Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 czerwca 2009 r., VI SA/Wa 2595/08

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 czerwca 2009 r., VI SA/Wa 2595/08

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Frąckiewicz po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku B. Ż. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi B. Ż. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2008 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego osób z naruszeniem warunków określonych w zezwoleniu dotyczącym ustalonej trasy przejazdu lub wyznaczonych przystanków p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego

Uzasadnienie

2 B. Ż. (dalej także jako skarżąca) złożyła za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję tego organu z dnia [...] października 2008 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego osób z naruszeniem warunków określonych w zezwoleniu dotyczącym ustalonej trasy przejazdu lub wyznaczonych przystanków.

3 Wpis sądowy od skargi nie został uiszczony. Zarządzeniem z dnia 30 grudnia 2008 r. wezwano skarżącą do jego uiszczenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie w tej sprawie zostało doręczone na adres skarżącej w dniu 19 stycznia 2009 r. W związku z powyższym termin na usunięcie tego braku formalnego skargi w postaci uiszczenia wpisu sądowego upłynął w dniu 26 stycznia 2009 r., zaś skarżąca uiściła przedmiotowy wpis w dniu 27 stycznia 2009 r. Mając powyższe na uwadze, postanowieniem Sądu z dnia 16 lutego 2009 r. odrzucono skargę skarżącej.

4 Następnie skarżąca złożyła pismo zatytułowane "wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi". Zostało ono skierowane do Głównego Inspektora Transportu Drogowego. W uzasadnieniu wskazała, że wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego odebrał współmałżonek, z którym od dłuższego czasu jest skonfliktowana. On też złośliwie przetrzymał korespondencję sądową i przekazał ją adresatowi w ostatnim dniu terminu. Jednocześnie skarżąca wskazała, że w okresie od dnia 19 do dnia 26 stycznia 2009 r. była chora. Na tę okoliczność załączyła skierowanie na zabiegi.

5 Mając na uwadze treść złożonego wniosku oraz okoliczności faktyczne

6 sprawy, Sąd powziął w wątpliwość, czy dotyczy on przywrócenia terminu do złożenia skargi. Dlatego też pismem z dnia 21 maja 2009 r. Sąd wezwał skarżącą do wyjaśnienia, w terminie 7 dni, czy niniejszy wniosek dotyczył:

7 1. przywrócenia terminu do wniesienia skargi,

8 2. czy też przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego.

9 W wezwaniu tym Sąd wskazał skarżącej, że postanowieniem Sądu z dnia 16 lutego 2009 r. odrzucono skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2008 r. nr [...] z uwagi na uiszczenie wpisu sądowego po upływie terminu.

10 W odpowiedzi na powyższe wezwanie, skarżąca w piśmie z dnia 2 czerwca 2009 r. wskazała, iż wniosek dotyczy przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Jednocześnie wskazała alternatywnie, iż w przypadku nieuwzględnienia tego wniosku, wniosła o uznanie go przez Sąd za wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do Sądu.

11 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

12 Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z ze zm.) – cytowana

13 dalej jako p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku jeżeli strona nie

14 dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.).

15 Tryb złożenia wniosku szczegółowo reguluje art. 87 p.p.s.a. W myśl § 1 pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast § 2 tego artykułu stanowi, że w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

16 Kryterium braku winy o jakiej mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a stanowiące

17 przesłankę zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Zarówno w nauce postępowania administracyjnego, jak i w

18 orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, panuje zgodność, że oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. (J.P.

19 Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004, s. 149).

20 W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego usystematyzowany jest pogląd, zgodnie z którym zwolnienie lekarskie nie jest potwierdzeniem braku winy strony w uchybieniu terminu. Niekoniecznie bowiem musi ono wykluczać możność dokonania czynności procesowej przez stronę. O braku winy w uchybieniu terminu

21 można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku - por. postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., V SA 793/02 (M.Pr. 2002, nr 23, s. 1059). Uzasadnieniem

22 braku winy nie jest natomiast przebywanie na urlopie w okresie awizowania przesyłki (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 14 stycznia 2004 r., sygn. akt III SA 2384/03, niepublikowany) oraz nieprzebywanie pod adresem, który podano jako adres, pod którym miały być kierowane pisma (por. postanowienie WSA w

23 Warszawie z dnia 7 lipca 2004 r., sygn. akt III SA/Wa 368/04, niepublikowany).

24 Zdaniem Sądu, przedstawione przez skarżącego okoliczności nie wykluczały możliwości zachowania terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W niniejszej sprawie należy wskazać, iż skarżąca w piśmie z dnia 9 marca 2009 r. wskazała na okoliczność odebrania wezwania do uiszczenia wpisu sądowego przez małżonka skarżącej w dniu 19 stycznia 2009 r. i przekazania niniejszej korespondencji odbiorcy dopiero wieczorem 26 stycznia 2009 r. Spóźnione poinformowanie skarżącej o tej korespondencji wynikało z trwającego pomiędzy nimi konfliktu i wszczętego postępowania rozwodowego. Jednocześnie wskazała, iż w okresie 19 – 26 stycznia 2009 r. była chora.

25 W ocenie Sądu wskazane przez skarżącą okoliczności korzystania w dniach

26 19 – 26 stycznia 2009 r. z zabiegów rehabilitacyjnych oraz konflikt z małżonkiem nie wykluczały, w niniejszej sprawie, możności dokonania czynności procesowej przez stronę. Przedstawione przez skarżącą skierowanie na rehabilitację wskazuje jedynie, że powinna skorzystać dwa razy w tygodniu z określonych zabiegów. Nie określa jednak, w jakim okresie ma to nastąpić, ani czy w ogóle skarżąca skorzystała z

27 nich. Tym samym rehabilitacja nie wykluczała możności dokonania czynności procesowej przez stronę. Również, w ocenie Sądu druga przedstawiona okoliczność – złośliwe przekazanie przez małżonka korespondencji sądowej w ostatnim dniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego – nie może stanowić podstawy do przywrócenia terminu do dokonania tej czynności. W ocenie Sądu, skarżąca będąc świadomą powstałego konfliktu z małżonkiem i zbliżającym się terminem sprawy rozwodowej winna należycie zadbać o swoje interesy i zastrzec we właściwym urzędzie pocztowym by wszelką korespondencję kierować wyłącznie do jej rąk.

28 Mogła również wskazać w skardze skierowanej do Sądu inny adres do korespondencji. Tych wszystkich czynności zmierzających do ochrony jej interesów nie podjęła. Tym samym nie dopełniła należytej staranności i nie wykazała braku

29 winy w uchybieniu terminu, a zatem termin do dokonania czynności nie mógł zostać przywrócony.

30 Jednocześnie Sąd odnosząc się do wskazanej przez skarżącą możliwości alternatywnego potraktowania rozpoznawanego wniosku, jako wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi do Sądu wskazuje, iż niniejsza skarga na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2008

31 r. nr [...] została złożona z zachowaniem terminu. Tak więc rozpoznawanie takiego wniosku jest bezprzedmiotowe.

32 Z powyższych względów na mocy art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.