Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 września 2015 r., VII SAB/Wa 13/15

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 września 2015 r., VII SAB/Wa 13/15

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka po rozpoznaniu w dniu 23 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. M. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. M. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie wniosku o zmianę organizacji ruchu postanawia: odmówić M. M. przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Uzasadnienie

2 M. M., w sprawie na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie wniosku o zmianę organizacji ruchu, zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

3 Z ww. wniosku wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną oraz dwójką małoletnich dzieci. Źródłem utrzymania rodziny są dochody z umów o dzieło zawieranych przez żonę skarżącego (1800 zł miesięcznie) oraz dochód z tytułu najmu mieszkania (1200 zł miesięcznie). Skarżący podał, że od 2009 r. jest osobą bezrobotną. Rodzina mieszka w mieszkaniu o powierzchni 105 m2 (drugie mieszkanie o powierzchni 39 m2 jest wynajmowane). Posiada także działkę budowlaną w W. o pow. 384 m2. Skarżący zaciągnął kredyt hipoteczny na spłatę mieszkania w którym obecnie zamieszkuje z rodziną.

4 Skarżący wezwany do uzupełnienia danych zawartych w ww. wniosku, nie wykonał zarządzenia referendarza sądowego z dnia [...] lipca 2015 r. i nie przesłał żądanych dokumentów. W piśmie z dnia [...] lipca 2014 r. wskazał jedynie, że w zakresie objętym zarządzeniem udzielił już odpowiedzi i dołączył stosowne dokumenty do sprawy IV SAB/Wa 142/15.

5 Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2015 r. odmówił M. M. przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Odpis postanowienia doręczono stronie w dniu [...] sierpnia 2015 r.

6 W dniu [...] sierpnia 2015 r. skarżący złożył pismo procesowe zatytułowane "zażalenie" w którym ponownie wskazał, że: "w sprawie IV SAB/Wa 142/15 zadano mu identyczne pytania, co w sprawie niniejszej i nie domagano się dodatkowych dokumentów". W ocenie skarżącego obie sprawy toczą się w tej samej jednostce organizacyjnej więc dokumenty przedstawione w jednej sprawie, powinny być honorowane również w sprawach innych toczących się przed tym samym Sądem.

7 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

8 Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a." w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.

9 Przedmiotem postępowania po złożeniu sprzeciwu nie jest więc ocena postanowienia, czy też zarządzenia wydanego przez referendarza sądowego, lecz ponowne rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie wnioskowanym przez wnioskodawcę.

10 Zgodnie z brzmieniem przepisu art. 246 § 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania lub w zakresie częściowym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z powyższego przepisu jednoznacznie wynika, że ciężar dowodu w zakresie wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na stronie składającej żądanie w tej materii. Istotne jest przy tym, że instytucja prawa pomocy stanowi wyjątek od zasady przewidzianej w art. 199 p.p.s.a., zgodnie z którą strony samodzielnie ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, zatem przepisy ją regulujące i zawarte w nich przesłanki, należy interpretować ściśle.

11 Skarżący natomiast uchylił się od obowiązku dostarczenia dokumentów które pozwoliłyby na ocenę rzeczywistej sytuacji finansowej skarżącego i jego rodziny. Sąd nie jest natomiast zobowiązany do prowadzenia postępowania mającego na celu ustalenie sytuacji majątkowej i finansowej skarżącego w sytuacji, gdy przedstawione przezeń dane umożliwiające ocenę tego stanu nie są pełne lub też wiarygodne, mimo obciążającego go ciężaru wykazania przesłanek przyznania prawa pomocy. Niedopuszczalnym jest również, aby strona, ubiegając się o przyznanie prawa pomocy w konkretnym postępowaniu, odsyłała Sąd do innych spraw, przenosząc tym samym na Sąd ciężar poszukiwania dowodów oraz okoliczności mających potwierdzić zasadność jej wniosku (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 października 2011 r., I FZ 327/11 LEX nr 984361, z dnia 28 sierpnia 2007 r. II FZ 469/07 LEX nr 513820).

12 Abstrahując od powyższego, zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, skarżący nie znajduje się w sytuacji, która uzasadniałaby przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. M. M. jest posiadaczem licznych nieruchomości: dwóch mieszkań oraz działki budowlanej. Zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, posiadanie majątku, szczególnie nieruchomości o znacznej wartości, co ma miejsce w niniejszej sprawie, wyklucza możliwość uzyskania zwolnienia od kosztów sądowych (m.in. postanowienie z dnia 20 października 2004 r., sygn. akt FZ 454/04, niepublikowane). Pod pojęciem stanu majątkowego należy bowiem rozumieć nie tylko zasób gotówki znajdujący się w posiadaniu strony, lecz również środki finansowe ulokowane w majątku ruchomym i nieruchomym (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 maja 2012 r., sygn. akt II FZ 390/12; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 144/11, dostępne w bazie orzeczeń http://orzeczenia.nsa.gov.pl.). Z tego też względu majątek w postaci jakichkolwiek aktywów zawsze rzutuje na ocenę prawa do zwolnienia strony z kosztów postępowania.

13 Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 246 § 1 oraz art. 260 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.