Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 lutego 2006 r., VII SA/Wa 1393/05

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 lutego 2006 r., VII SA/Wa 1393/05

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Sędzia WSA Mariola Kowalska, Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Protokolant Aleksandra Młyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lutego 2006 r. sprawy ze skargi M. R. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2005 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego dotyczącego odmowy dokonania sprostowania omyłki skargę oddala.

Uzasadnienie

2 Wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2005r. M. R. wystąpił do Wojewody [...] o sprostowanie oczywistej omyłki w stwierdzeniu przygotowania zawodowego do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie nr [...] z dnia [...] listopada 1977r., przez Prezydenta Miasta [...].

3 Wojewoda [...] postanowieniem z dniu [...].05.2005r., znak: [...] odmówił dokonania sprostowania w stwierdzeniu przygotowania zawodowego do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie z dnia [...] listopada 1977r. nr [...].

4 Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z [...] sierpnia 2005r. , po rozpatrzeniu zażalenia M. R. uchylił zaskarżone postanowienie Wojewody [...] z dnia [...].05.2005r., w całości i umorzył postępowanie organu pierwszej instancji.

5 W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że wniosek M. R. dotyczył stwierdzenia przygotowania zawodowego do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie. Stosownie do zapisu art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r.- Prawo budowlane (Dz. U. z 2003r., Nr 207, poz. 2016 z późn. zm.), orzekanie w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie należy do kompetencji organów samorządu zawodowego.

6 Utworzone na mocy przepisów ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz.U. z 2001r., Nr 5, poz. 42 z późn. zm.), organy samorządu zawodowego, przejęły w zakresie wydawania decyzji o nadaniu uprawnień budowlanych kompetencje wojewodów i Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Oznacza to, że z dniem przejęcia przez organy samorządu zawodowego kompetencji w zakresie wydawania decyzji o nadaniu uprawnień budowlanych, wojewodowie utracili prawo do wydawania powyższych decyzji, a także interpretacji stanów faktycznych związanych z tymi decyzjami.

7 W tej sytuacji zaskarżone postanowienie Wojewody [...] zostało wydane z naruszeniem przepisów o właściwości, co stanowi, iż jest obarczone wadą kwalifikowaną, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 1 Kpa i skutkuje uchyleniem zaskarżonego postanowienia w postępowaniu zażaleniowym, a wobec bezprzedmiotowości postępowania, jego umorzeniem.

8 Skargę na postanowienie złożył M. R.

9 Skarżący wnosi o uznanie , że postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2005r. zostało wydane z istotnym naruszeniem przepisów art.105 § 1 oraz art.156 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego.

10 Stosując wykładnię językową , zdaniem skarżącego ,właściwym do rozpoznania wniosku jest ten organ który wydał decyzję.

11 Wskazanie przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na organy samorządu zawodowego utworzone na mocy przepisów ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów nie może prowadzić do rozpoznania wniosku o sprostowanie omyłki w innym trybie niż wynika z regulacji w art. 113 § 1 Kpa. Zakres rozpoznania wniosku o sprostowanie omyłki w decyzji jest ściśle ograniczony i nie może prowadzić do zmiany merytorycznej decyzji, przy czym rozstrzygniecie wniosku następuje w drodze postanowienia niezależnie od tego, czy załatwienie wniosku jest pozytywne czy też negatywne dla wnioskodawcy.

12 Skarżący podnosi również, że błędne jest więc przyjęcie w zaskarżonym postanowieniu, że wydanie postanowienia przez Wojewodę [...] nastąpiło z naruszeniem przepisów o właściwości oraz błędne jest zastosowanie przepisu art. 156 § 1 pkt 1 Kpa. W sprawie niniejszej nie zachodzi bezprzedmiotowość postępowania a umorzenie postępowania stanowi rażące naruszenie przepisów postępowania zażaleniowego.

13 W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym orzeczeniu i wniósł o oddalenie skargi.

14 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

15 Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji/ postanowień/, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).

16 Skargi nie można było uwzględnić, albowiem zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem.

17 Zgodnie z art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r.- Prawo budowlane (Dz. U. z 2003r., Nr 207, poz. 2016 z późn. zm.), orzekanie w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie należy do kompetencji organów samorządu zawodowego, które na mocy przepisów ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz.U. z 2001r., Nr 5, poz. 42 z późn. zm.) przejęły w zakresie orzekania w sprawach dot. nadaniu uprawnień budowlanych kompetencje wojewodów i Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Oznacza to, że organy samorządu zawodowego przejęły również orzekanie w sprawach zakończonych wcześniej decyzjami innych organów administracji publicznej.

18 Przed wszczęciem postępowania z urzędu organ bada swoją właściwość, nie podejmując czynności w razie wyniku negatywnego. Przy wszczęciu na żądanie strony, w razie wyniku negatywnego, przekazuje podanie do organu właściwego w sprawie (art. 65 § 1 kpa).

19 Natomiast w sytuacji, gdy w wyniku wadliwej oceny swojej działalności organ wszczął postępowanie, to jest obowiązany wówczas je umorzyć (art. 105 § 1) i przekazać sprawę organowi właściwemu lub stosownie do art. 66 § 3 pouczyć stronę.

20 Z powyższych względów, Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.270) orzekł jak w sentencji wyroku.