Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 listopada 2018 r., V SA/Wa 1078/18

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 listopada 2018 r., V SA/Wa 1078/18

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Michał Sowiński, Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska, Sędzia WSA - Marek Krawczak (spr.), Protokolant referent stażysta - Jolanta Replin, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2018 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji, 2. zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie na rzecz A. K. kwotę 697 zł (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

2 Naczelnik Mazowieckiego Urzędu Celno-Skarbowego w W. decyzją z dnia [...] stycznia 2018 r., działając na podstawie przepisów ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów (Dz. U. z 2017 r., poz. 708 ze zm., dalej jako: "ustawa SENT") w zw. z art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 201 ze zm.), nałożył na A. K. prowadzącą działalność gospodarczą pod firmą Przedsiębiorstwo Handlowe A. K., ul. [...],[...], karę pieniężną w kwocie 5000 zł.

3 W uzasadnieniu wskazano, że w dniu [...] listopada 2017r. w miejscowości P. (obwodnica) na drodze krajowej nr 7, funkcjonariusze [...] Urzędu Celno-Skarbowego przeprowadzili kontrolę zespołu pojazdów oznaczonego wyróżnikiem [...]: ciągnika o numerze rejestracyjnym [...], cysterny o numerze rejestracyjnym [...]. Stwierdzono, że pojazdem przewożono 31 996 litrów oleju napędowego z poz. 2710 CN, a więc towaru objętego systemem monitorowania. Poddano weryfikacji dane wprowadzone do rejestru SENT dotyczące zgłoszenia S[...]. W wyniku analizy danych stwierdzono, że w ww. zgłoszeniu dokonano błędnego wpisu numeru rejestracyjnego ciągnika ([...] zamiast [...]) oraz nie uzupełniono pola dotyczącego numeru rejestracyjnego cysterny. Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w W. na podstawie art. 22 ust. 2 ustawy SENT nałożył na Stronę karę pieniężną w wysokości 5 000 zł za naruszenie polegające na nieuzupełnieniu przez przewoźnika zgłoszenia [...] o dane, o których mowa w art. 5 ust.4 pkt 3 ww. ustawy SENT. Organ nie znalazł podstaw do odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej.

4 W decyzji zawarto pouczenie, że służy od niej odwołanie do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. za pośrednictwem organu wydającego decyzję.

5 Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W., wydał w dniu [...] marca 2018 r. decyzję, którą - na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 O.p. oraz art. 5 ust. 4, art. 22 ust. 2, art. 26 ust. 1 i 5 ustawy SENT - utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

6 Skarżąca wniosła skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o uchylenie decyzji organów obu instancji. Strona zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów postępowania mają istotny wpływ na treść zaskarżonej decyzji tj.:

7 1. art. 2 pkt 16a ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej w brzmieniu obowiązującym od 27 kwietnia 2017 r. zgodnie z którym do zadań KAS należy ujawnianie i odzyskiwanie mienia zagrożonego przepadkiem w związku z przestępstwami, o których mowa w pkt 13-16 albo art. 33 § 2 ustawy z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy (Dz.U. z 2017 r. poz. 2226 oraz z 2018 r. poz. 201) i który to przepis na zasadzie ex posterior derogat legi priori (prawo późniejsze zastępuje prawo wcześniejsze) wyparł art. 2 pkt 16a w brzmieniu obowiązującym od 18 kwietnia 2018 r. zgodnie z którym do zadań KAS należy wykonywanie zadań wynikających z ustawy SENT a zatem funkcjonariusze KAS od dnia 27 kwietnia 2018 r. nie są uprawnieni do wykonywania zadań wynikających z ustawy o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów, a zatem nakładania kar pieniężnych, a tym samym kara pieniężna nałożona na Skarżącą została nałożona przez organ, który nie posiadał w tym zakresie kompetencji, a zatem z naruszeniem zasady legalizmu.

8 2. art. 107 § 3 k.p.a. poprzez nienależyte uzasadnienie faktyczne i prawne decyzji.

9 Jednocześnie Strona wskazała na naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: art. 22 ust. 2 i ust. 3 oraz art. 26 ust. 3 ustawy SENT poprzez ich niewłaściwą wykładnię, a następnie niezastosowanie polegające na uznaniu, że możliwość odstąpienia od nałożenia kary stanowi pomoc udzielaną przez Państwo, a w niniejszej sprawie nie występuje ważny interes przewoźnika przemawiający a odstąpieniem od nałożenia kary.

10 W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. wniósł o jej oddalenie.

11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

12 W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

13 Postępowanie przed sądami administracyjnymi prowadzone jest w oparciu o przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302). Zgodnie z art. 134 § 1 tej ustawy sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

14 Skarga podlegała uwzględnieniu, choć nie z powodów w niej wskazanych.

15 W pierwszej kolejności należało dokonać oceny, czy zaskarżoną decyzję z dnia [...] marca 2018 r. wydał właściwy organ.

16 Jak stanowi art. 26 ust. 5 ustawy SENT, w zakresie nieuregulowanym w ustawie do kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201 ze zm.).

17 Zgodnie z art. 221a § 2 O.p., w przypadku wydania w pierwszej instancji przez naczelnika urzędu celno-skarbowego decyzji innej niż decyzja, o której mowa w § 1, odwołanie od tej decyzji służy do dyrektora izby administracji skarbowej właściwego dla kontrolowanego w dniu zakończenia postępowania podatkowego. Stosownie do treści art. 221a § 3 O.p. jeżeli nie można ustalić właściwego dyrektora izby administracji skarbowej zgodnie z § 2, odwołanie służy do dyrektora izby administracji skarbowej właściwego ze względu na siedzibę naczelnika urzędu celno-skarbowego, który wydał decyzję.

18 Zaznaczenia wymaga, że jeżeli ustawy podatkowe nie stanowią inaczej, właściwość miejscową organów podatkowych ustala się według miejsca zamieszkania albo adresu siedziby podatnika, płatnika, inkasenta lub podmiotu wymienionego w art. 133 § 2 (art.17 § 1 O.p.).

19 Sąd rozpoznający niniejszą sprawę podziela pogląd, zaprezentowany w prawomocnych wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku - z dnia 25 maja 2018 r. sygn. akt III SA/Gd 52/18 oraz z dnia 5 lipca 2018 r. sygn. akt III SA/Gd 359/18 (publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych), że odwołanie od decyzji naczelnika urzędu celno-skarbowego w sprawie nałożenia kary pieniężnej w trybie przepisów ustawy o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów służy do dyrektora izby administracji skarbowej właściwego dla kontrolowanego w dniu zakończenia postępowania podatkowego (w tej sprawie - administracyjnego). Ustawodawca w analizowanym przepisie ustanawia bowiem właściwość miejscową przy wnoszeniu odwołania, wskazując na dyrektora izby administracji skarbowej, który co do zasady byłby właściwy nie z uwagi na naczelnika urzędu celno-skarbowego wydającego decyzję, lecz dla kontrolowanego. Odnośnikiem czasowym przy przyjmowaniu właściwości miejscowej w tym przypadku jest dzień zakończenia postępowania podatkowego – a w niniejszej sprawie administracyjnego (por. L. Etel red.; Dowgier Rafał, Pietrasz Piotr, Popławski Mariusz, Stachurski Wojciech, Teszner Krzysztof, Komentarz Ordynacja podatkowa, 2018).

20 W niniejszej sprawie organem pierwszej instancji, który nałożył karę pieniężną był naczelnik urzędu celno-skarbowego właściwy dla miejsca kontroli przewozu towarów (miejscem kontroli P.), stosownie do treści art. 26 ust. 2 ustawy SENT.

21 Odwołanie od tej decyzji rozpatrzył Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W.

22 W ocenie Sądu, zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. obarczona jest wadą, którą sąd ma obowiązek wziąć pod uwagę z urzędu na mocy art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a., który stanowi, że sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach.

23 Przepis art. 247 § 1 pkt 1 O.p. stanowi, że organ podatkowy stwierdza nieważność decyzji ostatecznej, która została wydana z naruszeniem przepisów o właściwości.

24 Skarżąca ma siedzibę w Ł., położonym w województwie podlaskim, wobec czego nieprawidłowo w rozpoznawanej sprawie przyjęto, że Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. jest właściwy do rozpatrzenia odwołania od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Celno - Skarbowego w W.

25 Skoro skarżąca ma siedzibę Łomży, to właściwy do rozpatrzenia odwołania jest Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w B., mimo że - z uwagi na miejsce kontroli przewozu towarów - właściwy do wydania decyzji w pierwszej instancji był Naczelnik [...] Urzędu Celno - Skarbowego w W.

26 W tej sytuacji, zdaniem Sądu, zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. dotknięta jest wadą nieważności, określoną w art. 247 § 1 pkt 1 O.p., co uzasadniało stwierdzenie jej nieważności na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. (pkt 1 wyroku).

27 O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a. (pkt 2 wyroku). Z powodu stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji Sąd nie mógł odnieść się do merytorycznych aspektów sprawy.