Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lutego 2018 r., VII SA/Wa 1791/17

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lutego 2018 r., VII SA/Wa 1791/17

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska, , Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 lutego 2018 r. sprawy ze skargi P. W. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2017 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego oddala skargę

Uzasadnienie

2 Postanowieniem nr [...] z dnia [...] lipca 2017r. Wojewoda [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postepowania administracyjnego ( Dz. U. z 2017r., poz. 1257) dalej K.p.a. po rozpatrzeniu zażalenia [...] na postanowienie Starosty [...] [...] z dnia [...] czerwca 2017r. odmawiające wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Starosty [...] Nr [...] z dnia [...] maja 2007r. odmawiającą zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na przebudowę pawilonów usługowych A i B celem uzyskania oddzielnych pomieszczeń usługowych i gospodarczych na działkach nr ewid. [...] i [...], położonych w [...] przy ul. [...], utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.

3 W uzasadnieniu organ przedstawi następujący stan sprawy [...] pismem z dnia 25 kwietnia 2017r. wystąpił do Starosty [...] o ponowne rozpatrzenie sprawy "mojego wniosku w sprawi uzyskania pozwolenia na przebudowę pawilonów usługowych A i B celem uzyskania oddzielnych pomieszczeń usługowych i gospodarczych na działkach nr ewid. [...] i [...], położonych w [...] przy ul. [...] i w konsekwencji zmianę decyzji nr [...] z dnia [...] maja 2007r. i wydanie zezwolenia zgodnie z moim wnioskiem".

4 Wezwany do sprecyzowania pisma wskazał, że domaga się wznowienia postępowania zakończonego ostateczna decyzją z dnia [...] maja 2007r. wskazując jako przesłankę wznowieniową art. 145 §1 pkt 1 Kpa.

5 Odmawiając wznowienia postępowania organ pierwszej instancji uznał, iż skarżący nie dochował ustawowego terminu, o którym stanowi art. 148 § 1 Kpa. Bowiem decyzja ostateczna z dnia [...] maja 2007r. została mu doręczona ponad 10 lat temu to znaczy z końcem czerwca 2007r.

6 Rozpoznając wniesione przez [...] zażalenie na postanowienie Starosty [...] odmawiające wznowienia postepowania Wojewoda [...] wyjaśnił, iż stosownie do art. 148 § 1 Kpa jednomiesięczny termin do wniesienia podania o wznowienie postepowania biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia. Skarżący w zażaleniu wskazał, że okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia tj. o tym, że Spółdzielnia Mieszkaniowa będąca użytkownikiem wieczystym nieruchomości nie jest stroną postepowania, gdyż stroną tą jest Miasto [...] dowiedział się od " prawników" i wkrótce potem złożył wniosek o wznowienie, co oznacza zachowanie terminu.

7 Wojewoda [...] utrzymując w mocy postanowienie organu I instancji wyjaśnił, iż skarżący do wniosku o wznowienie postępowania dołączył kopię postanowienia Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] kwietna 2013 r. Wydział [...] Cywilny, sygn. akt [...] C [...], w sprawie z jego powództwa przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej Lokatorsko-Własnościowej "[...]" w [...] o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli, które zostało doręczone [...] przy piśmie z dnia 12 kwietnia 2013, sygn. akt [...] C [...].

8 Z uzasadnienia postanowienia wynika, że "Roszczenie z jakim wystąpił powód w niniejszej sprawie, było już przedmiotem rozpoznania w sprawie [...] C [...] toczącej się przed Sądem Okręgowym w [...]. Z żądaniem w powyższej sprawie przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowo-Własnościowej "[...]" w [...], wystąpił [...] i wnosił po ostatecznym sprecyzowaniu roszczenia, by pozwana przeniosła na jego rzecz prawo własności dwóch lokali użytkowych, stanowiących samodzielne obiekty budowlane, kryte dachem i wyposażone w media o powierzchni 45m2 każdy z nich, wniesione na działce nr [...] przy ul. [...] w [...], oddanej Spółdzielni w wieczyste użytkowanie wraz z udziałem wynoszącym 200/303 w prawie wieczystego użytkowania działki (k. 2-3, 34, 40, 58 akt [...]C [...]). Jako podstawę prawną swego roszczenia powód podał w w/w sprawie również art. 39 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych.

9 Wyrokiem z dnia [...].10.2006 r. Sąd Okręgowy w [...] oddalił powództwo [...]. W uzasadnieniu wyroku podkreślił, że przedmiotowe pawilony zostały pobudowane na działce oznaczonej obecnie numerem [...], a oddanej pozowanej w wieczyste użytkowanie oraz na działce nr [...] stanowiącej własność Gminy Miejskiej [...] i stały się częściami składowymi tych nieruchomości (k. 162 - 165 akt [...] C [...]). Do skutecznego przeniesienia własności lokalu użytkowego (jak uznał sąd) może dojść tylko wtedy, gdy lokal ma charakter lokalu samodzielnego, a przedmiotowe lokale w części znajdującej się na działce pozwanej Spółdzielni, takiego wymogu nie spełniają ".

10 Z uzasadnienia powyższego postanowienia można wywieść zdaniem organu, że [...] jeszcze przed uzyskaniem decyzji z dnia [...] maja 2007r. wiedział z postępowania toczącego się przed Sądem Okręgowym w [...] o (sygn. akt [...] C [...]) zakończonego wyrokiem z dnia [...] października 2006r., że Spółdzielnia mieszkaniowa " [...]" nie jest właścicielem lecz dzierżawcą wieczystym działki o nr ewid. [...].

11 Nie jest to zatem okoliczność, która mogłaby stanowić podstawę do wznowienia postępowania.

12 Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Wojewody [...] wniósł [...].

13 W ocenie skarżącego postanowienie narusza jego interes prawny albowiem organ dokonał błędnej oceny terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, błędnie ocenił przesłanki wznowienia postępowania i nie uwzględnił z urzędu nieważności postępowania zakończonego decyzją Starosty [...] Nr [...] z dnia [...] maja 2007 r., co miało bezpośredni wpływ na treść orzeczenia.

14 Wskazał nadto, że w sprawie ma zastosowanie art. 145 § 1 pkt. 5 Kpa , gdyż wyszły na jaw istotne dla sprawy okoliczności faktyczne lub nowe dowody, istniejące w dniu wydania decyzji z 2007r., a nieznane organowi, który ją wydał. Tą okolicznością jest uznanie Spółdzielni " [...]" za stronę postepowania, jako właściciela działki nr [...] i nr [...], gdy tymczasem Spółdzielnia była jedynie użytkownikiem wieczystym.

15 Niezależnie od powyższych zarzutów organy dopuściły się także naruszenia przepisów postępowania gdyż miał obowiązek wszcząć z urzędu postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji z [...] maja 2007r., a tego nie uczynił.

16 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko.

17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

18 Skarga, jako niezasadna podlega oddaleniu, albowiem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.

19 Zaskarżonym postanowieniem organ odmówił wznowienia postępowania w sprawi zakończonej ostateczną decyzją Starosty [...] z dnia [...] maja 2007r. odmawiającą zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na przebudowę pawilonów usługowych na działkach nr [...] i [...] w [...] przy ul. [...] uznając, iż wniosek skarżącego został złożony z uchybieniem terminu.

20 Na wstępie należy podkreślić, że trafne są rozważania organu co do tego, że postępowanie o wznowienie postępowania jest jednym z nadzwyczajnych postępowań. Wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła, było dotknięte, co najmniej jedną z kwalifikowanych wad procesowych wyliczonych wyczerpująco w art. 145 § 1, 145a § 1 i 145b § 1 k.p.a. Jednocześnie art. 148 k.p.a. wskazuje, że podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej w terminie 1 miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania (§ 1), a z przyczyny określonej w pkt. 4 termin biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (§ 2). A zatem obowiązkiem organu, do którego wpływa wniosek o wznowienie postępowania jest zbadanie w pierwszej kolejności czy wniosek ten został złożony w ustawowym terminie oraz czy wnoszący go podmiot powołuje się na przesłanki określone w art. 145 § 1 lub 145a i b k.p.a. Pozytywna weryfikacja wniosku pod względem ww. przesłanek powinna skutkować wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania na podstawie art. 149 § 2 k.p.a. a dalej przeprowadzeniem przez organ postępowania, co do przyczyn wznowienia i co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Natomiast jeżeli wznowienie postępowania jest z przyczyn przedmiotowych lub podmiotowych niedopuszczalne albo gdy strona złożyła wniosek o wznowienie postępowania z uchybieniem terminu, organ, w oparciu o art. 149 § 3 k.p.a. wydaje postanowienie o odmowie wznowienia postępowania. Należy przy tym podkreślić, że w orzecznictwie utrwalił się pogląd co do tego, że wydanie decyzji po wznowieniu postępowania, mimo upływu omawianego terminu skutkuje nieważnością tego rozstrzygnięcia (tak m.in. WSA w Bydgoszczy w wyroku z dnia 14.01.2009 r., II SA/Bd 856/08, LEX nr 558449, w którym Sąd ten stwierdził, że wznowienie postępowania z obejściem przepisów art. 148 § 1 i § 2 k.p.a. uzasadniałoby stwierdzenie nieważności wydanego w tym przedmiocie postanowienia jako rażąco naruszającego prawo (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.).

21 W niniejszej sprawie niewadliwe są ustalenia organów obu instancji, co do tego, że wniosek o wznowienie postępowania został złożony po upływie terminu określonego w art. 148 Kpa w konsekwencji czego prawidłowo odmówiono wznowienia postępowania.

22 Starosta [...], co prawda nieprawidłowo zinterpretował art. 148 Kpa przyjmując, że złożenie wniosku o wznowienie postępowania po upływie niemal 10 lat od otrzymania decyzji ostatecznej stanowi uchybienie terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 Kpa, to jednak Wojewoda [...] prawidłowo wskazał, że termin jednego miesiąca należy liczyć od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postepowania.

23 Tą okolicznością, wskazaną przez skarżącego było oparcie ostatecznego rozstrzygnięcia na dowodach, które okazały się fałszywe ( art. 145 § 1 pkt 1 Kpa.). Skarżący podnosił, że organ wydając decyzję z dnia [...] maja 2007r. oparł swoje ustalenia na okoliczności, iż to Spółdzielnia jest właścicielem działek, na których znajdują się lokale usługowe objęte wnioskiem o przebudowie, która okazała się fałszywa.

24 Wskazać w związku z tym należy, że wznowienie postępowania na tej podstawie ograniczone jest wystąpieniem w sprawie fałszywego dowodu, którego sfałszowanie musi być stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego organu.

25 W sprawie żaden z powyższych warunków nie został spełniony, co oznacza brak podstaw do przyjęcia przesłanki z art. 145 § 1 pkt 1 kpa.

26 W złożonej skardze [...] wskazał, korygując swój wniosek o wznowienie postępowania, na przesłankę z art. 145 § 1 pkt 5 Kpa. Okoliczność ta pozostaje jednak bez wpływu na treść rozstrzygnięcia. Każdy z przepisów art. 145 § 1 pkt 1-8 kpa może być źródłem odrębnego postępowania uruchomionego wnioskiem strony, jednakże w każdym przypadku wstępnemu badaniu podlega zachowanie terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 Kpa.

27 Podsumowując, uznać należy za trafna ocenę organów administracji, co do braku zachowania terminu jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania .

28 Podkreślić także należy, że granice rozpoznania w niniejszej sprawie ograniczają się wyłącznie do oceny spełnienia formalnych przesłanek do wznowienia postępowania. Wobec ich braku organ nie mógł przystąpić do merytorycznego rozpoznania sprawy.

29 Sąd ocenia takie działanie, jako prawidłowe.

30 Z tych względów Sąd uznał, ze zarzuty skargi nie znajdują oparcia w przepisach praw, a biorąc pod uwagę, że Sąd nie dostrzegł takich naruszeń przepisów prawa procesowego lub materialnego, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy – skargę należało oddalić.

31 Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 20017r. poz. 1369) orzekł, jak w sentencji