Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 kwietnia 2011 r., VII SA/Wa 2098/10

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 kwietnia 2011 r., VII SA/Wa 2098/10

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Ewa Machlejd po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. L. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] sierpnia 2010 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 W niniejszej sprawie skarżąca wniosła skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] sierpnia 2010 r. znak [...], którą organ utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] czerwca 2010 r. odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] marca 2006 r., [...] marca 2008 r., [...] marca 2009 r., [...] grudnia 2009 r., [...] stycznia 2010 r. oraz z dnia [...] marca 2010 r. znak [...].

3 Decyzją z dnia [...] marca 2006 r. ZUS Oddział w L. wydał rozstrzygnięcie w sprawie ponownego ustalenia emerytury w związku z waloryzacją świadczeń emerytalno – rentowych. Decyzjami z dnia [...] marca 2008 r., [...] marca 2009 r. oraz [...] marca 2010 r. organ dokonał waloryzacji należnego skarżącej świadczenia emerytalnego. Natomiast w dniu [...] grudnia 2009 r. została wydana decyzja w sprawie przeliczenia emerytury w związku ze zmianą stażu pracy, zaś decyzją z dnia [...] stycznia 2010 r. odmówiono wnioskodawczyni przeliczenia podstawy wymiaru należnego jej świadczenia emerytalnego.

4 W świetle powyższego stwierdzić należy, iż zaskarżona decyzja w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności ww. decyzji dotyczących waloryzacji i przeliczenia podstawy wymiaru należnego skarżącej świadczenia emerytalnego jest sprawą z zakresu ubezpieczeń społecznych, które są sprawami cywilnymi, do których rozpoznania, stosownie do przepisu art. 2 Kodeksu postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 34, poz. 296 ze zm.), zwanego dalej kpc. właściwe są sądy powszechne, chyba że przepisy szczególne przekazują je do właściwości innych organów.

5 Sprawami z zakresu ubezpieczeń społecznych objętymi właściwością sądów powszechnych, są sprawy dotyczące ubezpieczeń społecznych, emerytur i rent, a także sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych wszczęte na skutek niewydania przez organ rentowy decyzji we właściwym terminie (art. 476 § 2 i 3 K.p.c.). Również sama ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585), w art. 83 ust. 2 stanowi, że od decyzji Zakładu przysługuje odwołanie do właściwego sądu w terminie i według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego, a więc do właściwego sądu powszechnego. Przepis ten stanowi lex specialis w stosunku do art. 3 § 2 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i wyłącza kognicję sądów administracyjnych w sprawach decyzji dotyczących indywidualnych spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych (vide: postanowienie NSA z dnia 25 lutego 2009 r. sygn. akt I OSK 420/08).

6 Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania sprawy ze skargi na decyzję organu emerytalnego w kwestii waloryzacji, niezależnie od tego czy skarżący kwestionuje ją w całości czy tylko jej część (element), o których zgodności z prawem może orzec wyłącznie sąd powszechny tj. Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. Odmienna interpretacja prowadziłaby w konsekwencji do pośredniego wkraczania w sferę kompetencji sądów powszechnych (postanowienie Naczelnego Sądu administracyjnego z dnia 24 czerwca 2010 r. sygn. akt I OZ 481/10).

7 Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 listopada 2007 r. (sygn. akt I OSK 279/2007) podniósł, że rozstrzygnięcie w przedmiocie unieważnienia decyzji ostatecznej wydane na podstawie art. 32 ust. 2 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym dotyczy prawa do zaopatrzenia emerytalnego w sprawie z zakresu ubezpieczenia społecznego. Oznacza to, iż także od tego rodzaju decyzji przysługuje skarga do sądu powszechnego. W ocenie NSA, błędna byłaby wykładnia wskazanego artykułu, która prowadziłaby do wniosku, że w sprawach dotyczących tego samego stosunku prawnego właściwy byłby bądź sąd powszechny bądź sąd administracyjny, w zależności od trybu, w jakim została wydana decyzja wojskowego organu emerytalnego.

8 Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, po.z 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

9 Skoro zatem sprawy dotyczące kwestii stwierdzenia nieważności decyzji waloryzacyjnych nie są objęte właściwością sądu administracyjnego, skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. należało odrzucić.