Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 stycznia 2017 r., VII SA/Wa 2647/16

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 stycznia 2017 r., VII SA/Wa 2647/16

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. i P. M. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2016 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Uzasadnienie

2 W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M. M. oraz P. M. (dalej jako "skarżący") wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2016 r., nr [...]. Decyzją tą uchylono w całości decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2016 r. nr [...], umarzającą wszczęte na wniosek M. S. postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. Nr [...].

3 Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący wskazali, że realizacja zaskarżonej decyzji w postaci prowadzenia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] nr [...] z [...] czerwca 2013 r. zmieniającej decyzję Prezydenta Miasta [...] nr [...] z [...] maja 2012 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę, może spowodować znaczną szkodę oraz trudne do odwrócenie skutki. Skarżący podnieśli, że budynek na działce nr [...] został wybudowany i dopuszczony do użytku, a każda próba wzruszenia decyzji zezwalającej na budowę może wywołać wymienione skutki.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

5 Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U z 2016 r. poz. 718, ze zm. - dalej: p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi także o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.

6 Należy podkreślić, iż wstrzymanie wykonania może dotyczyć wyłącznie tych aktów administracyjnych, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy więc akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (por. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, LexisNexis, Warszawa 2005, str. 295).

7 Mając na uwadze charakter opisywanej instytucji procesowej (wstrzymanie wykonania), przyjąć należy, że zaskarżona decyzja uchylająca decyzję organu pierwszej instancji i przekazująca temu organowi sprawę do ponownego rozpatrzenia nie należy do aktów kwalifikujących się do wykonania w znaczeniu tu omawianym.

8 Kasacyjny charakter rozstrzygnięcia oznacza, że decyzja administracyjna nie przyznaje uprawnień ani nie nakłada obowiązków na adresata tego rodzaju decyzji, albowiem obowiązki prawne, jakie są związane z powyższym aktem, dotyczą jedynie organu administracji publicznej, a nie strony postępowania. Nie doszło zatem w sprawie do wydania rozstrzygnięcia o charakterze merytorycznym, a decyzja organu odwoławczego wywołuje jedynie skutki procesowe polegające na ukształtowaniu toku postępowania poprzez zwrócenie sprawy do organu niższej instancji.

9 Nie ma zatem możliwości wstrzymania wykonania decyzji kasacyjnej. Decyzja kasacyjna nie wymaga wykonania i nie nadaje się do wykonania, bowiem w wyniku wydania takiej decyzji ostatecznej na stronie nie ciąży żaden obowiązek nadający się do dobrowolnego wykonania bądź kwalifikujący się do egzekucji (por. postanowienie NSA z 6 października 2010 r., II GZ 281/10; postanowienie NSA z 23 kwietnia 2008 r., II OZ 345/08; postanowienie NSA z 24 stycznia 2008 r., II OZ 19/08; postanowienie NSA z 24 stycznia 2008 r., II OSK 1799/07; postanowienie NSA z 17 stycznia 2008 r., II GZ 220/07).

10 Z uwagi na niemożność stwierdzenia zaistnienia w zaskarżonym akcie materialnoprawnego elementu wykonalności, który mógłby podlegać wstrzymaniu, brak jest podstaw by możliwe było rozważenie przez Sąd powstania w sprawie następstw, jakie mogłoby wywołać wykonanie zaskarżonej decyzji w postaci zajścia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.).

11 Należy również podkreślić, iż celem instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest jedynie tymczasowe ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi przez sąd administracyjny, a nie ocena legalności tego aktu, czy dokonywanie ustaleń faktycznych.

12 Z wymienionych powodów, na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w postanowieniu.