Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 listopada 2017 r., VI SA/Wa 463/17

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 listopada 2017 r., VI SA/Wa 463/17

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.O. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu po drogach publicznych bez zezwolenia kat. VII, w pozostałych przypadkach postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie

2 Pismem z [...] stycznia 2017 r. E.O. (dalej: "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego nr [...], z [...] grudnia 2016 r., w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu po drogach publicznych bez zezwolenia kat. VII, w pozostałych przypadkach. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

3 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

4 Stosownie do art. 140ac ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2017 r., poz. 1260, z późn. zm.), dalej: "p.r.d.", decyzja ostateczna podlega wykonaniu po upływie 30 dni od jej doręczenia, chyba że wstrzymano jej wykonanie. Organ, który wydał decyzję ostateczną, z urzędu wstrzymuje jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie, w razie wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

5 Oznacza to, że wstrzymanie wykonania decyzji nakładającej karę pieniężną w myśl przepisów Prawa o ruchu drogowym następuje z urzędu, ale tylko wówczas, gdy strona zaskarżyła tę decyzję do sądu administracyjnego. Tym samym, złożenie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu przed sądami administracyjnymi staje się bezprzedmiotowe, w sytuacji, kiedy organ drugiej instancji wydał postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji zgodnie z art. 140ac ust. 2 p.r.d. (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 września 2015 r., sygn. akt II GSK 1940/15).

6 Skarżąca wniosła skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] grudnia 2016 r., a organ postanowieniem z [...] lutego 2017 r., nr [...], na podstawie art. 140ac ust. 2 p.r.d. z urzędu wstrzymał jej wykonanie.

7 Wstrzymanie wykonania decyzji zgodnie z art. 140ac ust. 2 p.r.d. skutkuje tym, że do czasu prawomocnego zakończenia postępowania przed sądami administracyjnymi zaskarżona decyzja nie może być wykonana.

8 Sąd zauważa jednocześnie, że kwestia prawidłowości nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia, będzie badana na etapie merytorycznego rozpoznawania skargi.

9 Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w zw. z art. 140ac p.r.d. orzekł jak w sentencji postanowienia.