Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 kwietnia 2019 r., V SA/Wa 1884/18

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 kwietnia 2019 r., V SA/Wa 1884/18

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Bożena Zwolenik, Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak (spr.), Protokolant st. specjalista - Justyna Macewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2019 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji; 2. zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie na rzecz M. K. kwotę 4610 zł (cztery tysiące sześćset dziesięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

2 Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] decyzją z [...] maja 2018 r., działając na podstawie przepisów ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów (Dz. U. z 2017 r., poz. 708 ze zm. - dalej jako: "ustawa SENT") w zw. z art. 207 i art. 211 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201 ze zm.), nałożył na M. K. prowadzącą działalność gospodarczą pod firmą "[...]" M. K., ul. [...], karę pieniężną w kwocie [...] zł.

3 W uzasadnieniu wskazano, że w dniu [...] stycznia 2018 r. w miejscowości R. na drodze krajowej nr [...], funkcjonariusze [...] Urzędu Celno-Skarbowego przeprowadzili kontrolę zespołu pojazdów oznaczonego wyróżnikiem [...]: ciągnika o numerze rejestracyjnym [...], cysterny o numerze rejestracyjnym [...]. Stwierdzono, że pojazdem przewożono 23 000 kg oleju sojowego z poz. 1507 CN, a więc towaru objętego systemem monitorowania. Poddano weryfikacji dane wprowadzone do rejestru SENT dotyczące zgłoszenia [...]. W wyniku analizy danych stwierdzono, że w zgłoszeniu dokonano błędnego wpisu ilości przewożonego towaru 2 300 kg zamiast 23 000 kg) oraz nie uzupełniono pola dotyczącego: danych przewoźnika, numeru rejestracyjnego środka transport, daty rozpoczęcia przewozu towaru, planowanej daty zakończenia przewozu towaru, danych adresowych miejsca dostarczenia towaru, numeru zezwolenia, zaświadczenia lub licencji w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, numeru dokumentu przewozowego towarzyszącego przewożonemu towarowi.

4 Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] na podstawie art. 21 ust. 2 i art. 22 ust. 2 ustawy SENT nałożył na Stronę karę pieniężną w łącznej wysokości [...] zł.za naruszenie polegające na nieuzupełnieniu przez przewoźnika zgłoszenia [...] o dane, o których mowa w art. 5 ust. 4 i art. 6 ust. 3 pkt 3 ustawy SENT. Organ nie znalazł podstaw do odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej.

5 W decyzji zawarto pouczenie, że służy od niej odwołanie do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] za pośrednictwem organu wydającego decyzję.

6 Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...], wydał [...] września 2018 r. decyzję, którą - na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 O.p. oraz art. 21 ust. 2 w zw. z art. 6 ust. 1 i 2, art. 22 ust. 2 w zw. z art. 6 ust. 3, art. 26 ust. 1 i 5 ustawy SENT - utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

7 Skarżąca wniosła skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...], wnosząc o stwierdzenie nieważności decyzji organu odwoławczego. Strona zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie:

8 - art. 221a § 2 O.p. poprzez rozpoznanie odwołania od decyzji przez niewłaściwy miejscowo organ II instancji

9 - art. 122, art. 187 § 1, art. 191 O.p. poprzez nieustalenie stanu faktycznego, który mógłby być podstawą do właściwej subsumpcji prawa, w sytuacji w której braki w zgłoszeniu w systemie SENT były wynikiem zwykłej omyłki pisarskiej

10 - art. 6 ust. 2 pkt 6 ustawy DENT poprzez nieprawidłową wykładnię i uznanie, że błąd pisarski jest równoznaczny z brakiem wymaganego zgłoszenia

11 - art. 22 ust. 2 i ust. 3 ustawy SENT poprzez nałożenie kary w wysokości [...] zł w sytuacji, w której przewóz miał charakter niezarobkowy i wykonywany był na własne potrzeby.

12 W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] wniósł o jej oddalenie.

13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

14 W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2107) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

15 Postępowanie przed sądami administracyjnymi prowadzone jest w oparciu o przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302). Zgodnie z art. 134 § 1 tej ustawy sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

16 Skarga podlegała uwzględnieniu.

17 W pierwszej kolejności należało dokonać oceny, czy zaskarżoną decyzję z [...] września 2018 r. wydał właściwy organ.

18 Jak stanowi art. 26 ust. 5 ustawy SENT, w zakresie nieuregulowanym w ustawie do kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201 ze zm.).

19 Zgodnie z art. 221a § 2 O.p., w przypadku wydania w pierwszej instancji przez naczelnika urzędu celno-skarbowego decyzji innej niż decyzja, o której mowa w § 1, odwołanie od tej decyzji służy do dyrektora izby administracji skarbowej właściwego dla kontrolowanego w dniu zakończenia postępowania podatkowego. Stosownie do treści art. 221a § 3 O.p. jeżeli nie można ustalić właściwego dyrektora izby administracji skarbowej zgodnie z § 2, odwołanie służy do dyrektora izby administracji skarbowej właściwego ze względu na siedzibę naczelnika urzędu celno-skarbowego, który wydał decyzję.

20 Zaznaczenia wymaga, że jeżeli ustawy podatkowe nie stanowią inaczej, właściwość miejscową organów podatkowych ustala się według miejsca zamieszkania albo adresu siedziby podatnika, płatnika, inkasenta lub podmiotu wymienionego w art. 133 § 2 (art.17 § 1 O.p.).

21 Sąd rozpoznający niniejszą sprawę podziela pogląd, zaprezentowany w prawomocnych wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku - z dnia 25 maja 2018 r. sygn. akt III SA/Gd 52/18 oraz z dnia 5 lipca 2018 r. sygn. akt III SA/Gd 359/18 (publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych), że odwołanie od decyzji naczelnika urzędu celno-skarbowego w sprawie nałożenia kary pieniężnej w trybie przepisów ustawy o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów służy do dyrektora izby administracji skarbowej właściwego dla kontrolowanego w dniu zakończenia postępowania podatkowego (w tej sprawie - administracyjnego). Ustawodawca w analizowanym przepisie ustanawia bowiem właściwość miejscową przy wnoszeniu odwołania, wskazując na dyrektora izby administracji skarbowej, który co do zasady byłby właściwy nie z uwagi na naczelnika urzędu celno-skarbowego wydającego decyzję, lecz dla kontrolowanego. Odnośnikiem czasowym przy przyjmowaniu właściwości miejscowej w tym przypadku jest dzień zakończenia postępowania podatkowego – a w niniejszej sprawie administracyjnego (por. L. Etel red.; Dowgier Rafał, Pietrasz Piotr, Popławski Mariusz, Stachurski Wojciech, Teszner Krzysztof, Komentarz Ordynacja podatkowa, 2018).

22 W niniejszej sprawie organem pierwszej instancji, który nałożył karę pieniężną był naczelnik urzędu celno-skarbowego właściwy dla miejsca kontroli przewozu towarów (miejscem kontroli był [...]), stosownie do treści art. 26 ust. 2 ustawy SENT.

23 Odwołanie od tej decyzji rozpatrzył Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...].

24 W ocenie Sądu, zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] obarczona jest wadą, którą Sąd ma obowiązek wziąć pod uwagę z urzędu na mocy art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.. Przepis ten stanowi, że sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach.

25 Przepis art. 247 § 1 pkt 1 O.p. wskazuje, że organ podatkowy stwierdza nieważność decyzji ostatecznej, która została wydana z naruszeniem przepisów o właściwości.

26 Skarżąca ma siedzibę w N., położonym w województwie [...], wobec czego nieprawidłowo w rozpoznawanej sprawie przyjęto, że Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] jest właściwy do rozpatrzenia odwołania od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Celno - Skarbowego w [...].

27 Skoro skarżąca ma siedzibę w [...], to właściwy do rozpatrzenia odwołania jest Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...], mimo że - z uwagi na miejsce kontroli przewozu towarów - właściwy do wydania decyzji w pierwszej instancji był Naczelnik [...] Urzędu Celno - Skarbowego w [...].

28 W tej sytuacji, zdaniem Sądu, zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] dotknięta jest wadą nieważności, określoną w art. 247 § 1 pkt 1 O.p., co uzasadniało stwierdzenie jej nieważności na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. (pkt 1 wyroku).

29 Przedstawiona w odpowiedzi na skargę argumentacja mająca obalić przedstawione stanowisko nie przekonuje.

30 O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a. (pkt 2 wyroku).

31 Z powodu stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji Sąd nie mógł odnieść się do merytorycznych aspektów sprawy.