Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 stycznia 2020 r., V SA/Wa 314/18

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 stycznia 2020 r., V SA/Wa 314/18

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Mirosława Pindelska (spr.), Sędzia WSA - Marek Krawczak, Sędzia WSA - Michał Sowiński, Protokolant st. specjalista - Monika Włochińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi J. J. i W. P. na decyzję Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu kwoty dofinansowania oddala skargę.

Uzasadnienie

2 Przedmiotem skargi J. J. i W. P.(dalej jako:

3 "skarżący" lub "strona") jest decyzja Ministra Rozwoju i Finansów (dalej jako: "Minister",

4 "organ odwoławczy" lub "organ II instancji"), z [...] grudnia 2017 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję

5 Polskiej Agencji Rozwoju

6 Przedsiębiorczości (dale[...] jako: "PARP", "Agencja" lub "organ I instancji") z [...] grudnia

7 2016 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu kwoty dofinansowania.

8 Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym.

9 Pomiędzy PARP a W. P.oraz J. J.

10 prowadzącymi działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej pod nazwą: I., została zawarta w dniu 11

11 marca 2010 r. umowa o dofinansowanie nr

12 na realizację projektu: "Stworzenie inteligentnej

13 wyszukiwarki umożliwiającej rejestrację on-line do lekarza na terenie całego kraju".

14 Celem projektu, zgodnie z punktem 15 a) wniosku o dofinansowanie było

15 stworzenie portalu, który miał za zadanie: "dostarczanie aktualnych i kompletnych

16 informacji o jednostkach medycznych w Polsce oraz umożliwiać zarejestrowanie się do

17 lekarza on-line. Odnalezienie poradni ułatwione jest przez wyszukiwarkę z kilkoma

18 kryteriami wyszukiwania. Całość dopełnia forum medyczne, na którym można znaleźć

19 wiele przydatnych treści oraz newsletter rozsyłany do zarejestrowanych członków

20 portalu. Portal jako swój nadrzędny cel stawia sobie możliwość rejestracji on-line do

21 poradni. Jest to możliwe po uprzednim założeniu konta na portalu. (...) W czasie

22 zakładania konta pacjent zobowiązany jest do akceptacji regulaminu oraz wyboru

23 kanału komunikacji (mail, sms lub obydwa). Zalogowany użytkownik otrzymuje w pełni

24 skonfigurowane konto gdzie zapisywana jest historia rejestracji wizyt, ulubieni lekarze,

25 najczęściej odwiedzane fora oraz skrzynka odbiorcza. (...) Pacjent otrzymuje

26 przypomnienie o wizycie co zmniejsza ryzyko niestawienia się na wybrany termin. Dana

27 poradnia uzyskuje również ułatwienie komunikacji z pacjentem poprzez łatwy i szybki

28 system wysyłania wiadomości sms i mail (np. przesunięcie wizyty). Harmonogram wizyt

29 jest aktualizowany na bieżąco on-line o wizyty umówione innymi kanałami (telefon,

30 bezpośrednio)."

31 We wniosku o dofinansowanie w punkcie 17. Skwantyfikowane wskaźniki

32 realizacji celów projektu, Beneficjent wskazał następujące wskaźniki produktu:

33 1. Liczba nowych e-usług - 1 szt. (2009 r.); 1 szt. (2010 r.);;

34 2. Nabycie urządzeń wielofunkcyjnych -1 szt. (2009 r.); 1 szt. (2010 r);

35 3. Komputery - laptopy - 2 szt. (2009 r); 3 szt. (2010 r.);

36 4. Komputery stacjonarne z monitorami - 2 szt. (2009 r ); 4 szt. (2010 r.);

37 5. Nabycie niszczarki dokumentów -1 szt. (2009 r.);

38 6. Nabycie ekranów - 1 szt. (2009 r.); 1 szt. (2010 r.);

39 7. Nabycie wyświetlaczy cyfrowych -1 szt. (2009 r.); 1 szt. (2010 r.);

40 8. Nabycie telefonów stacjonarnych - 4 szt. (2009 r.);

41 9. Nabycie telefonów komórkowych - 3 szt. (2009 r.); 6 szt. (2010 r.);

42 10.Nabycie samochodów osobowych - 0 szt. (2009 r.); 3 szt. (2010 r.);

43 11.Oprogramowanie licencje - szt. 8 (2009 r.); szt. 12 (2010 r.);

44 12.Instrukcja techniczna spółki - okablowanie - komplet: 2 (2009 r ); 2 (2010 r.)

45 13.Nabycie biurek - 8 szt. (2009 r );

46 14.Nabycie krzeseł - 8 szt. (2009 r.);\

47 15.Nabycie szafek przy biurkowych - 8 szt. (2009 r.).

48 W ww. punkcie wniosku, skarżący zaplanowali do realizacji następujące

49 wskaźniki rezultatu:

50 1. Prognozowana wysokość przychodów netto - 480 000,00 zł (2009 r.); 5 760 000,00

51 zł (2011 r.)

52 2. Liczba nowych poradni - 200 szt. (2009 r ); 600 szt. (2011 r.)

53 3. Liczba nowozatrudnionych - 2 etaty (2009 r.); 23 etaty (2011 r.).

54 Zgodnie z § 8 ust. 1 umowy: "Beneficjent jest zobowiązany do osiągnięcia

55 wskaźników określonych we wniosku o dofinansowanie, stanowiącym załącznik nr 1 do

56 Umowy". Zgodnie z § 3 ust. 1 umowy o dofinansowanie: "Beneficjent zobowiązuje się

57 do zrealizowania Projektu w pełnym zakresie, określonym w Harmonogramie rzeczowofinansowym

58 Projektu, w terminie wskazanym w § 6 ust 3, z należytą starannością,

59 zgodnie z: 1) Umową i jej załącznikami, w szczególności z opisem zawartym we

60 wniosku o dofinansowanie, stanowiącym załącznik nr 1 do Umowy; 2) obowiązującymi

61 przepisami prawa krajowego i wspólnotowego, w szczególności dotyczącymi zasad

62 polityk wspólnotowych, które są dla niego wiążące, (...)". Jednocześnie, zgodnie z § 6

63 ust. 3 umowy: "Okres kwalifikowalności wydatków rozpoczyna się w dniu 31-03-2010 i

64 kończy się w dniu 31-08-2011". Tym samym, Beneficjent zobowiązał się, do

65 zakończenia projektu w zakresie rzeczowym i finansowym w terminie do dnia 31

66 sierpnia 2011 r.

67 Zgodnie z § 6 ust. 1 umowy: "Warunkiem uznania wydatków za kwalifikujące się

68 do objęcia wsparciem jest poniesienie ich przez Beneficjenta w związku z realizacją

69 Projektu, zgodnie z postanowieniami Umowy, katalogiem wydatków kwalifikujących się

70 do objęcia wsparciem określonym w Rozporządzeniu oraz z zasadami racjonalnej

71 gospodarki finansowej, w szczególności zaś najkorzystniejszej relacji nakładów do

72 rezultatów".

73 Na podstawie wniosku o płatność zaliczkową nr [...] Beneficjent otrzymał dofinansowanie w wysokości

74 234.030,00 zł

75 W trakcie realizacji projektu, pismem z 30 czerwca 2010 r. Beneficjent złożył

76 wniosek o wprowadzenie zmian do umowy o dofinansowanie oraz Harmonogramu

77 rzeczowo-finansowego, który pismem z 20 sierpnia 2010 r. Wielkopolska Agencja

78 Rozwoju Przedsiębiorczości pełniąca funkcję Regionalnej Instytucji Finansującej (dalej

79 jako: "RIF", lub "WARP") przekazała do PARP.

80 PARP odmówiła zgody na dokonanie wnioskowanych zmian. Pomimo tego

81 strona wnioskowała jeszcze kilkukrotnie o wprowadzenie zmian do umowy o

82 dofinansowanie (pisma z 28 lipca 2010 r" 17 grudnia 2010 r.) w tym o modyfikację

83 wskaźników realizacji celów projektu, ze względu na m.in. błędną metodologię

84 obliczania wskaźnika "Prognozowana wysokość przychodów netto" przyjętą na etapie

85 przygotowania przez Stronę wniosku o dofinansowanie.

86 Pismem z 27 czerwca 2011 r. PARP oświadczyła iż: "opis metodologii oraz

87 nazwa wskaźnika zostały potwierdzone przez Komisję Konkursową w określonej formie,

88 dlatego nie jest możliwe dokonanie zmiany wartości wskaźników, a także metody ich

89 obliczenia, w sposób zaproponowany przez Państwa na etapie aneksowania Umowy."

90 Jednocześnie PARP poinformowała skarżących, iż "Jedyną możliwą do wprowadzenia

91 jest zmiana polegająca na przesunięciu terminu osiągnięcia wartości docelowej".

92 W związku z brakiem zgody PARP na wprowadzenie wnioskowanych zmian

93 wskaźników i Haromonogramu, pismem z 6 marca 2012 r. strona zwróciła się z

94 propozycją przystąpienia do negocjacji w celu zawarcia ugody w zakresie zaprzestania

95 realizacji umowy o dofinansowanie oraz ustalenia warunków rozliczenia środków

96 przekazanych w ramach projektu.

97 W celu wyjaśnienia pisma z 6 marca 2012 r. PARP zwracała się do strony w celu

98 uzyskania oświadczenia potwierdzającego stan faktyczny realizowanego projektu

99 (pisma z 12 lipca 2012 r. oraz 7 maja 2012 r.).

100 25 kwietnia 2013 r. WARP przeprowadziła kontrolę w celu ustalenia stopnia

101 realizacji projektu przez skarżących w związku z pismem z 6 marca 2012 r. Kontrola

102 została przeprowadzona na podstawie § 10 ust. 1 umowy: "Beneficjent zobowiązuje się

103 poddać kontroli w zakresie realizowanej Umowy, prowadzonej przez Instytucję

104 Zarządzającą, Instytucję Pośredniczącą, Instytucję Wdrażającą/Instytucję

105 Pośredniczącą II stopnia, Instytucję Certyfikującą, Instytucję Audytową, Komisję

106 Europejską lub inną instytucję uprawnioną do przeprowadzania kontroli na podstawie

107 odrębnych przepisów lub upoważnień, oraz udostępnić na żądanie tych instytucji oraz

108 Europejskiego Trybunału Obrachunkowego wszelką dokumentację związaną z

109 Projektem oraz realizowaną Umową."

110 W wyniku przeprowadzonej kontroli, RIF potwierdziła, iż projekt nie został

111 zrealizowany zgodnie z postanowieniami umowy. Na podstawie § 6 ust. 3 umowy, okres

112 kwalifikowalności wydatków w realizowanym przez stronę projekcie zakończył się 31

113 sierpnia 2011 r. Jednakże, zgodnie z informacją pokontrolną z 29 kwietnia 2013 r.,

114 projekt nie został zrealizowany i wdrożony zgodnie z założeniami wynikającymi z

115 umowy i wniosku o dofinansowanie.

116 Kontrola wykazała nieprawidłowości i istotne naruszenia postanowień umowy o

117 dofinansowanie. Nie osiągnięto wskaźników produktu (liczba nowych e-usług - szt. 1) i

118 rezultatu (liczba nowozatrudnionych pracowników, liczba nowych poradni oraz wskaźnik

119 prognozowania wysokości przychodu). Przeprowadzona w okresie trwałości projektu

120 kontrola przez RIF, wykazała, iż e-usługa nie została wdrożona i uruchomiona przez

121 stronę przed zakończeniem okresu realizacji projektu.

122 W czasie kontroli RIF, strona poinformowała o zmianach prawnych, jakie

123 nastąpiły w ramach Spółki (przystąpienie nowego wspólnika do Spółki, zmiana nazwy

124 Spółki i treści umowy Spółki). Jednakże informacje o dokonanych zmianach w

125 strukturze organizacyjnej Spółki nie zostały przekazane do Instytucji

126 Wdrażającej/Instytucji Pośredniczącej II stopnia zgodnie z § 9 ust. 11 umowy o

127 dofinansowanie.

128 Jednocześnie J.J.poinformował, iż działalność firmy została

129 zawieszona z dniem 1 lipca 2012 r.

130 Zgodnie z § 13 ust. 3 umowy o dofinansowanie: "Instytucja Wdrażająca/Instytucja

131 Pośrednicząca II stopnia może wypowiedzieć Umowę ze skutkiem natychmiastowym, w

132 przypadku, gdy: (...) 7) Beneficjent narusza inne postanowienia Umowy skutkujące

133 niemożnością lub niecelowością jej prawidłowej realizacji, w szczególności (...) c)

134 Beneficjent zaprzestał realizacji Projektu bądź realizuje go w sposób sprzeczny z

135 postanowieniami Umowy lub naruszeniem prawa". W związku z powyższym, WARP

136 zarekomendował rozwiązanie umowy o dofinansowanie ze skutkiem natychmiastowym i

137 wraz z informacją pokontrolną przesłał dokumentację dotyczącą projektu do PARP.

138 Po przekazaniu przez RIF raportu z kontroli z wraz z jej negatywnym wynikiem,

139 pismem z 26 czerwca 2014 r. w związku z naruszeniem postanowień umowy, na

140 podstawie § 13 ust. 3 pkt 7 lit. c) PARP wypowiedziała umowę o dofinansowanie ze

141 skutkiem natychmiastowym. Beneficjent zaprzestał realizacji projektu, nie udostępnił eusługi w okresie

142 wskazanym w umowie oraz nie zakończył realizacji projektu zgodnie z

143 jej postanowieniami. Nie osiągnął wskaźników produktu i rezultatu, do których

144 osiągnięcia zobowiązał się na podstawie postanowień umowy o dofinansowanie.

145 W związku z nieuregulowaniem należności wynikających z wezwania do zwrotu

146 dofinansowania, zawiadomieniem z 17 sierpnia 2016 r. PARP poinformowała

147 Beneficjenta o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie zwrotu

148 środków. Natomiast pismem z 27 września 2016 r. PARP poinformowała Beneficjenta o

149 zakończeniu postępowania dowodowego oraz możliwości zapoznania się z zebranym

150 materiałem dowodowym oraz złożenia ewentualnych wyjaśnień.

151 Decyzją z [...] grudnia 2016 r. nr [...] PARP określiła solidarnie do zwrotu

152 przez W. P.oraz J. J. kwotę 234.030,00 zł, wraz z

153 odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia

154 przekazania środków na rachunek bankowy, tj.

155 1) dla kwoty 198 925,50 zł, od dnia 13 maja 2010 r. do dnia dokonania zwrotu,

156 2) dla kwoty 35.104,50 zł, od dnia 30 kwietnia 2010 r. do dnia dokonania zwrotu,

157 z zastrzeżeniem, że dla ww. kwot z okresów naliczania odsetek powinien zostać

158 wyłączony okres od dnia 24 sierpnia 2016 r., tj. od dnia wszczęcia postępowania

159 administracyjnego przez PARP do dnia doręczenia decyzji PARP.

160 Organ I instancji wskazał, iż zgromadzony materiał dowodowy, a w szczególności

161 przeprowadzona kontrola realizacji Projektu pozwalają ewidentnie stwierdzić, że

162 Beneficjent zaprzestał realizacji Projektu w konsekwencji nie osiągnął celu Projektu,

163 którym było opracowanie, wdrożenie oraz utrzymanie na polskim rynku inteligentnej

164 wyszukiwarki (e-usługi) umożliwiającej rejestrację on-line do lekarza na terenie całego

165 kraju i w związku z rozwiązaniem Umowy cel ten nie zostanie osiągnięty, a zatem

166 przyznane środki na realizacje ww. Projektu wy płacone w łącznej wysokości 234

167 030.00 zł zostały wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem w rozumieniu art. 207 ust

168 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2016 r., poz.

169 1870 ze zm., dalej jako: "u.f.p.") i zachodzi konieczność ich zwrotu.

170 Zdaniem PARP opisane powyżej naruszenia Umowy i brak zwrotu środków przez

171 Beneficjenta po wezwaniu go przez organ I instancji, stanowią nieprawidłowość w

172 rozumieniu art. 2 pkt 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r.

173 ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju

174 Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i

175 uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Dz. Urz. UE L 210 z 31.07.2006. str.

176 25, dalej jako: "rozporządzenie nr 1083/2006"), czyli "(...) jakiekolwiek naruszenie

177 przepisu prawa wspólnotowego wynikające z działania lub zaniechania podmiotu

178 gospodarczego, które powoduje lub mogłoby spowodować szkodę w budżecie ogólnym

179 Unii Europejskiej w drodze finansowania nieuzasadnionego wydatku z budżetu

180 ogólnego".

181 Podkreślono, że przy wydawaniu przedmiotowej decyzji i ustalaniu kwoty

182 dofinansowania podlegającej zwrotowi PARP wzięła pod uwagę charakter i wagę

183 nieprawidłowości oraz straty finansowe poniesione przez fundusze.

184 Dodała, że przeprowadzone w niniejszej sprawie postępowanie administracyjne

185 potwierdza, że doszło do powstania rzeczywistej szkody polegającej na sfinansowaniu

186 nieuzasadnionych wydatków. Szkoda ta w niniejszej sprawie jest równa 100% kwoty

187 wypłaconego Beneficjentowi dofinansowania na realizację Projektu.

188 10 stycznia 2017 r. do Ministra wpłynęło wraz z aktami sprawy odwołanie

189 J. J.oraz W. P.z 2 stycznia 2017 r. od ww. decyzji

190 PARP. Oba odwołania zawierały tożsame zarzuty i ich uzasadnienie.

191 Organowi I instancji zarzucono naruszenie art. 70 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia

192 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm., dalej jako: "O.p.") w

193 zw. art. 60 pkt 6 i art. 67u.f.p. Wskazano, że obowiązek zapłaty należności z tytułu

194 wypłaconych kwot w kwietniu i maju 2010 r. i wykorzystanych niezgodnie z

195 przeznaczeniem przedawnił się z dniem 31 grudnia 2015 r. - zgodnie z art. 70 § 1 O.p.

196 w zw. z art. 67 i art. 60 pkt 6 u.f.p.

197 W związku z brakami formalnymi złożonego przez W. P.

198 odwołania (brak podpisu), organ odwoławczy wezwał do usunięcia braków w ww.

199 odwołaniu w terminie 7 dni. Jednocześnie w związku z wnioskiem strony zawartym w

200 odwołaniu o doręczanie pism w formie elektronicznej wezwano stronę o podpisanie ww.

201 wniosku w terminie 7 dni. Poinformowano, że nieusunięcie ww. braku spowoduje

202 pozostawienie wniosku bez rozpoznania, a korespondencja w przedmiotowej sprawie

203 nadal będzie kierowana na dotychczasowy adres w formie papierowej. Poinformowano

204 również o obowiązkach wynikających z art. 41 k.p.a., tj. informowania o każdej zmianie

205 swego adresu.

206 Z uwagi na nieusunięcie braku odwołania, organ II instancji pozostawił odwołanie

207 W. P. bez rozpoznania, o czym poinformowano W. P. zawiadomieniem z 22 grudnia 2017 r.

208 Decyzją z [...] grudnia 2017 r. Minister utrzymał w mocy decyzję PARP z [...]

209 grudnia 2016 r. zobowiązującą skarżących do zwrotu kwoty dofinansowania.

210 Organ odwoławczy stwierdził, że PARP prawidłowo wykazała, iż cele projektu

211 określone przez stronę we wniosku o dofinansowanie nie zostały osiągnięte, a

212 poniesione przez stronę wydatki nie mogą być uznane za kwalifikowalne.

213 Wyjaśnił, że strona naruszyła art. 207 ust. 1 pkt 1 u.f.p., w związku z

214 postanowieniami umowy o dofinansowanie, nie wywiązując się ze zobowiązania

215 realizacji projektu w terminie wskazanym w § 6 ust. 3 umowy. Strona nie osiągnęła

216 wskaźników, do których osiągnięcia była zobowiązana na podstawie § 8 ust 1 umowy o

217 dofinansowanie. Stwierdził, że bezsporne jest w tym przypadku nieosiągnięcie

218 wskaźnika produktu: liczba nowych e-usług - 2 szt. (po 1 na 2009 r. i 2010 r.) Organ II

219 instancji potwierdził, iż e-usługa nie została wdrożona i uruchomiona przed

220 zakończeniem okresu realizacji projektu. W tym przypadku Beneficjent nie osiągnął

221 również zaplanowanych we wniosku wskaźników rezultatu ("Liczba nowozatrudnionych

222 pracowników", "Liczba nowych poradni oraz .Prognozowana wysokość przychodów

223 netto"), co spowodowało naruszenie postanowień umowy, a co za tym idzie przepisów

224 prawa (art. 207 ust. 1 pkt. 1 u.f.p.), a tym samym konieczny jest zwrot otrzymanych

225 środków dofinansowania. Minister nadmienił również, że w związku z

226 niezrealizowaniem założeń i nieosiągnięciem wskaźników (a więc niedopełnieniem

227 obowiązków wynikających z postanowień § 8 ust. 1 umowy o dofinansowanie),

228 niemożliwe jest także w tym zakresie dopełnienie obowiązku wynikającego z § 8 ust. 2

229 umowy, który wskazuje, iż "Beneficjent zobowiązuje się do osiągnięcia założonych

230 celów Projektu oraz utrzymania trwałości Projektu przez okres co najmniej 3 lat od dnia

231 zakończenia realizacji Projektu, a w szczególności do kontynuowania działalności

232 będącej przedmiotem dofinansowania".

233 Nieosiągnięcie przez stronę wskaźnika produktu "liczba nowych e-usług" w

234 konsekwencji powoduje brak osiągnięcia celów projektu, co stanowi naruszenie

235 postanowień umowy (§ 8 ust. 1 i 2). Jednakże zgromadzony materiał dowodowy

236 świadczy także o nieosiągnięciu zakładanych wartości wskaźników rezultatu: Liczba

237 nowozatrudnionych pracowników, Liczba nowych poradni oraz Prognozowana wartość

238 przychodów netto. Przedstawiona przez Beneficjenta w prezentacji w czasie kontroli z

239 dnia 25 kwietnia 2013 r. usługa nie odpowiadała wymogom wskazanym we wniosku o

240 dofinansowanie. Usługa, która miała umożliwić zarejestrowanie się do lekarza on-line z

241 ogólnym dostępem do pełnej, aktualnej, rzetelnej wiedzy na temat placówek

242 medycznych w Polsce przez całą dobę nie została wdrożona.

243 Ze względu na zaprzestanie realizacji projektu przez Beneficjenta (pismo z 6

244 marca 2012 r. w sprawie przystąpienia do negocjacji w celu zawarcia ugody w zakresie

245 zaprzestania realizacji umowy oraz pismo z dnia 1 lipca 2012 r. informujące o

246 zawieszeniu działalności firmy) nie można było potwierdzić celowości wydatkowanej

247 części otrzymanego przez Beneficjenta dofinansowania. W związku z powyższym,

248 Organ odwoławczy stwierdził naruszenie postanowień § 10 oraz § 8 umowy, a w efekcie

249 uznał, iż zasadny jest w tym przypadku zwrot pełnej kwoty wypłaconego

250 dofinansowania.

251 Organ II instancji, na podstawie zebranego materiału dowodowego stwierdził, że

252 Beneficjent zaprzestał realizacji projektu, co skutkowało nieosiągnięciem jego celu, co w

253 konsekwencji oznaczało naruszenie § 2 ust. 2 pkt 1 umowy w związku z § 2 ust. 1 oraz

254 § 5 ust. 4 umowy o dofinansowanie.

255 Odnosząc się do zarzutów strony zawartych w odwołaniu uznał je za

256 bezzasadne. Organ odwoławczy stwierdził, że przepis art. 70 O.p. nie powinien być w

257 niniejszej sprawie stosowany z uwagi na regulacje szczególne, tj. Rozporządzenie Rady

258 (WE, EUROATOM) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów

259 finansowych Wspólnot Europejskich (Dz.U.UE.L.1995.312.1, dalej jako:

260 "rozporządzenie nr 2988/95").

261 Nie zgadzając się z decyzją Ministra skarżący pismami z 17 stycznia 2018 r.

262 wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o jej

263 uchylenie. Wskazali, iż domagają się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej

264 ją decyzji PARP. Jako zarzuty przeciwko decyzji wskazali, iż ponawiają zarzuty

265 wymienione wcześniej w odwołaniu.

266 W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o jej oddalenie, podtrzymując

267 argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

268 W piśmie procesowym z 2 stycznia 2020 r. pełnomocnik W. P.

269 uzupełnił skargę w ten sposób, że poza zarzutami już podniesionymi, będącymi

270 nawiązaniem zarówno W. P. jak i J. J. do treści

271 wniesionych przez nich odwołań, podniósł zarzut naruszenia przez organ II instancji:

272 - art. 138 § 1 pkt 1 w zw. art. 65 § 1 i 2 oraz art. 64 § 2 k.p.a. poprzez błędne przyjęcie,

273 że W. P. nie uzupełnił braku formalnego odwołania poprzez jego

274 podpisanie, gdy tymczasem odwołujący się to uczynił skutecznie w terminie.

275 W konsekwencji zarzucił Ministrowi także, że błędnie ocenił, iż W. P.

276 nie złożył odwołania oraz nie podjął się w ogóle jego rozpoznania.

277 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

278 Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu

279 przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, dalej jako: "p.p.s.a."), sądy

280 administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki

281 określone w ustawie. Oznacza to, iż zadaniem wojewódzkiego sądu administracyjnego

282 jest zbadanie legalności zaskarżonego aktu pod względem jego zgodności z prawem, to

283 znaczy ustalenie, czy organy orzekające w sprawie prawidłowo zinterpretowały i

284 zastosowały przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego.

285 W przypadku stwierdzenia, iż w sprawie naruszono przepisy – czy to prawa

286 materialnego, czy też postępowania – sąd uchyla zaskarżoną decyzję i zwraca sprawę

287 do postępowania przed organem administracyjnym, właściwym do jej rozstrzygnięcia.

288 Jednocześnie, stosownie do treści przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w

289 granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz

290 powołaną podstawą prawną.

291 Rozpatrując sprawę w ramach wskazanych wyżej kompetencji, Sąd stwierdził, iż

292 skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

293 Zaskarżoną decyzją Minister utrzymał w mocy decyzję PARP zobowiązującą

294 stronę do zwrotu kwoty dofinansowania. Materialnoprawną podstawę decyzji stanowił

295 art. 207 ust. 1 pkt 1 u.f.p. zgodnie z którym w przypadku gdy środki przeznaczone na

296 realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich są

297 wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem podlegają zwrotowi wraz z odsetkami w

298 wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania

299 środków, w terminie 14 dni od dnia doręczenia ostatecznej decyzji, o której mowa w ust.

300 9, na wskazany w tej decyzji rachunek bankowy.

301 Skarżący nie zgodzili się z rozstrzygnięciem organu odwoławczego, jednakże nie

302 podnieśli zarzutów dotyczących zastosowania przez organ przepisów prawa

303 materialnego i określenia im do zwrotu kwoty udzielonej zaliczki, jako środków

304 wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem. Skarżący nie kwestionują też wysokości

305 kwoty podlegającej zwrotowi. W treści złożonych skarg wskazali jedynie, iż ponawiają

306 zarzuty przedstawione wcześniej w odwołaniu od decyzji organu I instancji, tj. zarzuty

307 dotyczące naruszenia przez Ministra art. 70 § 1 O.p. w zw. z art. 60 pkt 6 i art. 67 u.f.p.

308 w związku z przedawnieniem zobowiązania do zwrotu udzielonego stronie

309 dofinansowania.

310 W ocenie Sądu powyższe zarzuty uznać należało za niezasadne. Przypomnieć

311 bowiem należy, że zgodnie z rozporządzeniem nr 2988/95 Program Operacyjny

312 Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 jest programem wieloletnim. Zgodnie zaś z art. 3

313 ust. 1 ww. rozporządzenia okres przedawnienia wynosi cztery lata od czasu

314 dopuszczenia się nieprawidłowości określonej w ad. 1 ust. 1. W przypadku programów

315 wieloletnich okres przedawnienia w każdym przypadku biegnie do momentu

316 ostatecznego zakończenia programu. Przerwanie okresu przedawnienia jest

317 spowodowane przez każdy akt właściwego Organu władzy, o którym zawiadamia się

318 daną osobę, a który odnosi się do śledztwa lub postępowania w sprawie

319 nieprawidłowości. Po każdym przerwaniu okres przedawnienia biegnie na nowo. Upływ

320 terminu przedawnienia następuje najpóźniej w dniu, w którym mija okres odpowiadający

321 podwójnemu terminowi okresu przedawnienia, jeśli do tego czasu właściwy Organ

322 władzy nie wymierzył kary; nie dotyczy to przypadków, w których postępowanie

323 administracyjne zostało zawieszone zgodnie z art. 6 ust. 1.

324 W ocenie Sądu, zawarte w u.f.p. odesłanie do przepisów Działu III O.p., nie może

325 i nie pozwala, w świetle powyższych przepisów, na stosowanie niejako mechaniczne,

326 lecz wymaga uwzględnienia szczególnej regulacji jaka została zawarta w przepisach

327 art. 3 ust. 1 Rozporządzenia Rady (WE) nr 2988/95.

328 Wskazać należy, iż wykładnię powyższego przepisu przeprowadził Europejski

329 Trybunał Sprawiedliwości w wyroku z dnia 15 czerwca 2017 r. o sygn. akt C-436/15

330 (polskie tłumaczenie wyroku dostępne w Systemie LEX). Trybunał zauważył, że wobec

331 braku definicji pojęcia "programu wieloletniego" w rozporządzeniu Rady (WE) nr

332 2988/95, należy określić zakres tego pojęcia przy uwzględnieniu znaczenia każdego z

333 terminów wchodzących w jego skład, kontekstu w jakim pojęcie to jest użyte, a także

334 celów uregulowania odnoszącego się do tego pojęcia (punkt 45). W tym względzie, jeśli

335 chodzi przede wszystkim o użyte terminy, należy zaznaczyć, że termin "program" ma

336 szeroki zakres i że terminy "program" i "projekt" mogą być używane zamiennie w

337 rozumieniu art. 3 ust. 1 tego rozporządzenia (punkt 46). Tak więc, pojęcie "programu

338 wieloletniego" w rozumieniu art. 3 ust. 1 akapit drugi zdanie drugie rozporządzenia

339 Rady (WE) nr 2988/95, stanowi pojęcie przekrojowe, mogące występować we

340 wszystkich dziedzinach objętych politykami Unii, o ile ma miejsce wykorzystania

341 środków budżetowych Unii (punkt 47). W związku z tym nie ma potrzeby ustalania

342 ścisłego związku terminologicznego między tym pojęciem a pojęciami stosowanymi w

343 różnych instrumentach ustanawiających różne fundusze przyznające pomoc finansową

344 (punkt 48). Co się tyczy następnie kontekstu, w jaki wpisuje się to pojęcie oraz celów

345 rozpatrywanego unormowania, po pierwsze [...] celem rozporządzenia Rady (WE) nr

346 2988/95 jest przeciwstawianie się działaniom przynoszącym szkodę interesom

347 finansowym Unii (punkt 49). Po drugie art. 3 ust. 1 akapit drugi zdanie drugie owego

348 rozporządzenia jest częścią całości przepisów wskazanych w art. 3 ust. 1 mających na

349 celu, jak wynika z pierwszego akapitu tego ustępu, określenie zasad przedawnienia

350 postępowań mających zastosowanie do nieprawidłowości określonych w art. 1 ust. 1

351 owego rozporządzenia, które odnoszą się do naruszenia przepisu prawa Unii

352 wynikającego z działania lub zaniedbania ze strony podmiotu gospodarczego

353 powodującego lub mogącego spowodować szkodę w ogólnym budżecie Unii lub w

354 budżetach przez nią zarządzanych (punkt 50).

355 Ponadto, odnosząc się do pojęcia "ostatecznego zakończenia programu",

356 Trybunał podniósł, że rozporządzenie nr 2988/95 nie przewiduje konkretnego

357 wiążącego momentu w odniesieniu do "ostatecznego zakończenia programu",

358 ponieważ [...] moment ten różni się nieuchronnie w zależności od poszczególnych

359 etapów i procesów przewidzianych w celu zakończenia każdego wdrożonego programu

360 wieloletniego (punkt 60). Ustalenie momentu "ostatecznego zakończenie programu" w

361 celu stosowania zasady przedawnienia właściwej dla "programów wieloletnich",

362 przewidzianej w art. 3 ust. 1 akapit drugi zdanie drugie rozporządzenia Rady (WE) nr

363 2988/95, zależy zatem od przepisów, które normują każdy program wieloletni (punkt

364 61). W celu ustalenia momentu "ostatecznego zakończenie programu" w rozumieniu

365 art. 3 ust. 1 akapit drugi zdanie drugie rozporządzenia Rady (WE) nr 2988/95, należy

366 uwzględnić cel terminu przedawnienia, o którym mowa w owym przepisie.

367 Przedawnienie przewidziane bowiem w owym przepisie pozwala po pierwsze

368 zagwarantować, że dopóki program nie jest ostatecznie zakończony, dopóty właściwy

369 organ może nadal podejmować czynności w sprawie nieprawidłowości, których

370 dopuszczono się w ramach wykonywania tego programu, w celu ułatwienia ochrony

371 interesów finansowych Unii. Po drugie celem tego przepisu jest zapewnienie pewności

372 prawa dla podmiotów gospodarczych. Podmioty te powinny być bowiem w stanie

373 określić, które z dokonywanych przez nie czynności można uznać za ostateczne, a

374 które mogą być jeszcze przedmiotem dochodzenia (punkt 62). Ze względu na ten

375 podwójny cel, aby określić datę "ostatecznego zakończenia programu", do której

376 biegnie okres przedawnienia w rozumieniu art. 3 ust. 1 akapit drugi zdanie drugie

377 rozporządzenia Rady (WE) nr 2988/95, należy uwzględnić dzień zakończenia danego

378 "programu wieloletniego" (punkt 63). Po upływie nieprzekraczalnego terminu

379 określonego przez Komisję dla zakończenia prac i dokonania płatności z tytułu

380 związanych z tymi pracami wydatków kwalifikowalnych, projekt taki należy uznać za

381 ostatecznie zakończony w rozumieniu art. 3 ust. 1 akapit drugi zdanie drugie

382 rozporządzenia Rady (WE) nr 2988/95, bez uszczerbku dla ewentualnego przedłużenia

383 na mocy nowej decyzji Komisji w tym zakresie (punkt 66).

384 W niniejszej sprawie skarżący wystąpili o dofinansowanie w ramach

385 wieloletniego programu jakim był Program Operacyjny Innowacyjna Gospodarka na lata

386 2007-2013. W ocenie Sądu, skoro projekt skarżących był realizowany w ramach

387 programu wieloletniego w rozumieniu art. 3 ust. 1 akapit drugi zdanie drugie

388 rozporządzenia Rady (WE) nr 2988/95, to okres przedawnienia zwrotu środków

389 udzielonych skarżącej na ten projekt, biegnie od ostatecznego zakończenia tego

390 programu.

391 Jeżeli zaś chodzi o zakończenie ww. programu Minister w zaskarżonej decyzji

392 wyjaśnił, że program ten (na dzień wydania zaskarżonej decyzji) nie zakończył się.

393 Dodatkowo, w odpowiedzi na skargę, wskazał, iż program nie został zamknięty, a

394 instytucja Zarządzająca Programem jest w trakcie prowadzenia uzgodnień z Komisją

395 Europejską w zakresie rozliczenia Programu. Dodał, że informacja o zamknięciu

396 Programu zostanie opublikowana, tak jak miało to miejsce w przypadku innych

397 Programów Operacyjnych.

398 Należy zauważyć, że 29 marca 2019 r. na oficjalnej stronie internetowej Portalu

399 Funduszy Europejskich (Program Operacyjny Innowacyjna Gospodarka):

400 http://www.poig.2007-2013.gov.pl/Wiadomosci/Strony/zamkniecie_POIG_290319.aspx

401 zamieszczono informację, że: "18 lutego br., na podstawie art. 89 ust. 5 rozporządzenia

402 Rady (WE) 1083/2006, Komisja Europejska (KE) poinformowała o zamknięciu

403 Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 (PO IG) oraz wskazała

404 dzień 28 grudnia 2018 r. jako datę zamknięcia Programu".

405 W ocenie Sądu termin przedawnienia co do spraw objętych POIG 2007-2013

406 może być liczony dopiero od dnia 28 grudnia 2018 r., co w przedmiotowej sprawie,

407 gdzie zaskarżona decyzja organu II instancji wydana została [...] grudnia 2017 r.,

408 świadczy o tym, iż brak było podstaw do uznania, że doszło do przedawnienia

409 uprawnienia organu do dochodzenia od strony zwrotu środków przekazanych tytułem

410 dofinansowania projektu pn. "Stworzenie inteligentnej wyszukiwarki umożliwiającej

411 rejestrację on-line do lekarza na terenie całego kraju". Jak wskazano wyżej w zakresie

412 określenia terminu przedawnienia nie miały zastosowania przepisy O.p., z uwagi na

413 szczególną regulację w tym zakresie zawartą w rozporządzeniu nr 2988/95.

414 Tym samym zarzut skarżących powielony w skardze, a dotyczący przedawnienia

415 zobowiązania do zwrotu spornego dofinansowania, należało uznać za bezzasadny.

416 Zdaniem Sądu organy obu instancji prawidłowo również uznały, iż kwota 234.030

417 zł, przekazana skarżącym w ramach zaliczki na realizację podpisanej umowy o

418 dofinansowanie projektu, stanowi środki wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem,

419 bowiem skarżący dopuścili się naruszenia art. 207 ust. 1 pkt 1 u.f.p. w związku z

420 postanowieniami umowy o dofinasowanie.

421 Skarżący w żaden sposób nie zaprzeczyli wykazanym przez organy faktom, iż

422 pomimo wiążących postanowień umowy o dofinansowanie nie wywiązali się ze

423 zobowiązania realizacji projektu w terminie wskazanym w § 6 ust. 3 umowy.

424 Bezspornym jest, że skarżący nie osiągnęli wskaźników, do których osiągnięcia byli

425 zobowiązana na podstawie § 8 ust 1 umowy o dofinansowanie. Przypomnieć należy, że

426 e-usługa w postaci "inteligentnej wyszukiwarki umożliwiającej rejestrację on-line do

427 lekarza na terenie całego kraju" nie została wdrożona i uruchomiona przed

428 zakończeniem okresu realizacji projektu. W tym przypadku strona nie osiągnęła również

429 zaplanowanych we wniosku wskaźników rezultatu, co spowodowało naruszenie

430 postanowień umowy, a co za tym idzie przepisów prawa krajowego (art. 207 ust. 1 pkt.

431 1 u.f.p.), a w konsekwencji konieczny okazał zwrot otrzymanych środków

432 dofinansowania.

433 Jednocześnie, jak słusznie zauważył Minister w treści zaskarżonej decyzji,

434 obowiązek odzyskiwania ww. środków wynika nie tylko z przepisów u.f.p., ale również z

435 przepisów unijnych, tj. art. 2 pkt 7 rozporządzenia nr 1083/2006, gdzie zdefiniowano

436 pojęcie "nieprawidłowość", które oznacza jakiekolwiek naruszenie przepisu prawa

437 wspólnotowego wynikające z działania lub zaniechania podmiotu gospodarczego, które

438 powoduje lub mogłoby spowodować szkodę w budżecie ogólnym Unii Europejskiej w

439 drodze finansowania nieuzasadnionego wydatku z budżetu ogólnego.

440 Sąd podkreśla, iż zarówno Komisja Europejska jak również TSUE przyjmują

441 szeroką wykładnię przesłanki naruszenia prawa wspólnotowego. Za nieprawidłowość

442 należy w związku z tym uznać zarówno naruszenie prawa unijnego, jak i prawa

443 krajowego. Oznacza to, iż do popełnienia nieprawidłowości, z punktu widzenia art. 2 pkt

444 7 rozporządzenia nr 1083/2006 dochodzi również wtedy, gdy naruszony został przepis

445 krajowy ustanawiający wymogi związane z wydatkowaniem środków finansowych

446 budżetu Unii, przyjęty w obszarach nieuregulowanych prawem unijnym lub

447 ustanawiający wymogi bardziej rygorystyczne od tych, które wynikają z przepisów

448 prawa Unii.

449 Dlatego też zarówno wykrycie naruszenia prawa Unii Europejskiej, jak też

450 naruszenia prawa krajowego takiego, które powoduje lub mogłoby spowodować szkodę

451 w budżecie ogólnym Unii Europejskiej w drodze finansowania nieuzasadnionego

452 wydatku z budżetu ogólnego stanowi nieprawidłowość, w rozumieniu art. 2 pkt 7

453 rozporządzenia 1083/2006 i skutkuje powstaniem obowiązku odzyskania przez państwo

454 członkowskie kwot wydatkowanych nieprawidłowo (por. np. wyroki WSA w Warszawie z

455 13 czerwca 2017 r., sygn. akt V SA/Wa 1595/16 i z 1 czerwca 2017 r., sygn. akt V

456 SA/Wa 1502/16, dostępne w CBOSA: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

457 Zdaniem Sądu organ odwoławczy prawidłowo stwierdził tym samym, że w

458 niniejszym przypadku, stwierdzone w projekcie naruszenia wpisują się w powyższą

459 definicję nieprawidłowości, co uzasadnia dochodzenie od strony zwrotu wypłaconego

460 dofinansowania. Raz jeszcze przypomnieć należy, że w niniejszym przypadku doszło do

461 niezrealizowania przez skarżących projektu w pełnym zakresie, na który otrzymali

462 dofinansowanie ze środków unijnych. Co istotne poniesione przez stronę wydatki, które

463 zostały wykazane do rozliczenia w złożonych przez nią wnioskach o płatność, zostały

464 ujęte w deklaracji wydatków i poświadczone do Komisji Europejskiej jako wydatki

465 kwalifikowalne. Skoro zatem Komisja Europejska dokonała na rzecz Polski refundacji

466 wydatków z tego tytułu, należy skorygować tę deklarację o wypłacone stronie

467 dofinansowanie i odzyskać te środki od skarżących, ponieważ dotyczą one projektu,

468 który de facto nie został zrealizowany (nie osiągnięto wskaźników).

469 Za nieprawidłowość uznać zatem należało naruszenie przez stronę postanowień

470 umowy o dofinansowanie i przepisów prawa powszechnie obowiązującego skutkujące

471 powstaniem szkody w budżecie ogólnym Unii Europejskiej poprzez sfinansowanie

472 niezrealizowanego projektu.

473 Powyższych ustaleń nie zmienia również fakt, iż skarżący podejmowali próby

474 doporowadzenia do zmian w umowie o dofinansowanie. Należy w tej kwestii wyjaśnić,

475 że zmiana umowy o dofinansowanie możliwa byłaby jedynie w sytuacji, gdy druga

476 strona umowy (PARP) wyraziłaby na to zgodę, co w niniejszej sprawie nie miało

477 miejsca. Ponadto wskazać należy, że zmiany, o których wprowadzenie starała się

478 strona, m.in. w modyfikacja wskaźników realizacji celów projektu, były zmianami

479 istotnymi, których wprowadzenie na etapie realizowania umowy o dofinansowanie

480 stanowiłoby wyraz nierównego traktowania innych podmiotów, które występowały o

481 dofinansowanie swoich projektów i takiego finansowania nie otrzymały, a były oceniane

482 przez Komisję Konkursową na jednakowych zasadach co skarżący. Dodać przy tym

483 należy, że zgodnie z treścią wiążącej skarżących umowy o dofinansowanie zobowiązali

484 się oni do realizacji projektu w pełnym zakresie określonym w Harmonogramie

485 rzeczowo-finansowym projektu, w terminie wskazanym w § 6 ust. 3 z należytą

486 starannością zgodnie m.in. z umową i jej załącznikami. Niewykluczone zatem, że

487 zmiany proponowane przez stronę, jeśli byłyby przedstawione wcześniej – na etapie

488 oceny wniosków mogłyby przesądzić o nieudzieleniu dofinansowania stronie, a wyborze

489 innego projektu i podpisania umowy z innym beneficjentem.

490 Należy również podkreślić, że w piśmie procesowym z 2 stycznia 2020 r.

491 pełnomocnik W. P. wskazał dodatkowe zarzuty, które pierwotnie nie

492 znalazły się w treści skargi, tj. zarzut naruszenia prze Ministra art. 138 § 1 pkt 1 w zw.

493 art. 65 § 1 i 2 oraz art. 64 § 2 k.p.a. poprzez błędne przyjęcie, że W. P.

494 nie uzupełnił braku formalnego odwołania poprzez jego podpisanie, gdy tymczasem

495 odwołujący się to uczynił skutecznie w terminie. W konsekwencji zarzucono Ministrowi

496 także, iż błędnie ocenił, iż W. P. nie złożył odwołania oraz nie podjął się w

497 ogóle jego rozpoznania.

498 Zdaniem Sadu również powyższe zarzuty uznać należało za nieskuteczne.

499 Wyjaśnić bowiem trzeba, że od decyzji organu I instancji skarżący wnieśli niezależnie

500 od siebie dwa odwołania. Odwołanie J. J. nie zawierało braków formalnych

501 i zostało następnie rozpatrzone przez organ odwoławczy, zaś odwołanie W. P. obarczone było brakiem

502 formalnym w postaci braku podpisu, co w skutek

503 braku uzupełnienia tegoż braku w ustawowym terminie spowodowało pozostawienie

504 odwołania bez rozpoznania.

505 Podkreślenia wymaga, że z treści pisma z 2 stycznia 2020 r. jak i załączonych do

506 niego dokumentów wynika, że skarżący w odpowiedzi na wezwanie organu II instancji

507 podpisał odwołanie podpisem elektronicznym, jednakże przesłał je w dniu 6 marca 2017

508 r., za pośrednictwem platformy ePUAP, do organu niewłaściwego, tj. Centrum Obsługi

509 Projektów Europejskich Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. Powyższa korespondencja

510 nie została jednak przekazana do organu odwoławczego, który w związku z upływem

511 terminu na uzupełnienie braku formalnego odwołania, pozostawił je bez rozpoznania, o

512 czym poinformował skarżącego pismem z 22 grudnia 2017 r. W ocenie Sądu nie

513 sposób jest postawić w tej sytuacji skutecznego zarzutu organowi II instancji w zakresie

514 nie rozpoznania odwołania skarżącego, bowiem z akt administracyjnych sprawy wynika,

515 iż Minister nie dysponował pismem uzupełniającym brak formalny odwołania,

516 przesłanym przez pełnomocnika W. P. do Sądu wraz z pismem

517 procesowym z 2 stycznia 2020 r., z którym pełnomocnik organu zapoznał się dopiero na

518 rozprawie w dniu 9 stycznia 2020 r.

519 Ponadto, co istotne w sprawie zaskarżone rozstrzygnięcie dotyczy zobowiązania

520 solidarnego, zaś organ odwoławczy rozpoznał zarzuty zawarte w odwołaniu J. J. , które to zarzuty są tożsame

521 z zarzutami zawartymi w odwołaniu W. P. Nie sposób zatem zarzucić Ministrowi, iż nie ustosunkował się do

522 zarzutów zawartych w odwołaniu, czy też nie podjął się w ogóle jego rozpoznania.

523 Pomimo faktycznego pozostawienia odwołania W. P. bez

524 rozpoznania, co zdaniem Sądu było działaniem prawidłowym, organ odniósł się do

525 wszystkich zarzutów w nim podniesionych (z uwagi na ich zbieżność z zarzutami i ich

526 uzasadnieniem zawartym w odwołaniu drugiego ze skarżących).

527 Za nietrafne uznać również należało twierdzenie zawarte w piśmie z 2 stycznia

528 2020 r., że skierowane do W. P. wezwanie do uzupełnienia braków

529 odwołania należało uznać za nieskuteczne, gdyż "zostało ono wysłane listem

530 poleconym (W. P. przebywał poza granicami kraju), podczas gdy w treści

531 odwołania wyraźnie odwołujący prosił o dokonywanie doręczeń na adres elektroniczny i

532 adres taki podał wskazując na przyczyny z art. 40 § 4 k.p.a. (brak stałego adresu w

533 kraju)". Wyjaśnić należy, że pierwotnie odwołanie od decyzji organu I instancji W. P. przesłał w formie

534 papierowej - za pośrednictwem Poczty Polskiej S.A.

535 Odwołanie to, zawierające w swej treści również wniosek o doręczanie korespondencji

536 za pomocą środków komunikacji elektronicznej na podstawie art. 391

537 § 1 pkt 1 k.p.a.,

538 zawierało jednak brak formalny w postaci braku podpisu, a zatem organ, o czym

539 wspominał w wezwaniu z 9 lutego 2017 r., zobowiązany był do wezwania skarżącego

540 do uzupełnienia braku formalnego tegoż wniosku na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. pod

541 rygorem pozostawienia go bez rozpoznania. Tym samym uznać należało, że sam fakt

542 zawarcia w treści odwołania wniosku o doręczanie korespondencji za pomocą środków

543 komunikacji elektronicznej, w sytuacji, gdy wniosek złożony był w formie papierowej

544 oraz zawierał brak formalny w postaci braku podpisu, jest niewystarczający do uznania,

545 iż strona już od tego momentu mogła skutecznie komunikować się z organem za

546 pomocą środków komunikacji elektronicznej. Tym samym uznać należało, że organ

547 prawidłowo skierował do strony wezwanie z 9 lutego 2017 w formie papierowej, kierując

548 je na adres: "ul. [...] P.", wskazany na kopercie, w

549 której skarżący złożył odwołanie.

550 Dodatkowo wskazać należy, iż ww. adres W. P. widnieje

551 również na dokumentach przesłanych w ramach rozpoznawanego w Sądzie wniosku o

552 przyznanie prawa pomocy, np. wniosku o informację o stanie konta płatnika składek (k.

553 85 akt sądowych), który to dokument skrzący sporządził w dniu 1 czerwca 2018 r. Tym

554 samym należy stwierdzić, że skarżący półtora roku po wniesieniu odwołania od decyzji

555 PARP nadal posługiwał się adresem do doręczeń w Polsce.

556 Sąd nie stwierdził ponadto żadnego innego naruszenia przepisów prawa

557 materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania

558 w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa

559 dającego podstawę do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności.

560 Z tych względów, w oparciu o art. 151 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny

561 w Warszawie oddalił skargę.