Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 czerwca 2009 r., VI SA/Wa 541/09

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 czerwca 2009 r., VI SA/Wa 541/09

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] grudnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia opłat lotniskowych postanawia odrzucić skargę

Uzasadnienie

2 Skarżący – K. pismem z dnia [...] lutego 2009 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] grudnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia opłat lotniskowych dla Międzynarodowego Portu Lotniczego w P.

3 Wnioskiem z dnia [...] września 2008 r. Towarzystwo Lotnicze w K. na podstawie art. 77 ust. 1 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. – Prawo lotnicze (Dz. U. z 2006 r., Nr 100, poz. 696 z późn. zm.) – dalej Pl. oraz § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie opłat lotniskowych (Dz. U. z 2004 r., Nr 103, poz. 1083) – dalej rozporządzenie,

4 przedłożyło do zatwierdzenia projekt opłat lotniskowych mających obowiązywać od dnia [...] grudnia 2008 r. Wskazano, że ww. projekt został zbudowany na podstawie obowiązującej taryfy opłat lotniskowych, zatwierdzonej decyzją Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] grudnia 2005 r.

5 W wyniku prowadzonych uzgodnień zmierzających do zatwierdzenia wnioskowanej taryfy opłat, do organu wpłynęły pisma operatora przewozów

6 lotniczych D. S.A. Oddział w Polsce oraz K. – skarżącego w niniejszej sprawie. Podmioty te wyraziły negatywną opinię przeciwko systemowi zniżek zawartemu w przedmiotowej taryfie. Ponadto wskazały, że aktualnie obowiązujące i planowane opłaty w Międzynarodowym Porcie Lotniczym nie są przejrzyste, niedyskryminujące, uzależnione od kosztów i łatwe do kalkulacji.

7 Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r., działając w oparciu o przepis art. 21 ust. 2 pkt 2 oraz art. 77 ust. 2 Pl. w związku

8 z art. 104 § 1 Kpa., zatwierdził opłaty lotniskowe dla MPL w P. Organ podkreślił, że odstąpił od uzasadnienia decyzji, gdyż w jego ocenie

9 uwzględnia ona w całości żądanie strony, nie rozstrzyga przy tym spornych interesów stron i nie została wydana na skutek odwołania (art. 107 § 4 Kpa.).

10 Pismem z dnia [...] lutego 2009 r. K. wniósł skargę na ww. decyzję. Skarżący w przedmiotowej skardze podniósł zarzut naruszenia § 4 rozporządzenia, art. 67 ust. 2 Pl., a także naruszenie art. 9 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 16 lutego 2007 t. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2007 r., Nr 171, poz. 1206).

11 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi albo jej oddalenie. Na poparcie zasadności odrzucenia skargi wskazał na okoliczność braku posiadania przez skarżącego zdolności sądowej, tj. zdolności występowania przed sądem administracyjnym jako strona.

12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

13 Zgodnie z treścią art. 25 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.

14 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., zdolność występowania przed sądem administracyjnym jako strona (zdolność sądową) ma osoba fizyczna, osoba prawna, państwowa lub samorządowa jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej oraz organizacja społeczna nieposiadająca osobowości prawnej. W myśl

15 art. 58 § 1 p.p.s.a. brak zdolności sądowej danego podmiotu, powoduje odrzucenie skargi. Kluczowym w rozpatrywanej sprawie jest więc zagadnienie, czy skarżący – zrzeszający przewoźników lotniczych – posiada zdolność sądową w przedmiotowym postępowaniu.

16 Skarżący jest organizacją utworzoną na podstawie § 15 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 30 kwietnia 2004 r. w sprawie tworzenia i działania komitetów oraz współdziałania i konsultacji w porcie lotniczym (Dz. U. z 2004 r., Nr 103, poz. 1088), w związku z art. 67 ust. 3 ustawy Pl. Zakres kompetencji komitetu określa § 16 ww. rozporządzenia Ministra Infrastruktury, zgodnie z którym działalność komitetu przewoźników lotniczych polega na inicjowaniu i opiniowaniu przedsięwzięć mających na celu polepszenie jakości odpraw towarowych i obsługi pasażerów oraz prowadzeniu działalności szkoleniowej w tym zakresie, przy jednoczesnym prawie komitetu do zajmowania stanowiska w szczególności w sprawach warunków korzystania z portu lotniczego, opłat lotniskowych oraz w sprawach związanych

17 z funkcjonowaniem obsługi naziemnej.

18 Należy wskazać, iż zgodnie z treścią skargi, skarga wniesiona została

19 w imieniu skarżącego komitetu i członków tej organizacji. Przepis art. 25 § 4 p.p.s.a. wskazuje, iż zdolność sądową mają organizacje społeczne w zakresie ich statutowej działalności w sprawach dotyczących interesów innych osób. Dlatego też zasadne jest dokonanie oceny, czy możliwość reprezentowania interesów przewoźników lotniczych w postępowaniach przed sądami jest elementem działalności statutowej skarżącego. Zdaniem Sądu takie reprezentowanie interesów przewoźników

20 w postępowaniach sądowych nie mieści się w kompetencji do zajmowania

21 stanowiska w sprawach opłat lotniskowych, o której mowa w przywołanym wyżej § 16 rozporządzenia Ministra Infrastruktury. Podkreślić należy ponadto, iż zdolność sądową w sprawach dotyczących interesów osób trzecich organizacje społeczne będą posiadały wówczas, gdy przepisy prawa dopuszczają je do działania

22 w postępowaniu, którego wynik podlega sądowej kontroli. Dodatkowo "udział organizacji społecznej w sprawach innych osób musi odpowiadać wymaganiom racjonalnie pojmowanej kontroli społecznej nad postępowaniem administracyjnym w sprawach indywidualnych i działaniem organów administracji. Za takim ograniczonym rozumowaniem zdolności sądowej organizacji społecznej przemawia również art. 50

23 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jest uprawniona do wniesienia skargi, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym" (przywołane za: B. Deuter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II., Komentarz do art. 25 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi). Podkreślenia wymaga tu okoliczność, że skarżący nie był stroną postępowania administracyjnego prowadzonego w związku wnioskiem Towarzystwa Lotniczego S.A., a zatem nie brał w tym postępowaniu udziału.

24 Na uwagę zasługuje również, czy skarżący posiada interes prawny w sprawie i czy spełnia kryterium organizacji społecznej działającej w zakresie swojej statutowej działalności.

25 Należy wskazać, iż interes prawny jest to chroniony przepisami prawa interes jednostki, wynikający najczęściej z przepisów prawa materialnego. Mieć interes prawny to znaleźć przepis prawa, który pozwala ubiegać się o jakieś uprawnienia i obowiązek nakładany w formie decyzji. Interes prawny musi być osobisty, indywidualny, własny, konkretny, aktualny i nie ewentualny. "O interesie prawnym w rozumieniu art. 50 p.p.s.a. mówi się wówczas, gdy ma on oparcie

26 w przepisach prawa. Co oznacza, iż od wykazania związku między chronionym przepisami prawa interesem prawnym, a aktem lub czynnością organu administracji publicznej uzależnione jest uprawnienie do złożenia skargi (...)". "Skarżący musi mieć w złożeniu skargi interes prawny pojmowany, jako istnienie związku między sferą

27 jego indywidualnych praw i obowiązków, a zaskarżonym aktem lub czynnością"

28 (vide: B. Deuter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo

29 o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006,

30 wyd. II.). Ponadto wskazać należy, powołując się na wyrok WSA z dnia 29 czerwca 2007 r. (sygn. akt I SA/Wa 603/07), iż interes prawny musi wynikać z konkretnego przepisu prawa, który odnosi się do uprawnień lub obowiązku danego podmiotu. Ten interes prawny ma mieć charakter materialno-prawny, gdyż jest oparty na normach administracyjnego prawa materialnego, gdzie musi istnieć konkretna norma prawna przewidująca, w odniesieniu do określonego podmiotu i w określonym stanie faktycznym, możliwość wydania określonej decyzji, czy też podjęcia określonej czynności.

31 Zgodnie z dotychczasowym orzecznictwem, interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu przejawia się w tym, że działa on bezpośrednio we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienia

32 z nałożonego obowiązku. Ze względu na fakt, iż skarżący nie działa bezpośrednio we własnym imieniu, ale i podmiotów będących jego członkami, należy odmówić mu posiadania interesu prawnego, a tym samym prawa do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

33 Należy ponadto wskazać, iż skarżący nie jest też organizacją społeczną, która brała udział w postępowaniu administracyjnym mającym na celu zatwierdzenie opłat lotniskowych na lotnisku w P., zaś uprzedni udział w postępowaniu jest - zgodnie z wyrokiem NSA z dnia 22 marca 2006 r., sygn. akt II FSK 536/05 - warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi przez organizację społeczną. Zgodnie z wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 30 listopada 2006 r. (sygn. akt: VI SA/Wa 1771/06), uprawnienie organizacji społecznej, biorącej udział

34 w postępowaniu na prawach strony, do wniesienia skargi do sądu administracyjnego zależy między innymi od tego, czy została ona dopuszczona do udziału

35 w postępowaniu przed organem I instancji i wniosła przewidziane prawem środki zaskarżenia decyzji w toku instancji administracyjnych, czy też dopuszczono ją do udziału w sprawie przed organem orzekającym w sprawie, w ostatniej instancji.

36 Tym samym skarżący nie może być uznany za podmiot uprawniony do wniesienia skargi, zarówno ze względu na brak zdolności sądowej, o której mowa

37 w art. 25 § 4 p.p.s.a., jak też brak spełnienia przesłanek uprawniających go, jako działającego w okolicznościach poprzedzających wydanie zaskarżonej decyzji, do wniesienia skargi.

38 Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny

39 w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -

40 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł, jak w sentencji.