Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2010 r., VII SA/Wa 1278/10

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2010 r., VII SA/Wa 1278/10

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Protokolant Ref. staż. Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2010 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji skargę oddala

Uzasadnienie

2 VII SA/Wa 1278/10

UZASADNIENIE

3 [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] marca 2010 r, nr [...] na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 158 § 1 oraz art. 156 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r, Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r, Nr 98, poz. 1071 ze zm.) odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2001 r. udzielającej H. Sp. z o.o. pozwolenia na użytkowanie kotłowni gazowej, tj. wewnętrznej instalacji gazowej i montażu kotła gazowego o mocy 240 kW w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul [...] w [...].

4 W uzasadnieniu wskazał, że inwestor zrealizował budowę kotłowni gazowej na podstawie decyzji Starosty [...] z dnia [...] października 2000 r, Nr [...] o pozwoleniu na budowę.

5 Po ukończeniu budowy złożył stosowny wniosek, do którego dołączył wymagane przepisami Prawa budowlanego dokumenty.

6 W dniu [...]kwietnia 2001 r dokonano wizji podczas której stwierdzono zgodność wykonania obiektu z warunkami określonymi w decyzji o pozwoleniu na budowę. Następnie decyzją z dnia [...] kwietnia 2001 r, Nr [...], Starosta [...] udzielił H. Sp. z o.o. pozwolenia na użytkowanie kotłowni gazowej.

7 Po wszczęciu na wniosek A. K. postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na użytkowanie kotłowni gazowej [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego przytoczył przebieg postępowania w niniejszej sprawie stwierdzając, że kontrolowana decyzja nie jest obarczona żadną z wad, o których mowa w art. 156 § 1 kpa.

8 [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego mając na uwadze ocenę prawną zawartą w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 sierpnia 2008 r, sygn.akt. VII S.A./Wa 793/08 z którego wynika, że A. K. przysługuje przymiot strony w postępowaniu nieważnościowym, zbadał kontrolowaną decyzję w świetle wszystkich przesłanek, o jakich mowa w art. 156 § 1 kpa.

9 Organ ustalił, iż decyzja o pozwoleniu na użytkowanie została wydana na podstawie art. 59 ust 1 Prawa budowlanego, po protokolarnym stwierdzeniu zgodności wykonania obiektu z warunkami pozwolenia na budowę.

10 Badana decyzja została wydana gdy w obrocie prawnym pozostawała decyzja Starosty ...] z dnia [...] października 2000 r, Nr [...] o pozwoleniu na budowę.

11 Decyzję wydał Starosta [...], który był organem właściwym, a zatem brak jest przesłanki z art. 156 § 1 pkt 1 kpa.

12 W ocenie organu kontrolowana decyzja nie jest obarczona również żadną z pozostałych wad wskazanych w art. 156 § 1 kpa.

13 Główny Inspektor Nadzoru budowlanego po rozpatrzeniu odwołania A.K. decyzją z dnia [...] maja 2010 r, znak: [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

14 W uzasadnieniu organ odwoławczy podzielił stanowisko organu pierwszej instancji, iż badana decyzja nie jest obarczona żadną z wad enumeratywnie wymienionych w art. 156 § 1 Kpa, w tym wadą rażącego naruszenia któregokolwiek przepisu prawa.

15 Przedmiotowa inwestycja powstała na podstawie decyzji Starosty [...] z dnia [...].10.2000r., nr [...], znak: [...], o pozwoleniu na budowę, w której nałożono obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie. Wykonując ten obowiązek inwestor pismem z dnia [...].03.2001 r., zawiadomił o zakończeniu robót załączając stosowne dokumenty. Zdaniem organu złożenie pisma o zakończeniu robót zamiast wymaganego wniosku o pozwoleniu na użytkowanie nie powoduje, że z tej przyczyny decyzja jest obarczona rażącym naruszeniem prawa (vide: wyrok WSA w Warszawie z dnia 05.12.2008r., sygn. akt VII SATWa 1641/08). Skoro bowiem obowiązkiem inwestora było uzyskanie pozwolenia na użytkowanie — do czego zobowiązywała decyzja o pozwoleniu na budowę, to złożone przez inwestora zawiadomienie wraz z wymaganymi dokumentami zostało prawidłowo zakwalifikowane jako wniosek o pozwolenie na użytkowanie.

16 Organ odwoławczy podkreślił, iż w postępowaniu nieważnościowym organ dokonuje kontroli zgodności z prawem decyzji biorąc pod uwagę stan prawny i faktyczny obowiązujący w dacie wydania weryfikowanej decyzji.

17 Okoliczność wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji o pozwoleniu na budowę nie daje podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na użytkowanie gdyż wyeliminowanie decyzji o pozwoleniu na budowę nastąpiło już po wydaniu decyzji o pozwoleniu na użytkowanie.

18 Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła A. K. i wnosząc o stwierdzenie jej nieważności oraz stwierdzenie nieważności poprzedzającej ją decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2010 r.

19 Skarżąca zarzuciła obu decyzjom rażące naruszenie prawa podnosząc, że podstawą do stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na użytkowanie jest stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę, które wywołuje skutek ex- tunc.

20 Skarżąca zarzuciła również wydanie kontrolowanej decyzji z naruszeniem przepisów o właściwości podnosząc, że organem właściwym był Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego.

21 W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji.

22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona gdyż zaskarżona decyzja prawa nie narusza.

23 Zaskarżona decyzja wydana została w postępowaniu o stwierdzenie

24 nieważności, które jest instytucją umożliwiającą wycofanie z obrotu prawnego decyzji administracyjnych dotkniętych wadami wymienionymi w art. 156 § 1 kpa.

25 Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego i [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo ocenili decyzję Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2001 r, Nr [...] w kontekście zaistnienia przesłanek przesłanek, o których mowa w art. 156 § 1 kpa uznając brak przesłanek do stwierdzenia nieważności kontrolowanej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie.

26 Kontrolując decyzję o pozwoleniu na użytkowanie pod kątem rażącego naruszenia prawa organy prawidłowo ustaliły, iż kwestionowana decyzja nie jest obarczona wadą rażącego naruszenia prawa.

27 W postępowaniu nieważnościowym rozstrzygający dla oceny, czy zachodzą przesłanki stwierdzenia nieważności decyzji z powodu rażącego naruszenia prawa jest, stan prawa z dnia wydania tej decyzji.

28 Weryfikowana decyzja została wydana w oparciu o art. 59 ust 1 Prawa

29 budowlanego, który na dzień wydania decyzji stanowił, iż " właściwy organ wydaje

30 pozwolenie na użytkowanie obiektu budowlanego po protokolarnym stwierdzeniu na

31 miejscu budowy :

32 zgodności wykonania obiektu z warunkami zabudowy i zagospodarowania terenu

33 oraz warunkami pozwolenia na budowę,

34 uporządkowania terenu budowy".

35 W dniu 9 kwietnia 2001 r dokonano wizji w terenie i protokolornie stwierdzono zgodność wykonania obiektu z warunkami określonymi w decyzji Starosty [...] o pozwoleniu na budowę z dnia [...] października 2000 r, Nr [...]. Ponadto inwestor do wniosku z dnia [...] marca 2001 r dołączył wymagane przepisem art. 57 ustawy - Prawo budowlane dokumenty.

36 W tej sytuacji zgodzić należy się z oceną organu nadzorczego, iż Starosta [...] zobligowany był do wydania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie.

37 Prawidłowe jest ustalenie organu nadzorczego, iż w dacie wydawania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie decyzja Starosty [...] o pozwoleniu na budowę pozostawała w obrocie prawnym.

38 Z akt sprawy wynika bowiem, że decyzja o pozwoleniu na budowę została wycofana z obrotu prawnego wskutek stwierdzenia jej nieważności ostateczną decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2006 r, znak: [...] wobec której Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z dnia 8 sierpnia 2006 r, sygn.akt. VII S.A./Wa 908/06 oddalił skargę.

39 Wbrew zarzutowi skargi stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę, w oparciu o którą została wydana kontrolowana decyzja nie uzasadnia stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na użytkowanie.

40 Okoliczność ta daje jedynie podstawę do ponownego rozstrzygnięcia sprawy w trybie wznowienia postępowania stosownie do art. 145 § 1 pkt 8 kpa.

41 Ubocznie należy zauważyć, iż postanowieniem z dnia [...] grudnia 2008 r, Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wznowił postępowanie w przedmiotowej sprawie.

42 Niezasadny jest zarzut wydania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie z naruszeniem przepisów o właściwości.

43 Organ nadzorczy kontrolując decyzję pod kątem przesłanki z art. 156 § 1 pkt 1 kpa

44 prawidłowo ocenił, iż decyzja udzielająca pozwolenia na użytkowanie została

45 wydana przez właściwy organ.

46 Zgodnie z obowiązującym w dacie wydawania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie

47 przepisem art. 82 ust 1 w zw z art. 83 ust 1 ustawy - Prawo budowlane Starosta

48 [...] był organem właściwym do rozpatrzenia wniosku o pozwolenie na

49 użytkowanie.

50 Zdaniem Sądu organ nadzorczy prawidłowo ocenił decyzję o pozwoleniu na

51 użytkowanie w kontekście zaistnienia wszystkich przesłanek, o jakich mowa w art.

52 156 § 1 kpa.

53 Sąd podziela stanowisko organu, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzi żadna z

54 przesłanek określonych w art. 156 § 1 kpa, która mogłaby spowodować stwierdzenie

55 nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2001 r, Nr [...]

56 udzielającej pozwolenia na użytkowanie.

57 W świetle powyższych wywodów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie

58 stwierdził, aby zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa, a zatem

59 stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - prawo o postępowaniu przed

60 sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz 1270 ze zm), skargę oddalił.