Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 kwietnia 2013 r., VI SA/Wa 1105/13

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 kwietnia 2013 r., VI SA/Wa 1105/13

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2013 r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej postanawia odrzucić skargę

Uzasadnienie

2 Pismem z dnia 25 lutego 2013 r. skarżący E. K. wniósł

3 do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2013 r.,

4 Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej. Zaskarżona decyzja doręczona została skarżącemu w dniu 24 stycznia 2013 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych sprawy).

5 Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

6 o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. Nr 270), skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). Sąd odrzuci skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia (58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

7 W świetle powyższego termin do złożenia skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2013 r.,

8 Nr [...] doręczonej skarżącemu w dniu 24 stycznia 2013 r., upływał w dniu 26 stycznia 2013 r. Z akt sprawy jednoznacznie wynika, iż przedmiotowa skarga nadana została w Urzędzie Pocztowym – O. [...] - w dniu 27 lutego 2013 r. (k. 7), a więc z uchybieniem trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia, co stosownie do zapisów art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. skutkować musiało jej odrzuceniem.