Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 kwietnia 2015 r., VII SA/Wa 1733/14

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 kwietnia 2015 r., VII SA/Wa 1733/14

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka (spr.), Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Sędzia WSA Ewa Machlejd, Protokolant st. referent Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi A. S. i M. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]lipca 2014 r.; nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.

Uzasadnienie

2 Zaskarżoną decyzją z dnia [...]lipca 2014 r. Wojewoda [...], działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zw. dalej p.p.s.a., uwzględniając skargę M. B., uchylił swoją decyzję Nr [...] z dnia [...]czerwca 2014 r. oraz decyzję Starosty [...] Nr [...] z dnia [...] marca 2014 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr ew. [...] w miejscowości [...], gm. [...].

3 Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

4 Starosta [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] marca 2014 r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę M. i M. B. budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr ew. [...] w miejscowości [...], gm. [...].

5 Odwołanie od tej decyzji złożyli M. S. i A. S.

6 Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania, decyzją Nr [...] z dnia [...]czerwca 2014 r. uchylił decyzję Starosty [...] Nr [...] z dnia [...] marca 2014 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

7 Na powyższą decyzję z dnia [...] czerwca 2014 r. M. B., za pośrednictwem Wojewody [...], złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarga została zarejestrowana pod sygnaturą akt VII SA/Wa 1718/14.

8 Wojewoda [...] po ponownej analizie akt sprawy stwierdził, że skarga M. B.zasługuje na uwzględnienie. W związku z powyższym, w oparciu o art. 54 § 3 p.p.s.a. Wojewoda [...], uchylił własną decyzję z dnia [...] czerwca 2014 r. oraz decyzję Starosty [...] Nr [...] z dnia [...] marca 2014 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

9 W uzasadnieniu decyzji wydanej w trybie autokontroli organ stwierdził, że wskazany przepis stanowi samodzielną podstawę do skorygowania przez organ własnego, zaskarżonego rozstrzygnięcia, niezależnie od uprawnień procesowych tego organu, wynikających z procedury administracyjnej. Uznał, że część uzasadnienia decyzji Wojewody [...]z dnia [...] czerwca 2014 r., w zakresie niespełnienia normatywu działki budowlanej jest wadliwa, zatem w ramach autokontroli należało powyższe uchybienie usunąć. Dotyczy to oceny zgodności planowanej inwestycji z ustaleniami § 17 pkt 7 lit. a miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy [...] (uchwała Nr [...] Rady Gminy [...] z [...] czerwca 2011r., ogłoszona w Dz. Urz. Woj. [...]. z dnia [...] sierpnia 2011 r., Nr [...], poz. [...]). Jednocześnie organ podtrzymał swoje stanowisko, iż decyzja Starosty [...] Nr [...] z dnia [...] marca 2014 r. zasługuje na uchylenie, ponieważ organ I instancji nie dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego niniejszej sprawy, zaś analiza zgromadzonego materiału wykazała, że postępowanie nie zostało przeprowadzone zgodnie z przepisami prawa. Wskazał, że wniosek o pozwolenie na budowę nie został podpisany przez jednego z inwestorów, zawiera nieścisłości w dokumentacji, wniosek nie został należycie sprawdzony pod względem zgodności projektu budowlanego z przepisami prawa.

10 Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2014 r. złożyli M. S. i A. S. Zarzucili wydanie decyzji z rażącym naruszeniem prawa oraz jej wydanie bez przeprowadzenia wnikliwego postępowania wyjaśniającego w zakresie uwag i zastrzeżeń, jakie składali będąc właścicielami sąsiedniej działki nr ew. [...]. Powtórzyli zarzuty o naruszeniu przez inwestycję ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w zakresie powierzchni działki nr [...]. Wskazali, że w aktach brak prawomocnej decyzji dotyczącej podziału nr [...]. Wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz odmowę udzielenia pozwolenia na budowę.

11 W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w skarżonej decyzji.

12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

13 Skarga podlega uwzględnieniu, albowiem naruszono przepisy postępowania, które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy - art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej powoływana jako p.p.s.a.).

14 Zaznaczyć należy, że kontrolowana decyzja Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2014 r. została wydana w trybie autokontroli, na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa.

15 Oceniając legalność decyzji wydanej na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. Sąd bada wyłącznie, czy zostały spełnione warunki określone tym przepisem, tzn., czy doszło do uwzględnienia przez organ skargi w całości, a więc czy doszło do wydania rozstrzygnięcia czyniącego zadość woli strony skarżącej oraz czy organ stwierdził, że działanie (bezczynność, przewlekłe prowadzenie sprawy) miały miejsce bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa.

16 Jak przyjmuje się powszechnie w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, warunkiem skorzystania z trybu przewidzianego w art. 54 § 3 p.p.s.a. jest uwzględnienie przez organ administracji publicznej skargi w całości, a więc uznanie za zasadne zarówno zawartych w niej zarzutów, podstawy prawnej jak i wniosków (zob. wyroki WSA w Warszawie z dnia 15 czerwca 2005 r., sygn. akt IV SA/Wa 158/05, z dnia 6 września 2005 r., sygn. akt IV SA/Wa 712/05; wyrok NSA z dnia 5 lutego 2008 r., sygn. akt I OSK 581/07; wyrok NSA z dnia 20 stycznia 2011 r., sygn. akt II OSK 102/10 – wszystkie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

17 Zadośćuczynienie skardze w całości, w rozumieniu art. 54 § 3 p.p.s.a., to doprowadzenie do stanu, w którym istota sprawy zostaje rozstrzygnięta ostatecznie, zgodnie z oczekiwaniem strony wynikającym z jej skargi. Przy czym oczekiwania strony co do załatwienia (zakończenia) sprawy należy odnosić do meritum sprawy, a nie do formalnej kwestii brzmienia rozstrzygnięcia. Przez uwzględnienie skargi w całości należy rozumieć uwzględnienie skargi co do istoty sprawy, chyba że skarżący wyraźnie wskazuje, że chodzi mu o inne rozstrzygnięcie (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2012 r., str. 195).

18 Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 6 października 2006 r. (sygn. akt OSK 1190/05; LEX nr 288979), "mimo, że art. 54 § 3 ustawy nie określa prawnych form uwzględnienia skargi, należy przyjąć, iż uwzględnienie skargi w całości następuje wówczas, gdy organ:

19 - uchyla zaskarżoną decyzję w całości lub części i orzeka w tym zakresie co do istoty sprawy,

20 - uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji i orzeka o istocie sprawy,

21 - uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji i umarza postępowanie przed organem I instancji.

22 Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia z dnia 20 września 2012 r. (II GSK 1416/12), ratio legis instytucji autokontroli polega na załatwieniu sprawy skargi strony co do istoty, a nie na wydaniu rozstrzygnięcia kasacyjnego, jakie przysługują sądowi z mocy art. 145 § 1 p.p.s.a. Celem autokontroli jest to, aby sprawa, która przeszła przez tok instancji, nie powracała na drogę postępowania administracyjnego, bo ta możliwość wykluczona została przez przekazanie sprawy do sądu.

23 Należy podkreślić, że w żadnym wypadku decyzja wydana w ramach autokontroli nie może otwierać na nowo postępowania administracyjnego; przepis art. 54 § 3 p.p.s.a. nie może także służyć eliminowaniu błędnych orzeczeń, jeżeli jednocześnie brak podstaw do uwzględnienia skargi w całości.

24 Przenosząc powyższe rozważania do przedmiotowej sprawy, należy stwierdzić, że Wojewoda [...] wydając decyzję w trybie autokontroli poprzez uchylenie decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia otworzył na nowo postepowanie administracyjne. Nie uczynił zadość wszystkim wnioskom i żądaniom strony (M. B.), która w skardze na decyzję tego organu z dnia [...] czerwca 2014 r. wnosiła o ponowne sprawdzenie dokumentów i uchylenie odmownej decyzji, a nie uchylenie jej i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Organ jedynie w części uwzględnił stanowisko strony, a zatem nie mógł wydać rozstrzygnięcia na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. Podkreślenia wymaga bowiem, iż w przypadku nie podzielenia przez organ poglądu skarżącej w całości, powinien on zrezygnować z trybu przewidzianego art. 54 § 3 p.p.s.a.

25 Ponadto, organ wydając decyzję w trybie autokontroli nie stwierdził jednocześnie czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa.

26 Nie odniesienie się przez organ do tej kwestii świadczy o tym, że nie rozważono tego zagadnienia. Brak takiego zapisu skutkuje tym, że zaskarżona decyzja obarczona jest wadą, a sąd rozstrzygając sprawę, zobowiązany jest do jej uchylenia (vide: wyrok WSA w Białymstoku, II SA/Bk 109/12, wyrok WSA w Gliwicach, II SA/GL 955/11, pub. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

27 W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. orzekł jak w pkt I wyroku, rozstrzygając w pkt II na mocy art. 152 tejże ustawy.