Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 listopada 2009 r., VII SA/Wa 1528/09

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 listopada 2009 r., VII SA/Wa 1528/09

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, , Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska, Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz (spr.), Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2009 r. sprawy ze skargi K. S. na decyzję Ministra Zdrowia z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za czasowe zaprzestanie działalności leczniczej I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.

Uzasadnienie

2 Minister Zdrowia decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2009 r. utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2007 r. w sprawie nałożenia kary pieniężnej na Dyrektora Samodzielnego Publicznego ZOZ w [...] za czasowe zaprzestanie działalności w Oddziale Chirurgii Samodzielnego Publicznego ZOZ w [...], bez zachowania trybu określonego w art. 65 a ustawy o zakładach opieki zdrowotnej.

3 W uzasadnieniu organ odwoławczy powołując zapis art. 65 a ust. 8 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej wskazał, że czasowe zaprzestanie działalności przez Oddział Chirurgii nie było uzasadnione. Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] nie skierował bowiem do strony decyzji lecz pismo z dnia [...] sierpnia 2007 r., w którym wskazał, że nie wyraża zgody na odstąpienie od wymogów określonych w § 27 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 10 listopada 2006 r. w sprawie wymagań sanitarnych względem zakładów opieki zdrowotnej, ale nie stwierdził żadnego zagrożenia epidemiologicznego i nie nałożył na dyrektora ZOZ obowiązku niezwłocznego usunięcia stwierdzonych uchybień. A zatem w ocenie organu pismo to nie uzasadniało zaprzestania działalności, a jego konstrukcja nie pozwalała na uznanie go za decyzję.

4 Skargę sądową na powyższą decyzję K.S., na którego nałożono karę.

5 Skarżący wskazał okoliczności wystąpienia do Wojewody o udzielenie zgody na czasowe zaprzestanie działalności Oddziału Chirurgii Szpitala Powiatowego w trybie art. 65 a ustawy o zakładach opieki zdrowotnej.

6 Zgodę tę skarżący uzyskał, ale z uwagi na uwarunkowania i zagrożenie przedłużenia remontu wystąpił do Inspektora Sanitarnego o wyrażenie zgody na odstąpienie od wymogów § 27 ust. 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 10 listopada 2006 r., wskazujących na konieczne wyposażenie pomieszczeń. Inspektor Sanitarny pismem z dnia [...] sierpnia 2007 r. nie wyraził zgody na odstąpienie od warunków powyższego rozporządzenia, wobec czego skarżący natychmiast poinformował Wojewodę o czasowym zaprzestaniu działalności.

7 W ocenie skarżącego pismo Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] sierpnia 2007 r. było decyzją, bo tylko w taki sposób organ wyraża swoje stanowisko, a zatem skarżący podjął działania zgodne z art. 65 a ust. 8 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej.

8 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

9 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

10 Skarga podlega uwzględnieniu wobec naruszenia przez organ przepisów proceduralnych.

11 Zaskarżona decyzja została wydana na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2007 r., nr 14, poz. 89), której art. 65 a ust. 8 stanowi, że w przypadku, gdy zaprzestanie działalności jest spowodowane siłą wyższą lub wynika z decyzji administracyjnej podjętej na podstawie odrębnych przepisów - kierownik szpitala informuje Wojewodę o czasowym całkowitym lub częściowym zaprzestaniu działalności w terminie trzech dni od dnia zaistnienia okoliczności powołujących zaprzestanie tej działalności.

12 W przedmiotowej sprawie czasowe zaprzestanie działalności leczniczej w okresie od dnia 16 sierpnia 2007 r. do dnia 30 września 2007 r. organ ocenił jako nieuzasadnione, bowiem nie było spowodowane siłą wyższą, ani decyzją administracyjną Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] , gdyż za taką nie można uznać pisma Inspektora Sanitarnego z dnia [...] sierpnia 2007 r. z negatywną odpowiedzią w sprawie zgody na odstąpienie od wymogu instalowania natrysków w pomieszczeniach higieniczno - sanitarnych. Z akt sprawy wynika, że w okresie wcześniejszym, tj. od dnia 15 lipca 2007 r. do dnia 15 sierpnia 2007 r. Oddział Chirurgii Samodzielnego Publicznego ZOZ w [...] uzyskał zgodę Wojewody na czasowe zaprzestanie działalności w związku z koniecznością wykonania remontu i udzielenia zaległych urlopów pracowniczych. Zgodzić się więc należy ze stanowiskiem organu, iż w sytuacji, gdy upłynął okres, na jaki wyrażona została zgoda na czasowe zaprzestanie działalności (decyzja z dnia [...] lipca 2007 r.), szpital powinien podjąć wstrzymaną w tym zakresie działalność. Jednakże w konkretnym przypadku, gdy remont oddziału nie został w pełni wykonany w zakreślonym wcześniej terminie miesiąca, a skarżący z pisma inspektora sanitarnego wiedział, że natryski muszą być zainstalowane, istotnie racje ekonomiczne i gospodarcze przemawiały za tym, aby remont zakończyć i dopiero rozpocząć działalność oddziału, zwłaszcza, że łącznie czas braku tej działalności nie przekraczał trzech miesięcy, a skarżący zabezpieczył świadczenia zdrowotne z zakresu chirurgii mieszkańcom powiatu przez ustalenie udzielania tych świadczeń przez jednostki medyczne w [...],[...] i [...]. Faktem jest, że pismo Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r. nie jest decyzją administracyjną, o której mowa w art. 65 a ust. 8 pkt 2 ustawy zasadniczej, co wskazywałoby na konieczność przeprowadzenia ponownie całej procedury z art. 65 a ust. 1 - 5, jednakże rzeczą organu było rozważenie okoliczności zaistniałych w tej sprawie i staranne odniesienie się do racji przedstawianych przez skarżącego. Było to tym bardziej konieczne, że decyzja z art. 65 b, którą zastosował organ, jak wynika to z zapisu ustawy jest decyzją uznaniową, a więc organ administracyjny "może" podjąć w sprawie rozstrzygnięcie, ale nie ma w takiej sytuacji nakazu lub zakazu ustalenia określonej treści rozstrzygnięcia. Decyzja uznaniowa wymaga szerszego uzasadnienia niż decyzje podejmowane w warunkach ustawowego skrępowania, bowiem podlega ona kontroli pod względem zgodności z prawem (czy dopuszczalne było uznanie administracyjne) czy nie przekroczono jego granic przy wydawaniu decyzji jak również czy prawidłowo uzasadniono - w zgodzie z art. 7 k.p.a. - wybór danego rozstrzygnięcia sprawy. Nadto organ odwoławczy, stosownie do treści art. 138 k.p.a. obowiązany jest na nowo rozstrzygnąć sprawę w jej całokształcie, co oznacza rozpatrzenie wszystkich żądań strony i ustosunkowanie się do nich w uzasadnieniu decyzji. W przedmiotowej sprawie Minister Zdrowia nie przedstawił takiego uzasadnienia, które pozwoliłoby sądowi skontrolować prawidłowość nałożenia kary. Uzasadnienie ograniczone zostało do przytoczenia przepisów i wskazania, że pismo z dnia [...] sierpnia 2007 r. nie było decyzją. Minister Zdrowia nie odniósł się w ogóle do argumentacji odwołania i nie uzasadnił dlaczego przyjął takie rozstrzygnięcie sprawy mimo działań podejmowanych przez skarżącego, które winny być ocenione przez pryzmat interesu społecznego i słuszny interes obywateli (art. 7 k.p.a.).

13 Wobec naruszenia przepisów proceduralnych art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 k.p.a., a także art. 138 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik rozstrzygnięcia, zaskarżoną decyzję należało uchylić na podstawie art. 145 § 1 c ustawy z dnia 20 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270).

14 Przy orzekaniu zastosowano art. 152 ustawy.

15 Orzekając ponownie organ odwoławczy podejmie decyzję z zastosowaniem wymogów wynikających z art. 7, 77 § 1, 107 § 3 i 138 k.p.a.