Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 maja 2012 r., VII SA/Wa 223/12

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sygnatura
VII SA/Wa 223/12
Data
Forma
Wyrok
Hasła
Budżetowe prawo
Źródło
JuDDGES/pl-nsa (orzeczenia NSA i WSA z CBOSA), dokument u źródła

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Pindelska, , Sędzia WSA Joanna Gierak – Podsiadły, Sędzia WSA Magdalena Maliszewska (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Magdalena Banaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 maja 2012 r. sprawy ze skargi Miasta [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala

Uzasadnienie

2 Sygn. akt:

3 VII SA/Wa 223/12

4 Uzasadnienie

5 Decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2011 r. Wojewoda [...]

6 działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7

7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 z późn. zm.), po

8 rozpatrzeniu odwołania Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w W. od decyzji

9 Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r.

10 zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Miastu [...]

11 pozwolenia na budowę komunalnego budynku mieszkalnego z usługami o funkcji

12 kultury, opieki społecznej i zdrowia, z garażem podziemnym i zagospodarowaniem

13 terminu zlokalizowanego na części działek o numerach ewidencyjnych [...] i [...] z

14 obrębu [...] oraz na części działki o numerze ewidencyjnym [...] z obrębu [...] przy

15 ul. [...] w dzielnicy [...][...] - uchylił w całości zaskarżoną

16 decyzję Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r.,

17 znak: [...] oraz odmówił Miastu [...] zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę komunalnego budynku mieszkalnego z usługami o funkcji kultury, opieki społecznej i zdrowia, z garażem podziemnym i zagospodarowaniem terminu zlokalizowanego na części działek o numerach ewidencyjnych [...] i [...] z obrębu [...] oraz na części działki o numerze ewidencyjnym [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w dzielnicy

18 [...][...].

19 Stwierdził bowiem, że decyzja I instancji nie odpowiada prawu.

20 Uzasadniając swoje stanowisko wskazał na treść przepisu art. 35 ust 1 Prawa

21 budowlanego, w myśl którego przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub

22 odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza

23 zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu

24 zagospodarowania przestrzennego, albo wymaganiami decyzji o warunkach

25 zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a

26 także z wymogami ochrony środowiska w szczególności określonymi w decyzji o

27 środowiskowych uwarunkowaniach oraz przepisami techniczno - budowlanymi, jak

28 również sprawdza kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych

29 opinii, uzgodnień, pozwoleń, opracowań, sprawdzeń, a także wykonanie projektu

30 przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane.

31 Nadto organ przywołał § 29 ust. 6 uchwały Rady Miasta [...] Nr [...] z dnia 18 czerwca 2009 r. w sprawie uchwalenia

32 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu [...]

33 Wschodniego (Dziennik Urzędowy Województwa [...] z [...] r., Nr [...],

34 poz. [...]). Podkreślił, iż rysunek planu wskazuje miejsca dopuszczonej lokalizacji

35 parkingów terenowych oraz dopuszcza ich realizację w obrębie linii zabudowy.

36 Wyjaśnił, że stanowiący integralną część wskazanego planu

37 zagospodarowania przestrzennego rysunek planu dla obszaru oznaczonego [...], na części działki o numerze ewidencyjnym [...] z obrębu [...] leżącej po

38 zachodniej stronie budynku mieszkalnego wielorodzinnego położonego przy ul.

39 [...] w [...] przewiduje lokalizację na niej parkingu podziemnego.

40 Tymczasem w będącym częścią przedłożonego do zatwierdzenia projektu planie

41 zagospodarowania terenu na wskazanej w zdaniu poprzedzającym części działki o

42 numerze ewidencyjnym [...] z obrębu [...] przewiduje się realizację parkingu

43 terenowego.

44 Powyższe zdaniem organu powoduje, że projekt komunalnego budynku

45 mieszkalnego z usługami o funkcji kultury, opieki społecznej i zdrowia, z garażem

46 podziemnym i zagospodarowaniem terminu zlokalizowanego na części działek o

47 numerach ewidencyjnych [...] i [...] z obrębu [...] oraz na części działki o numerze

48 ewidencyjnym [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w dzielnicy [...][...].

49 [...], jest niezgodny z uchwałą Rady Miasta [...] Nr

50 [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu

51 zagospodarowania przestrzennego rejonu [...] Wschodniego.

52 Organ wskazał także na fakt, iż ww. niezgodność została również

53 zauważona przez organ pierwszej instancji, który postanowieniem Nr [...]

54 z dnia [...] września 2010 r., znak: [...], wezwał inwestora

55 do usunięcia nieprawidłowości w przedłożonej do zatwierdzenia dokumentacji

56 projektowej poprzez, między innymi, cyt. "doprowadzenie do zgodności w zakresie

57 zlokalizowania parkingu naziemnego niezgodnie ze wskazaniem rysunku mpzp".

58 Z wyjaśnień inwestora zawartych w piśmie z dnia [...] października 2011 r.

59 wynika, że pierwotnie parking terenowy zaprojektowany był pomiędzy budynkami

60 zlokalizowanymi przy ul. [...] i [...] i dopiero w toku postępowania

61 administracyjnego w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zmieniono

62 lokalizację wskazanego parkingu, sytuując tenże parking na części działki o numerze

63 ewidencyjnym [...] z obrębu [...] położonej po zachodniej stronie budynku

64 mieszkalnego wielorodzinnego położonego przy ul. [...].

65 Odnosząc się do powyższych wyjaśnień organ podkreślił, że dokonana

66 przez inwestora zmiana miejsca przewidywanej lokalizacji parkingu terenowego

67 pozostaje bez wpływu na ocenę zgodności jego lokalizacji z uchwałą Rady Miasta

68 [...] Nr [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. w sprawie

69 uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu [...]

70 Wschodniego, albowiem tak w miejscu pierwotnej, jak i obecnej lokalizacji

71 przedmiotowego parkingu, na rysunku planu zagospodarowania przestrzennego

72 znajdują się symbole parkingu podziemnego (zgodnie z legendą rysunku - wielokąt

73 przecięty linią przerywaną).

74 Organ pierwszej instancji zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia

75 na budowę pomimo stwierdzonej w toku postępowania niezgodności projektu z

76 zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu [...]

77 Wschodniego, w zakresie zlokalizowania parkingu naziemnego niezgodnie ze

78 wskazaniem rysunku planu i nie usunięcia tej niezgodności przez inwestora,

79 zobowiązanego do tego na mocy postanowienia Prezydenta [...] z dnia

80 [...] września 2010 r.,

81 Uzasadniając decyzję Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r.,

82 Prezydent [...] wskazał, iż cyt. "w odpowiedzi ma niezgodność

83 zlokalizowania parkingu naziemnego organ przeanalizował zapisy § 29 ust. 6

84 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który dopuszcza realizację

85 parkingu naziemnego w obrębie linii zabudowy".

86 W ocenie Wojewody [...], wykładnia § 29 ust. 6 uchwały Rady

87 Miasta [...] Nr [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. w

88 sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu

89 [...] Wschodniego, dokonana przez Prezydenta [...] jest błędna.

90 Prawidłowa wykładnia wskazanego przepisu prowadzi do wniosku, że lokalizacja

91 parkingu terenowego na obszarze objętym wskazanym planem zagospodarowania

92 przestrzennego możliwa jest pod warunkiem kumulatywnego spełnienia przesłanek z

93 § 29 ust 6 planu, tj. w sytuacji gdy na danym obszarze rysunek planu dopuszcza

94 realizację parkingu terenowego i dodatkowo parking ten znajdzie się wewnątrz linii

95 zabudowy. Za wykładnią taką przemawia użycie w przepisie funktora "oraz",

96 skutkujące koniunkcją przesłanek określonych we wskazanym przepisie prawa

97 miejscowego.

98 W badanej sprawie organ pierwszej instancji winien był zastosować art. 35

99 ust. 3 Prawa budowlanego, zgodnie z którym: W razie stwierdzenia naruszeń, w

100 zakresie określonym w ust. 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek

101 usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego

102 bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i

103 udzielenia pozwolenia na budowę.

104 Wobec niezastosowania się przez organ pierwszej instancji do wskazanego

105 przepisu, na obecnym etapie sprawy organ odwoławczy zobowiązany jest do

106 uchylenia decyzji [...] Nr [...] z dnia [...] sierpnia

107 2011 r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Miastu [...] pozwolenia na budowę komunalnego budynku mieszkalnego z usługami o

108 funkcji kultury, opieki społecznej i zdrowia, z garażem podziemnym i

109 zagospodarowaniem terminu zlokalizowanego na części działek o numerach

110 ewidencyjnych [...] i [...] z obrębu [...] oraz na części działki o numerze ewidencyjnym

111 [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w dzielnicy [...] i orzeczenia

112 o odmowie zatwierdzenia przedmiotowego projektu i udzielenia Miastu [...] pozwolenia na budowę, z uwagi na fakt niezgodności projektu z

113 unormowaniami § 29 ust. 6 uchwały Rady Miasta [...] Nr

114 [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu

115 zagospodarowania przestrzennego rejonu [...] Wschodniego, której to

116 niezgodności inwestor nie usunął pomimo nałożenia na niego takiego obowiązku na

117 mocy postanowienia Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...]

118 września 2010 r.

119 Od powyższej decyzji strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu

120 Administracyjnego w Warszawie, zarzucając naruszenie prawa materialnego - art. 35

121 ust. 1 ustawy Prawo budowlane poprzez błędne przyjęcie, że projekt budowlany nie

122 jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego

123 oraz naruszenie przepisów postępowania - art. 7 i 77 § Ik.p.a. polegające na

124 niedokładnym wyjaśnieniu stanu faktycznego sprawy i nie wyczerpującym

125 rozpatrzeniu materiału dowodowego.

126 Zdaniem skarżącego, Wojewoda [...] błędnie przyjął, iż projekt jest

127 niezgodny z zapisami § 29 ust. 6 planu i że "rysunek planu dla obszaru oznaczonego

128 [...], na części działki o nr ew. [...] z obr. [...] leżącej po zachodniej stronie

129 budynku mieszkalnego wielorodzinnego położonego przy ul. [...] w [...]

130 przewiduje lokalizację na niej parkingu podziemnego". Podkreśliła, iż § 29 ust.6 planu

131 nie zawiera słowa przewiduje i brzmi: "rysunek planu wskazuje miejsca dopuszczonej

132 lokalizacji parkingów terenowych oraz dopuszcza ich realizację w obrębie linii

133 zabudowy

134 Jednocześnie § 32 ust. 15 dla terenu [...] pkt 3 dopuszcza

135 realizację urządzeń infrastruktury technicznej, realizację dróg wewnętrznych,

136 parkingów terenowych i podziemnych i innych urządzeń niezbędnych dla

137 zapewnienia funkcjonowania danego terenu, ale nie wymagających specjalnych

138 wydzieleń terenowych do ustalenia w projektach budowlanych. Celem planu

139 miejscowego, po myśli art.14 ust. 1 ustawy z 27.03.2003r. o planowaniu i

140 zagospodarowaniu przestrzennym, jest ustalenie przeznaczenia terenów oraz

141 określenie sposobów ich zagospodarowania. Szczegółowe zapisy planowanego

142 kształtowania jednostki terenowej zawarte w par. 32 ust. 15, na podstawie których

143 zatwierdzono projekt budowlany, nie wykluczają w żaden sposób możliwości

144 zrealizowania parkingu terenowego w obrębie linii zabudowy wskazanych rysunkiem

145 planu również na części działki nr ew. [...] z obrębu [...], leżącej po zachodniej

146 stronie budynku mieszkalnego wielorodzinnego położonego przy ul. [...].

147 Zgodnie z rysunkiem planu i jego legendą stanowiącymi integralną część tego planu

148 symboliczne oznaczenie parkingu podziemnego należy do warstwy informacyjnej

149 planu (informacje dot. systemu komunikacji i infrastruktury) i nie stoi w sprzeczności

150 z zapisem § 29 ust. 4, w którym plan dopuszcza lokalizację i realizację kubaturowych

151 parkingów publicznych na obszarach oznaczonych symbolem parkingu naziemnego

152 lub podziemnego, a także w obrębie linii zabudowy.

153 Zdaniem skarżącego, zapisy planu nie wykluczają zatem możliwości

154 zrealizowania parkingu terenowego w obrębie linii zabudowy, a dopuszczają

155 realizację parkingu podziemnego. "Dopuszcza" nie oznacza ani "ustala", ani

156 "nakazuje", ale "pozwala", "uznaje za możliwe". Wyraziła pogląd, iż możliwość

157 zrealizowania parkingu terenowego w żaden sposób nie została wykluczona.

158 Skarżący podniósł, iż niewłaściwa interpretacja zapisów planu przez

159 Wojewodę [...] oraz pominięcie faktu, że nieprawidłowość w zakresie

160 zgodności projektu z planem dotyczyła projekt pierwotnego miały istotny wpływ na

161 wynik sprawy, co uzasadnia uchylenie decyzji w całości.

162 W związku z powyższym wniósł o uchylenie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1

163 lit. a) i c) p.p.s.a skarżonej decyzji w całości.

164 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, prezentując

165 stanowisko analogiczne do dotychczasowego.

166 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

167 Zgodnie z treścią art. 1 § 1-2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju

168 sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy

169 administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z

170 prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30

171 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr

172 153, poz. 1270 z późn. zm.) - oznaczana dalej jako" p.p.s.a." odbywa się na

173 zasadach określonych w przepisach tej ustawy. W ramach kontroli działalności

174 administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 p.p.s.a. sąd uprawniony jest do

175 badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów

176 prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym

177 zarzutami i wnioskami oraz powołana podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

178 Rozpoznając sprawę z uwzględnieniem wyżej powołanych reguł, Sąd

179 doszedł do wniosku o bezzsadności zarzutów skargi.

180 Zasadniczą kwestią podlegającą rozstrzygnięciu w niniejszym postępowaniu

181 była interpretacja zapisu § 29 ust. 6 uchwały Rady Miasta [...] Nr

182 [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu

183 zagospodarowania przestrzennego rejonu [...] Wschodniego (Dziennik

184 Urzędowy Województwa [...] z 2009 r., Nr [...] , poz. [...]), zgodnie z

185 którym "Rysunek planu wskazuje miejsca dopuszczonej lokalizacji parkingów

186 terenowych oraz dopuszcza ich realizację w obrębie linii zabudowySkarżący

187 interpretuje powyższy przepis w ten sposób, że - wskazując na niejednoznaczność

188 jego brzmienia - dopuszczalne jest posadowienie parkingu terenowego wszędzie,

189 pod warunkiem, że znalazłby się on "w obrębie linii zabudowy". Wskazuje przy tym w

190 szczególności na znaczenie słowa "dopuścić", oznaczające w ocenie skarżącej, iż do

191 inwestora należy uprawnienie wyboru skorzystania z parkingów w miejscach

192 wskazanych przez plan. Organ odwoławczy natomiast podkreślał, iż rysunek planu

193 wskazuje konkretne miejsca dopuszczonej lokalizacji parkingów terenowych oraz

194 dopuszcza ich realizację w obrębie linii zabudowy, wywodząc z tego brak możliwości

195 posadowienia parkingu terenowego gdzie indziej, nawet, jeśli znalazłby się on w

196 granicach linii zabudowy. Organ - w ocenie Sądu zasadnie przyjął, że stanowiący

197 integralną część wskazanego planu zagospodarowania przestrzennego rysunek

198 planu dla obszaru oznaczonego [...], na części działki o numerze

199 ewidencyjnym [...] z obrębu [...] leżącej po zachodniej stronie budynku

200 mieszkalnego wielorodzinnego położonego przy ul. [...] w W.

201 przewiduje lokalizację na niej parkingu podziemnego. Tymczasem w będącym

202 częścią przedłożonego do zatwierdzenia projektu planie zagospodarowania terenu

203 na wskazanej w zdaniu poprzedzającym części działki o numerze ewidencyjnym [...] z

204 obrębu [...] przewiduje się realizację parkingu terenowego. Wyjaśnienia organu w

205 powyższym przedmiocie korelują z treścią planu oraz jego legendą W ocenie Sądu

206 nie ulega wątpliwości, iż intencją uchwałodawcy było wyznaczenie konkretnych

207 lokalizacji, gdzie realizacja parkingu terenowego będzie możliwa. Wynika to m. in. z

208 rozróżnienia w legendzie kategorii: "nawierzchnie utwardzone (parkingi, zjazdy do

209 garaży)" oraz "garaże podziemne". Nie jest sporna, a także znajduje potwierdzenie w

210 aktach okoliczność, iż zakwestionowany projekt zakładał budowę garażu terenowego

211 (naziemnego) w miejscu oznaczonym na planie symbolami właściwymi dla garaży

212 podziemnych. Zgodnie z ustaleniami § 29 ust. 6 uchwały Rady Miasta [...] Nr [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. w sprawie uchwalenia

213 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu [...]

214 Wschodniego właściwym byłoby wyłącznie takie posadowienie parkingu terenowego,

215 które mieściłoby się w wyznaczonych do tego właśnie celu obszarach.

216 Strona, wzywana do usunięcia nieprawidłowości przez organ pierwszej

217 instancji postanowieniem Nr [...] z dnia [...] września 2010 r., znak: [...] poprzez, między innymi, cyt. "doprowadzenie do

218 zgodności w zakresie zlokalizowania parkingu naziemnego niezgodnie ze

219 wskazaniem rysunku mpzp", miała pełną możliwość tę nieprawidłowość skorygować,

220 doprowadzając projekt do stanu zgodnego z prawem.

221 Twierdzenia inwestora zawarte w piśmie z dnia [...] października 2011 r. z

222 którego wynika, że pierwotnie parking terenowy zaprojektowany był pomiędzy

223 budynkami zlokalizowanymi przy ul. [...] i [...] i dopiero w toku

224 postępowania administracyjnego w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego

225 zmieniono lokalizację wskazanego parkingu, sytuując tenże parking na części działki

226 o numerze ewidencyjnym [...] z obrębu [...] położonej po zachodniej stronie budynku

227 mieszkalnego wielorodzinnego położonego przy ul. [...] nie zmieniają oceny

228 Sądu wobec faktu niedostosowania projektu do stanu zgodności z prawem.

229 Organ odwoławczy, rozpoznając ponownie sprawę władny był skorygować

230 zaniechanie organu I instancji i zastosować art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego,

231 zgodnie z którym: w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1,

232 właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych

233 nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie

234 wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na

235 budowę.

236 Podsumowując stwierdzić należy, iż zaskarżona decyzja jest prawidłowa, a

237 jej wydanie nastąpiło na podstawie obowiązującego prawa. Zatem wobec braku

238 podstaw do uwzględnienia skargi na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono o jej

239 oddaleniu.

Powołane przepisy