Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 lutego 2013 r., VII SA/Wa 2483/12

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 lutego 2013 r., VII SA/Wa 2483/12

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd, , Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Sędzia WSA Paweł Groński (spr.), Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lutego 2013 r. sprawy ze skargi J. G. i J. G. na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia konieczności usunięcia drzew jako przeszkody będącej zagrożeniem dla bezpieczeństwa ruchu I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] czerwca 2012r. nr [...], II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego na rzecz skarżących J.i G. i J. G. kwotę 457 zł (czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

2 Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1

3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst

4 jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. (dalej kpa), po rozpatrzeniu wniosku

5 J. M. G. i J. W. G. o ponowne rozpatrzenie

6 sprawy w zakresie wydanej decyzji Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...]

7 czerwca 2012 r. nr [...] w sprawie usunięcia drzew

8 rosnących na działce ewidencyjnej nr [...] obręb [...] J., [...], m.

9 W., której właścicielami są wnioskodawcy, oznaczonych w dokumentacji

10 rejestracyjnej lotniska [...], jako przeszkoda nr [...] i które stanowią

11 przeszkodę naturalną będącą zagrożeniem dla bezpieczeństwa ruchu lotniczego na

12 obszarze wyznaczonym w ww. decyzji, postanowił:

13 1) wskazać w rozstrzygnięciu zaskarżonej decyzji nr [...] z

14 dnia [...] czerwca 2012 roku, podmiot który jest zobligowany do usunięcia wskazanych

15 w powyższej decyzji przeszkód lotniczych, poprzez dodanie po słowach: " ...

16 wymagają usunięcia ..." treść o brzmieniu: "przez współwłaścicieli wskazanej działki,

17 Panią J. M. G. i Pana J. W. G.,

18 zamieszkałych w m. P. przy ul. R.i na ich koszt,'",

19 2) w pozostałym zakresie utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...] czerwca

20 2012 r. nr [...]

21 W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art. 82 pkt 7 i art. 87 ust. 7 w

22 związku z art. 21 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze -Dz. U. z

23 2006 r. Nr 100, z poz. 696, ze zm. (dalej: Prawo lotnicze) Port Lotniczy [...]

24 Spółka Akcyjna, pełniący funkcję zarządzającego lotniskiem [...],

25 wystąpił z wnioskiem z dnia [...] lutego 2012 roku o wydanie decyzji w sprawie

26 usunięcia naturalnych przeszkód lotniczych stanowiących zagrożenie dla ruchu

27 lotniczego na lotnisku [...] oznaczonych w dokumentacji

28 rejestracyjnej tego lotniska pod numerem [...].

29 Po rozpatrzeniu tego wniosku Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego stwierdził,

30 że wskazane na załączonych do ww. decyzji mapach inwentaryzacyjnych drzewa,

31 jako przeszkoda nr [...], rosnące na działce ewidencyjnej nr [...] obręb [...]

32 J., [...], m. W., której właścicielami są Pani J. M.

33 G. i Pan J. W. G., zamieszkali w m. P. przy ul.

34 R., w zakresie obszaru określonego w załączonej dokumentacji do decyzji

35 stanowią przeszkodę lotniczą i naruszają dopuszczalne wysokości w zakresie

36 określonym w załącznikach ww. decyzji, zaś drzewa stanowią siedlisko żerowania

37 ptaków. W związku z tym uznał, że drzewa jako las mieszany, znajdujące się na

38 podejściu [...] lotniska [...], oznaczone w dokumentacji

39 rejestracyjnej lotniska [...], jako przeszkoda nr [...], rosnące na

40 działce ewidencyjnej nr [...] obręb [...] J., [...], m. W., której

41 właścicielami są J. M. G. i J. W. G., zamieszkali w

42 m. A., [...] P., stanowią przeszkodę naturalną, będącą

43 zagrożeniem dla bezpieczeństwa ruchu lotniczego i wymagają usunięcia, jako

44 przeszkody lotnicze na obszarze określonym w dokumentacji dołączonej do decyzji.

45 Organ powołał się przy tym na treść art. 82 pkt 7 Prawo lotnicze, zgodnie z którym w

46 celu zapewnienia bezpiecznej eksploatacji lotniska, zarządzający lotniskiem

47 wnioskuje do Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego o wydanie decyzji w sprawie

48 usunięcia przeszkody, która nie jest obiektem budowlanym, a stanowi zagrożenie

49 bezpieczeństwa ruchu lotniczego, w tym drzew i krzewów w rejonie podejść do

50 lądowania. Stosownie natomiast do treści art. 87 ust. 7 Prawa lotniczego, zabrania

51 się sadzenia i uprawy drzew i krzewów na nieruchomościach znajdujących się w

52 rejonach podejść do lądowania, mogących stanowić przeszkody lotnicze, a

53 obowiązek i koszt usunięcia tych drzew i krzewów obciąża właściciela lub inny

54 podmiot władający nieruchomością.

55 We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy J. M. G. i J.

56 W. G. zarzucili wydanej decyzji niespełnienie wymogów art. 107 § 1 w

57 związku z § 3 kpa w postaci zamieszczenia w decyzji rozstrzygnięcia oraz

58 uzasadnienia prawnego i faktycznego oraz poprzez fakt, iż rozstrzygnięcie zostało

59 wyrażone w formie stwierdzenia istnienia przeszkody oraz potrzebę jej usunięcia w

60 sytuacji, gdy przepis prawa materialnego nie daje Prezesowi Urzędu Lotnictwa

61 Cywilnego podstaw do takiego rozstrzygnięcia, a powyższa decyzja nie

62 rozstrzygnęła, co należy zrobić z istniejącymi przeszkodami. Ponadto wskazali na

63 naruszenie art. 9 kpa. Zarzucili także błędne zastosowanie art. 87 ust. 7 Prawa

64 lotniczego dotyczącego sadzenia lub uprawy drzew lub krzewów, w rejonie podejść

65 do lądowania mogących stanowić przeszkody lotnicze, w sytuacji, gdy wszelkie

66 drzewa i krzewy na wykazanej działce rosły już w momencie jej zakupu przez

67 skarżących i nie były sadzone lub uprawiane przez nich, jak również naruszenie

68 przepisu art. 21 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej w związku z art. 140 ustawy z

69 dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. nr 16, poz. 93 ze zm.) wyrażającego

70 zasadę ochrony własności w granicach określonych przez ustawy i zasady

71 współżycia społecznego oraz społeczno-gospodarcze przeznaczenie prawa.

72 Po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy organ postanowił

73 zmienić rozstrzygnięcie zaskarżonej decyzji poprzez wskazanie podmiotu, na którym,

74 zgodnie z art. 87 ust. 7 Prawa lotniczego, spoczywa obowiązek i koszt usunięcia tych

75 drzew i krzewów tj. wskazać właścicieli działki ewidencyjnej nr [...] obręb [...]

76 J., [...], m. W., którymi są J. M. G. i J.

77 W. G., zamieszkali w m. P. przy ul. R. Ponadto w

78 zaskarżonej decyzji Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego wskazał w sposób opisowy

79 oraz graficzny, jaki zakres rosnących drzew zaliczony został do przeszkody lotniczej

80 nr [...] i który wymaga usunięcia (przeszkodę lotniczą nie musi stanowić całość

81 drzewa - wysokość do usunięcia została określona jednoznacznie w postaci

82 przekrojów poprzecznych i podłużnych w zakresie przedmiotowych działek, na

83 których znajdują się wskazane przeszkody). W ocenie organu powyższy sposób

84 opisowy i graficzny jednoznacznie wskazuje, w jakich odległościach od krawędzi

85 drogi startowej znajdują się zinwentaryzowane drzewa stanowiące przeszkody

86 lotnicze, o ile przebijają poszczególne powierzchnie ograniczające lotniska i jaki

87 obszar przeszkody lotniczej podlega usunięciu (obszary w załącznikach do decyzji

88 dotyczące przekrojów podłużnych i poprzecznych zakreślone w kolorze czerwonym i

89 opisane w legendzie).

90 Powyższa decyzja Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego została zaskarżona

91 do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez J. i J.

92 G., którzy zarzucili jej naruszenie przepisów postępowania oraz prawa

93 materialnego w postaci:

94 1. art. 107 § 1 i 3 kpa poprzez niezamieszczenie rozstrzygnięcia oraz sformułowanie

95 uzasadnienia prawnego i faktycznego w sposób ogólny, uniemożliwiający adresatowi

96 decyzji nie tylko jej wykonanie ale nawet ocenę jej słuszności i prawidłowości.

97 2.art. 9 kpa poprzez naruszenie generalnej zasady wyrażonej w tym przepisie, tj.

98 obowiązku należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach

99 faktycznych i prawnych.

100 2. art. 87 ust. 7 Prawa lotniczego poprzez jego błędne zastosowanie.

101 3. art. 138 § 1 pkt 1 kpa poprzez wydanie decyzji, która w istocie nie utrzymywała w

102 mocy decyzji wydanej w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, lecz w istotny sposób

103 ją modyfikowała i to w dodatku na niekorzyść strony odwołującej się,

104 4. art. 138 § 1 pkt 1 i 2 K.p.a. poprzez orzeczenie o istocie sprawy mimo braku

105 uchylenia poprzedniej decyzji (pierwszoinstancyjnej) chociażby w części.

106 5. art. 21 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej wyrażającego konstytucyjną zasadę

107 ochrony własności, zgodnie z którą "Rzeczpospolita Polska chroni własność i prawo

108 dziedziczenia" w zw. z art. 140 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym "W granicach

109 określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego właściciel może, z

110 wyłączeniem innych osób, korzystać z rzeczy zgodnie ze społeczno- gospodarczym

111 przeznaczeniem swego prawa, w szczególności może pobierać pożytki i inne

112 dochody z rzeczy. W tych samych granicach może rozporządzać rzeczą".

113 Uzasadniając pierwszy z powołanych zarzutów pełnomocnik skarżących

114 podniósł, że uzasadnienie skonstruowane jest w taki sposób, iż decyzja budzi

115 uzasadnione obawy i wątpliwości co do jej zgodności z prawem i w żaden sposób nie

116 przekonuje ich o prawidłowości wydanego rozstrzygnięcia. Ponadto organ ograniczył

117 się jedynie do wskazania przepisów stanowiących podstawę prawną rozstrzygnięcia,

118 nie wyjaśnił natomiast tej podstawy prawnej w sposób jasny i nie budzący

119 wątpliwości. Wskazał również, iż ponownie z decyzji nie wynika żadne

120 skonkretyzowane zobowiązanie skarżących do podjęcia konkretnych kroków

121 zmierzających do usunięcia wskazanych przeszkód lotniczych. Organ stwierdził

122 bowiem już po raz drugi jedynie fakt, iż drzewa stanowiące przeszkodę lotniczą nr 42

123 wymagają usunięcia (tym razem dodając jednak przez kogo i na czyj koszt).

124 Ponadto wskazano, że w przedmiotowej sprawie organ, w niezwykle

125 lakonicznym i sformułowanym bardzo ogólnie uzasadnieniu, nie wyjaśnił precyzyjnie

126 jakie są skutki przeprowadzonego postępowania. Z kolei analiza załączonych do

127 decyzji dokumentów (w postaci planów, rysunków itp.) wymaga wysoce

128 specjalistycznej wiedzy, natomiast organ w swojej decyzji w ogóle się do nich nie

129 odniósł ani ich nie objaśnił pomimo tego, iż skarżący we wniosku o ponowne

130 rozpatrzenie sprawy zwracali na ten fakt uwagę, szeroko argumentując swoje

131 stanowisko i wskazując na konkretne wątpliwości jakie budzi po ich stronie treść

132 wydanej przez organ decyzji;

133 Uzasadniając zarzut naruszenia art. 87 ust. 7 Prawa lotniczego pełnomocnik

134 skarżących wskazał, że przepis ten dotyczy zachowania się podmiotu, które ma

135 polegać na sadzeniu lub uprawie drzew lub krzewów na nieruchomościach

136 znajdujących się w rejonach podejść do lądowania, mogących stanowić przeszkody

137 lotnicze. W decyzji natomiast organ w żaden sposób nie wykazał aby na działce

138 będącej własnością skarżących zaistniała sytuacja, która wypełniłaby hipotezę tego

139 artykułu. Wszelkie drzewa i krzewy znajdujące się na przedmiotowej działce rosły na

140 niej już w momencie jej zakupu przez skarżących, natomiast oni sami żadnych drzew

141 i krzewów nie sadzili, ani też ich nie uprawiali. W tej sytuacji nie może być więc mowy

142 o zastosowaniu przepisu wyrażonego w tym artykule co prowadzić będzie do tego, iż

143 osoby, które nie posadziły, ani nie uprawiały żadnych drzew zobowiązane będą

144 ponieść koszty sięgające nawet kilkudziesięciu tysięcy złotych w celu usunięcia

145 drzew stanowiących zgodnie z przedmiotową decyzją przeszkodę lotniczą; Podniósł,

146 że twierdzenie organu, iż przez uprawę w znaczeniu tego przepisu można rozumieć

147 również naturalny wzrost (naturalną uprawę) jest zupełnie gołosłowne i nie znajduje

148 poparcia ani w definicjach słownikowych, encyklopedycznych, czy też ustawowych.

149 Jako nie do przyjęcia wskazał powołanie się w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] lipca

150 2012 r. na przepisy dotyczące lasów. Zgodnie z art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28

151 września 1991 r. o lasach, lasem jest grunt:

152 1) o zwartej powierzchni co najmniej 0,10 ha, pokryty roślinnością leśną

153 (uprawami leśnymi) - drzewami i krzewami oraz runem leśnym - lub przejściowo jej

154 pozbawiony:

155 a) przeznaczony do produkcji leśnej lub

156 b) stanowiący rezerwat przyrody lub wchodzący w skład parku narodowego albo

157 c) wpisany do rejestru zabytków;

158 2) związany z gospodarką leśną, zajęty pod wykorzystywane dla potrzeb

159 gospodarki leśnej: budynki i budowle, urządzenia melioracji wodnych, linie podziału

160 przestrzennego lasu, drogi leśne, tereny pod liniami energetycznymi, szkółki leśne,

161 miejsca składowania drewna, a także wykorzystywany na parkingi leśne i urządzenia

162 turystyczne. Powyższa definicja lasu zawiera w sobie pojęcie upraw leśnych, jednak

163 należy podkreślił, że pojęcie to ma charakter czysto przedmiotowy. W ramach tego

164 pojęcia uprawy leśne to synonim roślinności leśnej. Takie pojęcie upraw leśnych jest

165 jednak zupełnie nieprzydatne na gruncie ustawy Prawo lotnicze, gdyż brak jest

166 stosownego odesłania, a ponadto w art. 87 ust. 7 Prawa lotniczego nie chodzi o

167 uprawy w znaczeniu przedmiotowym (roślinności leśnej), lecz o uprawy w znaczeniu

168 czynności.

169 Nawiązując do kwestii naruszenia art. 21 Konstytucji RP w zw. z art. 140

170 Kodeksu cywilnego pełnomocnik skarżących podniósł, że wydając przedmiotową

171 decyzję organ bez wątpienia wkroczył w zakres chronionych prawem uprawnień

172 właścicielskich moich mocodawców nie wskazując jednocześnie przy tym precyzyjnie

173 lub też wskazując błędnie, na jakiej podstawie oparł swoje rozstrzygnięcie oraz nie

174 wyjaśniając w sposób jasny i niebudzący wątpliwości, jakie będą dla nich jako

175 właścicieli skutki tejże decyzji. Sytuacja taka jest niedopuszczalna, gdyż prawo

176 własności, jako jedno z podstawowych praw człowieka może doznawać ograniczeń

177 jedynie w wypadkach wyjątkowych i zawsze musi mieć konkretną podstawę prawną

178 a wszelkie decyzje i rozstrzygnięcia organów ograniczające prawo własności nie

179 mogą budzić wątpliwości co do swej słuszności i zasadności,

180 Na koniec pełnomocnik skarżących podniósł argument słusznościowy,

181 wskazując, że skarżący w dobrej wierze, dokonali zakupu działki o charakterze

182 rekreacyjnym, gdzie jej walory estetyczne odgrywają rolę kluczową dla kupującego.

183 W momencie zakupu, w żadnych dokumentach urzędowych, księgach wieczystych

184 itp. nie znajduje on informacji, które mogłyby sugerować, iż nabywana nieruchomość

185 jest obciążona jakimikolwiek wadami prawnymi. Tymczasem skarżący zostali

186 zobowiązani do usunięcia (redukcji, ograniczenia wysokości) przeszkody i

187 jednocześnie obciążeni kosztami wykonania tejże decyzji, które sięgać mogą nawet

188 kilkudziesięciu tysięcy złotych.

189 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując

190 argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

191 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

192 Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o

193 ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd

194 administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności

195 administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Podkreślenia przy tym

196 wymaga, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o

197 postępowaniu przed sądami administracyjnymi tekst jedn. - Dz. U. z 2012 r. poz. 270

198 (dalej: ppsa) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany

199 zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

200 Biorąc pod uwagę powyższe kryteria Sąd uznał, że skarga zasługuje na

201 uwzględnienie, choć nie wszystkie argumenty zawarte w skardze zostały uznane

202 przez Sąd za uzasadnione. W szczególności należy podkreślić, że sądy

203 administracyjne nie mogą uwzględniać zarzutów o charakterze słusznościowym

204 kierując się wyłącznie - jak wskazano wyżej - kryterium zgodności z przepisami

205 prawa. Ponadto należy podkreślić, że Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego, jako

206 organ właściwy m. in. do podejmowania działań w celu zapewnienia bezpieczeństwa

207 lotów i współpracy z właściwymi podmiotami, w szczególności w zakresie

208 zarządzania ruchem lotniczym oraz zabezpieczania i obsługi ruchu lotniczego,

209 stosownie do treści art. 21 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze -Dz. U. z

210 2006 r. Nr 100, z poz. 696, ze zm. (dalej: Prawo lotnicze) - miał podstawę do

211 podjęcia działań w celu zapewnienia bezpieczeństwa ruchu lotniczego na lotnisku

212 [...] na wniosek Portu Lotniczego Wrocław Spółka Akcyjna z dnia

213 [...] lutego 2012. Niemniej jednak zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem

214 przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy.

215 Przede wszystkim należy stwierdzić, że podstawą zaskarżonego

216 rozstrzygnięcia był art. 138 § 1 pkt 1 kpa, zgodnie z którym organ odwoławczy

217 wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Skoro Prezes

218 Urzędu Lotnictwa Cywilnego przyjął za podstawę zaskarżonej decyzji art. 138 § 1 pkt

219 1 kpa, to jedynym dopuszczalnym rozstrzygnięciem w niniejszej sprawie mogło być

220 utrzymanie w mocy decyzji Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] czerwca

221 2012 r. nr [...]. Tymczasem organ, po rozpatrzeniu wniosku

222 skarżących o ponowne rozpatrzenie sprawy postanowił wskazać w rozstrzygnięciu

223 zaskarżonej decyzji nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 roku,

224 podmiot który jest zobligowany do usunięcia wskazanych w powyższej decyzji

225 przeszkód lotniczych, poprzez dodanie po słowach: "... wymagają usunięcia ..." treść

226 o brzmieniu: "przez współwłaścicieli wskazanej działki, Panią J. M.

227 G. i Pana Ja. W. G., zamieszkałych w m. P.

228 przy ul. R.i na ich koszt,'", a w pozostałym zakresie utrzymać w mocy

229 zaskarżoną decyzję z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...].

230 Brzmienie punktu drugiego zaskarżonej decyzji w zestawieniu z rozstrzygnięciem

231 zawartym w punkcie pierwszym sugeruje, że właściwą podstawą zaskarżonej decyzji

232 był art. 138 § 1 pkt 2 kpa, którego zastosowanie polegało na uchyleniu zaskarżonej

233 decyzji w części i w tym zakresie orzeczenie co do istoty sprawy, przy jednoczesnym

234 utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji w pozostałym jej zakresie. Tego rodzaju

235 domysły nie mogą jednakże zastąpić właściwej precyzyjnej sentencji decyzji i

236 powołania odpowiedniej podstawy prawnej. Ponadto użycie przez organ

237 sformułowania "postanowił" wywołuje dodatkowe wątpliwości co do intencji organu,

238 który co do zasady utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję doprecyzowując jedynie

239 poszczególne jej elementy. Tego rodzaju rozstrzygnięcie w oczywisty sposób jest

240 wadliwe, gdyż narusza przepisy postępowania administracyjnego, w tym art. 138

241 kpa. W tym zakresie Sąd podzielił zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 138 § 1

242 pkt 1 kpa poprzez wydanie decyzji, która - wbrew treści podstawy prawnej - w istocie

243 nie utrzymywała w mocy zaskarżonej decyzji, lecz w istotny sposób ją zmieniła.

244 Dlatego Sąd uznał, że zaskarżona decyzja narusza art. 138 § 1 kpa w stopniu

245 mającym istotny wpływ na wynik sprawy, co wyczerpuje przesłankę z art. 145 § 1 pkt

246 1 lit "c" ppsa.

247 Ponadto, w ocenie Sądu wadliwa jest decyzja Prezesa Urzędu Lotnictwa

248 Cywilnego z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...].

249 W pierwszej kolejności należy wskazać, że decyzja ta nie spełnia wymogów

250 określonych w art. 107 § 1 kpa, na co słusznie zwrócili uwagę skarżący we wniosku o

251 ponowne rozpatrzenie sprawy, albowiem organ dokonał w niej jedynie stwierdzenia

252 konieczności usunięcia drzew jako przeszkody wpływającej na bezpieczeństwo

253 lotnisku [...] i zagrożenie ruchu lotniczego, bez jednoznacznego

254 rozstrzygnięcia o prawach i obowiązkach skarżących.

255 Zgodzić się należy również z zarzutem naruszenia art. 9 kpa, zgodnie z

256 którym organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i

257 wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które

258 mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem

259 postępowania administracyjnego. Powołana zasada wymaga, aby organy czuwały

260 nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody

261 z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielały im niezbędnych wyjaśnień i

262 wskazówek. W połączeniu z zasadą przekonywania wyrażoną w art. 11 kpa i

263 wymogami, którymi powinno odpowiadać prawidłowe uzasadnienie każdej decyzji

264 administracyjnej (art. 107 § 3 kpa) ww. reguła powoduje, że przy rozstrzyganiu w

265 sprawach wymagających specjalistycznej wiedzy i zastosowania specyficznych form

266 przekazu (przekroje, obliczenia wysokości) dalece niewystarczające jest odesłanie w

267 treści uzasadnienia decyzji do załączników o charakterze technicznym w postaci

268 przekrojów poprzecznych i podłużnych w zakresie działek, na których znajdują się

269 wskazane przeszkody, bez ich dokładnego objaśnienia. Konieczne jest również

270 zawarcie w uzasadnieniu decyzji części opisowej nawiązującej do dokonanych

271 obliczeń i powołanie precyzyjnej argumentacji wskazującej na konieczność usunięcia

272 poszczególnych drzew lub części lasu.

273 W ocenie Sądu dopiero precyzyjne rozstrzygnięcie w odniesieniu do

274 właściwych adresatów decyzji i wyczerpujące uzasadnienie korespondujące z tym

275 rozstrzygnięciem może zostać uznane za zgodne z obowiązującymi przepisami.

276 Dodatkowo - jak słusznie zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w

277 Warszawie w wyroku z dnia 17 maja 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 408/10 -

278 orzeczenie o konieczności usunięcia wszystkich drzew powinno być precyzyjnie

279 określone, w odniesieniu do obowiązujących przepisów, a obowiązkiem organu jest

280 określenie nie tylko jakie warunki powinny spełniać obiekty naturalne w otoczeniu

281 lotniska ze względu na bezpieczeństwo ruchu statków powietrznych, ale także

282 wykazania w jakim stopniu wysokość przeszkody lotniczej przekracza powierzchnie

283 ograniczające. Stąd konieczne jest również odniesienie się przez Prezesa Urzędu

284 Lotnictwa Cywilnego w uzasadnieniu wydanej decyzji również do przepisów

285 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 czerwca 2003 r. w sprawie

286 warunków, jakie powinny spełniać obiekty budowlane oraz naturalne w otoczeniu

287 lotniska (Dz. U. Nr 130, poz. 1192 ze zm.).

288 Rozpoznając ponownie sprawę Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego

289 zobowiązany będzie zastosować w sposób prawidłowy art. 138 § 1 kpa wydając

290 rozstrzygnięcie przewidziane w katalogu zawartym w ww. przepisie. Ponadto

291 procedując na nowo organ zobowiązany będzie do uwzględnienia wytycznych Sądu

292 wskazujących na konieczność zawarcia w uzasadnieniu decyzji objaśnień

293 dotyczących kwestii technicznych, które były dotychczas traktowane jako załączniki

294 do tej decyzji. Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego zobowiązany będzie także do

295 zawarcia w uzasadnieniu decyzji obszernej, wyrażonej zrozumiałym językiem,

296 argumentacji dotyczącej niedopuszczalnej wysokości poszczególnych partii lasu

297 podlegającego postępowaniu administracyjnemu, w stopniu umożliwiającym

298 skarżącym podjęcie ewentualnej polemiki i przedstawienia własnych argumentów.

299 Organ będzie miał też na uwadze konieczność odniesienia stanu faktycznego

300 ustalonego w sprawie do przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25

301 czerwca 2003 r. w sprawie warunków, jakie powinny spełniać obiekty budowlane

302 oraz naturalne w otoczeniu lotniska.

303 W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na

304 mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit c) oraz art. 152 i art. 200 ppsa, orzekł jak w sentencji

305 wyroku.