Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 czerwca 2017 r., VII SA/Wa 793/17
postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 czerwca 2017 r., VII SA/Wa 793/17
Sentencja
1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. i T. K. o wstrzymanie wykonania aktu w sprawie ze skargi A. K. i T. K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty legalizacyjnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...].
Uzasadnienie
2 Pismem z dnia 6 marca 2017 r. A. K. i T. K. wnieśli skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...].
3 Powyższym rozstrzygnięciem organ odwoławczy utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...], ustalające dla ww. opłatę legalizacyjną w kwocie 25.000 złotych, z tytułu samowolnej rozbudowy budynku inwentarsko-składowego na nieruchomości położonej w [...] przy ul. T. [...].
4 W skardze skarżący złożyli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, podnosząc, że ustalona opłata legalizacyjna jest opłatą wysoką, którą nie są w stanie uiścić bez narażenia na uszczerbek osób pozostających na utrzymaniu. T. K. otrzymuje minimalne wynagrodzenie, z kolei A. K. wynagrodzenie w wysokości 4 000 złotych brutto. Skarżący posiadają dwoje dzieci ([...] (17 lat) i [...] (13 lat)), które w dalszym ciągu kontynuują edukację i pozostają na wyłącznym utrzymaniu rodziców. Minimalne koszty utrzymania jakie skarżący ponoszą w skali miesiąca to ok. 2 000 złotych.
5 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
6 Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
7 Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany przepis prawny jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (zob. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004).
8 Przesłanki powyżej wskazane nie zachodzą w niniejszej sprawie przede wszystkim z uwagi na charakter zaskarżonego postanowienia.
9 Zgodnie z doktryną i utrwalonym orzecznictwem, przedmiotem wstrzymania wykonania w rozumieniu wyżej wskazanego przepisu mogą być tylko akty i czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Wstrzymanie wykonania dopuszczalne jest w sytuacji, gdy zaskarżony akt lub czynność wywołuje skutki materialnoprawne. Kwestia wykonania aktu administracyjnego pojawia się zatem w odniesieniu do aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania; aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, w: R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wyd. C.H.Beck 2013, s. 361, postanowienia NSA z dnia 14 grudnia 2009 r., sygn. akt II OSK 1898/09, z dnia 4 listopada 2008 r., sygn. akt II OZ 1143/08, z dnia 29 lutego 2012 r., sygn. akt II OZ 116/12).
10 W okolicznościach niniejszej sprawy przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania jest postanowienie ustalające opłatę legalizacyjną z tytułu samowolnej rozbudowy budynku inwentarsko-składowego. Postanowienie w przedmiocie opłaty legalizacyjnej nie dotyczy ani nałożenia obowiązku uiszczenia opłaty, ani stwierdzenia istnienia takiego obowiązku. Przedmiotowa opłata nie podlega przymusowemu ściągnięciu w trybie egzekucji, a jej nieuiszczenie oznacza rezygnację z legalizacji samowoli budowlanej, co może stać się podstawą do wydania decyzji administracyjnej, która podlega odrębnemu zaskarżeniu (zob. postanowienia NSA z dnia 1 marca 2017 r., sygn. akt II OZ 209/17, z dnia 30 stycznia 2008 r., sygn. akt II OZ 44/08, z dnia 21 lutego 2008 r., sygn. akt II OZ 114/08). Stwierdzić zatem należy, że postanowienie w przedmiocie opłaty legalizacyjnej stanowi wyłącznie o wysokości tej opłaty i nie jest źródłem obowiązku podlegającego realizacji, co oznacza iż nie podlega wykonaniu, a więc nie wywołuje skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.
11 Skoro takie postanowienie ze swej istoty nie może być wykonane, wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu byłoby bezzasadne.
12 Sam fakt istnienia niekorzystnego dla skarżących rozstrzygnięcia, nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wniesienie wniosku o wstrzymanie wykonalności.
13 W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w postanowieniu.