Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 lutego 2016 r., VI SA/Wa 2868/15

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 lutego 2016 r., VI SA/Wa 2868/15

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. M. na decyzję Krajowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] września 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej – E. M. kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.

Uzasadnienie

2 W dniu [...] października 2015 r. E. M. – skarżąca w niniejszej sprawie, reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła do Sądu za pośrednictwem Krajowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa (dalej Krajowy Rzecznik), skargę na decyzję tego organu z dnia

3 [...] września 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Okręgowego Rzecznika [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] umarzającej postępowanie wyjaśniającej prowadzone w trybie odpowiedzialności zawodowej.

4 W odpowiedzi na skargę Krajowy Rzecznik wniósł o jej oddalenie.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

6 Odnotowania wymaga, że każde merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym

7 w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia.

8 Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej jako "p.p.s.a."), zgodnie

9 z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (pkt 1).

10 Wobec tego stwierdzić należy, że wskazana na wstępie skarga

11 na decyzję Krajowego Rzecznika podlega kontroli sądu administracyjnego. Nadto Sąd uznał, że skarga zawiera wszystkie elementy formalne wymagane dla pisma procesowego i wniósł ją uprawniony podmiot.

12 Przechodząc do badania dopuszczalności skargi pod względem trybu

13 i terminu jej wniesienia zauważyć należy, że zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę

14 do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (...) –

15 w rozpoznawanym przypadku przed Krajowym Rzecznikiem. W myśl § 2 ww. przepisu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

16 W niniejszej sprawie skarżący wniósł do sądu administracyjnego skargę

17 na decyzję Krajowego Rzecznika z dnia [...] września 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji nr [...], przy czym, wbrew pouczeniu zawartemu w zaskarżonej decyzji, skarżącej przysługiwało prawo złożenia wniosku do Krajowego Rzecznika o ponowne rozpatrzenie sprawy.

18 W konsekwencji stwierdzić należy, że skarżąca nie dochował trybu warunkującego skutecznie wniesienie skargi do Sądu, a mianowicie nie wyczerpała środków zaskarżenia przysługujących jej w toku postępowania przed Krajowym Rzecznikiem. Z tej przyczyny wniesioną skargę uznać należy za niedopuszczalną

19 i podlegającą odrzuceniu.

20 Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo

21 o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd postanowił jak pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a..