Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 lutego 2007 r., VII SA/Wa 2348/06

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 lutego 2007 r., VII SA/Wa 2348/06

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd, , Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak (spr.), , Protokolant Mariusz Gąsiński-Goc, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lutego 2007 r. sprawy ze skargi M. [...] Sp. z o.o. w K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2006 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności pisma. skargę oddala

Uzasadnienie

2 Decyzją z dnia [...] października 2006 r. znak [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 127 § 3 kpa, po rozpatrzeniu wniosku M. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w K. o ponowne rozpatrzenie sprawy,

3 - utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] sierpnia 2006 r., którą odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności pisma Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2006 r. znak [...].

4 W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż pismem z dnia [...] lutego 2006 r. poinformował zarządcę obiektu – M. [...] Sp. z o.o., iż zlecił na jej koszt wykonanie ekspertyz niezbędnych do ustalenia przyczyn i okoliczności katastrofy budowlanej, zaistniałej w dniu [...] stycznia 2006 r. na terenie M. [...] w K.

5 Pismo to, wbrew stanowisku skarżącej Spółki, nie jest decyzją rozstrzygająca

6 o istocie sprawy. Dopiero sporządzenie stosownych ekspertyz pozwoli na wydanie decyzji określającej zakres i termin wykonania niezbędnych robót mających na celu uporządkowanie i zabezpieczenie terenu katastrofy – zgodnie z art. 78 ust. 1 i 2 Prawa budowlanego.

7 Żądanie wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności pisma z dnia

8 [...] lutego 2006 r. jest niedopuszczalne z przyczyn przedmiotowych, gdyż nie jest to decyzja ani postanowienie, od którego przysługuje zażalenie.

9 Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego złożyły M. [...] Sp. z o.o. zarzucając decyzji naruszenie:

10 - art. 78 ust. 2 w zw. z art. 83 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, poprzez wydanie przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzji, w której właściwym jest Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego jako organ pierwszej instancji;

11 - rażące naruszenie art. 107 § 1 oraz § 3 kpa poprzez niezawarcie w decyzji następujących elementów: powołania podstawy prawnej, uzasadnienia faktycznego

12 i prawnego, pouczenia, w jakim trybie służy odwołanie;

13 - rażące naruszenie art. 10 § 1 kpa poprzez wyłączenie prawa strony do czynnego udziału w postępowaniu, umożliwienie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów

14 i materiałów oraz zgłoszonych żądań;

15 - rażące naruszenie art. 7 kpa poprzez niepodejmowanie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego;

16 - rażące naruszenie art. 8 kpa poprzez prowadzenie postępowania w sposób wyłączający pogłębienie zaufania obywateli do organów państwa oraz świadomość

17 i kulturę prawną obywateli;

18 - rażące naruszenie art. 9 kpa poprzez brak należytego i wyczerpującego informowania skarżącego o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie jej praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego;

19 nadto:

20 - naruszenie art. 86 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

21 (Dz. U. 2004.54.535 z późn. zm.) poprzez wyłączenie prawa Spółki do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego;

22 - naruszenie art. 84 oraz art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez nałożenie na Spółkę ciężarów w sposób oraz w wysokości sprzecznej z zasadami demokratycznego państwa prawnego.

23 Zarzucając powyższe skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia

24 [...] lutego 2006 r., ewentualnie jej uchylenie.

25 W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji.

26 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

27 Skarga podlega oddaleniu, gdyż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.

28 Stosownie do dyspozycji art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo

29 o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem.

30 Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu.

31 W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły.

32 Jest bezsporne, że sankcja nieważności dotyczyć może decyzji, postanowień,

33 od których służy zażalenie, a z mocy przepisów odrębnych także określonych czynności materialno-technicznych.

34 Zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego od lat ugruntowany jest pogląd, iż decyzja administracyjna jest to oświadczenie woli kompetentnego organu administracji, podjęte w wyniku zastosowania normy prawa materialnego lub w określonym zakresie normy prawa procesowego, zakomunikowany stronie, w celu wywołania skutku prawnego w sferze stosunku materialnoprawnego,

35 (decyzja rozstrzygająca sprawę co do jej istoty w całości lub części), bądź w sferze stosunku procesowego (decyzja w inny sposób kończąca sprawę w danej instancji; por. B. Adamiak, Wadliwość decyzji administracyjnej, Wrocław 1986, s. 22-23).

36 Także pisma zawierające rozstrzygnięcie w sprawie załatwionej w drodze decyzji są decyzjami pomimo nieposiadania w pełni formy przewidzianej w art. 107 § 1 kpa, jeżeli zawierają minimum elementów niezbędnych do zakwalifikowania ich jako decyzje; elementy te to:

37 - oznaczenie organu administracji publicznej wydającego akt;

38 - wskazanie adresata aktu;

39 - rozstrzygnięcie o istocie sprawy;

40 - podpis osoby reprezentującej organ administracji.

41 Odnosząc powyższe uwagi do niniejszego postępowania Wojewódzki Sąd Administracyjny w składzie orzekającym w sprawie będącej przedmiotem zaskarżenia, w pełni podziela stanowisko Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, iż pismo tegoż organu z dnia [...] lutego 2006 r. nie stanowi decyzji w rozumieniu przepisów kpa.

42 Zgodnie z art. 78 § 2 Prawa budowlanego, właściwy organ nadzoru budowlanego może zlecić na koszt inwestora, właściciela lub zarządcy obiektu sporządzenie ekspertyzy, jeżeli jest to niezbędne do wydania decyzji lub do ustalenia przyczyn katastrofy.

43 Pismem z dnia [...] lutego 2006 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego poinformował skarżącego o zleceniu sporządzenia ekspertyzy, której celem miało być ustalenie przyczyn i okoliczności katastrofy budowlanej zaistniałej w dniu [...] stycznia 2006 r. na terenie M. [...].

44 Wbrew twierdzeniom skargi pismo to nie rozstrzyga o istocie sprawy i brak tego podstawowego elementu przesądza o tym, że nie jest decyzją administracyjną

45 w rozumieniu art. 104 kpa.

46 Z literalnego brzmienia art. 78 ust. 2 Prawa budowlanego nie wynika nawet obowiązek powiadomienia inwestora (właściciela, zarządcy obiektu) o zleceniu sporządzenia na jego koszt ekspertyzy.

47 Odmawiając wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności pisma z dnia [...] lutego 2006 r. organ prawidłowo wskazał, iż prowadzenie takiego postępiania jest niedopuszczalne z przyczyn przedmiotowych, bowiem w obrocie prawnym nie ma aktu administracyjnego w formie decyzji.

48 Przechodząc do oceny zasadności podniesionego w skardze zarzutu niewłaściwości organu orzekającego podkreślić należy, iż z uwagi na charakter zdarzenia stanowiącego katastrofę budowlaną ustawodawca w art. 77 Prawa budowlanego, dopuścił możliwość przejęcia prowadzenia postępowania wyjaśniającego przyczyny i okoliczności katastrofy budowlanej przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie.

49 Niezasadne są także zarzuty naruszenia w prowadzonym postępowaniu art. 7, art. 8, art. 9, art. 10 oraz art. 107 § 1 i § 3 kpa. Jak wskazano na wstępie rozważań organ

50 w ogóle nie wszczął postępowania nieważnościowego. Wszczęcie i prowadzenie takiego postępowania z wniosku strony zależy bowiem zawsze od uprzedniej kontroli przez organ, czy zachodzą formalnoprawne przesłanki warunkujące jego dopuszczalność.

51 Także zarzuty naruszenia przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz art. 84 Konstytucji RP nie mogą odnieść zamierzonego skutku, gdy nie stanowiły one podstawy orzekania w niniejszej sprawie.

52 Zauważyć dodatkowo należy, że skarga zawiera w istocie zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania przy wydawaniu pisma z dnia [...] lutego 2006 r., które skarżący uznaje za decyzję. Świadczy o tym wniosek skarżącego o stwierdzenie nieważności pisma z dnia [...] lutego 2006 r.

53 Zważywszy na powyższe, uznając iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa,

54 a podniesione zarzuty nie mogą odnieść zamierzonego skutku, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

55 o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.