Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lipca 2018 r., V SA/Wa 1219/17

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lipca 2018 r., V SA/Wa 1219/17

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Irena Jakubiec-Kudiura po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia W. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 października 2017 r., sygn. akt V SA/Wa 1219/17 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi W. M. na postanowienie Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie z dnia (...) maja 2017 r. nr (...) w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia: odrzucić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 26 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

3 Pismem z 14 listopada 2017 r. W. M. (dalej jako: "skarżąca" lub "strona") wniosła zażalenie na powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie.

4 Zarządzeniem z 22 listopada 2017 r. Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia.

5 W piśmie procesowym z 1 grudnia 2017 r. strona zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

6 Postanowieniem z dnia 26 lutego 2018 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Powyższe postanowienie zostało następnie utrzymane w mocy postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 kwietnia 2018 r.

7 Z uwagi na powyższe zarządzeniem z 24 maja 2018 r. wezwano skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 22 listopada 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Do wezwania załączono odpis zarządzenia z 22 listopada 2017 r.

8 W piśmie z 21 czerwca 2018 r. strona zawarła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy.

9 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

10 Zgodnie z art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej jako: "p.p.s.a.") Sąd odrzuca zażalenie od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis.

11 W rozpoznawanej sprawie wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia z 22 listopada 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia doręczono 14 czerwca 2018 r. (ZPO – k. 121 akt sądowych). Termin do uiszczenia wpisu od zażalenia upływał zatem z dniem 21 czerwca 2018 r.

12 Zgodnie z informacją z 29 czerwca 2018 r. (k. 125 akt sądowych) w Rejestrze Opłat Sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie zidentyfikowano wpisu sądowego od przedmiotowego zażalenia.

13 W tym miejscu należy podkreślić, że po bezskutecznym upływie siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu od zażalenia, wynikającego z zarządzenia przewodniczącego, wydanego po prawomocnym oddaleniu wniosku o przyznanie stronie prawa pomocy lub po jego pozostawieniu bez rozpoznania, sąd odrzuca zażalenie na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a., nawet jeżeli strona w tym terminie złożyła ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wniosek taki nie uchyla bowiem skutków prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia. Ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez sąd terminie (por. postanowienie NSA z dnia 15 lutego 2010 r. II FSK 706/09, z dnia 20 lipca 2011 r. II OSK 1380/11 oraz z dnia 19 listopada 2015 r. II GSK 2750/15).

14 W związku z powyższym należy stwierdzić, że skarżąca w terminie zakreślonym przez Sąd, nie uiściła wpisu od zażalenia, dlatego też na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.