Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 maja 2016 r., VI SA/Wa 26/16

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 maja 2016 r., VI SA/Wa 26/16

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Nowecki po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] października 2015 r., nr [...] w przedmiocie rezerwacji częstotliwości przeznaczonych do świadczenia usług telekomunikacyjnych w służbie ruchomej lub stałej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Uzasadnienie

2 P.(dalej także "skarżąca" lub "strona") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z [...] października 2015 r., nr [...] w przedmiocie rezerwacji częstotliwości przeznaczonych do świadczenia usług telekomunikacyjnych w służbie ruchomej lub stałej.

3 W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że bezpośrednim skutkiem wykonania decyzji jest faktyczne umożliwienie P. (dalej także "P."), dysponowania częstotliwością radiową w zakresie 1800 MHz w ramach wykonywanej przezeń działalności telekomunikacyjnej, co pozwala tej spółce formułować oferty detaliczne oraz konstruować jej strategię rynkową z uwzględnieniem możliwości wykorzystania tej częstotliwości, a tym samym, wzmacnia jej pozycję rynkową w stosunku do jej konkurentów (w tym skarżącej). Odwołując się do specyfiki decyzji rezerwacyjnej, to jest faktu, że jej przedmiotem jest przyznanie przedsiębiorcy telekomunikacyjnego uprawnienia do wykorzystywania w jego działalności szczególnego dobra, jakim jest widmo radiowe w określonym zakresie wskazała, iż w razie uchylenia zaskarżonej decyzji przez sąd administracyjny, skutki jej wykonania będą niezwykłe trudne do odwrócenia. W ocenie skarżącej, fakt bezpodstawnego uzyskania przewagi konkurencyjnej przez jednego przedsiębiorcę telekomunikacyjnego, będącego adresatem decyzji rezerwacyjnej, w stosunku do innych przedsiębiorców, którzy bezskutecznie ubiegali się o uzyskanie tej samej rezerwacji częstotliwości oraz okoliczność uzyskania przez beneficjenta takiej decyzji określonych korzyści w związku z dysponowaniem widmem radiowym w danym okresie, w szczególności poprzez możliwość zmiany zakresu i technicznych warunków świadczonych usług, a w konsekwencji - pozyskiwania nowych abonentów jest skutkiem bardzo trudnym do zwymiarowania i nie sposób go zniweczyć poprzez zwrot jakichkolwiek świadczeń na rzecz dyskryminowanych i poszkodowanych konkurentów tego podmiotu, czy też w inny sposób wynagrodzić im zaburzenia równoprawnej konkurencji na rynku usług telekomunikacyjnych, związanego z wykonaniem wadliwej (następczo uchylonej) decyzji rezerwacyjnej.

4 W odpowiedzi na skargę organ uznał zawarty w skardze wniosek za pozbawiony podstaw i nie zasługujący na uwzględnienie.

5 Skarżąca pismem z 31 marca 2016 r. poparła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem strony oceniając przesłanki wstrzymania wykonania, w szczególności niebezpieczeństwo wywołania przez wykonywanie decyzji trudnych do odwrócenia skutków, w niniejszej sprawie szczególnie istotne znaczenie ma m. in. upływ czasu, jaki miał miejsce pomiędzy wydaniem decyzji o dokonaniu rezerwacji częstotliwości na rzecz P., wraz z nadaniem jej rygoru natychmiastowej wykonalności (14 czerwca 2013 r.), a rozstrzygnięciem wniosków o ponowne rozpatrzenie sprawy i wydaniem decyzji utrzymujących ją w mocy (30 października 2015 r.). Skarżąca zauważyła, że okres ten wynosił blisko 30 miesięcy.

6 W ocenie skarżącej po stronie Prezesa UKE doszło do rażącego naruszenia prawa w związku z prowadzeniem postępowania w sprawie rozpoznania wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy sposób przewlekły i z łatwością dostrzec można rażące naruszenie reguł określonych w art. 35 i art. 36, jak również art. 8 i art. 12 k.p.a. W toku postępowania odwoławczego, Prezes UKE nie podejmował żadnych czynności, informując stronę kilkunastokrotnie o przedłużeniu terminu do załatwienia sprawy, nie podając przy tym żadnych przyczyn zwłoki. W praktyce więc, zachowanie organu, nakierowane na zapewnieniu wybranemu podmiotowi (P.) możliwości wykonywania uprawnień z rezerwacji częstotliwości jeszcze na etapie poprzedzającym weryfikację tego rozstrzygnięcia przez Sąd - także w świetle znanych organowi zarzutów wobec przetargu poprzedzającego dokonanie tej rezerwacji, ujętych we wnioskach o jego unieważnienie - doprowadziło do sytuacji, w której po aż 2,5 letnim okresie bezczynności Prezesa UKE, to Sąd musi m. in. ocenić, w jakim sposób dalsze wykonywanie decyzji może wywoływać niebezpieczeństwo trudnych do odwrócenia skutków. W związku z opóźnieniem weryfikacji sądowej decyzji o prawie 30 miesięcy, zdaniem skarżącej wstrzymanie wykonalności decyzji do czasu jej rozpatrzenia przez Sąd jest jedynym sposobem przywrócenia stanu zgodnego z prawem.

7 W wykonaniu zarządzenia Sądu z 17 marca 2016 r. odpis skargi wraz z zawartym w jej treści wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji doręczono uczestnikom postępowania w celu zajęcia stanowiska w przedmiocie wniosku.

8 W piśmie z 31 marca 2016 r. S. wniosła o uwzględnienie skargi w całości, w tym uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

9 Pismem z 1 kwietnia 2016 r. P. wniosła o wydanie przez Sąd postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

11 Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.

12 Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...).

13 Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zawiera zamknięty katalog przesłanek pozytywnych warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia, jakimi są: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podstawową przesłanką zastosowania instytucji ochrony tymczasowej jest istniejące realnie niebezpieczeństwo zaistnienia takiej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego, a która jest wynikiem wykonania kwestionowanej decyzji administracyjnej (NSA [w:] postanowienie NSA z 21 listopada 2012 r., sygn. akt II GSK 1830/12). Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (NSA [w:] postanowienie NSA z 31 maja 2012 r., sygn. akt II OZ 465/12). Nieodwracalny skutek z kolei to takie następstwo, konsekwencja, efekt, rezultat jakichś działań, których nie będzie można cofnąć lub których nie da się usunąć (vide: Popularny słownik języka polskiego pod red. B. Dunaja, Warszawa 2000, s. 365 i 644). Omawiana instytucja ma na celu ochronę strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem przez sąd administracyjny legalności zaskarżonego aktu lub czynności.

14 Warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę już we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku poza przytoczeniem treści art. 61 § 3 p.p.s.a. powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest uzasadnione (NSA [w:] postanowienie NSA z 8 maja 2013 r., sygn. akt I GZ 145/13, postanowienie NSA z 27 lipca 2011 r., sygn. akt II GZ 294/11).

15 Obowiązek wykazania, iż zaskarżona decyzja w razie jej wykonania mogłoby narazić stronę na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków spoczywa na wnioskodawcy. Sąd nie może działać w tym zakresie za stronę. Zgromadzona dokumentacja sprawy służy weryfikacji twierdzeń strony pod kątem spełnienia przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (vide: NSA [w:] postanowienie NSA z 25 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 766/08, Lex nr 493672, postanowienie NSA z 12 lipca 2013 r. sygn. akt II OZ 605/13).

16 Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że skarżąca, pomimo ciążącego na niej obowiązku, nie wykazała zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku jako bezpośredni skutek wykonania zaskarżonej decyzji wskazała umożliwienie P. dysponowania częstotliwością radiową w zakresie 1800 MHz w ramach wykonywanej przezeń działalności telekomunikacyjnej, co pozwala tej spółce formułować oferty detaliczne oraz konstruować jej strategię rynkową z uwzględnieniem możliwości wykorzystania tej częstotliwości, a tym samym, wzmacnia jej pozycję rynkową w stosunku do jej konkurentów. Powyższe pozwala przyjąć, iż jako przesłankę uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżąca wskazała ryzyko wyrządzenia szkody w postaci wzrostu przewagi P. na rynku telekomunikacyjnym względem konkurentów, a co za tym idzie zaburzenie równoprawnej konkurencji na rynku telekomunikacyjnym. Wskazując powyższe skarżąca nie poparła swojego stanowiska dokumentacją obrazującą, w jaki sposób uzyskanie rezerwacji częstotliwości z zakresu pasma 1800 MHz pozwoli P. na uzyskanie przewagi konkurencyjnej, w jakim rozmiarze przewaga ta zostałaby osiągnięta i czy jej charakter z uwagi na rozmiar należałoby uznać za trwały bądź trudny do odwrócenia. W ocenie Sądu również dokumentacja zawarta w aktach administracyjnych sprawy nie pozwoliła na ustalenie, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.

17 Sąd ponadto zauważa, że upływ czasu nie został wymieniony w art. 61 § 3 p.p.s.a. jako przesłanka wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

18 Odnosząc się do podnoszonej przez stronę kwestii wadliwości zaskarżonej decyzji, zaznaczyć należy, że nawet jej potencjalna wadliwość, nie ma wpływu na ocenę zasadności wniosku w przedmiocie wstrzymania jej wykonania, ponieważ dokonywanie przez Sąd oceny legalności decyzji na tym etapie postępowania jest przedwczesne i niedopuszczalne.

19 Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.