Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 grudnia 2011 r., VII SA/Wa 1515/11

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 grudnia 2011 r., VII SA/Wa 1515/11

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Groński, , Sędzia WSA Małgorzata Miron, Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska (spr.), Protokolant st. sekr. sądowy Monika Pietruszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi K. Sp. z o.o. we W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) marca 2011 r. sygn. akt (...) w przedmiocie odmowy uchylenia postanowienia skargę oddala

Uzasadnienie

2 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem wydanym (...) marca 2011r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 kodeksu postępowania administracyjnego i utrzymał w mocy postanowienie Prezydenta (...) nr (...) wydane dnia (...) listopada 2010r.

3 W uzasadnieniu wydanego postanowienia organ odwoławczy podał, że K. Sp. z o.o. w podaniu z dnia (...) października 2009 r. wniosła o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej postanowieniem nr (...) Prezydenta (...) z dnia (...) września 2008 r. odmawiającym Wspólnocie Mieszkaniowej (...) wydania zaświadczenia o samodzielności lokalu nr (...) w budynku przy ul. (...) w W. Wnioskodawca wskazując jako przesłankę wznowienia wyjście na jaw nowych okoliczności i dowodów istniejących w dacie wydania postanowienia, nie znanych organowi administracji (art. 145 § 1 pkt 5 kpa) powołał się na wydane zaświadczenie nr (...) z dnia (...) października 2003r. stwierdzające, że lokal (...) jest samodzielnym lokalem usługowym.

4 Nie istnieją w ocenie wnioskujacego, żadne przesłanki aby uznać ten lokal za pomieszczenie techniczne, jak również nie zaszły żadne okoliczności faktyczne uzasadniające zmianę przeznaczenia lokalu, który nadal jest samodzielnym lokalem usługowym i przede wszystkim stanowi siedzibę Spółki.

5 Po rozpatrzeniu powyższego wniosku Prezydent (...) postanowieniem z dnia (...) listopada 2009 r., wydanym na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 i art. 147 kpa, wznowił postępowanie w sprawie zakończonej postanowieniem z dnia (...) września 2008 r., zaś w dniu (...) listopada 2010 r. wydał postanowienie nr (...) odmawiające na mocy art. 151 §1 pkt 1 kpa uchylenia postanowienia nr (...) z dnia (...) września 2008 r. W uzasadnieniu swojego orzeczenia Prezydent stwierdził, że przeprowadzone oględziny wykazały, iż przedmiotowy lokal nie jest użytkowany jako usługowy lub siedziba firmy, jest w nim usytuowana szafa teletechniczna obsługująca cały budynek. Brak jest zatem podstaw do stwierdzenia innego przeznaczenia lokalu niż jako pomieszczenia technicznego.

6 W ocenie organu odwoławczego rozstrzygnięcie organu I instancji jest zgodne z prawem.

7 W ocenie organu powoływane przez wnioskującą spółkę – jako przesłanka wznowienia postępowania określona w art. 145 § 1 pkt 5 kpa – zaświadczenie nr (...) z (...) października 2003r. stwierdzające, iż w budynku przy ul. (...) w W. powstał lokal (...), jest samodzielnym lokalem użytkowym znane było organowi który wydał postanowienie z (...) września 2008r. bowiem zostało włączone do akt sprawy na wniosek Wspólnoty Mieszkaniowej z (...) sierpnia 2008r. o wydanie zaświadczenia. Zaświadczenie to nie stanowiło nowego dowodu nie znanego organowi w dacie wydania rozstrzygnięcia, zatem nie istniała przesłanka wznowieniowa podana przez wnioskujących.

8 Organ odwoławczy poza powyższym podał, że przeznaczenie lokalu nr (...) jako pomieszczenia technicznego zostało określone w projekcie wykonawczym z 2001r. oraz w inwentaryzacji z 2007r. Zaś rysunek techniczny załączony przez K. do wniosku z (...) października 2003r. o wydanie zaświadczenia przedmiotowe pomieszczenie oznacza jako "pomieszczenie pomocnicze, co nie odpowiada definicji zawartej w § 3 pkt 11 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.). Za pomieszczenie takie uważa się bowiem pomieszczenie znajdujące się poza mieszkaniem lub lokalem użytkowym.

9 Tym samym, ocenę materiału dowodowego dokonaną przez organ pierwszej instancji organ odwoławczy uznał za prawidłową, gdyż brak było podstaw do przyjęcia innego przeznaczenia przedmiotowego pomieszczenia, aniżeli to zostało ustalone w postanowieniu nr (...) Prezydenta (...) z dnia (...) września 2008 r.

10 Pomieszczenie to nie spełnia w szczególności warunków do uznania go za lokal użytkowy w rozumieniu § 3 pkt 14 powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r.

11 Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła K. Sp. z o.o.

12 Wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia organu I instancji, pełnomocnik skarżącej zarzucił organowi naruszenie art. 7, art. 8 i art. 79 § 1 kpa.

13 W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie.

14 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważy, co następuje:

15 Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. nr 153,poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonej decyzji lub postanowienia, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni.

16 Uwzględnienie skargi następuje jedynie wówczas, gdy sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa ( art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002r., Nr 153, poz 1270 ze zm.) przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia.

17 W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju naruszenia nie wystąpiły, dlatego skargę należało uznać za nie zasadną.

18 Przede wszystkim należy podkreślić, że będące przedmiotem kontroli postanowienia, zostały wydane w postępowaniu wznowieniowym. Postępowanie o wznowienie postępowania jest trybem nadzwyczajnym, umożliwiającym wzruszenie ostatecznych rozstrzygnięć merytorycznych. Jako przesłankę wznowienia wnioskująca spółka wskazała art. 145 § 1 pkt 5 kpa zgodnie z którym w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nie znane organowi, który wydał decyzję przy czym należy podnieść, że wskazana przesłanka wznowieniowa wiąże organ w zakresie postępowania jakie ma obowiązek prowadzić po wznowieniu. W sytuacji niniejszej sprawy – w ocenie sądu słusznie organ uznał, że nie zaistniała podana we wniosku spółki przesłanka do wznowienia postępowania bowiem zaświadczenie nr (...) z dnia (...) października 2003r. jakie wskazała znane było organowi w dacie wydania postanowienia z (...) września 2008r., a więc że nie zaistniała przesłanka z art. 145 § 1 pkt 5 kpa – bowiem zaświadczenie to nie stanowiło nowego dowodu nie znanego organowi – tj. Prezydentowi (...) w dacie wydania postanowienia (...) września 2008r.

19 W takiej sytuacji należy podnieść, że zgodnie z zasadą trwałości decyzji ostatecznej, uchylenie lub zmiana decyzji ostatecznej, stwierdzenie jej nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub w ustawach szczególnych. Rozstrzygnięcie ostateczne oznacza, że sprawa została rozstrzygnięta w definitywny sposób. Zastosowanie każdego z przewidzianych kodeksem lub ustawą szczególnych trybów nadzwyczajnych prowadzących do wzruszenia decyzji lub postanowienia ostatecznego jako wyjątek od zasady trwałości możliwe jest wyłącznie w przypadkach ściśle przewidzianych przepisami regulującymi te tryby.

20 W przypadku stwierdzenia, że podana przez stronę we wniosku przyczyna wznowienia, w rzeczywistości nie wystąpiła, organ powinien wydać rozstrzygnięcie o odmowie uchylenia rozstrzygnięcia dotychczasowego na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 kpa. Wobec powyższego zarzuty skargi nie mają w ocenie Sądu wpływu na treść rozstrzygnięcia.

21 Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.