Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 lutego 2020 r., VII SA/Wa 2011/19

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 lutego 2020 r., VII SA/Wa 2011/19

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. K., D. K., H. K. i W. K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 Pismem z 9 sierpnia 2019 r. skarżący H. K., D. K., H. K. i W. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia.

3 Z akt wynika, że decyzja organu odwoławczego nie została odebrana przez H. K., a korespondencja została zwrócona do organu i uznana jako skutecznie doręczona w dniu 19 sierpnia 2019 r. (koperta znajdująca się w aktach administracyjnych).

4 Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału VII z 9 września 2019 r. wezwano skarżących H. K., D. K. oraz W. K. do usunięcia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego od skargi oraz wskazanie numeru PESEL, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

5 Odpis ww. zarządzenia został doręczony H. K. i D. K. w dniu 1 października 2019 r. (k. 33 i 32), natomiast W. K. w dniu 30 września 2019 r. (k. 31). Tym samym termin na jego wykonanie upłynął odpowiednio w dniu 8 października 2019 r. oraz w dniu

6 7 października 2019 r.

7 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

8 Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej: p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1 są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Z kolei w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

9 Po sprawdzeniu w dokumentach księgowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczących opłat sądowych ustalono, że do dnia

10 20 stycznia 2020 r. nie wpłynęła opłata tytułem uiszczenia należnego wpisu sądowego od skargi w przedmiotowej sprawie oraz nie uzupełniono braku formalnego skargi poprzez wskazanie przez skarżących ich numerów PESEL, co pozostaje wymaganiem określonym w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., które w razie niespełnienia skutkuje odrzuceniem skargi, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a.

11 Natomiast zgodnie z treścią art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.).

12 Jak wynika z analizy akt sprawy, skarżący H. K. wniósł do sądu skargę w dniu 12 sierpnia 2019 r. (data nadania w placówce pocztowej), tj. 7 dni przed przyjęciem jako skutecznie doręczonej, co miało miejsce w dniu 19 sierpnia 2019 r. Skarga została zatem przez stronę wniesiona przed doręczeniem jej aktu, który został nią zakwestionowany, co w świetle ww. art. 53 § 1 p.p.s.a. jest niedopuszczalne.

13 W orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że dokonanie czynności procesowej - wniesienie skargi przed doręczeniem odpisu decyzji, podlegającej zaskarżeniu do sądu, nie rodzi skutków prawnych związanych z wniesieniem tejże skargi. Taka skarga jest zatem niedopuszczalna (por. postanowienie NSA z 23 listopada 2017 r.; sygn. akt

14 I OSK 2364/17).

15 W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 6, art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.