynikają z uchwały Nr [...] Rady Powiatu K. z dnia [...] stycznia 2016 r. w sprawie ustalenia wysokości opłat obowiązujących w roku 2016 za usunięcie i umieszczenie pojazdów na parkingu strzeżonym oraz ustalenia wysokości kosztów powstałych w wyniku wydania dyspozycji usunięcia pojazdu, jeżeli od usunięcia tego pojazdu odstąpiono, oraz uchwały nr [...] Rady Powiatu K. z dnia [...] października 2016 r. w sprawie ustalenia wysokości opłat obowiązujących w roku 2017 za usunięcie i umieszczenie pojazdów na parkingu strzeżonym oraz ustalenia wysokości kosztów powstałych w wyniku wydania dyspozycji usunięcia pojazdu, jeżeli od usunięcia tego pojazdu odstąpiono.

22 W uzasadnieniu odniesiono się także do treści odwołania, wskazano że podniesione tam okoliczności są bezzasadne. Albowiem Sąd Rejonowy w K., w postępowaniu w przedmiocie przepadku, badał kwestie własności pojazdu, a także czy zostały spełnione wszystkie przesłanki niezbędne do orzeczenia przepadku, w szczególności, czy usunięcie pojazdu było zasadne i czy w poszukiwaniu osoby uprawnionej do jego odbioru, dołożono należytej staranności oraz czy orzeczenie przepadku nie będzie sprzeczne z zasadami współżycia społecznego.

23 Natomiast uprawomocnienie się postanowienia sądu o przepadku oznaczonego pojazdu oznacza, że zostały dochowane reguły procesowe związane z czynnościami Policji i właściwego starosty prowadzącymi do usunięcia i późniejszego przechowywania pojazdu, również w zakresie własności pojazdu. Z powołaniem na orzecznictwo sądowe i literaturę przedmiotu wskazano, że stosownie do art. 365 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego, zgodnie z którym orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy oraz inne organy państwowe i organy administracji publicznej, a w wypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby, postanowienie o przepadku pojazdu ma charakter prejudycjalny dla sprawy własności pojazdu. Tym samym inne sądy, organy państwowe oraz organy administracji publicznej, rozstrzygające w sprawach innych niż karne (§ 2), są związane prejudycjalnie, czyli nie mogą dokonać odmiennej oceny prawnej roszczenia niż zawarta w prejudykacie, ale także nie mogą dokonać odmiennych ustaleń faktycznych.

24 W konsekwencji powyższego, jeżeli Sąd Rejonowy w K. - orzekając przepadek pojazdu - ustalił, że jego właścicielem jest odwołujący, organy orzekające w niniejszej sprawie nie mogły zanegować tych ustaleń sądu powszechnego, albowiem stanowiłoby to naruszenie art. 365 Kpc.

25 Strona nie zgodziła się z decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. i wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. W skardze, strona reprezentowana przez pełnomocnika, rozstrzygnięciu zarzuciła:

26 a) Naruszenie prawa materialnego, tj. błędną wykładnie art. 130a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym, poprzez przyjęcie, iż właścicielem pojazdu zobowiązanym do poniesienia kosztów była strona (D. B.), gdy w rzeczywistości koszty związane z usuwaniem i przechowywaniem pojazdu powinna ponieść J. M., która to w chwili wydania dyspozycji usunięcia pojazdu była właścicielką tego pojazdu - od [...]05.2016 r,

27 b) Naruszenie przepisów procedury, tj. art. 365 K.p.c., poprzez uznanie, że w niniejszej sprawie prawomocne orzeczenie Sądu Rejonowego w K. o przepadku pojazdu, wiąże organ administracji publicznej w zakresie ustalenia osoby właściciela pojazdu, który uległ przepadkowi,

28 c) Naruszenie przepisów procedury: art. 6, 8, 9 k.p.a. oraz art. 7, 77, 107 k.p.a., poprzez dokonanie niepełnych ustaleń faktycznych oraz błędne uzasadnienie decyzji przyjęte przez organy za podstawę rozstrzygnięcia w zakresie naliczenia opłaty z tytułu zwrotu kosztów związanych z usunięciem i przechowaniem pojazdu marki [...] o numerze rejestracyjnym [...].

29 Wniosła o:

30 a) zasądzenie od organu na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego, według norm prawem przepisanych, a także kosztów opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17 złotych;

31 b) Uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty K. z [...] października 2017 r. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania temu organowi.

32 W uzasadnieniu podniesiono, że w świetle art. 130a ust. 10h ustawy Prawo o ruchu drogowym nie budzi wątpliwości, że koszty obciążają podmiot, który w dniu wydania dyspozycji usunięcia pojazdu był jego właścicielem. Wobec powyższego dla prawidłowego rozstrzygnięcia niezbędne jest ustalenie podmiotu, o którym mowa w powołanym przepisie.

33 Z wskazaniem na wyrok NSA podniesiono, że postanowienie Sądu Rejonowego w przedmiocie orzeczenia przepadku pojazdu, nie ustala w sposób wiążący dla sądów i organów administracji publicznej kwestii prawa własności pojazdu. Przedmiotem prawomocności materialnej jest jedynie ostateczny rezultat rozstrzygnięcia, a nie przesłanki, które do niego doprowadziły. Walor prawomocnego rozstrzygnięcia zawartego w powoływanym postanowieniu dotyczył przepadku rzeczy - pojazdu samochodowego, zatem nie ma charakteru ustalającego. Postanowienie o orzeczeniu przepadku dotyczy faktu przejścia własności na rzecz powiatu, celem takiego orzeczenia nie jest natomiast wiążące ustalenie pozostałych kwestii właścicielskich - tym bardziej, że zgodnie z art. 130a ust. 10d ustawy Prawo o ruchu drogowym możliwe jest orzeczenie przepadku także pojazdu, w stosunku do którego nie ustalono właściciela ani osoby uprawnionej.

34 Podniesiono, że przyjmując jako podstawę dla ustalenia prawa własności pojazdu postanowienie Sądu Rejonowego, orzekające w sprawie organy nie podjęły próby własnego ustalenia, czy i z kim w istocie została zawarta umowa sprzedaży przedmiotowego samochodu. Dlatego dokonana ocena stanu faktycznego jest nieprawidłowa, a podjęta decyzja narusza prawo. Dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy konieczne jest przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego, które pozwoli na weryfikację twierdzeń skarżącego. Dopiero bowiem w wyniku jednoznacznego ustalenia, kto był właścicielem samochodu w dacie wydania dyspozycji usunięcia go z drogi, możliwe będzie wydanie rozstrzygnięcia nakładającego na konkretny podmiot obowiązek zapłaty kosztów związanych z usunięciem, przechowywaniem oraz oszacowaniem wartości pojazdu.

35 W odpowiedzi na skargę SKO w J. wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując swoją dotychczasową argumentację,

36 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

37 Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2017 r., poz. 2188 ze zm.), sądy te sprawują wymiar sprawiedliwości, między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy). Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, zwanej dalej – w skrócie – p.p.s.a.), w tym także na decyzje wydawane przez organy samorządowe.

38 Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 ustawy ustrojowej umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno decyzji administracyjnej uchybiającej prawu materialnemu, jeżeli naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a"), jak też rozstrzygnięcia dotkniętego wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego (lit. "b"), a także wydanego bez zachowania reguł postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. "c"). Godzi się dodatkowo podkreślić, iż – stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. – rozstrzygając w granicach sprawy, sąd nie jest jednak związany zarzutami i wnioskami skargi, ani powołaną w niej podstawą prawną.

39 W ocenie Sądu skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja utrzymująca w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji nie narusza prawa, w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie z obrotu prawnego.

40 Podstawę prawną zaskarżonych decyzji stanowił art. 130a ust. 10h i ust. 10i ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym ( tj. Dz.U. z 2017 r., poz. 1260 ze zm., dalej: ustawą; p.r.d.). Zgodnie z art. 130a ust. 10h ustawy, koszty związane z usuwaniem, przechowywaniem, oszacowaniem, sprzedażą lub zniszczeniem pojazdu powstałe od momentu wydania dyspozycji jego usunięcia do zakończenia postępowania ponosi osoba będąca właścicielem tego pojazdu w dniu wydania dyspozycji usunięcia pojazdu, z zastrzeżeniem ust. 10d i 10i. Natomiast zgodnie z art. 130a ust. 10i ustawy, jeżeli w chwili usunięcia pojazd znajdował się we władaniu osoby dysponującej nim na podstawie innego niż własność tytułu prawnego, osoba ta jest zobowiązana solidarnie do pokrycia kosztów, o których mowa w ust. 10h.

41 Zatem, przed wydaniem decyzji w sprawie nałożenia obowiązku uiszczenia kosztów wynikających z usunięcia, przechowywania, oszacowania oraz sprzedaży pojazdu, organy powinny ustalić właściciela pojazdu w dniu wydania dyspozycji usunięcia pojazdu, bowiem to on jest stroną tego postępowania, jest zobowiązany do ponoszenia wskazanych kosztów.

42 W rozpoznawanej sprawie, prawomocnym (od [...] września 2017 r.) postanowieniem z [...] lipca 2017 r., sygn. akt [...] Sąd Rejonowy w K. orzekł przepadek na rzecz Powiatu K. samochodu marki [...] o numerze rejestracyjnym [...], zasądził od uczestnika postępowania – strony (D. B.) na rzecz wnioskodawcy Powiatu kwotę [...] zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że właścicielem przedmiotowego pojazdu była strona. Wskazał, że została ona wezwana do odbioru przedmiotowego pojazdu.

43 Zgodnie z art. 365 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego, orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy oraz inne organy państwowe i organy administracji publicznej. Oznacza to, że inne sądy, organy państwowe oraz organy administracji publicznej, rozstrzygające w sprawach innych niż karne (art. 365 § 2 K.p.c.) nie mogą dokonać odmiennej oceny prawnej roszczenia, ale także nie mogą dokonać odmiennych ustaleń faktycznych (P. Telenga, Komentarz aktualizowany do art. 365 K.p.c., Lex).

44 W wyroku z dnia 5 października 2012 r. (sygn. akt IV CSK 67/12) Sąd Najwyższy wskazał, że związanie treścią prawomocnego orzeczenia oznacza nakaz przyjmowania przez podmioty wymienione w art. 365 § 1 K.p.c., że w objętej orzeczeniem sytuacji faktycznej, stan prawny przedstawia się tak, jak to wynika z sentencji wiążącego orzeczenia. W konkretnym przypadku związanie to rozciąga się na motywy wyroku w takich granicach, w jakich stanowią one konieczne uzupełnienie rozstrzygnięcia niezbędne dla wyjaśnienia jego zakresu, w jakim indywidualizują one sentencję - jako rozstrzygnięcie o przedmiocie sporu. Wyrazem statuowanej tym przepisem prawomocności materialnej orzeczenia jest konieczność brania jej pod uwagę w kolejnym postępowaniu, w którym pojawia się dana kwestia, która nie może podlegać już ponownemu badaniu (Lex nr 1231342). Dodatkowo należy przywołać rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego z 4 lutego 2011 r. (sygn. akt III CSK 161/10), zgodnie z którym określony w art. 365 K.p.c. zakres związania sądu treścią prawomocnego orzeczenia oznacza natomiast zakaz dokonywania ustaleń sprzecznych z uprzednio osądzoną kwestią a nawet niedopuszczalność prowadzenia w tym zakresie postępowania dowodowego. Moc wiążąca jest przedmiotem rozpoznania wtedy, gdy rozpoznawana jest inna sprawa, a kwestia rozstrzygnięcia wcześniejszym wyrokiem stanowi zagadnienie wstępne. Odnosi się ona, po pierwsze do faktu istnienia prawomocnego orzeczenia i po drugie do waloru prawnego rozstrzygnięcia zawartego w treści orzeczenia. Skutkiem pozytywnym jest to, że rozstrzygnięcie zawarte w orzeczeniu stwarza taki stan prawny, jaki z niego wynika, czyli sądy rozpoznające spór muszą przyjmować, że dana kwestia kształtuje się tak, jak to przyjęto we wcześniejszym prawomocnym orzeczeniu. W kolejnym zatem postępowaniu, w którym pojawi się ta sama kwestia, nie może być już badana. Związanie dotyczy sentencji wyroku i motywów w tych granicach, jakie stanowią konieczne uzupełnienie rozstrzygnięcia. W konsekwencji nikt nie może kwestionować faktu istnienia prawomocnego wyroku i jego treści. Podobnie wypowiedział się Sąd Najwyższy w wyrokach z: 10 lutego 2010 r. (sygn. akt II PK 212/09), z 16 lipca 2009 r. (sygn. akt I CSK 456/08) oraz w postanowieniu z 3 lutego 2010 r. (sygn. akt II CSK 414/09. (Lex nr 785884).

45 Mając powyższe na względzie Sąd przypomina, że zgodnie z art. 130a ust. 10h p.r.d. koszty związane z usuwaniem, przechowywaniem, oszacowaniem, sprzedażą lub zniszczeniem pojazdu powstałe od momentu wydania dyspozycji jego usunięcia do zakończenia postępowania ponosi osoba będąca właścicielem tego pojazdu w dniu wydania dyspozycji usunięcia pojazdu, a użyte w przepisie art. 130a ust. 10h p.r.d. określenie "zakończenia postępowania" odnosi się do postępowania w sprawie przepadku pojazdu na rzecz powiatu. W myśl natomiast art. 130a ust. 10 ustawy, Starosta w stosunku do pojazdu usuniętego z drogi, w przypadkach określonych w ust. 1 lub 2, występuje do sądu z wnioskiem o orzeczenie jego przepadku na rzecz powiatu, jeżeli prawidłowo powiadomiony właściciel lub osoba uprawniona nie odebrała pojazdu w terminie 3 miesięcy od dnia jego usunięcia. Powiadomienie zawiera pouczenie o skutkach nieodebrania pojazdu. Jak wynika z akt sprawy, strona (jako zarejestrowany właściciel pojazdu) została prawidłowo powiadomiona o powyższym.

46 W rozpoznawanej sprawie Sąd Rejonowy, wydając przedmiotowe postanowienia z [...] lipca 2017 r. przyjął, że w myśl art. 130a ust. 10e ustawy zostały spełnione wszystkie przesłanki do orzeczenia przepadku ustalając tym samym, że właściciel lub osoba uprawniona została prawidłowo powiadomiona o możliwości odebrania pojazdu. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Sąd Rejonowy wskazał, że właścicielem spornego samochodu był skarżący. Jednoznaczne wskazanie właściciela przedmiotowego pojazdu w uzasadnieniu wyroku, jest niewątpliwie koniecznym uzupełnieniem rozstrzygnięcia niezbędnym dla wyjaśnienia jego zakresu, indywidualizującym sentencję wyroku w zakresie oznaczenia właściciela pojazdu, którego przepadek orzeczono. Tym samym, prawomocne postanowienie Sądu Rejonowego z [...] lipca 2017 r. ma rozstrzygające znaczenie dla oznaczenia prawa własności spornego samochodu i wiąże Sąd oraz organy orzekające w tej sprawie.

47 Sąd administracyjny, jak również organy administracji publicznej, związane są tym prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w K., który w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia jednoznacznie przesądził, że właścicielem samochodu marki [...] o numerze rejestracyjnym [...] był skarżący. Dlatego też, przedstawienie przez skarżącego dopiero w postępowaniu administracyjnym, kserokopii umowy sprzedaży przedmiotowego samochodu z [...] maja 2016 r., która stanowi dokument prywatny, nie może podważyć ustaleń sądu powszechnego zawartych w prawomocnym orzeczeniu.

48 Dodatkowo, nie bez znaczenia dla oceny prawidłowości dokonanych przez organy administracji ustaleń faktycznych w rozpoznawanej sprawie ma bezsporna okoliczność, że skarżący będący uczestnikiem toczącego się postępowania przed Sądem Rejonowym doprowadził do uprawomocnienia się postanowienia orzekającego przepadek spornego samochodu na rzecz Powiatu K., pomimo, że z uzasadnienia tego postanowienia bezspornie wynikało, że Sąd ten ustalił, że był właścicielem tego samochodu w dniu dyspozycji jego usunięcia. Skarżący nie kwestionował w żaden sposób tych ustaleń pomimo, że dysponował umową sprzedaży z [...] maja 2016 r., zgodnie z którą sprzedał samochód. Skarżący został poinformowany o wszczęciu postępowania w sprawie ustalenia kosztów usunięcia i przechowywania pojazdu (zawiadomienie odebrał osobiście [...] sierpnia 2017 r.) oraz został zawiadomiony o możliwości zaznajomienia się z aktami postępowania administracyjnego, możliwości składania w sprawie wniosków dowodowych. Pismem z [...] września 2017 r. (data wpływu do organu[...]09.2017r.) przedłożył organowi kserokopię umowy sprzedaży samochodu z [...] maja 2016 r. Skarżący nie poinformował jednak Starosty, wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 78 ust. 2 p.r.d, w terminie trzydziestu dni od dania zbycia, o sprzedaży samochodu. Uczynił to dopiero po otrzymaniu zawiadomienia o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie ([...]09.2017 r.).

49 W światle powyższego, wszystkie okoliczności wykazane przez organy w postępowaniu administracyjnym nie pozwalają przyznać racji skarżącemu, że organy bezpodstawnie przyjęły, że skarżący w dacie usunięcia pojazdu był jego właścicielem.

50 W sprawie, wysokość kosztów usunięcia i przechowywania, których strona nie kwestionuje, wynikają z uchwały Nr [...] Rady Powiatu K. z dnia [...] stycznia 2016 r. w sprawie ustalenia wysokości opłat obowiązujących w roku 2016 za usunięcie i umieszczenie pojazdów na parkingu strzeżonym oraz ustalenia wysokości kosztów powstałych w wyniku wydania dyspozycji usunięcia pojazdu, jeżeli od usunięcia tego pojazdu odstąpiono, oraz uchwały nr [...] Rady Powiatu K. z dnia [...] października 2016 r. w sprawie ustalenia wysokości opłat obowiązujących w roku 2017 za usunięcie i umieszczenie pojazdów na parkingu strzeżonym oraz ustalenia wysokości kosztów powstałych w wyniku wydania dyspozycji usunięcia pojazdu, jeżeli od usunięcia tego pojazdu odstąpiono.

51 Trafnie podniesiono w zaskarżonej decyzji, że ewentualna korekta wysokości ustalonych kosztów spowodowałoby podwyższenie obciążających skarżącego kosztów, co stanowiłoby wydanie decyzji przez organ odwoławczy na niekorzyść strony, czyli z naruszeniem art. 139 Kodeksu postępowania administracyjnego.

52 Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.