Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lipca 2013 r., VI SA/Wa 1362/13

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lipca 2013 r., VI SA/Wa 1362/13

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka – Klimas po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. R. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej postanawia zawiesić postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie.

Uzasadnienie

2 Skarżący – K. R., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...], którą organ utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] stycznia 2012 r. o nałożeniu kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu drogowego bez uiszczenia opłaty elektronicznej w dniu [...] stycznia 2012 r. po odcinku autostrady[...], węzeł [...] – węzeł [...].

3 Podstawę prawną nałożenia na skarżącego kary pieniężnej stanowił przepis art. 13k ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych

4 (tekst jednolity: Dz.U. z 2013 r. poz. 260, cytowanej dalej jako "u.d.p.").

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

6 Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., cytowanej dalej jako "p.p.s.a."), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zawieszenie postępowania z przyczyn enumeratywnie wymienionych w powyższym przepisie ma charakter fakultatywny i zależy od uznania sądu, zatem rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracynego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania.

7 Uznanie to jednak nie może być dowolne. Powinno być uzasadnione względami celowości, sprawiedliwości oraz ekonomii procesowej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 grudnia 2012 r. sygn. akt II FZ 1015/12, Lex nr 1240473). Należy podkreślić, że przyczyny zawieszenia postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. mają prejudycjalny charakter

8 w stosunku do postępowania mającego ulec zawieszeniu, co oznacza, że orzeczenie które zapadnie w innym toczącym się postępowaniu stanowić będzie podstawę rozstrzygnięcia w zawieszonym z tych przyczyn postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zatem, postępowanie sądowoadministracyjne może być zawieszone, na podstawie wskazanego przepisu, ze względu na jego zależność (prejudycjalność) od innego postępowania wskazanego w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

9 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia

10 17 maja 2013 r., wydanym w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 201/13, skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne w związku z powziętą wątpliwością, czy art. 13k ust. 1 u.d.p., jest zgodny z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

11 Wątpliwości Sądu orzekającego w niniejszej sprawie budzi kwestia nakładania kar pieniężnych na kierującego pojazdem w sytuacji, gdy świadczy on jedynie usługę przewozową w ramach łączącego go stosunku pracy lub innej formy zatrudnienia z podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą w zakresie usług transportowych, zawierającym umowę z firmą K. Sp. z o.o., odpowiedzialną za obsługę krajowego systemu elektronicznego poboru opłat, działającą w imieniu i na rzecz Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad. Innymi słowy, kwestią sporną pozostaje zrównanie odpowiedzialności kierowcy - pracownika przedsiębiorcy z przedsiębiorcą, jak również karanie jedynie kierowcy za stwierdzone naruszenia, nawet tego, który wykonuje przejazd na rzecz pracodawcy.

12 Z uwagi na tożsamość stanu faktycznego i prawnego przedmiotowej sprawy i sprawy VI SA/Wa 201/13, w której zadano pytanie prawne, oraz prejudycjalny charakter rozstrzygnięcia Trybunału Konstytucyjnego, wyrażający się w jego niezbędności do stwierdzenia, czy zaskarżona w przedmiotowej sprawie decyzja odpowiada prawu, zasadnym jest, zdaniem Sądu, zawieszenie niniejszego postępowania, do czasu rozstrzygnięcia zaistniałej wątpliwości prawnej przez Trybunał Konstytucyjny, zwłaszcza z uwagi na fakt, że skarżący jest pracownikiem przedsiębiorcy wykonującego przewóz drogowy.

13 W ocenie Sądu, wystąpienie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny

14 w Warszawie z pytaniem prejudycjalnym do Trybunału Konstytucyjnego spełnia przesłankę zawieszenia postępowania, o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a, bowiem treść tego pytania związana jest w całej rozciągłości z przedmiotem sporu

15 w niniejszej sprawie oraz podstawą prawną kwestionowanych decyzji, w związku

16 z czym rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania.

17 Biorąc pod uwagę wszystkie wskazane powyżej okoliczności Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.