Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 września 2018 r., VI SA/Wa 616/18

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 września 2018 r., VI SA/Wa 616/18

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Lemiesz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Protokolant Referent Łukasz Kawalec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 września 2018 r. sprawy ze skargi P. B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej oddala skargę

Uzasadnienie

|U Z A S A D N I E N I E |

2 |Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2018 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego ("GITD"), po rozpatrzeniu odwołania P. B. |

3 |("skarżący", "strona", "kierowca"), na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 16 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy |

4 |Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 955), art. 4 pkt 11 i pkt 22, art. 5 ust. 1,|

5 |art. 5b ust. 1, art. 11 ust. 3, art. 18 ust. 4a i ust. 5, art. 87 ust. 1, art. 92a ust. 1, 2 i 6 ustawy z dnia 6 września 2001 o |

6 |transporcie drogowym (Dz. U. z 2017 r., poz. 2200, dalej "u.t.d."), oraz Ip. 1.1, lp. 2.9 oraz lp. 2.10 załącznika nr 3 do ustawy o |

7 |transporcie drogowym, utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] o |

8 |nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 10.000 złotych. |

9 |W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, iż podstawę faktyczną rozstrzygnięcia stanowiły następujące naruszenia: |

10 |1) wykonywanie transportu drogowego bez wymaganego zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub bez wymaganej licencji; |

11 |2) wykonywanie przewozów okazjonalnych w krajowym transporcie drogowym pojazdem przeznaczonym konstrukcyjnie do przewozu nie więcej niż|

12 |9 osób łącznie z kierowcą z naruszeniem zakazu, o którym mowa w art. 18 ust. 5; |

13 |3) wykonywanie przewozu okazjonalnego samochodem niespełniającym kryterium konstrukcyjnego określonego w art. 18 ust 4a, z |

14 |zastrzeżeniem przewozów, o których mowa w art. 18 ust 4b. |

15 |Organ wskazał, że w dniu [...] maja 2016 r. w W., przy D. miała miejsce kontrola drogowa pojazdu marki [...] o nr rej. [...], którym kierował|

16 |P. B.. W chwili podjęcia kontroli pojazd znajdował się na postoju taksówek, oczekując na klienta. Na dachu pojazdu znajdowało się |

17 |urządzenie z napisem "TAXI". Natomiast na pojeździe znajdowały się pasy koloru żółto-czerwonego z numerem bocznym, herb [...], adres |

18 |strony internetowej [...], a w pojeździe taksometr. |

19 |W trakcie kontroli w pojeździe nie było pasażerów. Kierowca okazał do kontroli dowód osobisty, prawo jazdy, dowód rejestracyjny, |

20 |licencję nr [...] na wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób taksówką wystawioną na pojazd o numerze |

21 |rejestracyjnym [...] dla P. R. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą A. oraz paragon fiskalny z kasy fiskalnej zarejestrowanej |

22 |na W. P.. |

23 |Kontrola została udokumentowana protokołem nr [...] z dnia [...] maja 2016 r. |

24 |Postępowanie zakończyło się wydaniem przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego, jako organu I instancji, decyzji |

25 |administracyjnej z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] nakładającej na stronę karę pieniężną w wysokości 24.000 złotych, tj. 3 x 8.000 |

26 |złotych, ograniczoną do wysokości 10.000 złotych, zgodnie z art. 92a ust. 2 ustawy o transporcie drogowym. |

27 |Pismem z dnia 29 sierpnia 2016 r. strona złożyła odwołanie od powyższej decyzji, w którym wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy |

28 |rozstrzygniętej decyzją organu I instancji. Skarżący podniósł, że samochód, którym się poruszał był pożyczony od kolegi i że skarżący |

29 |wykonywał nim prywatny kurs. Nie był to pojazd, którym miał wykonywać jakikolwiek przewóz zarobkowy osób. |

30 |Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] uchylił decyzję organu I instancji i przekazał sprawę |

31 |do ponownego rozpoznania. |

32 |W dniu [...] grudnia 2017 r. organ I instancji po uzupełnieniu i ponownym rozpatrzeniu materiału dowodowego zebranego w sprawie ponownie |

33 |nałożył na stronę karę pieniężną w wysokości 10.000 zł za naruszenie lp. 1.1, lp. 2.9 i lp. 2.10 załącznika nr 3 do u.t.d. |

34 |Pismem z dnia 19 grudnia 2017 r. strona złożyła odwołanie od powyższej decyzji, w którym wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy |

35 |rozstrzygniętej decyzją organu I instancji. |

36 |Główny Inspektor Transportu Drogowego zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z |

37 |dnia [...] grudnia 2017 r. |

38 |Na wstępie organ wskazał, że zgodnie z art. 16 z art. 16 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania |

39 |administracyjnego oraz niektórych innych ustaw do postępowań administracyjnych wszczętych i niezakończonych ostateczną decyzją lub |

40 |postanowieniem przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy ustawy zmienionej, tj. ustawy z dnia 14 czerwca 1960 |

41 |r. Kodeks postępowania administracyjnego, w brzmieniu dotychczasowym, z tym że do tych postępowań stosuje się przepisy art. 96a - 96n |

42 |ustawy zmienionej. |

43 |GITD przytoczył treść przepisów stanowiących podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia. Wskazał, że w ustalonym stanie faktycznym |

44 |zachodzą przesłanki do uznania, że w chwili kontroli doszło do naruszenia przez stronę przepisów prawa w zakresie obowiązku posiadania |

45 |uprawnień na wykonywanie transportu drogowego osób. Podkreślił, że podczas kontroli drogowej skarżący wykonywał przewóz we własnym |

46 |imieniu. W chwili zatrzymania do kontroli kierowca nie przewoził żadnego pasażera, ale znajdował się na postoju taksówek. Skarżący |

47 |podczas kontroli drogowej okazał licencję nr [...] na wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób taksówką |

48 |wystawioną na pojazd o numerze rejestracyjnym [...] dla P. R., prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą A.. Z uwagi na fakt, że nie|

49 |była to licencja wystawiona na P. B. organ uznał, iż strona postępowania nie posiadała w dniu kontroli drogowej wymaganej licencji. |

50 |Ponadto podczas kontroli drogowej kierowca okazał paragon fiskalny z kasy fiskalnej zarejestrowanej na W. P. na kwotę 10 zł. Na |

51 |powyższym dokumencie jako dzień i godzina wystawienia widnieje [...] maja 2016 r. godz. [...], co oznacza że w dniu kontroli strona |

52 |wykonywała odpłatny przewóz osób. P. B. przesłuchany w charakterze świadka zeznał: "Jestem zatrudniony w G. w charakterze kierowcy. |

53 |Zadaniem moim jest wykonywanie przewozu osób taxi w imieniu i na rzecz tej firmy. Po wykonaniu usługi przewozowej rozliczam się z |

54 |pasażerem na podstawie wskazań taksometru i drukuję paragon z kasy fiskalnej. W dniu dzisiejszym wykonałem 7 przewozów osób taxi. |

55 |Identyfikatora kierowcy pojazdu taxi nie posiadam". |

56 |GITD wskazał, że pismem z dnia 24 października 2016 r. strona została wezwana do przesłania dokumentacji potwierdzającej fakt |

57 |współpracy z G., aktualnej na dzień [...] maja 2016 r. P. B. nie przysłał ww. dokumentów do dnia wydania decyzji administracyjnej, ani |

58 |też na etapie postępowania odwoławczego. |

59 |Uwzględniając powyższe GITD stwierdził, że strona w dniu kontroli wykonywała odpłatną usługę transportową, do której wykonania powinna |

60 |posiadać stosowną licencję. Ponadto organ wskazał również, że obowiązek posiadania licencji uprawniającej do wykonywania transportu |

61 |drogowego dotyczy podmiotów faktycznie wykonujących działalność odpowiadającą definicji transportu drogowego zawartej w art. 4 u.t.d., |

62 |nawet w przypadku, gdy taka działalność nie została przez podmiot zgłoszona jako przedmiot prowadzenia przez niego działalności |

63 |gospodarczej. |

64 |Następnie GITD wskazał, że przeprowadzone postępowanie dowodowe jednoznacznie wykazało, że w dniu kontroli skarżący nie posiadał |

65 |uprawnień do wykonywania transportu drogowego osób. Podczas przeprowadzonej kontroli skarżący nie okazał zezwolenia na wykonywanie |

66 |zawodu przewoźnika drogowego ani licencji na wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób taksówką. Także Urząd |

67 |Miasta [...] w piśmie z dnia 12 lipca 2016 r. potwierdził, że w dniu kontroli, tj. [...] maja 2016 r., skarżący nie posiadał wydanej przez |

68 |Prezydenta W. licencji na wykonywanie krajowego transportu drogowego osób, tj. licencji na wykonywanie krajowego transportu drogowego |

69 |w zakresie przewozu osób samochodem osobowym, licencji na wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób |

70 |samochodem przeznaczonym konstrukcyjnie do przewozu powyżej 7 i nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą, licencji na wykonywanie |

71 |krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób taksówką. Jednocześnie poinformowano, że na pojazd marki [...] o numerze |

72 |rejestracyjnym [...] zostały udzielone dwie licencje na wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób taksówką, |

73 |tj.: nr [...] z dnia [...] listopada 2013 r. dla przedsiębiorcy K. S. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą A. oraz nr [...] z dnia |

74 |[...] października 2015 r. dla przedsiębiorcy P.R. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą A.. |

75 |Ponadto urząd poinformował, że skarżący wystąpił w dniu 1 czerwca 2016 r. z wnioskiem o udzielenie licencji na wykonywanie krajowego |

76 |transportu drogowego w zakresie przewozu osób taksówką. |

77 |W ocenie GITD zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje, ze skarżący wykonywał zarobkowo przewóz osób, o którym |

78 |mowa w art. 5b ust. 1 pkt 1 ustawy o transporcie drogowym. Dlatego organ I instancji prawidłowo zakwalifikował przewóz z dnia kontroli,|

79 |jako wykonywany bez licencji skutkujący nałożeniem kary pieniężnej w wysokości 8.000 złotych stosownie do treści art. 92a ust. 1,2 i 6 |

80 |ustawy o transporcie drogowym oraz lp. 1.1 załącznika nr 3 do tej u.t.d. |

81 |W ocenie organu skarżący naruszył także zakaz wynikający z art. 18 ust. 5 ustawy poprzez umieszczenie i używanie w pojeździe |

82 |taksometru, oznaczenie samochodu w sposób reklamujący świadczenie usług taksówkowych oraz umieszczenie na dachu pojazdu lampy z napisem|

83 |"TAXI". Dla wykonywania okazjonalnego przewozu osób ustawodawca przewidział bowiem szereg ograniczeń mających na celu odróżnienie tego |

84 |typu działalności od licencjonowanych przewozów osób taksówką. |

85 |GITD podkreślił, iż jedną z najbardziej charakterystycznych cech odróżniających taksówkę od innych pojazdów, dla przeciętnego pasażera,|

86 |jest właśnie umieszczenie na dachu pojazdu dodatkowego podświetlenia napisu "TAXI". Zdając sobie sprawę z powyższych okoliczności |

87 |stworzono takie instrumenty prawne, aby całkowicie uniemożliwić podmiotom wykonującym przewozy okazjonalne upodabnianie pojazdu do |

88 |pojazdów wykonujących transport drogowy osób taksówką. Dlatego organ I instancji prawidłowo nałożył na skarżącego karę pieniężną w |

89 |wysokości 8.000 złotych stosownie do treści art. 92a ust. 1,2 i 6 u.t.d. oraz lp. 2.9 załącznika nr 3 do tej ustawy. |

90 |W ocenie organu odwoławczego przewóz wykonywany przez skarżącego w dniu kontroli nie spełnił także wszystkich wymogów wykonywania |

91 |przewozu okazjonalnego. Mianowicie pojazd, którym skarżący wykonywał w dniu kontroli przewóz osób, jest przeznaczony do przewozu 5 osób|

92 |łącznie z kierowcą, co jednoznacznie wynika z protokołu kontroli. Również dokumentacja fotograficzna znajdująca się w aktach sprawy bez|

93 |żadnych wątpliwości wskazuje, ze pojazd, którym skarżący wykonywał przewóz osób, jest pojazdem osobowym służącym do przewozu 5 osób |

94 |włącznie z kierowcą. Natomiast zgodnie z art. 18 ust. 4a u.t.d. - przewóz okazjonalny wykonuje się pojazdem samochodowym przeznaczonym |

95 |konstrukcyjnie do przewozu powyżej 7 osób łącznie z kierowcą Zatem pojazd skarżącego tego warunku nie spełniał. Ponadto organ wskazał, |

96 |że przewóz wykonywany przez skarżącego w dniu kontroli nie spełniał również wymogów określonych w art. 18 ust. 4b pkt 2 u.t.d., który |

97 |dopuszcza wykonywanie przewozów okazjonalnych. Warunki przewozu wykonywanego w dniu kontroli nie zostały ustalone pisemnie w lokalu |

98 |przedsiębiorcy, ani opłata nie została ustalona w formie ryczałtowej przed rozpoczęciem przewozu. Dlatego organ I instancji prawidłowo |

99 |nałożył na skarżącego karę pieniężną w wysokości 8.000 złotych stosownie do treści art. 92a ust. 1, 2 i 6 u.t.d. oraz lp. 2.10 |

100 |załącznika nr 3 do tej ustawy. |

101 |Odnosząc się do treści odwołania GITD wskazał, że zebrany materiał dowodowy jednoznacznie potwierdza wykonanie przez skarżącego usługi,|

102 |której świadczenie wymaga posiadania licencji uprawniającej do wykonywania przewozu osób. Zgromadzony materiał dowody potwierdza |

103 |również, że skarżący nie spełniał wymogów do wykonywania przewozu okazjonalnego określonych w art. 18 ust. 3-4b ustawy o transporcie |

104 |drogowym, ponieważ wykonywał przewóz pasażerów, pojazdem przeznaczonym konstrukcyjnie do przewozu 5 osób łącznie z kierowcą a umowa o |

105 |przewóz nie została zawarta na piśmie w lokalu przedsiębiorcy. Ponadto skarżący umieścił na dachu pojazdu lampę z napisem "TAXI", |

106 |umieścił i używał w pojeździe taksometr, a także oznaczył samochód w sposób reklamujący świadczenie usług taksówkowych, naruszając |

107 |ustawowy zakaz. Twierdzenia skarżącego, że nigdy nie przewoził klientów zarobkowo pojazdem marki [...] o numerze rejestracyjnym [...] stoją|

108 |w sprzeczności z jego zeznaniami złożonymi pod rygorem odpowiedzialności karnej, a także z pozostałym materiałem dowodowym (m.in. |

109 |protokołem kontroli drogowej, paragonem z kasy fiskalnej zarejestrowanej na W. P.). |

110 |Zdaniem GITD, organ I instancji w toku postępowania zbadał wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą oraz |

111 |przeprowadził dowody służące ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej i tym samym nie naruszył art.7 i art. 77|

112 |k.p.a. Swoje rozstrzygnięcie organ I instancji oparł na materiale dowodowym prawidłowo zebranym w toku kontroli i prawidłowo dokonał |

113 |jego wszechstronnej oceny oraz uzasadnił swoje stanowisko wyrażone w decyzji, w sposób wymagany przez normę prawa zawartą w przepisie |

114 |art. 107 § 3 k.p.a. |

115 |Organ odwoławczy wskazał także, że materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie zawiera żadnych przesłanek, które dawałyby możliwość |

116 |zastosowania art. 92c u.t.d. Zgodnie z tym przepisem nie wszczyna się postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w|

117 |art. 92a ust. 1, na podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem, a postępowanie wszczęte w tej |

118 |sprawie umarza się, jeżeli okoliczności sprawy i dowody wskazują że podmiot wykonujący przewozy lub inne czynności związane z przewozem|

119 |nie miał wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie nastąpiło wskutek zdarzeń lub okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć |

120 |lub za stwierdzone naruszenie na podmiot wykonujący przewozy została nałożona kara przez inny uprawniony organ. Do naruszenia przepisów|

121 |ustawy o transporcie drogowym doszło w wyniku działań skarżącego, ponieważ wykonywał usługi przewozu osób nie posiadając stosownych |

122 |uprawnień. Dlatego brak jest podstaw do zmiany decyzji i umorzenia postępowania w całości. |

123 |W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie P. B., wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji |

124 |organu I instancji i zasądzenie kosztów postępowania. |

125 |Zaskarżonej decyzji zarzucił niewłaściwe zinterpretowanie protokołu kontroli drogowej z dnia [...] maja 2016 r. oraz błędne |

126 |przeprowadzoną ocenę całokształtu materiału dowodowego, co miało wpływ na wynik sprawy. |

127 |W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, iż w dniu kontroli jeździł po mieście w celach prywatnych. Samochód, którym jeździł był |

128 |pożyczony od znajomego. Dodał także, że Inspekcja Transportu Drogowego przesłuchała szereg osób, dla których teoretycznie powinien |

129 |pracować, ale żadna z tych osób tego nie potwierdziła. |

130 |W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zaprezentowaną w |

131 |uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. |

132 |W piśmie procesowym z dnia 10 sierpnia 2018 r., ustanowiony w trakcie postępowania sądowego, pełnomocnik skarżącego podtrzymał w |

133 |całości złożoną skargę. Ponadto zaskarżonej decyzji zarzucił: |

134 |naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 15 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a., poprzez |

135 |zaniechanie przez organ II instancji ponownego wszechstronnego i merytorycznego rozpatrzenia zgromadzonego w sprawie materiału |

136 |dowodowego, a w konsekwencji błędnego dokonania na jego podstawie ustaleń faktycznych, w szczególności poprzez brak poczynienia |

137 |jakichkolwiek ustaleń faktycznych w zakresie ustalenia czy ewentualne czynności związane z przewozem skarżący wykonywał całkowicie |

138 |samodzielnie, czy też w porozumieniu z osobami trzecimi - w szczególności poprzez: |

139 |zaniechanie zwrócenia się do spółki S. Sp. z o.o. - właściciela centrali G.; |

140 |zaniechanie przesłuchania P. R. oraz W. P., na okoliczność faktu oraz charakteru współpracy ze skarżącym; |

141 |naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 18 ust. 4a u.t.d., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że w dniu [...] |

142 |maja 2016 r. skarżący wykonywał także przewóz okazjonalny w rozumieniu ww. przepisu - co skutkowało oceną wymogów wykonywania tego |

143 |rodzaju przewozu, a następnie nałożeniem na skarżącego kary pieniężnej za niespełnienie owych wymogów - podczas, gdy nie jest możliwe, |

144 |aby dany przewóz został zakwalifikowany jednocześnie jako transport drogowy w zakresie przewozu osób i jako przewóz okazjonalny. Skoro |

145 |bowiem skarżący (oraz jego pojazd) nie spełniał żadnej z przesłanek do zakwalifikowania jako przewóz okazjonalny, a jednocześnie |

146 |spełniał część wymogów do zakwalifikowania jako zarobkowy przewóz osób, o którym mowa w art. 5b ust. 1 pkt 1 u.t.d., to nieuprawnionym |

147 |było nakładanie na skarżącego kar pieniężnych z tytułu naruszenia zasad wykonywania przewozów okazjonalnych. W okolicznościach |

148 |przedmiotowej sprawy, organ mógł co najwyżej przyjąć, że skarżący naruszył zasady wykonywania przewozu osób i za tylko to uchybienie |

149 |nałożyć nań karę pieniężną (która zgodnie z załącznikiem nr 3 wynosi 8.000 zł). |

150 | |

151 |Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. |

152 |Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu zarzuty naruszenia przepisów postępowania i prawa materialnego zawarte w skardze |

153 |są niezasadne. |

154 |Ramy prawne sprawy przedstawiają się następująco. |

155 |Zgodnie z art. 4 pkt 11 u.t.d. przewóz okazjonalny to przewóz osób, który nie stanowi przewozu regularnego, przewozu regularnego |

156 |specjalnego albo przewozu wahadłowego. |

157 |W myśl art. 5 ust. 1 ww. ustawy podjęcie i wykonywanie transportu drogowego wymaga uzyskania odpowiedniej licencji na wykonywanie |

158 |transportu drogowego. Według art. 18 ust. 4a u.t.d. przewóz okazjonalny wykonuje się pojazdem samochodowym przeznaczonym konstrukcyjnie|

159 |do przewozu powyżej 7 osób łącznie z kierowcą. |

160 |Stosownie do art. 18 ust. 5 u.t.d. przy wykonywaniu przewozów okazjonalnych w krajowym transporcie drogowym pojazdem przeznaczonym |

161 |konstrukcyjnie do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą zabrania się: |

162 |1) umieszczania i używania w pojeździe taksometru; |

163 |2) umieszczania w sposób widoczny i czytelny z zewnątrz pojazdu oznaczeń z nazwą, adresem, telefonem, adresem strony internetowej |

164 |przedsiębiorcy lub innych oznaczeń mających na celu identyfikację przedsiębiorcy, a także reklam usług taksówkowych i przedsiębiorców |

165 |świadczących takie usługi; |

166 |3) umieszczania na dachu pojazdu lamp lub innych urządzeń technicznych. |

167 |Według art. 87 ust. 1 ww. ustawy podczas wykonywania przewozu drogowego kierowca pojazdu samochodowego, z zastrzeżeniem ust. 4, jest |

168 |obowiązany mieć przy sobie i okazywać, na żądanie uprawnionego organu kontroli, m.in. kartę kierowcy, zapisy urządzenia rejestrującego |

169 |samoczynnie prędkość jazdy, czas jazdy i czas postoju, obowiązkowe przerwy i czas odpoczynku oraz zaświadczenie albo oświadczenie, o |

170 |których mowa w art. 31 ustawy o czasie pracy kierowców, a ponadto wykonując transport drogowy - wypis z licencji. |

171 |Zgodnie natomiast z art. 92a ust. 1, 2 i 6 u.t.d., podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z |

172 |naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego, podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 zł do 10.000 zł za każde naruszenie.|

173 |Suma kar pieniężnych nałożonych za naruszenia stwierdzone podczas jednej kontroli drogowej nie może przekroczyć kwoty 10.000 zł (ust. |

174 |2). Wykaz naruszeń obowiązków lub warunków, o których mowa w ust. 1, oraz wysokość kar pieniężnych za poszczególne naruszenia określa |

175 |załącznik nr 3 do ustawy (ust. 6). |

176 |Stosownie do treści lp. 1.1 załącznika nr 3 do u.t.d., wykonywanie transportu drogowego bez wymaganego zezwolenia na wykonywanie zawodu|

177 |przewoźnika drogowego lub bez wymaganej licencji sankcjonowane jest karą pieniężną w wysokości 8.000 zł. Według lp. 2.9 ww. załącznika |

178 |za wykonywanie przewozów okazjonalnych w krajowym transporcie drogowym pojazdem przeznaczonym konstrukcyjnie do przewozu nie więcej niż|

179 |9 osób łącznie z kierowcą z naruszeniem zakazu, o którym mowa w art. 18 ust. 5, nakładana jest kara pieniężna w wysokości 8.000 zł. Za |

180 |wykonywanie przewozu okazjonalnego samochodem niespełniającym kryterium konstrukcyjnego określonego w art. 18 ust. 4a, z zastrzeżeniem |

181 |przewozów, o których mowa w art. 18 ust. 4b sankcjonowane jest karą pieniężną w wysokości 8.000 zł (lp. 2.10 załącznika nr 3 do |

182 |u.t.d.). |

183 |W myśl art. 18 ust. 4a u.t.d., przewóz okazjonalny wykonuje się pojazdem samochodowym przeznaczonym konstrukcyjnie do przewozu powyżej |

184 |7 osób łącznie z kierowcą. Ust. 4b ww. ustawy, dopuszcza przewóz okazjonalny: |

185 |pojazdami zabytkowymi; |

186 |samochodami osobowymi: |

187 |prowadzonymi przez przedsiębiorcę świadczącego usługi przewozowe albo zatrudnionego przez niego kierowcę; |

188 |na podstawie umowy zawartej w formie pisemnej w lokalu przedsiębiorstwa; |

189 |po ustaleniu opłaty ryczałtowej za przewóz przed rozpoczęciem tego przewozu; zapłata za przewóz regulowana jest na rzecz przedsiębiorcy|

190 |w formie bezgotówkowej; dopuszcza się wniesienie opłat gotówką w lokalu przedsiębiorstwa |

191 |- niespełniającymi kryterium konstrukcyjnego określonego w ust. 4a i będącymi wyłączną własnością przedsiębiorcy lub stanowiącymi |

192 |przedmiot leasingu tego przedsiębiorcy. |

193 |Przenosząc powyższe uregulowania na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że skarżący dopuścił się naruszenia wyżej wskazanych |

194 |przepisów u.t.d. |

195 |Organ administracji właściwe uznał, że w dniu kontroli drogowej skarżący wykonywał przewóz osób we własnym imieniu. W chwili |

196 |zatrzymania do kontroli, kierowca nie przewoził, co prawda, żadnego pasażera, ale znajdował się na postoju taksówek, oczekując na |

197 |klienta. Jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 1 marca 2012 r., sygn. akt II GSK 1511/10, wykonywaniem transportu |

198 |drogowego osób jest nie tylko samo przemieszczanie się pojazdu wraz z pasażerem na określonej trasie, ale także złożenie przez |

199 |przewoźnika oferty na przewóz skierowanej do pozostałych klientów, czego wyrazem może być oczekiwanie na klienta w pojeździe gotowym do|

200 |wykonania usługi przewozowej. Nie budzi wątpliwości Sądu, że właśnie taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie. |

201 |Skarżący w czasie kontroli okazał paragon fiskalny z kasy zarejestrowanej na W. P. na kwotę 10 zł wystawiony w dniu kontroli, tj. [...] |

202 |maja 2016 r. o godz. [...], co prawidłowo organy zinterpretowały, jako odpłatny przewóz osób. |

203 |Ponadto skarżący zeznał, że jest zatrudniony w G. w charakterze kierowcy i jego zadaniem jest wykonywanie przewozów osób taksówką w |

204 |imieniu i na rzecz ww. firmy. Kierowca wskazał także, że w dniu składania zeznań wykonał 7 kursów z pasażerami, jednak pomimo wezwań |

205 |organu nie przedłożył żadnej dokumentacji potwierdzającej jego współpracę z ww. podmiotem w charakterze kierowcy na dzień kontroli. |

206 |Sąd zauważa, że ww. wyjaśnienia strony różnią się z oświadczeniem, jakie zamieściła w treści odwołania od decyzji I instancji, tj. że w|

207 |dniu kontroli poruszała się pojazdem, który był pożyczony od kolegi i nie wykonywała żadnego zarobkowego przewozu osób, w momencie |

208 |zatrzymania nie stała również na postoju taxi. To oświadczenie należało jednak uznać za niewiarygodne wobec dowodów z akt sprawy (tj. z|

209 |protokołem kontroli drogowej i paragonem fiskalnym z kasy fiskalnej zarejestrowanej na W. P.). |

210 |Biorąc powyższe pod uwagę GITD zasadnie zatem uznał, że w dniu kontroli skarżący wykonywał okazjonalny przewóz osób. Stosownie bowiem |

211 |do treści art. 4 pkt 11 u.t.d. przewozem okazjonalnym jest przewóz osób, który nie stanowi przewozu regularnego, regularnego |

212 |specjalnego albo przewozu wahadłowego. |

213 |Wykonywanie transportu drogowego w zakresie przewozu osób, który obejmuje także przewóz okazjonalny, wymaga uzyskania odpowiedniej |

214 |licencji określonej w art. 5b ust. 1 pkt 1 i 2 u.t.d. |

215 |Zauważyć dodatkowo należy, że ww. licencja nie uprawnia do wykonywania transportu drogowego taksówką, gdyż udzielenie tej ostatniej |

216 |wymaga spełnienia przez przedsiębiorcę dodatkowych wymagań określonych w art. 6 u.t.d. Sąd zgodził się z twierdzeniem organu, że |

217 |rozróżnienie licencji na wykonywanie transportu drogowego (art. 5b ust. 1 pkt 1 i 2 u.t.d.) i licencji na wykonywanie transportu |

218 |drogowego taksówką (art. 5b ust. 1 pkt 3 u.t.d.) ma dwojaki skutek. Po pierwsze nie można utożsamiać licencji na wykonywanie transportu|

219 |drogowego taksówką z licencją na wykonywanie przewozu drogowego osób, a po drugie - posiadanie licencji na wykonywanie transportu |

220 |drogowego nie uprawnia przedsiębiorcy do wykonywania przewozu osób taksówką, gdyż obydwie licencje są wydawane na dwa różne rodzaje |

221 |działalności gospodarczej. |

222 |Zauważyć przy tym należy, że licencja na wykonywanie transportu drogowego taksówką jest wydawana na ściśle określony pojazd oraz |

223 |obszar. Działalność gospodarcza polegająca na wykonywaniu przewozów taksówką jest ściśle powiązana i uzależniona od faktu wykonywania |

224 |przewozu konkretnym pojazdem. Pojazd ten jest wpisywany w treści licencji poprzez ujawnienie danych, takich jak numer rejestracyjny |

225 |pojazdu i numer podwozia VIN. Licencja na wykonywanie transportu drogowego taksówką jest zatem uprawnieniem przedmiotowo-podmiotowym. |

226 |Licencji tej udziela się bowiem nie tylko określonemu przedsiębiorcy, ale także na określony pojazd oraz obszar. Tak więc fakt wpisania|

227 |pojazdu do ww. licencji innego kierowcy nie ma znaczenia w sprawie skarżącego, który takiej licencji - co jest bezsporne - nie |

228 |posiadał. |

229 |Organy administracji zasadnie zatem uznały, że przedmiotowy przewóz okazjonalny osób wykonywany był bez wymaganej licencji, której |

230 |posiadanie stanowi ustawowy warunek podjęcia i wykonywania takiej działalności. Brak licencji potwierdził również Urząd Miasta W. w |

231 |piśmie z dnia 12 lipca 2016 r. Tego rodzaju postępowanie wyczerpuje znamiona czynu opisanego w załączniku nr 3 do u.t.d. i skutkuje |

232 |nałożeniem kary pieniężnej za naruszenie lp. 1.1 załącznika nr 3 do u.t.d. |

233 |Zgromadzony materiał dowodowy potwierdził również, ze skarżący nie spełniał wymogów do wykonywania przewozu okazjonalnego określonych w|

234 |art. 18 ust. 3-4b u.t.d. Wykonywał bowiem przewóz pasażerów, pojazdem przeznaczonym konstrukcyjnie do przewozu 5 osób łącznie z |

235 |kierowcą, a umowa o przewóz nie została zawarta na piśmie w lokalu przedsiębiorcy. |

236 |Ponadto skarżący umieścił na dachu lampę z napisem "TAXI" (art. 18 ust. 5 pkt 3 u.t.d.), umieścił i używał w pojeździe taksometr (art. |

237 |18 ust. 5 pkt 1 u.t.d.), a także oznaczył samochód w sposób reklamujący świadczenie usług taksówkowych, naruszając tym samym ustawowy |

238 |zakaz. Złamanie zaś zakazów określonych w art. 18 ust. 5 u.t.d. wyczerpuje znamiona czynu opisanego w załączniku nr 3 do u.t.d. - lp. |

239 |2.9. |

240 |Nie ulega wątpliwości, że ratio legis wprowadzenia zakazów określonych w art. 18 ust. 5 u.t.d. było wyeliminowanie przypadków |

241 |wykonywania transportu drogowego pojazdem upodobnionym do taksówki i omijanie w ten sposób przepisów rejestracyjnych dotyczących |

242 |uzyskiwania licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką (por. uzasadnienie do projektu ustawy, druk sejmowy nr 3930). |

243 |Wprowadzenie ścisłego rozróżniania transportu drogowego taksówką od transportu drogowego okazjonalnego (art. 4 pkt 11 u.t.d. w zw. z |

244 |art. 18 u.t.d.) polega na wyraźnym rozróżnieniu oznaczonych pojazdów, którymi mogą być wykonywane te dwa rodzaje przewozów. Art. 18 |

245 |ust. 5 u.t.d. ma więc na celu przeciwdziałanie wprowadzeniu w błąd potencjalnych klientów, którzy mogą uważać, że odbywają podróż |

246 |taksówką, a w istocie odbywają podróż pojazdem, który nie jest taksówką, kierujący zaś pojazdem nie ma kwalifikacji wymaganych przy |

247 |transporcie drogowym taksówką. |

248 |Jak wynika z akt administracyjnych kontrolowany pojazd przeznaczony był do przewozu 5 osób łącznie z kierowcą. Pojazd ten nie spełniał |

249 |więc kryterium konstrukcyjnego, o którym mowa w art. 18 ust. 4a u.t.d. Ponadto ustalono, że pojazd nie spełniał przesłanki pozytywnej |

250 |zawartej w art. 18 ust. 4b ustawy. Wobec powyższego prawidłowo organ nałożył na skarżącego za to naruszenie karę pieniężną. |

251 |Działając natomiast na podstawie art. 92 ust. 1 u.t.d. - organ ograniczył powyższe kary do kwoty 10.000 zł. |

252 |W ocenie Sądu, materiał dowodowy zgromadzono w niniejszej sprawie w sposób prawidłowy i wyczerpujący, a organy rozstrzygnęły sprawę w |

253 |oparciu o całokształt materiału dowodowego wskazując, które okoliczności sprawy zostały udowodnione. |

254 |Odnosząc się do zarzutu strony skarżącej dotyczącego zaniechania ustalenia przez organ czy ewentualne czynności związane z przewozem |

255 |skarżący wykonywał samodzielnie czy w porozumieniu z innymi osobami wskazać należy, że organ administracji wezwał skarżącego do |

256 |przedstawienia dowodów na okoliczność współpracy z G., aktualnej na dzień kontroli, na którą to okoliczność strona powoływała się w |

257 |protokole przesłuchania. Jednak skarżący do dnia wydania decyzji odwoławczej nie nadesłał ww. dokumentów. Skoro sam skarżący nie |

258 |uczynił zadość ww. obowiązkowi, nie było konieczności zwracania się przez organ o takie informacje do centrali G.. Niewątpliwie |

259 |wynikający z przepisów k.p.a. obowiązek organów gromadzenia materiału dowodowego nie oznacza obciążenia organów nieograniczonym i |

260 |bezwzględnym obowiązkiem poszukiwania faktów mających znaczenie dla sprawy, ani nie jest równoznaczny z obowiązkiem wyręczania strony w|

261 |prezentacji dowodów dla ustalania faktów, z których strona wywodzi dla siebie określone skutki prawne. |

262 |Odnosząc się natomiast do zarzutu, że organy administracji nie przesłuchały w charakterze świadków P. R. oraz W. P. wskazać należy, że |

263 |protokół kontroli jest w zasadzie jedynym dokumentem stanowiącym materiał dowodowy w sprawach o nałożenie kary pieniężnej (wyrok WSA w |

264 |Łodzi z dnia 10 lipca 2014 r., sygn. akt III SA/Łd 356/14). Innymi słowy organ nie ma obowiązku dalszego poszukiwania dowodów jeśli |

265 |uzna, że stan faktyczny sprawy został dostatecznie ustalony. Postępowanie dowodowe nie jest bowiem celem samym w sobie. Przedmiotem |

266 |dowodzenia i ustalania mogą być jedynie okoliczności istotne dla sprawy, a nie wszystkie okoliczności, które w sposób pośredni lub |

267 |bezpośredni się z nią w jakikolwiek sposób wiążą. |

268 |Niepotrzebne więc było dalsze postępowanie dowodowe. Dowody, na których w analizowanym zakresie oparł się organ były jednoznaczne i nie|

269 |mogły ich podważyć zeznania świadków. |

270 |Okoliczność zatem dokonania przez organy ustaleń faktycznych na podstawie sporządzonego protokołu kontroli bez przesłuchania świadków |

271 |nie doprowadziło - wbrew stanowisku strony skarżącej - do wadliwości zaskarżonej decyzji z powodu niewyjaśnienia lub nienależytego |

272 |wyjaśnienia stanu faktycznego i istotnych w sprawie okoliczności. Sąd nie stwierdził także, aby dokonane przez organy ustalenia |

273 |faktyczne były sprzeczne z zebranym materiałem dowodowym. Zaskarżona decyzja czyni zadość wymaganiom ustanowionym w art. 107 § 1 |

274 |k.p.a., a jej uzasadnienie odpowiada w całości regulacji wynikającej z art. 107 § 3 k.p.a., jest prawidłowe - tak co do wskazania |

275 |faktów, które organ uzna za udowodnione, jak i wskazania oraz omówienia zastosowanych przepisów prawa. |

276 |W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. |

277 | |