Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 grudnia 2017 r., VI SA/Wa 2340/17

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 grudnia 2017 r., VI SA/Wa 2340/17

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F., sp. j. z siedzibą w [...] na czynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpoznania postanawia: odrzucić skargę

Uzasadnienie

2 F. sp. j. z siedzibą w [...] (dalej "skarżąca"), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej "WSA") skargę na czynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] (dalej "SKO") polegającą na pozostawieniu jej odwołania bez rozpoznania.

3 Za podstawę skarżonej czynności SKO wskazało art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz.U. z 2017 r. poz. 1257), dalej "k.p.a.".

4 Jak wynika z nadesłanych do WSA akt administracyjnych sprawy:

5 Skarżąca, na podstawie decyzji Prezydenta [...] (dalej "Prezydent") z [...] lutego 2017 r., uzyskała zezwolenie na zajęcie pasa drogowego.

6 Od powyższej decyzji Prezydenta pełnomocnik skarżącej złożył odwołanie, do którego nie załączył dokumentu pełnomocnictwa.

7 SKO, w trybie art. 64 § 2 k.p.a., wezwało pełnomocnika skarżącej o złożenie w terminie 7 dni pełnomocnictwa mocującego go do reprezentowania skarżącej, pod rygorem pozostawienia odwołania bez rozpoznania.

8 Pełnomocnik skarżącej nadesłał do SKO pełnomocnictwo, które organ uznał za nieprawidłowe, gdyż swoim zakresem przedmiotowym obejmowało ono "w sprawach dotyczących sprzedaży napojów alkoholowych".

9 Ostatecznie SKO, pismem z [...] czerwca 2017 r., zawiadomiło pełnomocnika skarżącej, że odwołanie od decyzji Prezydenta pozostawiono bez rozpoznania.

10 Pismem z [...] lipca 2017 r. pełnomocnik skarżącej, przywołując art. 37 k.p.a., wniósł do SKO "Zażalenie na działanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego polegające na niezałatwieniu sprawy w terminie", w którym domaga się wydania przez SKO decyzji, będącej wynikiem rozpoznania odwołania od decyzji Prezydenta.

11 SKO pismem z [...] lipca 2017 r. wezwało pełnomocnika skarżącej do wskazania w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia "zażalenia" bez rozpoznania, czy pismo z [...] lipca 2017 r. należy traktować jako: "1/ zażaleniem na nie załatwienie sprawy w terminie?, 2/ wezwanie do usunięcia naruszenia prawa?, 3/ skargę na akt organu administracji (taką drogę postępowania wskazano m.in. w wyroku NSA z 02.03.2011 r. II FSK 2624/10 LEX nr 84286)?".

12 Jednocześnie SKO podało, że podtrzymuje stanowisko wyrażone w piśmie z [...] czerwca 2017 r.

13 Pismem z [...] sierpnia 2017 r. pełnomocnik skarżącej podał, że jego pismo z [...] lipca 2017 r. "należy traktować jako skargę na akt organu administracji".

14 Wobec powyższego SKO sprawę przekazało do WSA, wnosząc o oddalenie skargi.

15 WSA sprawę wstępnie zarejestrował w VI KO 245/17 i wezwał pełnomocnika skarżącej do wskazanie w terminie 7 dni czy jego pismo z [...] lipca 2017 r. wraz z uzupełnieniem – pismem z [...] sierpnia 2017 r., stanowi skargę na zawartą w piśmie organu z [...] czerwca 2017 r. informację o pozostawieniu bez rozpoznania odwołania wniesionego od decyzji Prezydenta. WSA nadał temu wezwaniu rygor potraktowania ww. pism pełnomocnika skarżącej jako skargi na czynność organu administracji publicznej z [...] czerwca 2017 r. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej dnia [...] października 2017 r. (k. 18 akt) i pozostało bez odpowiedzi.

16 Z uwagi na milczenie pełnomocnika skarżącej WSA sprawę zarejestrował jako skargę na czynność organu administracji publicznej (SKO) z [...] czerwca 2017 r., którą pozostawiono odwołanie skarżącej od decyzji Prezydenta bez rozpoznania.

17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

18 Każde merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego i skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia.

19 Przedmiotem badanej skargi została uczyniona czynność SKO z [...] czerwca 2017 r., polegająca na poinformowaniu pełnomocnika skarżącej, że odwołanie od decyzji Prezydenta zostało pozostawione bez rozpoznania.

20 WSA w pierwszym rzędzie musi zatem ustalić czy ów przedmiot – czynność SKO, wpisuje się w zakres jego kognicji określony w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej "p.p.s.a.".

21 W tej kwestii należy odwołać się do uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej "NSA") z 3 września 2013 r., sygn. I OPS 2/13, podjętej w siedmioosobowym składzie na skutek wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich o podjęcie, na podstawie art. 264 § 2 w zw. z art. 15 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), uchwały wyjaśniającej: "Czy nieuprawnione pozostawienie podania bez rozpoznania (art. 64 § 2 k.p.a.) jest inną czynnością z zakresu administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, czy też stanowi bezczynność, na którą służy skarga stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 tej ustawy?".

22 NSA we wskazanej uchwale jednoznacznie orzekło, że "Na pozostawienie podania bez rozpoznania (art. 64 § 2 k.p.a.) przysługuje skarga na bezczynność organu, stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi".

23 W tym stanie rzeczy WSA stwierdza, że na czynność SKO z [...] czerwca 2017 r., która to czynność jest wyłącznie czynnością materialno-techniczną i nie można jej uznać za akt lub czynność wymienioną w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. W konsekwencji badana skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu. Czynności pozostawienia bez rozpoznania odwołania nie można bowiem bezpośrednio skutecznie uczynić przedmiotem skargi skierowanej do sądu administracyjnego, jednakże sprawa taka może stać się przedmiotem skargi przewidzianej w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., tj. skargi na bezczynność organu.

24 WSA jednocześnie wyjaśnia, że niniejszej skargi nie mógł uznać za skargę na bezczynność SKO w rozpoznaniu odwołania od decyzji Prezydenta, gdyż pełnomocnik skarżącej, będąc profesjonalistą, dwukrotnie przyznał, że jest to skarga na akt/czynność organu administracji. Pierwszym razem wskazał to w piśmie z [...] sierpnia 2017 r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie SKO. Następnie zaś milcząco potwierdził to, nie udzielając odpowiedzi na wezwanie WSA.

25 Mając powyższe na uwadze WSA, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., skargę odrzucił jako niedopuszczalną.