Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 maja 2008 r., V SA/Wa 2150/07

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 maja 2008 r., V SA/Wa 2150/07

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA - Izabella Janson po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi "F." Sp. z o.o. w K. na pismo Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia [...] maja 2007 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy dofinansowania projektu. postanawia: odrzucić skargę kasacyjną

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 20 lutego 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę "F." Sp. z o.o. z siedzibą w K. na pismo Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia [...] maja 2007 r., nr [...] w przedmiocie odmowy dofinansowania projektu z uwagi na niedopuszczalność skargi.

3 Pismem z dnia 9 kwietnia 2008 r. (data nadania pocztowego) profesjonalny pełnomocnik spółki wniósł skargę kasacyjną na ww. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze zawarł wniosek o zwolnienie skarżącej z ponoszenia kosztów sądowych.

4 Postanowieniem z 17 kwietnia 2008 r. wniosek pozostawiono bez rozpoznania. W uzasadnieniu postanowienia wyjaśniono, iż złożony przez osobę prawną wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych nie został złożony zgodnie z wymogami, tj. na urzędowym formularzu PPPr. Jednocześnie wskazano, iż w przypadku osób prawnych Sąd nie ma obowiązku wzywania do usunięcia braków wniosku jeżeli złożony został w innej formie niż prawem przepisana. Ponadto skarżąca reprezentowana jest przez profesjonalnego pełnomocnika, zgodnie zaś z art. 6 p.p.s.a. sąd udziela potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych jedynie stronom występującym bez adwokata lub radcy prawnego.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

6 Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie; gotówką do kasy sądu lub na jego rachunek bankowy (art. 219 § 1 i § 2 P.p.s.a.). Jednocześnie, przepis art. 221 p.p.s.a. wprowadza zasadę, iż pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania lub odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.

7 W niniejszej sprawie, zgodnie z § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), wpis miał charakter stały i wynosił 200 zł.

8 Stosownie do treści przepisu § 3 cyt. rozporządzenia, wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł. Należy również zauważyć, iż połowa wpisu stałego jest także wpisem stałym (vide: postanowienie NSA z 2 marca 2004 r. sygn. akt GSK 33/04).

9 Wnosząc skargę kasacyjną adwokat lub radca prawny obowiązany jest uiścić należną opłatę. Pismo procesowe wnoszone przez profesjonalnego pełnomocnika powinno spełniać wszystkie wymagania formalne, które zostały wyznaczone w przepisach prawa, w tym powinny być również wolne od wadliwości w zakresie uiszczenia opłaty. W sprawach, w których skarga wnoszona jest przez profesjonalnego pełnomocnika, opłata powinna być uiszczona – bez wzywania – w takim terminie, jaki jest dopuszczalny do złożenia pisma podlegającego opłacie (vide postanowienie SN z 17 sierpnia 2000 r., II CZ 57/00). O ile co do uchybień formalnych, jak np. braku pełnomocnictwa, braku podpisu, sąd wzywa do usunięcia, o tyle w razie braku uiszczenia wpisu stałego, art. 221 powołanej ustawy wyłącza wezwanie do usunięcia tego braku (vide: postanowienie NSA z 7 grudnia 2004 r. sygn. akt OZ 730/04). Jednocześnie Sąd zauważa, iż przepis § 5 ust. 2 ww. rozporządzenia Rady Ministrów - obowiązujący do 17 marca 2006 r. i stanowiący podstawę do wzywania przez Sąd skarżącego reprezentowanego przez adwokata lub radcę prawnego do uiszczenia wpisu stałego od skargi - mocą wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 7 marca 2006 r. sygn. akt SK 11/05 został uznany za niezgodny z art. 221 ustawy p.p.s.a. oraz art. 2 Konstytucji RP i utracił moc.

10 Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy, wpis sądowy od wniesionej skargi kasacyjnej nie został uiszczony przez pełnomocnika będącego adwokatem, pomimo iż pełnomocnik ten miał świadomość, że złożony przez niego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych nie został skutecznie wniesiony (potwierdzenie doręczenia postanowienia z dnia 17 kwietnia 2008 r. o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania – karta 104 akt sądowych), a tym samym, że ciąży na nim obowiązek uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Biorąc zatem pod uwagę, iż profesjonalny pełnomocnik nie uiścił należnego w sprawie wpisu stałego, na podstawie art. 221 p.p.s.a., skargę kasacyjną należało odrzucić.

11 Z tych względów i na podstawie art. 221 w zw. z art. 178 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.