Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lutego 2013 r., VII SA/Wa 2797/12
wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lutego 2013 r., VII SA/Wa 2797/12
Sentencja
1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Sędzia WSA Mirosława Pindelska, Protokolant st. ref. Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lutego 2013 r. sprawy ze skargi [...] Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2012 r. znak [...] w przedmiocie obowiązku dostarczenia oceny technicznej skargę oddala
Uzasadnienie
2 Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] października 2012 r., znak:
3 [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu
4 zażalenia [...] Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] na
5 postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia
6 [...] sierpnia 2012r. nr [...]/12, znak: [...], nakładającego
7 na [...] Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] obowiązek
8 dostarczenia oceny technicznej jazu w m. [...] Gm. [...] w km 26+930 rzeki
9 [...], a w przypadku nieodpowiedniego stanu technicznego przedmiotowego
10 jazu, poszerzenie ww. oceny technicznej o zakres niezbędnych robót budowlanych w
11 celu usunięcie nieprawidłowości w terminie 30 dni od daty doręczenia postanowienia
12 - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
13 W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ drugiej instancji wskazał,
14 na przepis art. 81 c ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, który uprawnia właściwy
15 organ nadzoru budowlanego, w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do
16 jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego
17 obiektu budowlanego, do wydania postanowienia o nałożeniu na właściciela lub
18 zarządcę obiektu budowlanego obowiązku dostarczenia w określonym terminie
19 odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz.
20 Organ stwierdził, że [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w
21 dniu [...] grudnia 2011 r. przeprowadził czynności kontrolne, w trakcie których
22 przedstawiciel Starosty [...] przedłożył ekspertyzę techniczną z
23 listopada 2009r. dotyczącą przepustu drogowego zintegrowanego z przedmiotowym
24 jazem. W przedłożonej ekspertyzie określono stan techniczny jako niedostateczny
25 oraz stwierdzono przecieki wody między płytą denną a ścianą przepustu. Natomiast
26 nie odniesiono się w niej do stanu technicznego samego jazu, choć zalecono w niej
27 wykonanie prac remontowych jazu.
28 W związku z tym opisanym wyżej postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2012r.
29 nr [...]/12, znak: [...][...] Wojewódzki Inspektor
30 Nadzoru Budowlanego nałożył na [...] Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w
31 [...] obowiązek dostarczenia oceny technicznej jazu.
32 Powołując się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22
33 października 2010r.,wydany w sprawie o sygnaturze akt II OSK 1654/09, organ
34 wskazał, że własność wody nie przekłada się automatycznie na własność urządzeń
35 wodnych. Przepisy ustawy - Prawo wodne stwarzają prawną możliwość, aby inny
36 podmiot był właścicielem wody, a inny właścicielem urządzeń wodnych. W art. 11
37 ust. 1 Prawa wodnego wskazano podmioty wykonujące uprawnienia właścicielskie w
38 stosunku do wód publicznych stanowiących własność Skarbu Państwa. Do tych
39 podmiotów należy również gospodarowanie gruntami pokrytymi wodami
40 powierzchniowymi (art. 14 ust. 2 i 3 cyt. ustawy). Stosownie zaś do art. 14 ust. 4
41 cytowanej ustawy gospodarowanie innym mieniem związanym z gospodarką wodną,
42 stanowiącym własność Skarbu Państwa, wykonują: właściwy miejscowo starosta,
43 realizujący zadanie z zakresu administracji rządowej, lub odpowiednio organy oraz
44 jednostki, o których mowa w art. 11 ust. 1. lub jednostki, którym to mienie zostało
45 powierzone. Budownictwo wodne polega na wykonywaniu oraz utrzymywaniu
46 urządzeń wodnych (art. 62 ust. 1 Prawa wodnego). Utrzymywanie urządzeń wodnych
47 polega na ich eksploatacji, konserwacji oraz remontach w celu zachowania ich
48 funkcji (art. 64 ust. 1 Prawa wodnego). Zobowiązanym do zapewnienia obsługi,
49 bezpieczeństwa oraz właściwego funkcjonowania urządzenia wodnego znajdującego
50 się na śródlądowych wodach powierzchniowych jest właściciel tego urządzenia (art.
51 64 ust. 2 Prawa wodnego).Tym samym, właścicielem urządzenia wodnego może być
52 inny podmiot niż właściciel wody.
53 Organ II instancji podkreślił, że stosownie do wskazań Naczelnego Sądu
54 Administracyjnego zawartych w ww. wyroku, poszukiwanie podmiotu władającego
55 mieniem Skarbu Państwa i jednocześnie zobowiązanego do utrzymania urządzenia
56 wodnego rozpoczął od analizy treści pozwolenia wodnoprawnego.
57 I tak, z decyzji Starosty [...] z dnia [...] marca 2012r., znak:
58 [...] wynika, że z dniem [...] lipca 2005r., z mocy prawa przeszły w
59 trwały zarząd Marszałka Województwa [...], stanowiące własność Skarbu
60 Państwa wody oraz grunty pokryte wodami - powierzchniową wodą płynącą - rzeka
61 [...], oznaczone w rejestrze ewidencji gruntów i budynków jako działki: o nr [...]
62 o powierzchni 0,3920 ha i nr [...] o powierzchni 0.1526 ha. karta mapy I. obręb [...], gmina [...], dla których Sąd Rejonowy w [...] prowadzi księgę
63 wieczystą [...]. Zgodnie z decyzją Starosty [...] z dnia
64 [...] sierpnia 2009 r., znak: [...] udzielono Polskiemu Związkowi
65 Wędkarskiemu - Zarządowi Okręgu [...] pozwolenia na pobór i piętrzenie
66 wód rzeki [...] dla potrzeb zbiornika wodnego "[...]" w m. [...], gm.
67 [...], a pkt 5 tej decyzji stanowi, że pozwolenie wodnoprawne nie rodzi praw do
68 nieruchomości i urządzeń wodnych koniecznych do jego realizacji oraz nie narusza
69 prawa własności i uprawnień osób trzecich przysługujących wobec tych
70 nieruchomości i urządzeń.
71 Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podkreślił, że Rozporządzeniem
72 Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2002r. w sprawie śródlądowych wód
73 powierzchniowych lub ich części stanowiących własność publiczną (Dz. U. z 2003 r.
74 Nr 16. poz. 149) rzeka [...] została zaliczona do wód istotnych dla regulacji
75 stosunków wodnych na potrzeby rolnictwa. Zgodnie z art. 14 ust. 4 ustawy Prawo
76 wodne gospodarowanie innym mieniem związanym z gospodarką wodną,
77 stanowiącym własność Skarbu Państwa, wykonują: właściwy miejscowo starosta,
78 realizujący zadanie z zakresu administracji rządowej, lub odpowiednio organy oraz
79 jednostki, o których mowa w art. 11 ust. 1, lub jednostki, którym to mienie zostało
80 powierzone.
81 W ocenie organu drugiej instancji, w niniejszym przypadku, podmiotem
82 zobowiązanym do zapewnienia obsługi, bezpieczeństwa oraz właściwego
83 funkcjonowania urządzenia wodnego znajdującego się na śródlądowych wodach
84 powierzchniowych jest Marszalek Województwa [...], którego obowiązki i
85 zadania zgodnie z Uchwałą nr [...]/99 Sejmiku Województwa [...] z dnia [...]
86 grudnia 1999r., realizuje [...] Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...].
87 Reasumując, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że organ
88 wojewódzki prawidłowo określił stronę zobowiązaną do dostarczenia oceny
89 technicznej. Organ podkreślił, że art. 81 c ust. 2 Prawa budowlanego wymieniając
90 podmioty, na które mogą być nakładane obowiązki w nim przewidziane, pozwala
91 organom na wybór adresata tego obowiązku. W sytuacji gdy obowiązek, może być
92 nałożony na "właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego", organ może kierować
93 się względami praktycznymi, wynikającymi z oceny, który z tych podmiotów lepiej
94 zapewni wykonanie obowiązku, lub wobec którego można skuteczniej
95 wyegzekwować wykonanie (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w
96 Poznaniu z dnia 28 marca 2008r" sygn. akt II SA/Po 384/07, LEX nr 510876).
97 Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na
98 powyższe postanowienie wniósł [...] Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w
99 [...].
100 Skarżący zarzucił: naruszenie przepisów - art. 11 ust. 1 pkt. 4, art. 9 ust. 1
101 pkt. 4a, art. 14 ust. 4, art. 14 a ust.1 ustawy Prawo wodne i art. 19 ust. 1 ustawy z
102 dnia 03 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy Prawo wodne i niektórych innych ustaw
103 (Dz. U. nr 130 poz. 1087 z późn. zmianami), naruszenie art. 81 c ust. 2 ustaw Prawo
104 budowlane - poprzez błędną wykładnię przepisów ww, ich niewłaściwe
105 zastosowanie przez uznanie, że obowiązek dostarczenia oceny stanu technicznego
106 jazu zlokalizowanego w km 26+930 rzeki [...] spoczywa na [...] Zarządzie
107 Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...].
108 Na podstawie powyższych zarzutów skarżący wniósł o uchylenie
109 zaskarżonego postanowienia i postanowienia organu I instancji, a w razie zaistnienia
110 przesłanek określonych w art. 156 § 1 pkt. 2 i 4 k.p.a. - stwierdzenie nieważności
111 postanowień obu instancji, a także zasądzenie kosztów postępowania wg norm
112 przepisanych.
113 Skarżący w uzasadnieniu skargi podniósł, że w myśl art. 19 ust. 1 ustawy z
114 dnia 3 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy Prawo wodne, w trwały zarząd Marszałka
115 Województwa [...] przeszły wody oraz grunty pokryte wodami, a więc przejście
116 w trwały zarząd jest zatem ograniczone do ściśle wymienionych składników mienia
117 Skarbu Państwa. Gdyby ustawodawca hołdował cywilistycznej konstrukcji
118 nieruchomości i ich części składowych, nie dokonałby tego rozróżnienia, tak samo
119 nie czyniłby w przepisach art. 14 ust. 1- 4 oraz art. 14a Prawa wodnego (wyrok NSA
120 z 22 października 2010r., II OSK 1654/2009). W art. 11 ust. 1 Prawa wodnego
121 wskazano podmioty wykonujące uprawnienia właścicielskie w stosunku do wód
122 publicznych stanowiących własność Państwa. Do tych podmiotów należy również
123 gospodarowanie gruntami pokrytymi wodami powierzchniowymi. Stosownie zaś do
124 art. 14 ust. 4 Prawa wodnego gospodarowanie innym mieniem związanym z
125 gospodarką wodną stanowiącym własność Skarbu Państwa wykonują : właściwy
126 miejscowo starosta, realizujący zadanie z zakresu administracji rządowej, lub
127 odpowiednio organy oraz jednostki, o których mowa w art. 11 ust. 1, lub jednostki,
128 którym to mienie zostało powierzone.
129 Wprawdzie jak wynika z ustaleń stanu faktycznego, w rozpoznanej sprawie
130 Skarb Państwa jest właścicielem wód rzeki [...] oraz jazu w m. [...].
131 Jednakże ustalając podmiot zarządzający niniejszym jazem należy mieć na
132 względzie wyjątek od zasady superficies solo cedit. Z przytoczonych przepisów
133 wynika zatem, że mimo to, że Skarb Państwa jest właścicielem wody i gruntów
134 pokrytych wodami rzeki [...], a także urządzenia wodnego, to trwały zarząd jako
135 forma władania nieruchomościami Skarbu Państwa może należeć do różnych
136 podmiotów. Wobec tego w fakcie przejścia w trwały zarząd Marszałka Województwa
137 [...] wody oraz gruntów pokrytych wodami rzeki [...] nie można upatrywać
138 przejścia w trwały zarząd również jazu w m. [...].
139 Jak wyżej wskazano podmioty gospodarujące innym mieniem związanym z
140 gospodarką wodną niż grunty pokryte wodami zostały określone w art. 14 ust. 4
141 Prawa wodnego. Gospodarowanie tym mieniem nie zostało zastrzeżone wyłącznie
142 do kompetencji skarżącego. Mieniem tym mogą gospodarować inne podmioty, w tym
143 również jednostki, którym mienie Skarbu Państwa zostało powierzone. Wobec tego
144 skarżący może w imieniu Marszałka Województwa [...] realizować zadania
145 związane z utrzymaniem tylko tych urządzeń wodnych, które zostały przekazane do
146 gospodarowania Marszałkowi Województwa. Ustawodawca w art. 75 Prawa
147 wodnego wyraźnie stanowi, że do zadań Marszałka należy utrzymanie urządzeń
148 melioracji wodnych podstawowych zdefiniowanych w art. 70 ust. 1 i art. 71 Prawa
149 wodnego. Przedmiotowy jaz na rzece [...] jest zintegrowany z mostem i nie
150 stanowi urządzenia melioracji wodnych podstawowych, ponadto nie figuruje w
151 ewidencji urządzeń melioracji wodnych podstawowych, prowadzonej przez
152 Marszałka Województwa [...] zgodnie z art. 70 ust. 3 Prawa wodnego. Skoro
153 utrzymanie przedmiotowego jazu nie należy do skarżącego, to nałożenie
154 zaskarżonym postanowieniem obowiązku dostarczenie oceny stanu technicznego
155 jazu na skarżącego, działającego w imieniu Marszałka Województwa, stanowi
156 naruszenie art. 81 c ust. 2 Prawa budowlanego.
157 W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w
158 zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi.
159 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuj©.
160 Rzeczą Sądu, stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r.
161 Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1269), było
162 poddanie zaskarżonej decyzji ocenie pod względem zgodności z przepisami prawa.
163 Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
164 Sąd podziela argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego
165 postanowienia, a opartą na stanowisku Naczelnego Sądu Administracyjnego
166 wyrażonym w wyroku z dnia 22 października 2010r.,wydanym w sprawie o
167 sygnaturze akt II OSK 1654/09.
168 W świetle przepisów ustawy - Prawo wodne istnieje możliwość sytuacji, w
169 której inny podmiot jest właścicielem wody, a inny właścicielem urządzeń wodnych.
170 Jak stanowi przepis art. 14 ust. 4 ww. ustawy gospodarowanie innym mieniem
171 związanym z gospodarką wodną, stanowiącym własność Skarbu Państwa, wykonują:
172 właściwy miejscowo starosta, realizujący zadanie z zakresu administracji rządowej,
173 lub odpowiednio organy oraz jednostki, o których mowa w art. 11 ust. 1 lub jednostki,
174 którym to mienie zostało powierzone.
175 Jaz jest elementem budownictwo wodnego, a to polega na wykonywaniu oraz
176 utrzymywaniu urządzeń wodnych (art. 62 ust. 1 ustawy Prawa wodnego).
177 Utrzymywanie urządzeń wodnych polega na ich eksploatacji, konserwacji oraz
178 remontach w celu zachowania ich funkcji (art. 64 ust. 1 ustawy Prawa wodnego).
179 Zobowiązanym do zapewnienia obsługi, bezpieczeństwa oraz właściwego
180 funkcjonowania urządzenia wodnego znajdującego się na śródlądowych wodach
181 powierzchniowych jest właściciel tego urządzenia (art. 64 ust. 2 Prawa wodnego).
182 W tych okolicznościach, stosownie do wskazań Naczelnego Sądu
183 Administracyjnego zawartych w ww. wyroku, poszukiwanie podmiotu władającego
184 mieniem Skarbu Państwa i jednocześnie zobowiązanego do utrzymania urządzenia
185 wodnego musi wiązać się z analizą treści pozwolenia wodnoprawnego.
186 Jak wskazał organ II instancji, z decyzji Starosty [...] z dnia [...]
187 marca 2012r., znak: [...] wynika, że z dniem [...] lipca 2005r., z mocy
188 prawa przeszły w trwały zarząd Marszałka Województwa [...], stanowiące
189 własność Skarbu Państwa wody oraz grunty pokryte wodami - powierzchniową wodą
190 płynącą – rzeka [...], oznaczone w rejestrze ewidencji gruntów i budynków jako
191 działki: o nr [...] o powierzchni 0,3920 ha i nr [...] o powierzchni 0.1526 ha. karta
192 mapy I. obręb [...], gmina [...], dla których Sąd Rejonowy w [...]
193 prowadzi księgę wieczystą [...]. Natomiast zgodnie z decyzją Starosty
194 [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r., znak: [...] udzielono
195 Polskiemu Związkowi Wędkarskiemu - Zarządowi Okręgu [...] pozwolenia
196 na pobór i piętrzenie wód rzeki [...] dla potrzeb zbiornika wodnego "[...]" w
197 m. [...], gm. [...], a pkt 5 tej decyzji stanowi, że pozwolenie wodnoprawne
198 nie rodzi praw do nieruchomości i urządzeń wodnych koniecznych do jego realizacji
199 oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich przysługujących wobec
200 tych nieruchomości i urządzeń.
201 Należy podkreślić, że Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 17 grudnia
202 2002r. w sprawie śródlądowych wód powierzchniowych lub ich części stanowiących
203 własność publiczną (Dz. U. z 2003 r. Nr 16. poz. 149) rzeka [...] została
204 zaliczona do wód istotnych dla regulacji stosunków wodnych na potrzeby rolnictwa.
205 Zgodnie z art. 14 ust. 4 ustawy Prawo wodne gospodarowanie innym mieniem
206 związanym z gospodarką wodną, stanowiącym własność Skarbu Państwa, wykonują:
207 właściwy miejscowo starosta, realizujący zadanie z zakresu administracji rządowej,
208 lub odpowiednio organy oraz jednostki, o których mowa w art. 11 ust. 1, lub
209 jednostki, którym to mienie zostało powierzone.
210 W świetle powyższych okoliczności, w ocenie Sądu, podmiotem
211 zobowiązanym do zapewnienia obsługi, bezpieczeństwa oraz właściwego
212 funkcjonowania przedmiotowego urządzenia wodnego - jazu jest Marszalek
213 Województwa [...], którego obowiązki i zadania zgodnie z Uchwałą nr
214 [...]/99 Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] grudnia 1999r., realizuje
215 [...] Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...].
216 Należy podzielić także, wskazanie organu drugiej instancji co do tego, że
217 przepis art. 81 c ust. 2 ustawy Prawo budowlane wymieniając podmioty, na które
218 mogą być nakładane obowiązki w nim przewidziane, pozwala organom na wybór
219 adresata tego obowiązku. W sytuacji gdy obowiązek, może być nałożony na
220 "właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego", organ może kierować się względami
221 wynikającymi z oceny, który z tych podmiotów lepiej zapewni wykonanie obowiązku,
222 lub wobec którego można skuteczniej wyegzekwować wykonanie nałożonego
223 obowiązku.
224 W świetle ww. argumentacji nie zasługuje na uwzględnienie stanowisko
225 skarżącego Zarządu.
226 Skarżący przyznał, że Skarb Państwa jest właścicielem nie tylko wód rzeki [...], a także również jazu w m. [...], stwierdził jednak, że trwały zarząd
227 jako forma władania nieruchomościami Skarbu Państwa może należeć do różnych
228 podmiotów. Skarżący nie wskazał podmiotu, który objął w trwały zarząd jaz, a tylko
229 wskazał na taką możliwość co do zasady w świetle ustawy prawo wodne.
230 Kierując się powyższą argumentacją Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł
231 jak w sentencji w trybie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r., Prawo postępowaniu
232 przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. 2012r., poz. 270).