Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 marca 2010 r., VI SA/Wa 2547/08

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 marca 2010 r., VI SA/Wa 2547/08

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA: Magdalena Maliszewska po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o zwrot uiszczonego wpisu sądowego w sprawie ze skargi J. K. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2008 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności do wniesienia odwołania postanawia: zwrócić skarżącemu kwotę 100 złotych (słownie sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi

Uzasadnienie

2 Wydanym na rozprawie postanowieniem z dnia 11 maja 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. K. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2008 r. Nr [...].

3 Pismem z dnia 6 stycznia 2010 r. J. K. (skarżący) złożył wniosek o zwrot uiszczonego wpisu sądowego od ww. skargi w kwocie 100 złotych.

4 Mając na uwadze powyższy wniosek, należy wskazać, że zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 lit a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), nazywanej dalej p.p.s.a., Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego, jeżeli odrzucenie nastąpiło przed wysłaniem odpisu skargi organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono. Obecnie stosowanie wspomnianego przepisu wywołuje trudności interpretacyjne, gdyż w wyniku reformy sądownictwa administracyjnego zmienił się sposób wnoszenia skargi do sądu administracyjnego z bezpośredniego na pośredni (art. 54 § 1 p.p.s.a.). Otrzymanie skargi przez Sąd poprzedzone jest złożeniem jej przez skarżącego do organu, który następnie postępuje zgodnie z treścią art. 54 § 2 p.p.s.a., tj. przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Oznacza to, że nie ma już potrzeby przesyłania odpisu skargi organowi, który się z nią zapoznał i ustosunkował do podniesionych zarzutów w odpowiedzi na skargę. Jeżeli więc po otrzymaniu akt Sąd odrzuci skargę z powodu zaistnienia określonych przesłanek, to spełniona zostaje także przesłanka z art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., zobowiązująca Sąd do zwrotu stronie całego uiszczonego wpisu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 września 2006 r. sygn. akt II FZ 488/06). W podanym postanowieniu Naczelny Sąd Administracyjny wyraził podzielany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny pogląd, że "przewidziany w tym przepisie warunek "wysłania odpisu skargi organowi" przed odrzuceniem skargi, należy uznać za spełniony również w sytuacji, gdy nie zachodzi potrzeba przesyłania tego odpisu. Zaakceptowanie odmiennego stanowiska prowadziłoby do braku możliwości stosowania art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., co pozostaje w sprzeczności z założeniem racjonalności ustawodawcy, który nie tworzy przepisów niemożliwych do zastosowania". Podobny pogląd prezentowany jest w piśmiennictwie (M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Zakamycze 2005 r., s. 569).

5 Powyższy pogląd znajduje również uzasadnienie, jeśli weźmie się pod uwagę cel regulacji. Wpis od skargi jest opłatą za dokonanie przez sąd administracyjny kontroli administracji publicznej. Wynik tej kontroli jest odzwierciedlony w wyroku kończącym postępowanie. Jeśli do wydania wyroku nie dochodzi, gdyż skarga zostaje odrzucona, to nie ma podstaw, by skarżący ponosił koszty kontroli, której nie było (M. Niezgódka-Medek [w:] S. Babiarz, B. Dauter, M. Nizgódka-Medek, Koszty postępowania w sprawach administracyjnych i sądowoadministracyjnych, LexisNexis Warszawa 2009 r., str. 233).

6 Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit a) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.