Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 stycznia 2016 r., V SA/Wa 3832/15

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 stycznia 2016 r., V SA/Wa 3832/15

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Beata Krajewska po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. W. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (I Oddział ZUS w W.) z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowa umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie

2 E. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Odział w W. z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję tego organu z [...] czerwca 2015 r., nr [...], w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.

3 W piśmie z [...] sierpnia 2015 r. skarżąca zwróciła się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazała, że decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r., znak [...] organ odmówił umorzenia należności na podstawie art. 28 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, stwierdzając, że posiada ona dochody pozwalające na spłatę zadłużenia bez uszczerbku dla utrzymania się i że nie ma do niej zastosowania art. 28 ust. 3a uosus, bo na utrzymanie po potrąceniu komorniczym pozostaje jej kwota 771,42 zł netto.

4 Autorka wniosku uważa, że ZUS nieprawidłowo dokonał oceny materiału dowodowego, uznając, że osoba z jej schorzeniem może swobodnie podjąć pracę i przejść na emeryturę.

5 Skarżąca wskazała, że ZUS w decyzjach i odpowiedzi na skargę podkreśla, że otrzymuje ona emeryturę a schorzenie nie umożliwia jej uzyskania przychodu, którym jest emerytura. Zdaniem wnioskodawczyni organ pomija fakt, że przychód nie wystarcza na życie i leczenie. Skarżąca zaznaczyła, że organ w odpowiedzi na skargę pominął postawiony przez nią zarzut przedawnienia, gdyż najstarsza należność objęta postępowaniem pochodzi z 2005 r. i 2006 r. Ponieważ wniosek o zastosowanie ulgi podlega merytorycznemu rozpoznaniu tylko w odniesieniu do należności faktycznie istniejących, a więc m.in. nie przedawnionych, organ z urzędu powinien ten fakt zbadać i rozpoznać oraz w decyzji uwzględnić.

6 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

7 Wniosek został oddalony.

8 Regułą obowiązującą w postępowaniu sądowoadministracyjnym, wynikającą

9 z treści art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a."), jest to, że wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednak w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków,

10 z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 p.p.s.a.).

11 W przypadku rozpatrywania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji konieczne jest rozważenie w pierwszej kolejności, czy w konkretnej sytuacji decyzja administracyjna nadaje się i wymaga wykonania, przy czym przez pojęcie wykonania należy rozumieć spowodowanie takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w decyzji. Zarówno z praktyki sądowniczej, jak i z piśmiennictwa wynika, że instytucja wstrzymania wykonania może dotyczyć tylko takich aktów, które nadają się do wykonania lub tego wymagają (tak L. Klat-Wertlecka, Wykonalność aktu administracyjnego [w:] Koncepcja systemu prawa administracyjnego /pod red. J. Zimmerman/, Warszawa 2007, s. 550; por. również

12 m. in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2000 r., sygn. akt V SA 2509/99, Orzecznictwo Sądów Polskich 2000, nr 11, poz. 164, z dnia 15 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 805/04, opubl. w Lex pod nr 837880, z dnia 16 listopada 2011 r., sygn. akt II OZ 1108/11, opubl. w Lex pod nr 1070497, patrz także T. Woś, Postępowanie sądowoadministracyjne, Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004 r., s. 217).

13 W tym miejscu należy zauważyć, że wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji dotyczy aktu administracyjnego, którym odmówiono przyznania uprawnienia w postaci umorzenia należności z tytułu składek.

14 Jest to rodzaj aktu prawnego nie noszącego znamion wykonalności.

15 Wskazał na to Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 28 lutego 2008 r., sygn. akt I FSK 431/07 (opubl. w Lex pod nr 471074), wyjaśniając, że w żadnym przypadku nie mogą podlegać wykonaniu akty administracyjne odmawiające przyznania uprawnień, jak na przykład umorzenia odsetek lub rozłożenia na raty zaległości podatkowych, te bowiem niczego nie zmieniają w zakresie praw lub obowiązków strony. Decyzja odmowna nie ma przymiotu wykonania, tj. węzła praw i obowiązków, który mógłby podlegać wykonaniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2008 r., sygn. akt II OZ 325/08, opubl. w Lex pod nr 493905). Wypada także zauważyć, że instytucja unormowana w art. 61 § 3 p.p.s.a. dotyczy tylko takich sytuacji, gdy akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie rozstrzygnięcia organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 grudnia 2011 r., sygn. akt II FZ 762/11, opubl. w Lex pod nr 1151471).

16 Sąd wskazuje, że we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji skarżąca szeroko opisała trudną sytuację finansową i zdrowotną w jakiej się znajduje, lecz decyzja odmawiająca umorzenia składek nie podlega wykonaniu przez organ, należało zatem odmówić wstrzymania jej wykonania.

17 Dlatego też Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.