Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 października 2005 r., VII SA/Wa 403/05

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 października 2005 r., VII SA/Wa 403/05

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Bogusław Cieśla, , Sędzia WSA Wojciech Mazur (spr.), Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Protokolant Ewa Pecelt, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 października 2005 r. sprawy ze skargi [...] Spółka z o.o. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. znak [...]w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku,

Uzasadnienie

2 Decyzją z dnia [...] maja 2004 r. nr [...] Prezydent Miasta [...] na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane / tj. Dz.U. z 2003 r. nr 207, poz. 2016 ze zm. / odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na rozbudowę stacji bazowej sieci [...] nr [...] zlokalizowanej na dachu budynku biurowo -administracyjnego przy ul. G. w [...]. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż projektowana inwestycja jest sprzeczna z § 41 ustaleń ogólnych w zakresie ochrony środowiska miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ul. G. w [...] na odcinku od ul. L. do ul. K. i M. zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 1999 r. nr [...], który stanowi, iż na terenie objętym planem zakazuje się lokalizacji inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska. Mając na uwadze także § 2 ust. 1 pkt 9 lit. g rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 września 2002 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych kryteriów związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzania raportu o oddziaływaniu na środowisko / Dz.U. nr 179, poz. 1490 / w/w inwestycja zaliczana jest do inwestycji znacząco oddziaływujących na środowisko.

3 Decyzją z dnia [...] grudnia 2004 r. nr [...] Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania [...] sp. Z o.o. w [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy w/w decyzję Prezydenta m. [...]. W" uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, iż planowana inwestycja powinna być zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego a przedmiotowa inwestycja jak to prawidłowo ustalił organ I instancji nie spełnia tego wymogu, ponieważ jest inwestycją zaliczoną do inwestycji znacząco oddziaływujących na środowisko na podstawie przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 września 2002 r. Fakt, iż rozwiązanie projektowe przedmiotowej inwestycji zostało uzgodnione decyzją Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2003 r. znak [...] nie może mieć wpływu na fakt uznania inwestycji za znacząco oddziaływującej na środowisko. Natomiast odnośnie argumentów podniesionych w odwołaniu odnośnie decyzji i uzgodnień wydanych wcześniej, ale już po opublikowaniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z dnia [...] kwietnia 1999 r. to mogą być one ewentualnie brane pod uwagę przy stwierdzeniu nieważności decyzji z dnia [...] listopada 1999 r. nr [...] o pozwoleniu na budowę stacji bazowej.

4 Skargę do sądu administracyjnego na powyższą decyzję złożył inwestor [...] sp. z o.o. w [...] zarzucając brak wnikliwego rozpoznania sprawy, brak wskazania w uzasadnieniu faktycznych przyczyn z powodu, których odmówiono wiarygodności dowodom zgłaszanym przez skarżącego oraz przekroczenie bariery swobodnej oceny dowodów i w związku z powyższym wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu skargi podniesiono, iż organy obydwu instancji postawiły znak równości pomiędzy przedsięwzięciami szczególnie szkodliwymi dla środowiska i mogącymi znacząco oddziaływać na środowisko. W postępowaniu nie uwzględniono wniosków wynikających z raportu oddziaływania na środowisko sporządzonego przez biegłego A. T. oraz decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2003 r. i decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Warszawie z dnia [...] marca2004 r. uzgadniającymi projekt budowlany na etapie uzyskiwania pozwolenia na budowę w zakresie ochrony środowiska. Zdaniem skarżącego przedmiotowa inwestycja nie jest inwestycją mogącą pogorszyć stan środowiska a tym samym nie jest sprzeczna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

5 W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał swoją dotychczasową argumentację i wniósł o oddalenie skargi.

6 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

7 Skarga jest zasadna.

8 W szczególności należy podkreślić, że zgodnie z treścią art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Obowiązek zebrania całego materiału dowodowego w postępowaniu administracyjnym oznacza, że organ administracji publicznej winien z własnej inicjatywy gromadzić w aktach dowody, które jego zdaniem będą konieczne do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy oraz winien gromadzić w aktach sprawy także dowody wskazane lub dostarczone przez strony, jeżeli mają one znaczenie dla sprawy. Zgodnie z wyrażoną w art. 7 k.p.a. zasadą prawdy obiektywnej organ prowadzący postępowanie ma obowiązek zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, aby ustalić stan faktyczny sprawy zgodny z rzeczywistością.

9 W przedmiotowym postępowaniu organy administracyjne obydwu instancji w autorytatywny sposób przyjęły, iż przedmiotowa inwestycja narusza ustalenia § 41 ustaleń ogólnych w zakresie ochrony środowiska miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z dnia [...] kwietnia 1999 r. ponieważ zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 września 2002 r. jest ona zaliczona do inwestycji mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego

10 zawartych w § 41 wynika, iż na terenie objętym planem zakazuje się lokalizowania inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska i inwestycji mogących pogorszyć stan środowiska. Uznając, iż przedmiotowe zamierzenie inwestycyjne jest niezgodne z powyższymi ustaleniami organy obydwu instancji oparły na fakcie, że wyczerpuje ono treść § 2 ust 1 pkt 9 lit g rozporządzenia z dnia 24 września 2002 r. Taka teza jest nieuprawniona, ponieważ z faktu, iż przedmiotowa inwestycja jest zaliczona do inwestycji mogących znacząco oddziaływać na środowisko i wymaga sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko absolutnie nie wynika, iż jest to inwestycja szczególnie szkodliwa dla środowiska lub mogąca pogorszyć stan środowiska / aktualnie obowiązujące od 8 grudnia 2004 r. rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko / Dz. U. z dnia 3 grudnia 2004 r. - § 2 ust. 1 pkt 7/.

11 W aktach kontrolowanego postępowania administracyjnego pod kątem legalności podjętych decyzji znajdują się dokumenty oraz decyzje, do których organy w ogóle się nie odniosły a taki obowiązek nakłada na organy, art. 107 § 3 k.p.a. przede wszystkim załączone do wniosku o wydanie pozwolenia na rozbudowę: raport w sprawie oddziaływania inwestycji na środowisko oraz decyzje z dnia [...] listopada 2003 r. i z dnia [...] marca 2004 r. Te dowody organ I instancji oceni w ponownie przeprowadzonym postępowaniu mając na uwadze przepisy art. art. 7, 77 i 107 § 3 k.p.a.

12 Dlatego też mając powyższe na uwadze Sąd uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt lc ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o Postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U. Nr 153, poz.1270/. Na podstawie art. art. 152 i 153 w/w ustawy zaskarżona decyzją nie podlega wykonaniu do uprawomocnienia się niniejszego wyroku a przedstawiona ocena prawna i wskazania, co do dalszego postępowania wiążą organ przy rozpoznaniu sprawy.