Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 czerwca 2007 r., VII SA/Wa 604/07
wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 czerwca 2007 r., VII SA/Wa 604/07
Sentencja
1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, , Sędzia WSA Leszek Kamiński (spr.), Asesor WSA Jolanta Augustyniak - Pęczkowska, Protokolant Agnieszka Wasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 czerwca 2007 r. sprawy ze skargi M. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego. skargę oddala
Uzasadnienie
2 Decyzją z dnia [...] września 2006 r., Nr [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego W., działając na podstawie art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego oraz art. 104 k.p.a., po rozpatrzeniu sprawy dotyczącej wykonanych robót budowlanych, zatwierdził W. B. oraz T. B. projekt budowlany budynku mieszkalnego wielorodzinnego, wybudowanego przy ul. [...] w W.
3 Odwołanie od powyższej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W. z dnia [...] września 2006 r. wniosła M. B., podnosząc przede wszystkim, iż usytuowanie przedmiotowego obiektu narusza przepisy zawarte w § 13 ust. 1, 2 i 3 Rozrządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynku i ich usytuowanie. W ocenie odwołującej się przy zachowaniu minimalnej odległości od ogrodzenia budynek jest za wysoki o jedną kondygnację.
4 Po rozpatrzeniu odwołania, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] stycznia 2007 r., Nr [...], utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
5 W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ wskazał, iż inwestor w trakcie realizacji budynku wielorodzinnego, wybudowanego przy ul. [...] w W., w sposób istotny odstąpił od zatwierdzonej dokumentacji technicznej i udzielonego pozwolenia na budowę, co zgodnie z art. 36 a ust. 1 Prawa budowlanego wymagało uzyskania pozwolenia na budowę. Ponieważ inwestor takiej decyzji nie uzyskał, organ I instancji wszczął postępowanie naprawcze w trybie art. 50 i 51 Prawa budowlanego, mające na celu doprowadzenie przedmiotowego obiektu do stanu zgodnego z prawem, poprzez wstrzymanie robót przy budowie przedmiotowego obiektu, a następnie nałożenie obowiązku przedłożenia stosownych dokumentów.
6 Organ odwoławczy podniósł, iż przedłożona przez inwestorów dokumentacja techniczna wskazuje, że roboty budowlane przy realizacji przedmiotowego budynku mieszkalnego zostały wykonane zgodnie z zasadami sztuki budowlanej. Ze znajdującej się w aktach sprawy inwentaryzacji geodezyjnej wynika, że usytuowanie przedmiotowego budynku nie narusza przepisów rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków
7 technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Zdaniem organu, fakt, iż odległość od narożnika budynku do ogrodzenia wynosi 3,91 m, zamiast 4,00 m pozostaje bez wpływu na niniejsze rozstrzygnięcie, bowiem odległość od granicy sąsiedniej mierzona od ściany przedmiotowego budynku wynosi 4,12 m.
8 Ponadto organ odwoławczy stwierdził, iż ze sporządzonej przez mgr inż. arch. T. K., analizy zacienienia istniejącego wielorodzinnego budynku nr [...] przez sąsiedni (rozbudowany) budynek nr [...] przy ul. [...] w W. nie wynika, ażeby wybudowany budynek mieszkalny zacieniał budynek znajdujący się na sąsiedniej działce. Z ww. analizy sporządzonej we wcześniejszych stadiach sprawy w 2002 r., lecz nadal aktualnej, wynika, iż w lokalach (nr [...] na parterze i nr [...] na piętrze) 3 pokojowych z kuchnią i łazienką, dwa pokoje powyższych mieszkań nie są wcale zacieniane od wschodu i południa, trzeci pokój od strony zachodniej (elewacja zacieniana) będzie (nawet na parterze) nasłoneczniony od godz. 11.3P do godz. 14.30 (3 godziny), co jest zgodne z § 60 pkt 2 obowiązującego w dniu realizacji omawianego obiektu rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, jak również z obowiązującym w chwili obecnej § 60 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
9 Nadto [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, iż ze znajdującego się w projekcie dokończenia robót budowlanych budynku mieszkalnego przy ul. [...] w W. oświadczenia inspektora nadzoru S. R. wynika, iż wysokość najwyższej krawędzi obiektu rzucającego cień (budynek przy ul. [...]) wynosi 12,95 m, wysokość obliczeniowa obiektu przesłaniającego (budynek przy ul. [...]) wynosi 10,95 m. Natomiast odległość obliczeniowa miedzy budynkami przy ul. [...] i przy ul. [...] wynosi 13,03 m i jest większa od wysokości obliczeniowej budynku przesłaniającego, czyli spełnia warunki rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
10 Organ odwoławczy podkreślił również, iż Wojewódzki Oddział Służby Ochrony Zabytków i Główny Inspektor Lotnictwa Cywilnego w W. nie zgłosili uwag do dokumentacji technicznej i lokalizacji spornego budynku.
11 Skargę na powyższą decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła M. B.
12 Skarżąca w swojej skardze z dnia [...] lutego 2007 r., jak także w pismach procesowych z dnia [...] czerwca 2007 r. oraz z dnia [...] czerwca 2007 r. przedstawiła swoje stanowisko w sprawie.
13 W ocenie skarżącej, poważne wątpliwości wzbudza rzeczywista wysokość budynku przy ul. [...] elementów przesłaniających światło słoneczne, bowiem w "Inwentaryzacji powykonawczej - części architektoniczno-budowlane" wykonanej przez arch. J.A. jak również w "Projekcie dokończenia robót budowlanych" z lipca 2001 r., w "Zestawieniu danych" mowa jest o całkowitej wysokości budynku, która wynosi 14,07 m, a tymczasem z oświadczenia inspektora nadzoru, S. R., wynika, że wysokość najwyższej krawędzi obiektu rzucającego cień wynosi 12,95 m.
14 Tym samym, w ocenie skarżącej, trudno jest ocenić zgodności, w zakresie odległości, z przepisami Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki I ich usytuowanie.
15 Ponadto strona skarżąca podniosła, iż decyzja z dnia [...] czerwca 1996 r., Nr [...], o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania przestrzennego wydana dla przedmiotowej nieruchomości zezwalała na budowę budynku trzykondygnacyjnego podpiwniczonego, krytego dachem stromym, a nie czterokondygnacyjnego, podpiwniczonego.
16 M. B. stwierdziła również, iż wymagane co najmniej 3 godziny nasłonecznienia w dniach równonocy nie są zachowane, bowiem w jej mieszkaniu na pierwszym piętrze nasłonecznienie od strony zachodniej trwa około dwóch godzin.
17 Nadto skarżąca wskazała, iż wzniesiony budynek znacząco przekracza dopuszczalne warunki według obowiązującego Studium Kierunków i Uwarunkowań Zagospodarowania Przestrzennego dla Miasta W. z 2006 r. dla strefy miejskiej, która swym obszarem obejmuje ul. [...].
18 W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie.
19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
20 Skarga jest niezasadna.
21 Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że Sąd, rozpoznając skargę, ocenia czy zaskarżona decyzja lub postanowienie nie narusza przepisów prawa materialnego i postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 §1 w/w ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.
22 Przedmiotem kontroli w niniejszym postępowaniu jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2007 r., Nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2006 r., Nr [...], zatwierdzającą W. B. oraz T. B. projekt budowlany budynku mieszkalnego wielorodzinnego wybudowanego przy ul. [...] w W.
23 Z akt przedmiotowej sprawy wynika, iż inwestor, w trakcie realizacji inwestycji prowadzonej przy budowie budynku wielorodzinnego wybudowanego przy ul. [...] w W., w sposób istotny odstąpił od zatwierdzonej dokumentacji technicznej i udzielonego pozwolenia na budowę. Dokonane odstępstwa polegały na:
24 podniesieniu połaci dachowych od strony wschodniej, południowej i północnej w celu zamontowania okien,
25 * wykonaniu dodatkowo klatki schodowej od poziomu piwnic do poziomu
26 poddasza,
27 * zmianie układu ścian działowych,
28 * zmianie kształtu płyty balkonowej,
29 * wysokość kondygnacji wyższa o ok. 15 cm (faktycznie wynosi 2,94 cm),
30 * niewykonaniu zejścia z kuchni do piwnicy (schody),
31 * zmianie ilości okien od strony wschodniej (zmniejszono w pionie o 1 na
32 każdej kondygnacji),
33 * obniżeniu kolumny do wysokości pierwszego piętra od strony zachodniej.
34 Powyższe odstępstwa nosiły znamiona istotnych odstępstw, które to, zgodnie z dyspozycją przepisu art. 36 ust. 1 Prawa budowlanego, wymagały zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę.
35 W sytuacji braku pozwolenia na budowę (uchylonego we wcześniejszych stadiach tej sprawy), oznaczało to konieczność zastosowania procedur określonych w art. 50 i art. 51 Prawa budowlanego, zmierzających do likwidacji stanu niezgodnego z prawem.
36 W toku postępowania administracyjnego, prowadzonego w niniejszej sprawie, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie W. decyzją z dnia [...] kwietnia 2001 r., Nr [...], nałożył na inwestorów obowiązek przedłożenia:
37 * inwentaryzacji wykonanych robót budowlanych przy budowie budynku
38 mieszkalnego uwzględniającej dokonane odstępstwa od dokumentacji
39 projektowej wraz z oceną stanu technicznego wykonanych elementów
40 konstrukcyjnych,
41 * inwentaryzacji geodezyjnej budynku z domiarami do granic działki
42 i z uwzględnieniem istniejącej zabudowy na działkach sąsiednich oraz projektu
43 dokończenia robót budowlanych wraz z projektem zagospodarowania terenu,
44 * wykresu zacienienia nieruchomości sąsiednich wraz z opinią dotyczącą
45 zapewnienia naturalnego oświetlenia budynków sąsiednich.
46 Z akt sprawy wynika, iż inwestor przedłożył wymaganą dokumentację techniczną.
47 Ze znajdującej się w aktach sprawy inwentaryzacji geodezyjnej wynika, iż usytuowanie budynku nie narusza przepisów rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
48 Należy zgodzić się ze stanowiskiem organu, iż fakt, iż odległość od narożnika budynku do ogrodzenia wynosi 3,91 m, zamiast 4,00 m pozostaje bez wpływu na niniejsze rozstrzygnięcie, bowiem odległość od granicy sąsiedniej mierzona od ściany przedmiotowego budynku wynosi 4,12 m.
49 Ponadto analiza zacienienia istniejącego wielorodzinnego budynku nr [...] przez sąsiedni (rozbudowany) budynek nr [...] przy ul. [...] w W., prowadzi do wniosku, że wybudowany budynek mieszkalny nie zacienia lokali nr [...] i nr [...] (będącego własnością skarżącej) w sposób naruszający prawo. Powołana analizy stwierdza bowiem, iż dwa pokoje nie są wcale zacieniane od wschodu i południa, trzeci pokój od strony zachodniej (elewacja zacieniana) będzie (nawet na parterze) nasłoneczniony od godz. 11.30 do godz. 14.30 (3 godziny).
50 Kwestionowana przez skarżącą rozbieżność dotyczy wysokości całkowitej budynku w kalenicy (14,07 m) i wysokości najwyższej krawędzi obiektu rzucającego cień (budynek przy ul. [...]), która wynosi 12,95 m. Natomiast wysokość
51 obliczeniowa obiektu przesłaniającego (budynek przy ul. [...]) wynosi 10,59 m. Odległość miedzy budynkami przy ul. [...] i przy ul. [...] wynosi 12,03 m i jest większa od wysokości obliczeniowej budynku przesłaniającego, czyli spełnia warunki nakładane przez rozporządzenia wykonawcze. Kwestia podnoszona przez skarżącą w skardze do Sądu dotyczy zatem różnicy pomiędzy całkowitą wysokością budynku przy ul. [...] i wysokością elementów przesłaniających światło słoneczne. Stwierdzić zatem należy, iż czym innym jest całkowita wysokości budynku, która wynosi 14,07 m, a czym innym jest pojęcie najwyższej krawędzi obiektu rzucającego cień, która wynosi 12,95 m. Powyższe terminy nie są tożsame, odnoszą się one do zupełnie innych kwestii. Podnoszone okoliczności wynikają z akt postępowania administracyjnego, w tym dokumentacji, na które powoływała się skarżąca, były one też przedmiotem analizy organów administracji. Wskazać również należy, iż Wojewódzki Oddział Służby Ochrony Zabytków i Główny Inspektor Lotnictwa Cywilnego w W. nie zgłosili uwag do dokumentacji technicznej i lokalizacji spornego budynku. Tym samym, skoro inwestor wykonał nałożone na niego obowiązki i przedłożył wymaganą dokumentację techniczną, z której wynika, iż prowadzona inwestycja zgodna jest z obowiązującymi przepisami, organ nie miał podstaw do odmowy zatwierdzenia projektu.
52 Wskazać również należy, iż organ orzekający w sprawie zastosował się do wytycznych wskazanych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 marca 2004 r., sygn. akt 7/IV SA 2747/02, który uchylił wcześniej wydane decyzje w tej sprawie ze względów proceduralnych, w szczególności z powodu uchybienia polegającego na niemożności ustosunkowania się skarżącej do zebranych dowodów we wcześniejszych stadiach tej sprawy. Uchybień takich w postępowaniu organów rozstrzygających sprawę kontrolowaną obecnie przez Sąd nie było, skarżąca zapoznawała się z aktami i całością dokumentacji, i zajmowała wobec nich stanowisko, jednakże zarzuty podnoszone przez skarżąca nie mogły doprowadzić do uchylenia zaskarżonych decyzji ze względów wyżej podanych.
53 W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę jako bezzasadną oddalił.