Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 grudnia 2012 r., VII SA/Wa 1581/12

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 grudnia 2012 r., VII SA/Wa 1581/12

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), , Sędzia WSA Joanna Gierak – Podsiadły, Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska, Protokolant st. sekr. sąd. Dorota Wasiłek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi R. D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji ostatecznej I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.

Uzasadnienie

2 [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] kwietnia 2012 r. na podstawie art. 138 § 1 ust. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz.1071 z późn. zm.), dalej k.p.a. oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r., Nr 243, poz. 1623 z późn. zm.) po rozpatrzeniu odwołania R. D. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] z dnia [...] stycznia 2012 r., Nr [...] - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

3 Organ wyjaśnił w uzasadnieniu, iż pismem z dnia 11 lipca 2011 r. I. i S. U. wnieśli o wznowienie z urzędu postępowania zakończonego decyzją ostateczną Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] z dnia [...] sierpnia 2008 r., Nr [...]. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2011 r., Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...] wznowił z urzędu ww. postępowanie.

4 Organ wskazał, że powołaną decyzją z dnia [...] sierpnia 2008 r. udzielono pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego wielorodzinnego wraz z garażem podziemnym przy ul. [...] w [...], zrealizowanego na podstawie decyzji Starosty Powiatu [...] Nr [...] z dnia [...] lutego 2000r. zmienionej decyzją z dnia [...] grudnia 2001 r. Wojewoda [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. stwierdził nieważność decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia [...] lutego 2000 r., a Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] maja 2011 r. utrzymał ją w mocy. W rozstrzygnięciu Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że analizowana decyzja Starosty Powiatu [...] rażąco naruszyła przepisy art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. b Prawa budowlanego, gdyż udzielono pozwolenia na budowę obiektu o parametrach znacznie odbiegających od tych, które inwestor wskazał wnioskując o ustalenie warunków zabudowy. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2011 r. stwierdził nieważność decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia [...] grudnia 2001 r., a Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] maja 2011 r. utrzymał ją w mocy stwierdzając, że zatwierdzone przedmiotową decyzją zmiany nie są zgodne z ustaleniami decyzji Burmistrza Gminy [...] z dnia [...] sierpnia 1998 r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji.

5 Zdaniem organu wobec faktu, że z obrotu prawnego wyeliminowane zostały decyzje na podstawie, której organ I instancji wydal decyzję o pozwoleniu na użytkowanie z dnia [...] sierpnia 2008 r. spełniona została przesłanka, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 8 - decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. Ponadto stwierdzone zostało przez właściwe organy, że projekty zatwierdzone decyzjami [...] lutego 2000 r. i z dnia [...] grudnia 2001 r. o pozwoleniu na budowę dla przedmiotowej inwestycji były niezgodne z warunkami zabudowy i zagospodarowania terenu, co skutkować musi przeprowadzeniem przez organy nadzoru budowlanego postępowania wyjaśniającego celem doprowadzenia przedmiotowej inwestycji do stanu zgodnego z prawem.

6 Skargę na decyzję [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył R. D. wnosząc o jej uchylenie.

7 W skardze zarzucono, iż organ odwoławczy pominął całkowicie zarzuty dotyczące naruszenia przez organ I instancji przepisów art.107 k.p.a. podniesione przez skarżącego w odwołaniu. Organ podał, iż istnieją podstawy do uchylenia decyzji art. "145 §1 pkt 8" , ale nie wskazał jakiego aktu prawnego miałby dotyczyć przytoczony przez organ artykuł. Prawidłowe zredagowanie pod względem merytorycznym i prawnym uzasadnienia decyzji administracyjnej ma kardynalne znaczenie dla stosowania zasady przekonywania wyrażonej w art. 11 k.p.a., a zrealizowanej na mocy art. 107 § 3 tego aktu prawnego. Organ administracyjny jest zobowiązany tą zasadą do wyjaśnienia stronom zasadności przesłanek, którymi kierował się przy załatwieniu sprawy. Ponadto, brak wskazania konkretnego przepisu aktu prawnego w oparciu o który zostało podjęte rozstrzygnięcie czyni całą decyzję wadliwą, gdyż uniemożliwia stronie przeanalizowania toku rozumowania organu.

8 Organ II instancji rozpatrując odwołanie nie tylko nie odniósł się do zarzutów Skarżącego dotyczących naruszenia przepisów art. 107 k.p.a., ale sam je naruszył.

9 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

10 Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1269), dokonanie kontroli zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni.

11 Jak stanowi przepis art. 134 § 1 p.p.s.a, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

12 Taka okoliczność miała miejsce w niniejszej sprawie, nie zarzuty skargi, a wadliwość kontrolowanych przez Sąd decyzji, dostrzeżona z urzędu, skutkowała wyeliminowanie zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji .

13 Sąd orzekając jak w sentencji wyroku oparł się na poglądzie wyrażonym w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 marca 2012r., w sprawie o sygn. akt I OPS 2/122012-11-13

14 Naczelny Sąd Administracyjny uchwalił, że stwierdzenie nieważności decyzji, w oparciu o którą wydano inną przedmiotowo zależną decyzję, może stanowić podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji zależnej na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa, a nie do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a.

15 Kierując się powyższym poglądem Naczelny Sąd Administracyjny stwierdzić należy, że wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji pozwolenia na budowę w wyniku stwierdzenia jej nieważności nie mogło stanowić przesłanki wznowieniowej w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. w odniesieniu do postępowania zakończonego decyzją w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie. Ta okoliczność jak wskazano w uchwale może stanowić podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji zależnej na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa.

16 Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji w trybie art.145 § 1 pkt 1 lit c, art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tj. Dz. U. 2012r., poz. 270).