Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 grudnia 2006 r., VII SA/Wa 1637/06

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 grudnia 2006 r., VII SA/Wa 1637/06

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA, Bożena Więch-Baranowska, , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, , Protokolant Mariusz Gąsiński-Goc, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi Z. C. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2006 r. znak [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej po wznowieniu postępowania I. uchyla zaskarżoną decyzję II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku,

Uzasadnienie

2 [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] maja 2006r wznowił na wniosek Z. C. postępowanie zakończone własną decyzją ostateczną z dnia [...] maja 2000r utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. nakazującą J. C. dokonać rozbiórki dachu na budynku mieszkalnym oraz doprowadzenia budynku do stanu poprzedniego.

3 Przyczyną wznowienia było ustalenie, iż Z. C. jako współwłaścicielka obiektu budowlanego którego to postępowanie dotyczyło nie brała bez swojej winy udziału w postępowaniu.

4 Następnie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] maja 2006r znak: [...] na podstawie art. 151§ 2 kpa w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 i art. 146 § 1 kpa stwierdził, iż decyzja ostateczna została wydana z naruszeniem prawa polegającym na nie uwzględnieniu w postępowaniu drugiego współmałżonka i współwłaściciela obiektu budowlanego Z. C., którego to postępowanie i rozstrzygnięcie dotyczyło.

5 Jednocześnie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego odstąpił od uchylenia powyższej decyzji z uwagi na upływ pięcioletniego terminu z art. 146 § 1 pkt 1 kpa.

6 Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania Z. C. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

7 Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu pierwszej instancji jednakże z innych powodów niż wskazane w uzasadnieniu decyzji.

8 Zdaniem organu odwoławczego "po uwzględnieniu Z. C. jako strony postępowania należało odmówić uchylenia decyzji ostatecznej bowiem zapadłaby decyzja odpowiadająca w swej istocie dotychczasowej".

9 Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła Z. C.

10 Skarżąca zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 kpa poprzez utrzymanie w mocy decyzji pierwszoinstancyjnej podczas, gdy z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, iż zarzut podniesiony w odwołaniu dotyczący nieuzasadnionego zastosowania art. 146 § 1 kpa był słuszny i sprawa wymagała ponownego rozpoznania przez organ I instancji.

11 Zaskarżonej decyzji zarzuciła również naruszenie art. 146 § 2 kpa poprzez uznanie, że w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej bez przeprowadzenia dodatkowego postępowania w tym zakresie.

12 Nadto, skarżąca zarzuciła naruszenie art. 146 § 1 kpa poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji podczas, gdy została ona wydana z naruszeniem tego przepisu.

13 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

14 Skarga jest uzasadniona.

15 Z uzasadnienia decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wynika, iż podziela on stanowisko organu pierwszej instancji jednakże z innych powodów niż wskazane w uzasadnieniu decyzji.

16 W dalszej części uzasadnienia organ odwoławczy stwierdza, iż " po uwzględnieniu Z. C. jako strony postępowania należało odmówić uchylenia decyzji ostatecznej bowiem zapadłaby decyzja odpowiadająca w swej istocie dotychczasowej".

17 Organ odwoławczy uznał zatem, iż w postępowaniu wznowieniowym nie występuje przesłanka negatywna ograniczająca dopuszczalność uchylenia decyzji określona w art. 145 § 1 k.p.a. na którą wskazuje organ pierwszej instancji.

18 Zdaniem organu odwoławczego występuje druga z przesłanek negatywnych o której mowa w art. 146 § 2 k.p.a.

19 Uzasadnienie decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego pozostaje zatem w sprzeczności z rozstrzygnięciem decyzji.

20 Uzasadnienie decyzji musi być sformułowane w taki sposób aby istniał logiczny związek i zgodność z rozstrzygnięciem i jego treścią.

21 Ponownie rozpatrując sprawę należy w pierwszej kolejności zbadać ją pod kątem art. 146 § 1 kpa, mając na uwadze, iż ustawodawca definiując początek terminu, od którego należy liczyć możliwość uchylenia decyzji, łączył go jedynie z datą czynności doręczenia lub ogłoszenia decyzji przez organ, a nie z okolicznością doręczenia czy też nie doręczenia decyzji którejkolwiek ze stron (wyrok WSA z dnia 05.10.2004r, IV S.A. 1208/03 LEX nr 160787, wyrok NSA z dnia 24.01.2002r, I SA. 1526/00, LEX nr 82800).

22 Zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. mającym wpływ na wynik sprawy i w związku z tym, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji.

23 Zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku na zasadzie art. 152 w/w ustawy.

24 .