Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 października 2022 r., VII SAB/Wa 135/22

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 października 2022 r., VII SAB/Wa 135/22

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 28 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na bezczynność i przewlekłość Ministra Rozwoju i Technologii w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia z 18 lipca 2021 r. postanawia : 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł.

Uzasadnienie

2 Pismem z 6 lipca 2022 r. A. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność i przewlekłość Ministra Rozwoju i Technologii postępowania w zakresie zażalenia z 18 lipca 2021 r. od postanowienia Wojewody [...] z [...] lipca 2021 r. znak [...] oddalającego skargę A. P. z 18 czerwca 2021 r. na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego, z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia.

3 Jak wynika z akt organu, treści skargi i odpowiedzi na skargę, postępowanie zażaleniowe w sprawie, objętej skargą zostało zakończone postanowieniem Ministra Rozwoju i Technologii z [...] grudnia 2021 r. znak [...] i doręczone skarżącej w dniu 9 grudnia 2021 r.

4 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

6 Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest zarówno przewlekłe prowadzenie postępowania, jak i bezczynność organu. Zasadnicze znaczenie ma przy tym fakt, że skarga została wniesiona już po dacie wydania ostatecznego postanowienia w postępowaniu zażaleniowym, w toku którego organ miał dopuścić się bezczynności i prowadzić je w sposób przewlekły.

7 Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę m. in. wówczas, gdy jest ona niedopuszczalna. Niedopuszczalność zachodzi wówczas, gdy skarga nie może być skutecznie wniesiona, to znaczy nie może zostać merytorycznie rozpoznana przez sąd.

8 Możliwość wniesienia skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przewiduje art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a. Zgodnie natomiast z art. 149 § 1 p.p.s.a. w razie uwzględnienia takiej skargi sąd, w zależności od realiów konkretnej sprawy, może orzec w ten sposób, że: 1) zobowiąże organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiąże organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdzi, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.

9 Jest rzeczą oczywistą, że w wypadku, gdy organ nie pozostaje już w bezczynności, tj. wydał akt administracyjny, interpretację albo dokonał czynności, a w tych ramach wypowiedział się już w zakresie uprawnień lub obowiązków strony, nie jest możliwe wydanie rozstrzygnięcia, o jakim mowa w art. 149 § 1 pkt 1 i pkt 2 p.p.s.a. (zob. np. wyroki NSA: z dnia 27 lutego 2020 r., II OSK 2423/19; z dnia 19 kwietnia 2017 r., II OSK 238/16). Z istoty rzeczy sąd nie może bowiem zobowiązać organu do podjęcia działania, które już zostało podjęte ani do rozstrzygnięcia o prawach czy obowiązkach strony, jeżeli już w ich przedmiocie orzekł. Z kolei co do możliwości wydania rozstrzygnięcia na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a., czyli stwierdzenia bezczynności organu, wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale siedmiu sędziów z dnia 22 czerwca 2020 r., II OPS 5/19. Stosownie do niej, wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W kolejnej uchwale składu siedmiu sędziów Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził także, że skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego wniesiona po jego ostatecznym zakończeniu, poprzedzona ponagleniem złożonym w jego toku, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (uchwała z dnia 7 marca 2022 r., II OPS 1/21).

10 Zapatrywania wynikające z powyższych uchwał są co do zasady wiążące dla sądów administracyjnych (art. 269 § 1 p.p.s.a.). Skoro w odniesieniu do skargi tak na bezczynność, jak i przewlekłe prowadzenie postępowania, wniesionej już po zakończeniu postępowania poprzez wydanie postanowienia nie jest możliwe podjęcie przez sąd administracyjny żadnego z rozstrzygnięć przewidzianych w art. 149 § 1 p.p.s.a., to taka skarga jest niedopuszczalna. Skarga w niniejszej sprawie dotyczyła bezczynności i przewlekłości w postępowaniu, które w dacie jej wniesienia było już zakończone postanowieniem, podlegała zatem odrzuceniu.

11 Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak na wstępie postanowienia, za podstawę biorąc art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. O zwrocie wpisu sądowego od skargi Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.