Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 czerwca 2008 r., VII SA/Wa 504/08

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 czerwca 2008 r., VII SA/Wa 504/08

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr), , Sędzia WSA Mariola Kowalska, Sędzia WSA Leszek Kamiński, Protokolant Joanna Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 czerwca 2008 r. sprawy ze skargi W.K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji organu I instancji i nałożenia obowiązku wykonania określonych robót budowlanych skargę oddala.

Uzasadnienie

2 Decyzją z dnia [...] maja 2007 r. Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...], na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego /Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm. – zwanej dalej "kpa"/, po rozpatrzeniu wniosku W.K. w sprawie wykonywania, na podstawie zgłoszenia z art. 30 ust. 1 Prawa budowlanego, robót budowlanych, których inwestorem jest Gmina [...], polegających na budowie przyłączy wodociągowych do działek nr ew. [...] i [...] w m. B., gm. [...] – umorzył postępowanie.

3 W uzasadnieniu organ podał, iż według oświadczenia W.K. obydwa przyłącza, zarówno do działki nr [...], jak i [...], wykonano niezgodnie z warunkami zgłoszenia, co potwierdziła inwentaryzacja geodezyjna. W dniu 22 maja 2007 r. Wójt Gminy [...] przedłożył opinię techniczną do zmiany trasy sieci wodociągowej i przyłączy do posesji nr [...] i [...], z której wynika, że zmiana trasy przyłączy w stosunku do projektu przez Wójta Gminy [...] nastąpiła w wyniku pozytywnego załatwienia wniosków zainteresowanych właścicieli tychże działek, w czasie wykonywania robót. Przesunięcie trasy przyłącza w działce nr [...] /której właścicielką jest W.K./ mieści się w granicach tej samej działki, natomiast w działce nr [...] /której właścicielem jest R.E./ przesunięcie nastąpiło na drogę dojazdową, którą dojeżdża R.E. Z opinii wynika, że z punktu widzenia technicznego zmiana trasy przyłączy, jaka nastąpiła na życzenie i odpowiedzialność samych zainteresowanych, w obrębie posesji, którymi władają – nie narusza zasad i spełnia wymagania określone w art. 5 Prawa budowlanego w zakresie projektowania i użytkowania. Nie została też ograniczona możliwość rozbudowy żadnej posesji i nie powstały żadne szkody materialne.

4 Podsumowując organ wskazał, iż biorąc pod uwagę przedłożoną opinię techniczną, nie można uznać, że zmiana trasy przyłączy wodociągowych powoduje jakiś uszczerbek interesu indywidualnego, wobec czego postępowanie stało się bezprzedmiotowe.

5 Od powyższej decyzji odwołanie wniosła W.K.

6 Decyzją z dnia [...] stycznia 2008 r. Nr [...] znak [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania – uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] maja 2007 r. Nr [...] i na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego – nałożył na Gminę [...] obowiązek wykonania określonych prac w celu doprowadzenia robót budowlanych, polegających na przebudowie przyłączy wodociągowych do działek nr ew. [...] i [...] w m. B.: w przyłączu do budynku na działce nr [...] zainstalować zawór główny odcinający; zaś w przyłączu do budynku na działce [...] zainstalować zawór zwrotny antyskażeniowy z możliwością nadzoru. Wszystkie prace wykonać pod nadzorem, w trakcie eksploatacji, bez przerywania dostawy wody.

7 W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż decyzja ta zapadła w wyniku przeprowadzenia dodatkowego postępowania dowodowego w zakresie zgodności usytuowanie i wykonania przyłączy wodociągowych z Polską Normą PZ-92/B-01706, i zmieniającą ją Polską Normą PN-92/B 01706/Az1:1999.

8 Organ odwoławczy stwierdził, że nie można uznać, iż postępowanie stało się bezprzedmiotowe, gdyż z przedłożonej opinii technicznej dotyczącej zgodności wykonanych przyłączy wodociągowych z Polską Normą wynika, że w celu spełnienia wymagań zawartych w postanowieniach norm PN-92/B-01706 i PN-EN 1717:2003 zastępujących normę PN-92/B-01706/Azl:1999 należy wykonać ściśle określone prace. Obecny stan techniczny spornych przyłączy nie spełnia bowiem warunków określonych we wskazanej Polskiej Normie.

9 Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję wniosła W.K.

10 Zdaniem skarżącej przyłącza wodociągowe wykonano z naruszeniem prawa – poprzez zmianę przebiegu ich trasy. Skarżąca podkreśliła stanowczo, iż nigdy nie wyrażała zgody, jak to wskazuje organ, na zmianę trasy tych przyłączy wodociągowych.

11 Z uwagi na powyższe skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości.

12 W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie.

13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

14 Skarga W.K. nie jest zasadna.

15 Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269 ze zm./, kontrola działalności administracji publicznej jest przez Sądy administracyjne sprawowana pod względem zgodności z prawem. Na podstawie art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a./ Sąd rozstrzyga nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną, uwzględnienie zaś skargi w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu.

16 W zaskarżonej decyzji tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie mogła być uwzględniona.

17 Bezspornym jest w niniejszej sprawie fakt, iż W.K. wyrażała zgodę na zmianę trasy przyłącza wodociągowego na swojej nieruchomości, na potwierdzenie czego w aktach administracyjnych sprawy znajduje się owa zgoda z dnia 13 sierpnia 2004 r. podpisana przez skarżącą.

18 Niezrozumiały jest więc główny zarzut skargi, jakoby skarżąca nigdy takiej zgody nie wyrażała.

19 Podnoszone zaś w toku całego postępowania administracyjnego kwestie dotyczące przebiegu granic pomiędzy nieruchomościami skarżącej i sąsiadującymi z nimi nieruchomościami wyjaśniać należy przed sądem powszechnym, gdyż do kompetencji tych sądów należy rozstrzyganie sporów w takim zakresie.

20 Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2008 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zgodnie z przysługującymi mu kompetencjami uchylił decyzję Powiatowego inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] maja 2007 r. umarzającą postępowanie w sprawie wykonywania przez Gminę [...] robót budowlanych polegających na przebudowie przyłączy wodociągowych do działek o nr ew. [...] i [...] w m. B. i w oparciu o przepis art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego orzekł o nałożeniu na inwestora określonych obowiązków w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.

21 W niniejszej sprawie podlegająca kontroli sądu decyzja organu odwoławczego wydana została prawidłowo w oparciu o przepis art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. i 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego.

22 Zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego wynikającą z art. 15 k.p.a. organ odwoławczy rozpatruje ponownie sprawę, co do jej istoty. To z kolei oznacza, że w sprawie, w której wniesiono odwołanie, organ odwoławczy powtórnie ocenia materiał dowodowy zgromadzony przez organ I instancji. Istotą postępowania odwoławczego nie jest wyłącznie kasacyjna kontrola zaskarżonej decyzji organu pierwszej instancji, ale ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem organu pierwszej instancji. Kompetencje organu odwoławczego obejmują zatem zarówno korygowanie wad prawnych decyzji organu pierwszej instancji polegających na niewłaściwie zastosowanym przepisie prawa materialnego, jak i wad polegających na niewłaściwej ocenie okoliczności faktycznych. W przypadku więc odmiennego rozstrzygnięcia sprawy organ odwoławczy ma kompetencje merytoryczno – reformacyjne. Może bowiem wydać decyzję uchylającą w całości lub części i w tym zakresie orzec co do istoty sprawy, w sytuacji gdy uznał, iż rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji jest nieprawidłowe z uwagi na niezgodność z przepisami prawa lub z punktu widzenia celowości. /vide wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 kwietnia 2006 r., sygn. akt III SA/Wa 3119/05, Lex nr 212187/; por. także wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 maja 2006 r., sygn. akt II OSK 818/06, Lex nr 236427/.

23 Nadto wskazać należy, iż organ odwoławczy rozstrzygając sprawę na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. rozstrzyga ponownie sprawę jednak w oparciu o stan prawny i faktyczny obowiązujący w dacie wydania decyzji ostatecznej. Ponieważ w niniejszej sprawie skarżąca złożyła odwołanie od decyzji, która nie rozstrzygała w kwestii uprawnień i obowiązków, to organ odwoławczy rozpoznając decyzją sprawę ponownie miał obowiązek te kwestie rozstrzygnąć.

24 W niniejszej sprawie organ odwoławczy przeprowadził dodatkowe postępowanie wyjaśniające i w oparciu o przedłożone dokumenty, w tym sporządzoną przez uprawnioną do tego osobę opinię techniczną, prawidłowo stwierdził, iż postępowanie nie stało się bezprzedmiotowe, gdyż wykonane przyłącza wodociągowe do działek o nr ew. [...] i [...] nie odpowiadają obowiązującym przepisom Polskich Norm: PN-92/B-01706 i PN-EN 1717:2003 zastępujących normę PN-92/B-01706/Azl:1999. Dlatego też decyzję organu pierwszej instancji umarzającą postępowanie w sprawie prawidłowo uchylił i zgodnie z przepisami aktualnie obowiązujących Polskich Norm oraz w oparciu o przepisy ustawy Prawo budowlane, nałożył na inwestora obowiązki doprowadzenia inwestycji do stanu zgodnego z prawem poprzez wykonanie specjalistycznych zaworów, gdyż obecny stan techniczny wykonanych przyłączy nie spełnia tych warunków.

25 Organ drugiej instancji odniósł się także szczegółowo do argumentacji strony skarżącej podniesionej w odwołaniu wskazując, iż zmiana trasy przyłączy na działce o nr ew. [...], jak i na działce o nr ew. [...], których właścicielami są odpowiednio W.K. i R.E. nastąpiła wyłącznie na wniosek właścicieli tych działek, w czasie wykonywania robót.

26 Organ odwoławczy uchylając decyzję w całości i orzekając w tym zakresie co do istoty sprawy, odpowiednio uzasadnił swoje stanowisko, wskazując zarówno przyczyny uchylenia decyzji, jak i przedstawiając pełną argumentację potwierdzającą zasadność rozstrzygnięcia w kwestii nałożenia obowiązków na inwestora. Zaskarżona decyzja jest zatem zgodna z prawem i pozostaje w obrocie prawnym.

27 Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ orzekł, jak sentencji wyroku.