Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 września 2009 r., VII SA/Wa 876/09

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 września 2009 r., VII SA/Wa 876/09

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Stopczyński (spr.), , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Leszek Kamiński, Protokolant Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 września 2009 r. sprawy ze skargi B. M. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty legalizacyjnej skargę oddala

Uzasadnienie

2 VII SA/Wa 876/09

UZASADNIENE

3 Postanowieniem nr [...] z dnia [...] marca 2009 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) po rozpatrzeniu zażalenia B. M. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] Nr [...] z dnia [...] lutego 2009, ustalające B. M. opłatę legalizacyjną w wysokości 25 000 zł w związku z legalizacją zrealizowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę garażu na działce nr ew. [...] w miejscowości [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

4 Uzasadniając swoje postanowienie organ odwoławczy wskazał, iż organy nadzoru budowlanego ustalając wysokość opłaty legalizacyjnej, związane są przepisami ustawy Prawo budowlane i nie mają możliwości swobodnego ustalania wysokości opłaty. Zgodnie z art. 59g ust. 5 Prawa budowlanego, organem właściwym w kwestii umorzenia czy rozłożenia na raty opłaty legalizacyjnej jest wojewoda. Podnoszony przez B. M. w zażaleniu argument, że przedmiotowy garaż został wybudowany przez poprzedniego właściciela nieruchomości, należy uznać za nietrafny. Stroną postępowania, którego celem jest zalegalizowanie bezprawnie wniesionego budynku jest bowiem osoba, która w okresie, w którym toczy się postępowanie legalizacyjne, posiada prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane nie zaś osoba, która dysponowała takim prawem w chwili realizacji samowoli budowlanej. Dotychczasowe postępowanie przed organem I instancji nie wykazało, jakoby przedmiotowy garaż został wybudowany w oparciu o pozwolenie na budowę. B. M. również nie dysponuje jakimkolwiek dowodem potwierdzającym tę okoliczność.

5 Skargę na powyższe postanowienie złożył B. M., zarzucając mu naruszenie art. 7, 77, 107 § 3 Kpa a także art. 49 Prawa budowlanego.

6 Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania.

7 W uzasadnieniu skarżący wskazał, iż organy nie ustaliły precyzyjnie daty ukończenia budowy garażu i okoliczności czy poprzedni właściciel nie występował o pozwolenie na użytkowanie garażu, co miało zdaniem skarżącego znaczenie dla niniejszego postępowania.

8 Jednocześnie B. M. powołał się na fakt iż dokonując zakupu nieruchomości nie miał świadomości, iż garaż nie posiada stosownych pozwoleń. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu skarżonej decyzji.

9 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

10 Skarga nie jest zasadna albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.

11 Wbrew sugestiom poczynionym przez autora skargi sprawa została wyjaśniona przez organ w sposób pozwalający na jej ostateczne rozstrzygnięcie. Zarzut jakoby organy nie ustaliły precyzyjnej daty zakończenia budowy garażu jak i nie wyjaśniły czy poprzedni właściciel występował o uzyskanie pozwolenia na jego użytkowanie jest niezrozumiały, a to wobec treści zażalenia wniesionego przez skarżącego na postanowienie wydane w I instancji.

12 Otóż z treści tegoż zażalenia wynika że wówczas kiedy skarżący nabywał nieruchomość od poprzedniego właściciela (w roku 2008) naniesienia budowlane w postaci budynku mieszkalnego oraz garażu znajdowały się w stanie surowym. Oznacza to że poprzedni właściciel nieruchomości nie ukończył budowy, a zatem i nie występował o uzyskanie pozwolenia na użytkowanie garażu. Wynika to także z treści korespondencji uzyskanej przez skarżącego ze Starostwa Powiatowego [...]. W odpowiedzi na prośbę o wydanie dokumentacji dotyczącej garażu poinformowano go bowiem iż w aktach którymi dysponuje urząd brak jest jakichkolwiek dokumentów dotyczących tego obiektu.

13 Powyższe pozwala na twierdzenie iż P. Z. (poprzedni właściciel nieruchomości) nie tylko nie wystąpił o pozwolenie o którym wyżej mowa, ale i nie mógł zrealizować garażu pomiędzy rokiem 1995 a 1998.

14 Ma to istotne znaczenie albowiem spełnienie przed dniem wejścia w życie tj. przed dniem 11 lipca 2003r. ustawy z dnia 27 marca 2003r. o zmianie ustawy Prawo

15 Budowlane, oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. nr 80 poz. 718) przesłanek uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego określonych w art. 49 Prawa budowlanego w brzmieniu obowiązującym przed tym dniem winno skutkować możliwością legalizacji samowoli budowlanej w oparciu o dotychczasową regulację bez względu na datę wszczęcia postępowania administracyjnego. Dowody zgromadzone w aktach sprawy w tym zwłaszcza zażalenie skarżącego świadczą jednak o tym iż przesłanki uzyskania pozwolenia na użytkowanie garażu przed dniem 11 lipca 2003r. nie zostały spełnione (por. wyrok NSA z dnia 2 października 2007r. sygn. akt II OSK 1477/06 - lex nr 394405).

16 Należy pamiętać o tym że postanowienie ustalające opłatę legalizacją jak również jego wykonanie jest warunkiem koniecznym do zalegalizowania samowolnie wybudowanego obiektu jak również o tym że jeżeli następstwo prawne po stronie właścicieli nieruchomości nie nastąpiło w toku postępowania legalizacyjnego, ale przed jego wszczęciem (jak miało to miejsce w niniejszej sprawie) to zobowiązanym do usunięcia skutków samowoli budowlanej, a w tym i poniesienia opłaty legalizacyjnej jest nabywca nieruchomości na której wzniesiono samowolnie obiekt budowlany (tak NSA m. in. w wyroku z dnia 26 lipca 2006r. sygn akt II OSK 1197/05 - lex nr 266427).

17 Pozostałe okoliczności, które podnosi skarga, a które odnoszą się do braku rzetelności, czy wręcz nieuczciwości po stronie poprzedniego właściciela nieruchomości nie mają znaczenia dla niniejszego postępowania. Jeśli istotnie P. Z. wprowadził w błąd skarżącego odnośnie stanu prawnego garażu to kwestia ta może być rozpatrywana wyłącznie na drodze procesu cywilnego przed sądem powszechnym. Ewentualne roszczenia jakie wchodziłyby tu ewentualnie w grę mają bowiem charakter cywilnoprawny.

18 Podstawą rozstrzygnięcia Sądu jest art. 151 Pppsa.