Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 marca 2021 r., VII SA/Wa 1948/20

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 marca 2021 r., VII SA/Wa 1948/20

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosław Montowski, Sędziowie sędzia WSA Wojciech Sawczuk, sędzia WSA Andrzej Siwek (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 5 marca 2021 r. sprawy ze skargi E. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2020 r. znak [...] w przedmiocie ustalenia wysokości opłaty za usunięcie i przechowywanie pojazdu oddala skargę

Uzasadnienie

2 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] zaskarżoną decyzją z dnia [...]sierpnia 2020 r. znak: [...], utrzymało w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] czerwca 2020 r., nr nr [...], którą ustalono wobec E. M. wysokość kosztów powstałych w związku z usunięciem i przechowywaniem pojazdu marki [...] o nr rej. [...] na kwotę 863,00 zł. Jako podstawę prawną organ wskazał art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 127 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 256 ze zm., dalej: "k.p.a.").

3 Do wydania powyższej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

4 Funkcjonariusz Straży Miejskiej na podstawie art. 130a ust. 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. 2020, poz. 110 ze zm., dalej jako p.r.d.) w dniu [...] listopada 2019r. ok. godz.13.506 wydał podmiotowi holującemu dyspozycję usunięcia pojazdu marki Chevrolet o nr rej. [...] ul[...] w [...], z powodu niezastosowania się kierującego do znaku B-36 z tabliczką T-24, to jest pozostawienia pojazdu w miejscu obowiązywania znaku wskazującego, że zaparkowany pojazd zostanie usunięty na koszt właściciela. Czyn ten wyczerpał znamiona wykroczenia z art. 92 § 1 Kodeksu wykroczeń. Tego samego dnia pojazd został usunięty z drogi i umieszczony na parkingu strzeżonym, wyznaczonym przez Prezydenta [...] przy ul. [...] w [...]. W dniu [...] grudnia 2019 r. o godz. 18.10 pojazd został odebrany z parkingu przez jego właściciela – E. M.. Powyższe potwierdza znajdująca się aktach sprawy dyspozycja usunięcia pojazdu oraz potwierdzenie wydania pojazdu z parkingu strzeżonego.

5 Pismem z dnia [...] grudnia 2019 r. E. M. (dalej jako "skarżąca") zwróciła się do Zarządu Dróg Miejskich w [...], reprezentującego Prezydenta [...], o niepobieranie opłaty za usunięcie i przechowywanie ww. pojazdu. Wskazała, że nie wiedziała o planowanym remoncie ul. [...], a tym samym o usunięciu samochodu zaparkowanego przy ul. [...] zgodnie z przepisami i na podstawie rocznego abonamentu wydanego przez Zarząd Dróg Miejskich. W dniu [...] listopada 2019 r. została przyjęta do szpitala w celu przeprowadzenia operacji prawej stopy. Operacja odbyła się [...] listopada 2019 r. Ze szpitala została wypisana w dniu [...] listopada 2019 r. z zaleceniem oszczędzania operowanej stopy i chodzenia przy pomocy kul łokciowych. Praktycznie od [...] listopada nie była poza mieszkaniem, a z okien domu w którym mieszka ul. [...]nie jest widoczna. W dniu [...] grudnia przypadkowo dowiedziała się, że od sąsiadki, że na ul. [...] "sprzątnięte" są samochody. Nie została ukarana mandatem.

6 Pismem z dnia [...] stycznia 2020 r. Prezydent [...] zawiadomił E.M. o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie ustalenia opłaty za usunięcie ww. pojazdu i przechowywanie na parkingu wyznaczonym przez starostę.

7 Prezydent [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...], na podstawie art. 130a ust. 1-2, oraz ust 6 i 6a p.r.d. oraz uchwały [...] Rady [...] z [...] grudnia 2018 roku w sprawie ustalenia wysokości opłat za usunięcie i parkowanie pojazdu oraz wysokości kosztów powstałych w przypadku odstąpienia od usunięcia pojazdu na rok 2019 (Dz. Urz. Woj. [...] z 2018 r. poz. 12656), ustalił wysokość opłaty za usunięcie i przechowywanie pojazdu marki [...] o nr rejestracyjnym [...] na kwotę 863,00 zł, w tym 494,00 zł za usunięcie pojazdu w dniu [...] listopada 2019 r oraz 369,00 zł za jego przechowywanie w okresie [...] listopada 2019 – [...] grudnia 2019 (9 dób) oraz zobowiązał do zapłaty ww. opłaty E.M.

8 Organ I instancji przytoczył powyższy stan faktyczny sprawy, a następnie, odnosząc się do pisma skarżącej z dnia [...] grudnia 2019 r. wyjaśnił, że dla prawidłowości podjęcia decyzji o usunięciu pojazdu z drogi nie ma żadnego znaczenia, że pozostawiając pojazd w miejscu, gdzie jest to zabronione i utrudnia ruch albo w miejscu obowiązywania znaku wskazującego, że zaparkowany pojazd zostanie usunięty na koszt właściciela, posiadacz pojazdu kierował się szczególnymi względami lub okolicznościami, które niejako wymusiły na nim takie zachowanie. W związku z tym opisanych przez skarżącą okoliczności nie można zakwalifikować jako usprawiedliwiających naruszenie przepisów.

9 Ponadto wskazał, że wysokość opłaty ustalono na podstawie ww. uchwały Rady [...], która określiła wysokość opłaty za usunięcie pojazdu, którego dopuszczalna masa całkowita nie przekracza 3,5 t na 494,00 zł, a wysokość opłaty za jego przechowywanie na 41,00 zł za jedną dobę.

10 Skarżąca pismem z dnia [...]czerwca 2020 r. złożyła odwołanie od powyższej decyzji. Powtórzyła argumentację zawartą w piśmie z dnia [...] grudnia 2019 r. Ponadto dodatkowo wskazała, że powiadomienie o usunięciu pojazdu przez straż miejską zostało napisane w dniu [...] listopada 2019 r., a zastało jej dostarczone w dniu [...] grudnia 2019 r. Ponadto wskazała, że organ dodał jedną dobę przechowywania pojazdu do wysokości rachunku.

11 Do odwołania skarżąca załączyła kartę informacyjną ze szpitala

12 Rozpatrując powyższe odwołanie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej jako: "SKO’ "organ odwoławczy") zaskarżoną decyzją z dnia [...] sierpnia 2020 r. znak: [...] utrzymało w mocy decyzje organu I instancji. Organ podtrzymał argumentację zawartą w decyzji I instancji. Podkreślił, ustawodawca w art. 3 ust. 1 p.r.d. wprost obliguje każdego uczestnika ruchu i inne osoby znajdujące się na drodze do zachowania ostrożności albo gdy ustawa tego wymaga - szczególnej ostrożności, unikania wszelkiego działania, które mogłoby spowodować zagrożenie bezpieczeństwa lub porządku mchu drogowego, ruch ten utrudnić albo w związku z mchem zakłócić spokój lub porządek publiczny oraz narazić kogokolwiek na szkodę. Przez działanie rozumie się również zaniechanie. Zaś ze znaku "T-24" jasno wynika, że pojazd pozostawiony w danym miejscu zostanie usunięty na koszt właściciela. A zatem kierujący zatrzymując swój pojazd w tak oznaczonym miejscu ma świadomość niezastosowania się do obowiązujących znaków i sygnałów drogowych i liczy się z konsekwencjami prawnymi niedozwolonego zatrzymania czy postoju pojazdu. W ocenie SKO wydanie dyspozycji usunięcia przedmiotowego samochodu, usunięcie tego samochodu oraz jego przechowywanie, spowodowało powstanie kosztów. Zdanie organu odwoławczego przywoływane przez skarżącą w uzasadnieniu odwołania okoliczności nieprawidłowego zaparkowania ze względu na stan zdrowia nie mają znaczenia w omawianym stanie faktycznoprawnym. Okoliczności te nie stanowią przesłanek wpływających na ocenę legalności zaskarżonej decyzji. Mogą ona natomiast stanowić argumentację wniosku o umorzenie ustalonej opłaty, jednakże taki wniosek należy wnieść odrębnym pismem do Prezydenta [...], dokumentując podnoszone we wniosku okoliczności.

13 SKO ponadto wyjaśniło, że organ I instancji prawidłowo ustalił opłatę za przechowywanie pojazdu uznając, że pojazd pozostawał na parkingu strzeżonym przez 9 dób. Opłata jest naliczana za każdą dobę (w tym rozpoczętą). Jak wynika z akt sprawy pojazd został przyjęty na parking w dniu [...] listopada 2019 r. o godz. 14:00, natomiast jego wydanie nastąpiło w dniu [...] grudnia 2019 r. godz. 18:10. Tym samym naliczenie opłaty za dzień [...] grudnia 2019 r. było zgodne z prawem bowiem pełna doba upływała w dniu [...] grudnia 2019 r. o godz. 14:00. Skarżąca odebrała pojazd o godz. 18:10, co w konsekwencji doprowadziło do naliczenia opłaty za kolejną rozpoczęta dobę.

14 Skarżąca we wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w skardze wniosła o:

15 - uchylenie decyzji I i II instancji

16 - zobowiązanie Zarządu Dróg Miejskich w [...] do przedłożenia do akt niniejszego postępowania protokołu ustawienia znaku drogowego B-36 " zakaz zatrzymywania" na ul. [...] w [...]

17 - zobowiązanie Zarządu Dróg Miejskich w [...] do przedłożenia do akt niniejszego postępowania sposobu i terminu powiadomienia mieszkańców ul. Nowolipki w Warszawie o przeprowadzeniu robót drogowych.

18 - zobowiązanie Straży Miejskiej [...] do uzasadnienia późnego terminu powiadomienia o usunięciu pojazdu (trzy dni od jego usunięcia), co skutkowało znacznym wzrostem opłat.

19 Skarżąca powtórzyła dotychczasowe stanowisko. Dodatkowo wskazała, że tymczasowa organizacja ruchu w strefie zamieszkanej skutkująca wprowadzeniem znaku zakazu zatrzymywania dla mieszkańców posiadających abonament na parkowanie w danej strefie, zgodnie z zasadami współżycia społecznego oraz powszechnie stosowanym zwyczajem powinna być poprzedzona powiadomieniem właścicieli pojazdów o planowanych zmianach w ruchu drogowym, czego wykonawca i Zleceniodawca nie uczynili.

20 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

21 W piśmie z dnia [...] stycznia 2021 r. ustanowiony przez skarżącą profesjonalny pełnomocnik uzupełnił skargę, stawiając zarzuty:

22 - naruszenia art. 7 i art. 7a k.p.a. poprzez niewłaściwe ustalenie stanu faktycznego, które miało wpływ na wynik postępowania, a polegające na nie uwzględnieniu sytuacji, że skarżąca bez swojej winy nie miała możliwości dowiedzieć się o planowanym remoncie drogi, na której pozostawiła swój pojazd, a następnie postawieniu na niej znaku B-36 z tabliczką T-24 zakazującego pozostawiania pojazdu w miejscu obowiązywania znaku pod groźbą usunięcia pojazdu na koszt właściciela z powodu stanu zdrowia uniemożliwiającego zastosowanie się do znaku, co miało istotny wpływ na wydanie zaskarżonej decyzji, w szczególności na właściwe ustalenie jej podstawy faktycznej i prawnej;

23 - naruszenie art. 77 § 1 k.p.a. poprzez zaniechanie i nienależyte zbadanie sprawy, co miało wyraz w pominięciu przedstawionych przez nią dowodów wskazujących na niemożność zastosowania się przez nią do znaku B-36 z tabliczką T-24.

24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

25 Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2107), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.

26 Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U z 2019 r.., poz. 2325 ze zm.; zwana dalej p.p.s.a.).

27 W ocenie Sądu skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

28 Wskazać należy, że w myśl art. 130a ust. 1 p.r.d. (w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonych rozstrzygnięć) pojazd jest usuwany z drogi na koszt właściciela w przypadku:

29 1) pozostawienia pojazdu w miejscu, gdzie jest to zabronione i utrudnia ruch lub w inny sposób zagraża bezpieczeństwu;

30 2) nieokazania przez kierującego dokumentu potwierdzającego zawarcie umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu lub dowodu opłacenia składki za to ubezpieczenie, jeżeli pojazd ten jest zarejestrowany w kraju, o którym mowa w art. 129 ust. 2 pkt 8 lit. c;

31 3) przekroczenia wymiarów, dopuszczalnej masy całkowitej lub nacisku osi określonych w przepisach ruchu drogowego, chyba że istnieje możliwość skierowania pojazdu na pobliską drogę, na której dopuszczalny jest ruch takiego pojazdu;

32 4) pozostawienia pojazdu nieoznakowanego kartą parkingową, w miejscu przeznaczonym dla pojazdu osoby niepełnosprawnej o obniżonej sprawności ruchowej oraz osób wymienionych w art. 8 ust. 1 i 2;

33 5) pozostawienia pojazdu w miejscu obowiązywania znaku wskazującego, że zaparkowany pojazd zostanie usunięty na koszt właściciela.

34 6) kierowania nim przez osobę nieposiadającą uprawnienia do kierowania pojazdami albo której zatrzymano prawo jazdy i nie ma możliwości zabezpieczenia pojazdu poprzez przekazanie go osobie znajdującej się w nim i posiadającej uprawnienie do kierowania tym pojazdem, chyba że otrzymała ona pokwitowanie, o którym mowa w art. 135 ust. 2.

35 Pojazd jest usuwany z drogi na koszt wykonującego przejazd drogowy także w przypadku, o którym mowa w art. 140ad ust. 2 pkt 2 (art. 130aust. 1a p.r.d.).

36 Stosownie zaś do art. 130a ust. 2 ustawy pojazd może być usunięty z drogi na koszt właściciela, jeżeli nie ma możliwości zabezpieczenia go w inny sposób, w przypadku gdy:1) kierowała nim osoba: a) znajdująca się w stanie nietrzeźwości lub w stanie po użyciu alkoholu albo środka działającego podobnie do alkoholu, b) nieposiadająca przy sobie dokumentów uprawniających do kierowania lub używania pojazdu; 2) jego stan techniczny zagraża bezpieczeństwu ruchu drogowego, powoduje uszkodzenie drogi albo narusza wymagania ochrony środowiska.

37 Pojazd może być przemieszczony lub usunięty z drogi, jeżeli utrudnia prowadzenie akcji ratowniczej (art. 130a ust. 3 .p.r.d.).

38 Pojazd usunięty z drogi, w przypadkach określonych w ust. 1-2, umieszcza się na wyznaczonym przez starostę parkingu strzeżonym do czasu uiszczenia opłaty za jego usunięcie i parkowanie (art. 130a ust. 5c p.r.d.). Wydanie pojazdu następuje po okazaniu dowodu uiszczenia opłaty, o której mowa w ust. 5c, a w przypadku, o którym mowa w ust. 1a, również dowodu uiszczenia kaucji, a także po usunięciu przyczyny umieszczenia pojazdu na parkingu (art. 130a ust. 7 p.r.d.).

39 Jeżeli wydanie dyspozycji usunięcia pojazdu w przypadkach, o których mowa w ust. 1-2, spowodowało powstanie kosztów, do ich pokrycia jest obowiązany właściciel pojazdu. Przepis ust. 10i stosuje się odpowiednio.

40 Zgodnie z art. 130a ust. 10h, i, j cyt. ustawy koszty związane z usuwaniem, przechowywaniem, oszacowaniem, sprzedażą lub zniszczeniem pojazdu powstałe od momentu wydania dyspozycji jego usunięcia do zakończenia postępowania ponosi osoba będąca właścicielem tego pojazdu w dniu wydania dyspozycji usunięcia pojazdu, z zastrzeżeniem ust. 10d i 10i. Decyzję o zapłacie tych kosztów wydaje starosta.

41 W myśli zaś art. 130a ust. 6 p.r.d. rada powiatu, biorąc pod uwagę konieczność sprawnej realizacji zadań, o których mowa w ust. 1-2, oraz koszty usuwania i przechowywania pojazdów na obszarze danego powiatu, ustala corocznie, w drodze uchwały, wysokość opłat, o których mowa w ust. 5c, oraz wysokość kosztów, o których mowa w ust. 2a. Wysokość kosztów, o których mowa w ust. 2a, nie może być wyższa niż maksymalna kwota opłat za usunięcie pojazdu, o których mowa w ust. 6a.

42 W oparciu o powyższe uznać należy, że ustawodawca określił enumeratywnie wypadki, w których dopuszczalne jest usunięcie pojazdu z drogi, i nie ulega wątpliwości, iż wyliczenie to jest wyczerpujące. Inne, poza nimi, nie uzasadniają usunięcia pojazdu. Usunięcie pojazdu z drogi jest obligatoryjne (ust. 1) lub fakultatywne (ust. 2). W pierwszym wypadku właściwy organ jest zobowiązany zawsze usunąć pojazd w razie stwierdzenia okoliczności wymienionej uzasadniającej usunięcie, a w drugim - jest to pozostawione jego uznaniu. Z kolei na podstawie ust. 2a cyt. wyżej przepisu art. 130a ustawy właściciel pojazdu zobowiązany został do pokrycia kosztów, jeżeli wydanie dyspozycji usunięcia pojazdu w przypadkach, o których mowa w art. 130a ust. 1-2 ustawy, spowodowało ich powstanie. Ustawodawca uzależnił tym samym możliwość naliczenia kosztów właścicielowi pojazdu od zaistnienia skutku w postaci powstania kosztów związanych z wydaniem dyspozycji o usunięciu pojazdu. Analizowany przepis art. 130a ust. 1 w związku z ust. 6 ustawy nie określa i nie wyszczególniania poszczególnych okoliczności i zdarzeń, które wpłynęły i przyczyniły się do powstania tych kosztów. Zawsze bowiem, kiedy wydanie dyspozycji o usunięciu pojazdu skutkować będzie powstaniem kosztów, właściciel pojazdu będzie zobowiązany do jego pokrycia, bez względu

43 Po myśli zaś art. 130a ust. 6 cyt. Ustawy rada powiatu, biorąc pod uwagę konieczność sprawnej realizacji zadań, o których mowa w ust. 1-2, oraz koszty usuwania i przechowywania pojazdów na obszarze danego powiatu, ustala corocznie, w drodze uchwały, wysokość opłat, o których mowa w ust. 5c, oraz wysokość kosztów, o których mowa w ust. 2a. Wysokość kosztów, o których mowa w ust. 2a, nie może być wyższa niż maksymalna kwota opłat za usunięcie pojazdu, o których mowa w ust. 6a.

44 W niniejszej sprawie z zawartej w aktach dyspozycji usunięcia pojazdu wynika, że funkcjonariusz Straży Miejskiej w dniu [...] listopada 2019r. ok. godz.13.506 wydał podmiotowi holującemu dyspozycję usunięcia należącego do skarżącej pojazdu marki Chevrolet o nr rej. [...] ul. [...] w [...], z powodu niezastosowania się do znaku B-36 (:"zakaz zatrzymywania się") z tabliczką T-24 ("zaparkowany pojazd zostanie usunięty na koszt właściciela"). Tym samym wystąpiła okoliczność wskazana w art. 130a ust. 1 pkt 5 p.r.d., tj. pozostawienia pojazdu w miejscu obowiązywania znaku wskazującego, że zaparkowany pojazd zostanie usunięty na koszt właściciela. W świetle powyższych wywodów stwierdzić należy, że usunięcie pojazdu było obligatoryjne. Tego samego dnia pojazd został usunięty z drogi i umieszczony na parkingu strzeżonym, wyznaczonym przez Prezydenta [...] przy ul. [...] w [...]. W dniu [...] grudnia 2019 r. o godz. 18.10 pojazd został odebrany z parkingu przez jego właściciela – E. M. Tym samym wobec właściciela pojazdu należało wydać decyzję ustalająca wysokość opłaty za usunięcie i przechowywanie pojazdu.

45 Analizując wskazane przepisy przyjąć należy, że przepisy ustawy - Prawo o ruchu drogowym nie pozwalają przy orzekaniu w przedmiocie nałożenia opłaty na jakąkolwiek uznaniowość, w tym na ustalenie wysokości kosztów związanych z usunięciem i przechowywaniem pojazdu w zależności od stopnia zawinienia czy rodzaju przewinienia. Zobowiązanie do poniesienia kosztów związanych z usunięciem pojazdu i przechowaniem pojazdu nosi pewne cechy odpowiedzialności administracyjnej. Nie jest to odpowiedzialność karnoadministracyjna za wykroczenie. Ta odpowiedzialność, tak jak odpowiedzialność administracyjna, ma charakter obiektywny i jest niezależna od winy kierującego pojazdem. Kierującego pojazdem obciąża się kosztami, o których mowa w art. 130a ust. 5c ustawy, niezależnie od tego, jaka była rzeczywista wysokość tych kosztów związanych z usunięciem i przechowywaniem pojazdu i bez względu na okoliczności, którymi kierował się naruszający prawo, a także czy został ukarany za wykroczenie polegające na parkowaniu w miejscu niedozwolonym. Tym samym mają rację organy, że podnoszone przez skarżąca w trakcie postępowania administracyjnego okoliczności wskazujące, że pojazd skarżącej był zaparkowany na ul. [...] w [...] już przed ustawienia znaku B-36 z tabliczką T-24, a następnie skarżąca, ze względu na stan zdrowia nie miała świadomości, że omawiany pojazd stoi w niedozwolonym miejscu, a następnie została usunięty, są irrelewantne dla obligatoryjności jego usunięcia oraz ustalenia opłaty za usunięcie i przechowywanie pojazdu. Słusznie organ odwoławczy podniósł, że podnoszone przez skarżąca okoliczności mogą stanowić argumentacje wniosku o umorzenie ustalonej opłaty. Który skarżąca może wnieść odrębnym pismem do Prezydenta [...].

46 W ocenie Sądu bezzasadne są wnioski skarżącej dotyczące konieczności - zobowiązanie Zarządu Dróg Miejskich w [...] do przedłożenia do akt niniejszego postępowania protokołu ustawienia znaku drogowego B-36 na ul. [...] w [...] oraz sposobu i terminu powiadomienia mieszkańców ul. [...] w [...] o przeprowadzeniu robót drogowych. Z samych wyjaśnień skarżącej wynika, że przez dłuższy czas nie opuszczała mieszkania, a o ustawieniu ww. znaków dowiedziała się od osób trzecich, tym samym powyższe kwestie są bez znaczenia dla faktu podnoszonego przez samą skarżącą braku jej wiedzy o ww. zakazie parkowania i konieczności przemieszczenia pojazdu z dotychczasowego miejsca parkowania.

47 Słusznie organ odwoławczy wskazał, że prawidłowo ustalono opłatę za przechowywanie pojazdu uznając, że pojazd pozostawał na parkingu strzeżonym przez 9 dób. Opłata jest naliczana za każdą dobę (w tym rozpoczętą). Pojazd został przyjęty na parking w dniu [...] listopada 2019 r. o godz. 14:00, natomiast jego wydanie nastąpiło w dniu [...] grudnia 2019 r. godz. 18:10. Tym samym naliczenie opłaty za dzień [...] grudnia 2019 r. było zgodne z prawem bowiem pełna doba upływała w dniu [...] grudnia 2019 r. o godz. 14:00. Skarżąca odebrała pojazd o godz. 18:10, co w konsekwencji doprowadziło do naliczenia opłaty za kolejną rozpoczęta dobę. Na podstawie uchwały Rady [...] z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] w sprawie ustalenia wysokości opłat za usunięcie i przechowywanie pojazdu oraz wysokości kosztów powstałych w przypadku odstąpienia od usunięcia pojazdu na rok 2019 określono wysokość opłaty za usunięcie pojazdu, którego dopuszczalna masa całkowita nie przekracza 3,5 t na 494,00 zł a wysokość opłaty za jego przechowywanie na 41,00 zł za jedną dobę

48 W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o oddaleniu skargi.