Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lutego 2016 r., VII SAB/Wa 27/15

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lutego 2016 r., VII SAB/Wa 27/15

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. U. na bezczynność Ministra Infrastruktury i Rozwoju postanawia: cofnąć przyznane skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 4 maja 2015 r. referendarza sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał D. U. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Z pisma Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. z dnia 19 maja 2015 r. wynika, że do reprezentowania skarżącej wyznaczony został r.pr. G. W.

3 Skargę kasacyjną od zapadłego dnia 24 września 2015 r. wyroku wniósł adw. M. S., legitymujący się pełnomocnictwem do sporządzenia i wniesienia w imieniu skarżącej skargi kasacyjnej oraz do reprezentowania jej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

4 W związku z powyższym skarżącą i obydwu jej pełnomocników wezwano do złożenia oświadczenia, czy adw. M. S. reprezentuje skarżącą nieodpłatnie, czy za wynagrodzeniem. Jednocześnie zobowiązano skarżącą do przedstawienia dochodów i wydatków za ostatnie trzy miesiące.

5 W odpowiedzi skarżąca nadesłała kserokopie rachunków oraz oświadczenie co do stanu majątkowego, a także oświadczenie, że adw. M. S. reprezentuje ją nieodpłatnie. Wniosła o przyznanie jej pomocy prawnej w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu w osobie adw. M. S.

6 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

7 Zgodnie z art. 249 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli się okaże, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.

8 W orzecznictwie na tle tego przepisu prezentowane jest stanowisko, że przepis ten należy rozumieć szeroko, nie ograniczając pojęcia "okoliczności" wyłącznie do przesłanek materialnych będących podstawą przyznania stronie prawa pomocy, w tym w szczególności do oceny sytuacji majątkowej strony (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 5 czerwca 2013 r., sygn. akt III SA/Po 904/12; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 lutego 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 869/12; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 maja 2013 r., sygn. akt VII SO/Wa 46/12).

9 W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, odpadła przesłanka, o której mowa w art. 246 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. Ponieważ skarżąca ustanowiła pełnomocnika z wyboru, dalsze korzystanie przez nią z prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika jest niezasadne.

10 Odnosząc się do prośby o wyznaczenie adw. M. S. jako pełnomocnika skarżącej, Sąd wskazuje, że z treści art. 253 p.p.s.a., wynika, że kompetencja sądu ogranicza się jedynie, oprócz samego przyznania prawa pomocy w postaci ustanowienia radcy prawnego, do zwrócenia się do właściwej izby radców prawnych. Następnie to organ samorządu korporacyjnego wyznacza w zgodzie z właściwymi dla niego regułami określoną osobę do reprezentowania strony skarżącej. Żaden przepis p.p.s.a. nie uprawnia sądu administracyjnego do ingerowania w powyższe czynności (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 września 2011 r., sygn. akt I OZ 662/11).

11 W art. 117 z indeksem górnym 3 § 3 Kodeksu postępowania cywilnego ustawodawca określił, że jeżeli strona we wniosku wskazała adwokata lub radcę prawnego, właściwa rada adwokacka lub rada okręgowej izby radców prawnych, w miarę możliwości i w porozumieniu ze wskazanym adwokatem lub radcą prawnym, wyznaczy adwokata lub radcę prawnego wskazanego przez stronę. Przepis ten ma jednak jedynie charakter postulatywny (patrz. Tomasz Demendecki, Komentarz zaktualizowany do art. 117 z indeksem górnym 3 Kodeksu postępowania cywilnego, stan prawny na 20 listopada 2012 r., dostępny System Informacji Prawnej Lex). Nie wkracza on zatem w sferę samorządności zawodowej adwokatów czy radców prawnych, zagwarantowaną im jako przedstawicielom zawodów zaufania publicznego w art. 17 ust. 1 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej. Wskazanie zatem pełnomocnika z imienia i nazwiska następuje na podstawie odrębnych i niezależnych od Sądu decyzji samorządu zawodowego (por. postanowienie Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Łodzi z dnia 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt I SA/Łd 155/12).

12 W tym stanie rzeczy uzasadnione jest cofnięcie przyznanego stronie postanowieniem z dnia 4 maja 2015 r. prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego z urzędu. Jednocześnie podkreślić należy, że pozostaje w mocy przyznane skarżącej zwolnienie od kosztów sądowych.

13 Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 249 w zw. z art. 246 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.