Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 października 2012 r., VII SA/Wa 2400/11

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 października 2012 r., VII SA/Wa 2400/11

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk (spr.), , Sędzia WSA Leszek Kamiński, Sędzia WSA Justyna Mazur, Protokolant ref. staż. Monika Piotrowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 października 2012 r. sprawy ze skargi S. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego skargę oddala

Uzasadnienie

2 Decyzją z dnia [...].06.2011 r. znak [...] Starosta [...] umorzył postępowanie administracyjne w sprawie złożonego przez

3 K. i T. O. wniosku z dnia 9.03.2009 r. o wydanie pozwolenia na

4 rozbudowę budynku mieszkalnego na działkach numer ewidencyjny [...], [...], [...],

5 [...] w B., ulica O., ponieważ stało się ono bezprzedmiotowe.

6 Organ I instancji wyjaśnił, że w dniu [...].03.2009 r. wydał pozwolenie Nr [...]

7 na rozbudowę przedmiotowego budynku.

8 Od powyższej decyzji odwołał się S. S., współwłaściciel

9 nieruchomości sąsiedniej (nie uznany za stronę w prowadzonym przez Starostwo

10 postępowaniu w sprawie przedmiotowego pozwolenia na budowę).

11 Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...].06.2009 r. uchylił ww.

12 decyzję Starosty [...] z dnia [...].03.2009 r. i przekazał sprawę do ponownego

13 rozpatrzenia. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że organ administracji

14 architektoniczno-budowlanej nie odniósł się do istniejących obiektów na działce

15 skarżącego. Zaznaczył, iż przy ponownym rozpatrywaniu sprawy powinien zapewnić

16 stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, uznając za strony

17 postępowania właścicieli nieruchomości sąsiednich.

18 Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Starosta [...] decyzją z

19 dnia [...].07.2009 r. nr [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na

20 rozbudowę przedmiotowego budynku mieszkalnego. Odwołanie od powyższej decyzji

21 wniósł S. S.

22 Organ zaznaczył, iż w trakcie prowadzonego powtórnie postępowania o

23 udzielenie pozwolenia na budowę z wniosku K. i T. O.

24 inwestorzy złożyli wniosek do Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego, zwanego dalej

25 GINB o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...].06.2009

26 r.

27 GINB decyzją z dnia [...].09.2009r. znak : [...], odmówił

28 stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...].06.2009 r. nr

29 [...], uchylającej decyzję Starosty [...] z dnia [...].03.2009r. nr

30 [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej K. i T.

31 O. pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego na działkach nr ew.

32 [...], [...], [...] [...] w B. przy ulicy O.

33 K. i T. O. wystąpili o ponowne rozpatrzenie sprawy o

34 stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...].

35 GINB po ponownym rozpatrzeniu sprawy decyzją z dnia [...].11.2009 r. znak :

36 [...] uchylił decyzję własną z dnia [...].09.2009 r. i stwierdził

37 nieważność decyzji Wojewody [...] z dnia [...].06.2009r.

38 Wojewoda [...] wypełniając dyspozycję zawartą w decyzji GINB

39 ponownie przeanalizował akta sprawy i decyzją z dnia [...].12.2009 r. nr [...] uchylił

40 decyzję Starosty [...] z dnia [...].07.2009 r. nr [...] (pozwolenie na

41 rozbudowę) i umorzył postępowanie prowadzone przez organ I instancji z udziałem

42 właścicieli działek sąsiednich, ponieważ zgodnie z orzeczeniem GINB nie są oni stroną

43 w toczącym się postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę przedmiotowego

44 obiektu.

45 Następnie, decyzją z dnia [...].12.2009 r. nr [...] Wojewoda [...]

46 umorzył postępowanie odwoławcze toczące się z wniosku S. S.,

47 ponieważ wnoszący odwołanie od decyzji Starosty [...] z dnia [...].03.2009 r.

48 nie został uznany za stronę w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym.

49 Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w

50 Warszawie wniósł S. S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

51 wyrokiem z dnia 17.12.2010 r. sygn. akt (VII SA/Wa 368/10) uchylił zaskarżoną decyzję

52 Wojewody [...] z dnia [...].12.2009 r. i przekazał sprawę organowi celem

53 ponownego rozpatrzenia.

54 S. S. wniósł także do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w

55 Warszawie skargę na decyzję GINB z dnia [...].11.2009 r. (stwierdzenie nieważności

56 decyzji Wojewody [...] uchylającej wydane przez Starostę [...]

57 pozwolenie na budowę bez udziału właścicieli nieruchomości sąsiedniej jako stron

58 postępowania). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia

59 10.06.2010 r. sygn. akt (VII SA/Wa 226/10) uchylił powyższą decyzję.

60 Rozpoznając sprawę ponownie wskutek uchylenia decyzji z dnia [...].11.2009 r.

61 GINB decyzją z dnia [...] września 2010 r. utrzymał w mocy decyzję własną z dnia

62 [...].09.2009 r., znak: [...].

63 Wojewoda [...] mając na względzie treść wyroku Sądu z dnia 17.12.2010

64 r. sygn. akt (VII SA/Wa 368/10) przesłał Staroście [...] komplet dokumentów

65 w celu ponownego rozpatrzenia wniosku inwestorów K. i T. O.

66 o udzielenie pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego zgodnie ze wskazaniami zawartymi w ww. orzeczeniu.

67 Starosta [...] w celu wyjaśnienia wszystkich okoliczności faktycznych i

68 prawnych występujących w sprawie w dniu 07.06.2011 r. zwrócił się do Powiatowego

69 Inspektora Nadzoru Budowlanego zwanego dalej PINB o udzielenie informacji, czy

70 zostało zgłoszone rozpoczęcie robót budowlanych na podstawie decyzji Starosty

71 [...] z dnia [...].03. 2009 r. nr [...], czy roboty zostały faktycznie rozpoczęte

72 oraz ew. w jakim stanie zaawansowania jest realizowany na podstawie tej decyzji obiekt

73 budowlany.

74 PINB poinformował Starostę, iż K. i T. O. w oparciu o

75 ostateczną ww. decyzję Starosty [...] zawiadomili o zamierzonym terminie

76 rozpoczęcia robót budowlanych oraz o tym, że rozbudowa przedmiotowego budynku

77 została całkowicie zakończona (zawiadomienie o zakończeniu budowy z dnia

78 27.07.2010 r.).W związku z powyższym Starosta [...] stwierdził, że postępowanie

79 w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe i umorzył je. Od decyzji Starosty

80 [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. znak [...] odwołał się S.

81 S.

82 Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] utrzymał w

83 mocy ww. decyzję. Organ odwoławczy zgodził się z ustaleniami organu I instancji co do

84 stanu faktycznego i prawnego sprawy. Stwierdził, że organ I instancji trafnie ustalił i

85 zawarł w uzasadnieniu skarżonej decyzji, że postępowanie w sprawie z wniosku o

86 udzielenie pozwolenia na budowę stało się bezprzedmiotowe, wobec zrealizowania ww.

87 obiektu.

88 Podniósł, że podstawą wydania skarżonej decyzji była informacja zawarta w

89 piśmie z dnia [...] czerwca 2011 r. PINB w [...] z której wynikało, że

90 inwestorzy w oparciu o ostateczną decyzję Starosty [...] z dnia [...].03.2009 r.

91 nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na rozbudowę

92 zawiadomili organ o zamierzonym terminie jej rozpoczęcia, a rozbudowa obiektu

93 została całkowicie zakończona (zawiadomienie o zakończeniu budowy z dnia

94 27.07.2010 r.).

95 Organ odwoławczy stwierdził, że zarzuty zawarte w odwołaniu w świetle

96 obowiązującego stanu prawnego i okoliczności sprawy nie zasługują na uwzględnienie.

97 Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył

98 S. S. wnosząc o stwierdzenie przez Sąd nieważności zaskarżonej decyzji

99 w całości, z uwagi na ww. oczywistą nieważność z mocy art. 156 § 1 pkt i 3 k.p.a. i

100 rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, o którym mowa w art. 119 p.p.s.a., lub o

101 uchylenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaskarżonej decyzji w

102 całości.

103 Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie prawa procesowego to jest:

104 - art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a., poprzez utrzymanie w mocy decyzji Starosty [...] z

105 dnia [...] czerwca 2011 r., która nie została poprzedzona żadną decyzją Wojewody

106 [...] o przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania (po wyroku WSA w

107 Warszawie z dnia 17 grudnia 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 386/10);

108 -156 § 1 pkt 3 k.p.a., poprzez wydanie trzeciej decyzji (a drugiej ostatecznej) w sprawie

109 w której w obrocie pozostają ostateczna decyzja Wojewody [...] z dnia [...]

110 grudnia 2009 r., nr [...], uchylająca decyzję Starosty [...] z dnia [...] lipca

111 2009 r., nr [...] oraz nieostatateczna decyzja Starosty [...] z dnia [...] marca

112 2009. r., nr [...], które to decyzje wzajemnie się wykluczają Skarżący zarzucił

113 ponadto naruszenie art. 153 p.p.s.a. poprzez brak decyzji Wojewody [...]

114 ponownie rozpoznającego sprawę po wyroku WSA w Warszawie z dnia 17 grudnia

115 2010. r., sygn. akt VII SA/Wa 386/10 oraz brak ustaleń, co do okoliczności których

116 badanie nakazano w uzasadnieniu wyroku WSA w Warszawie z dnia 17 grudnia 2010

117 r., sygn. akt VII SA/Wa 386/10. Zarzucił także naruszenie art. 75 § 1 k.p.a. w związku z

118 art. 77 § 1 k.p.a. oraz 107 § 1 i 3 k.p.a. poprzez pominięcie badania okoliczności

119 istnienia zamiaru inwestycyjnego przed wydaniem pozwolenia na budowę, pomimo iż

120 Skarżący wyraźnie wskazywał na tę okoliczność w toku sprawy. Skarżący wskazał

121 także na naruszenie prawa materialnego, to jest art. 32 Prawa Budowlanego poprzez

122 umorzenie postępowania w sytuacji w której powinno dojść do odmowy wydania decyzji

123 z uwagi na uprzednie zrealizowanie zamiaru inwestycyjnego, istniejącego przed dniem

124 złożenia wniosku o wydanie pozwolenia na budowę, a w konsekwencji błędne ustalenie

125 iż postępowanie podlega umorzeniu z powodu rzekomej realizacji zadania

126 inwestycyjnego. Skarżący podniósł jak możliwym jest bezpośrednie ponowne

127 rozpoznanie sprawy przez organ I instancji po wyroku WSA, pomimo iż wyrok ten

128 uchylił jedynie decyzję organu II instancji.

129 W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w

130 zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

131 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje :

132 Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o

133 ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) sąd administracyjny

134 sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej

135 pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny kontroluje legalność

136 rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego

137 zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego

138 obowiązującymi w dacie jego wydania. Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art.

139 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami

140 administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270.), zw. dalej p.p.s.a. sąd

141 rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami

142 skargi oraz powołaną podstawą prawną W tej sytuacji dokonując kontroli legalności

143 zaskarżonej decyzji, Sąd może uwzględnić skargę także ze względu na inne uchybienia

144 niż te, które podniosła strona.

145 Biorąc pod uwagę powyższe kryteria, Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na

146 uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja, jak i decyzja organu I instancji są zgodne

147 z prawem.

148 Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie sądowoadministarcyjnej jest decyzja

149 Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. Nr [...], którą organ utrzymał

150 w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. znak : [...]

151 umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie złożonego przez K. i

152 T. O. wniosku z dnia 09.03.2009 r. o wydanie pozwolenia na

153 rozbudowę budynku mieszkalnego na działkach nr ew. [...], [...], [...], [...] w

154 B. przy ul. O., ponieważ stało się ono bezprzedmiotowe.

155 Wskazać należy, iż podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia organu i

156 instancji stanowił przepis art. 105 k.p.a. Stosownie do dyspozycji art. 105 § 1 k.p.a.

157 bezprzedmiotowość postępowania ma miejsce w sytuacji, gdy istnieją okoliczności,

158 czyniące wydanie decyzji administracyjnej prawnie niemożliwym z uwagi na brak

159 przedmiotu postępowania. Tym przedmiotem jest zaś konkretna sprawa, w której organ

160 administracji państwowej jest władny i jednocześnie zobowiązany rozstrzygnąć na

161 podstawie przepisów prawa materialnego o uprawnieniach lub obowiązkach

162 indywidualnego podmiotu. Postępowanie w takiej sprawie staje się bezprzedmiotowe,

163 jeżeli braknie któregoś z elementów tego stosunku materialnoprawnego (B. Adamiak i J.

164 Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz Warszawa 1996 r., s.

165 462). Tak więc sprawa administracyjna jest bezprzedmiotowa w rozumieniu art. 105 § 1

166 k.p.a. wtedy, gdy nie ma mateńalnoprawnych podstaw do władczej, w formie decyzji

167 administracyjnej ingerencji organu administracyjnego. Wówczas jakiekolwiek

168 rozstrzygnięcie merytoryczne pozytywne, czy negatywne staje się prawnie

169 niedopuszczalne.

170 Odnosząc powyższe rozważania do przedmiotu niniejszej sprawy stwierdzić

171 należy, że wobec zrealizowania przez inwestorów planowanej inwestycji na podstawie

172 ostatecznej decyzji o pozwoleniu na rozbudowę budynku mieszkalnego taka sytuacja

173 zaistniała w niniejszej sprawie.

174 Wskazać należy, że zgodnie z obowiązującym w dacie wydania kwestionowanej

175 decyzji przepisem art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (j.t.

176 Dz.U.2010.243.1623) roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie

177 ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę z zastrzeżeniem art. 29-31. Stosownie zaś

178 do treści art. 36 Prawa budowlanego w decyzji o pozwoleniu na budowę właściwy

179 organ, w razie potrzeby określa m.in. szczególne warunki zabezpieczenia terenu

180 budowy i prowadzenia robót budowlanych, określa czas użytkowania tymczasowych

181 obiektów budowlanych czy szczegółowe wymagania dotyczące nadzoru na budowie.

182 W dniu 09.03.2009 r. inwestorzy K. i T. O. wystąpili z

183 wnioskiem o wydanie pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego na działkach

184 numer ewidencyjny [...], [...], [...], [...] w B. ul. O. Starosta [...]

185 decyzją z dnia [...].03.2009 r. Nr [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił

186 inwestorom pozwolenia na rozbudowę przedmiotowego budynku mieszkalnego.

187 Wskutek wniesienia odwołania od powyższej decyzji, inwestorzy nie mogli przystąpić do

188 robót budowlanych, gdyż decyzja ta nie uprawomocniła się. W wyniku rozpatrzenia

189 odwołania od powyższej decyzji Wojewoda [...] decyzją z dnia [...].06.2009 r. nr

190 [...] uchylił decyzję Starosty [...] z dnia [...].03.2009 r., a wniosek o

191 wydanie pozwolenia na rozbudowę ww. obiektu trafił ponownie do rozpoznania przez

192 organ I instancji.

193 Po ponownym rozpatrzeniu wniosku Starosta [...] decyzją z dnia

194 [...].07.2009 r. Nr [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił inwestorom pozwolenia

195 na rozbudowę ww. budynku. Od powyższej decyzji ponownie zostało wniesione

196 odwołanie. Ponadto, inwestorzy zwrócili się do Głównego Inspektora Nadzoru

197 Budowlanego z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody

198 [...] z dnia [...].06.2009 r., którą organ uchylił wydane dla nich pozwolenie na

199 rozbudowę budynku mieszkalnego.

200 GINB po rozpatrzeniu ich wniosku decyzją z dnia [...].09.2009 r. odmówił

201 stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...].06.2009 r., a po

202 ponownym rozpatrzeniu sprawy decyzją z dnia [...].11.2009 r. organ uchylił własną

203 decyzję w całości i stwierdził nieważność decyzji Wojewody [...] z dnia

204 [...].06.2009 r.

205 Jak słusznie podniosły organy w związku z powyższą decyzją GINB z dnia

206 [...].11.2009 r. stwierdzającą nieważność decyzji Wojewody [...] z dnia

207 [...].06.2009 r. którą organ uchylił pozwolenie na rozbudowę przedmiotowego budynku

208 mieszkalnego w obrocie prawnym znalazły się dwie decyzje o pozwoleniu na

209 rozbudowę tego samego obiektu wydane przez Starostę [...], tj. decyzja z

210 dnia [...].03.2009 r. Nr [...] oraz decyzja z dnia [...].07.2009 r. Nr [...] jak również

211 pozostały do rozpatrzenia dwa odwołania skarżącego.

212 Wojewoda [...] jako organ odwoławczy rozpoznał odwołanie skarżącego

213 od decyzji Starosty [...] z dnia [...].07.2009 r. i decyzją z dnia [...].12.2009 r. nr

214 [...] uchylił decyzję Starosty i umorzył postępowanie prowadzone przez organ I

215 instancji. Następnie Wojewoda [...] rozpatrując ponownie odwołanie

216 skarżącego od decyzji Starosty [...] z dnia [...].03.2009 r. decyzją z dnia [...].12.

217 2009 r. nr [...] umorzył postępowanie odwoławcze, stwierdzając, iż wnoszący

218 odwołanie od decyzji nie jest stroną w toczącym się postępowaniu administracyjnym.

219 Prawidłowo zatem stwierdziły organy administracji architektoniczno -

220 budowlanej, że decyzja Wojewody [...] z dnia [...].12.2009 r. o umorzeniu

221 postępowania odwoławczego spowodowała, że decyzja Starosty [...] z dnia

222 [...].03.2009 r. udzielającą K. i T. O. pozwolenia na

223 rozbudowę budynku mieszkalnego stała się ostateczna i podlegała wykonaniu.

224 Inwestorzy mogli zatem w oparciu o powyższą decyzję przystąpić do rozbudowy

225 przedmiotowego budynku mieszkalnego, co też uczynili.

226 Jak wynika z informacji udzielonej przez Powiatowego Inspektora Nadzoru

227 Budowlanego w [...] w piśmie z dnia [...].06.2011 r. K. i T.

228 O. w oparciu o ostateczną decyzję Starosty [...] Nr [...] z dnia

229 [...].03.2009 r. zawiadomili PINB o zamierzonym terminie rozpoczęcia robót

230 budowlanych, jak również o tym, że rozbudowa przedmiotowego budynku została

231 całkowicie zakończona (zawiadomienie o zakończeniu budowy z dnia 27.07.2010 r.).

232 Decyzja Wojewody [...] z dnia [...].12.2009 r. nr [...]

233 (umarzającą postępowanie odwoławcze od decyzji Starosty [...] z dnia

234 [...].03.2009 r.) została zaskarżona do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w

235 Warszawie, który wyrokiem z dnia 17.12.2010 r. (sygn. akt VII SA/Wa 368/10) uchylił

236 zaskarżoną decyzję.

237 Wskazać należy, iż w powyższym wyroku Sąd wskazał, iż wskutek wydanej

238 przez GINB decyzji z dnia [...].09.2010 r., (którą organ utrzymał w mocy decyzję własną

239 z dnia [...].09.2009 r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody

240 [...] z dnia [...].06.2009 r., uchylającej decyzję Starosty [...] z dnia

241 [...].03.2009 r. o pozwoleniu na rozbudowę) powróciła do obrotu prawnego decyzja

242 Wojewody [...] z dnia [...].06.2009 r.

243 Podkreślić należy, iż Wojewoda [...] decyzją z dnia [...].06.2009 r. uchylił

244 decyzję Starosty [...] z dnia [...].03.2009 r. i przekazał sprawę do ponownego

245 rozpoznania przez organ I instancji.

246 Wyeliminowanie przez Wojewodę [...] decyzji Starosty [...]

247 z dnia [...].03.2009 r. spowodowało, iż powstała konieczność rozpatrzenia przez organ I

248 Instancji wniosku inwestorów o udzielenie pozwolenia na budowę, przy uwzględnieniu

249 jako strony postępowania również skarżącego, zgodnie z oceną prawną i wskazaniami

250 zawartymi w wyroku WSA w Warszawie z dnia 10 czerwca 2010 r.

251 Prawidłowo zatem po uchyleniu decyzji Wojewody [...] z dnia

252 [...].12.2009 r. nr [...] wyrokiem WSA z dnia 17.12.2010 r. sygn. akt VII SA/Wa

253 368/10 w okolicznościach wydania przez GINB decyzji z dnia [...].09.2010 r. sprawa

254 powróciła do ponownego rozpatrzenia przez Starostę [...].

255 Starosta [...] rozpatrując ponownie wniosek inwestorów o udzielenie

256 pozwolenia na rozbudowę przedmiotowego budynku mieszkalnego decyzją z dnia

257 [...].06.2011 r. umorzył postępowanie administracyjne stwierdzając, iż stało się ono

258 bezprzedmiotowe, gdyż w dacie orzekania przez organ brak było podstaw do wydania

259 decyzji zatwierdzającej pozwolenie na budowę wobec zrealizowania inwestycji w

260 oparciu o ostateczną decyzję i zakończenie robót budowlanych.

261 Bezprzedmiotowym stało się rozpatrywanie ponownie wniosku o udzielenie

262 pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego skoro inwestorzy na podstawie

263 ostatecznej decyzji o pozwoleniu na rozbudowę z dnia [...].03.2009 r. zawiadomili PINB

264 w [...] o zamierzonym terminie rozpoczęcia robót budowlanych, a rozbudowa

265 przedmiotowego budynku została całkowicie zakończona (zawiadomienie o

266 zakończeniu budowy z dnia 27.07.2010 r.). Brak było zatem podstaw do wydania przez

267 organ rozstrzygnięcia na podstawie przepisów prawa materialnego o uprawnieniach lub

268 obowiązkach indywidualnego podmiotu.

269 Gdyby bowiem przyjąć dopuszczalność wydania pozwolenia na rozbudowę po

270 zakończeniu robót budowlanych, to elementy konieczne decyzji o pozwoleniu na

271 budowę nie mogłyby być w niej zamieszczone, bowiem dotyczyłyby stanu, który został

272 już zakończony, a nie który ma dopiero nastąpić. W konsekwencji więc oczywistym jest,

273 że pozwolenie na budowę może być udzielone przed rozpoczęciem, a nie po

274 zakończeniu robót budowlanych, (wyrok NSA z dnia 07.12.2005 r. sygn. akt II OSK

275 286/05).

276 Wskazać należy, że zakończenie robót budowlanych powoduje ten skutek, że

277 postępowanie w przedmiocie wydania pozwolenie na budowę staje się

278 bezprzedmiotowe (por. wyrok NSA z 25 kwietnia 2008 r., sygn. akt II OSK 333/07, LEX

279 Nr 468743, wyrok NSA z dnia 7 grudnia 2005 r., sygn. akt II OSK 910/05, LEX Nr

280 188797, wyrok NSA w Warszawie z dnia 22 lipca 1998r., sygn. akt IV SA 1454/96, LEX

281 Nr 45731).

282 Stwierdzić zatem należy, iż słuszne jest stanowisko organów, że po

283 zrealizowaniu określonej inwestycji, zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie

284 pozwolenia na budowę jest bezprzedmiotowe, a postępowanie w tym zakresie powinno

285 z mocy art. 105 § 1 kpa. ulec umorzeniu. Odmienne zaś twierdzenia, zawarte w skardze

286 w przedstawionym zakresie z przyczyn wyżej omówionych nie zasługują na

287 uwzględnienie.

288 Zasadne ustalenia organów powodują, że rozpoznana skarga nie podważyła

289 słuszności orzeczeń organów. Zdaniem Sądu, zarówno zaskarżona decyzja jak i

290 decyzja organu I instancji nie narusza prawa, a tym samym nie koliduje z zasadą

291 praworządnego działania organów administracji publicznej w demokratycznym państwie

292 prawa.

293 W tym stanie rzeczy, skoro podniesione we wniesionej skardze zarzuty nie

294 mogły odnieść zamierzonego skutku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

295 oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o

296 postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).