Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 grudnia 2006 r., VII SA/Wa 1272/06

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sygnatura
VII SA/Wa 1272/06
Data
Forma
Wyrok
Źródło
JuDDGES/pl-nsa (orzeczenia NSA i WSA z CBOSA), dokument u źródła

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, , Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz (spr.), Sędzia WSA Mariola Kowalska, , Protokolant Marcin Grabowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 grudnia 2006 r. sprawy ze skarg A. P., H. S., R. L. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.

Uzasadnienie

2 Wojewoda [...] decyzją nr [...]z dnia [...] czerwca 2006 r., po rozpatrzeniu odwołań zainteresowanych, utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2006 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalno-usługowego na działkach o nr ew. [...],[...] i [...] w [...] przy ul. [...].

3 W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, iż w związku z wniesieniem uwag przez zainteresowanych do planowanej inwestycji organ I instancji zobowiązał inwestora postanowieniem z dnia [...] października 2005 r. oraz postanowieniem z dnia

4 [...] października 2005 r., do uzupełnienia projektu budowlanego. Następnie postanowieniem nr [...] z dnia [...] listopada 2005 r. postępowanie zostało zawieszone na żądanie strony. Podjęcie postępowania nastąpiło zawiadomieniem z dnia 5.04.2006 r.

5 Starosta [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2006 r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na rozbudowę przedmiotowego budynku. Rozpoznając odwołanie od tej decyzji Wojewoda [...] powołując treść art. 35 oraz art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego z 1994 r. stwierdził, w oparciu o dokumentację sprawy, iż planowana inwestycja jest zgodna z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego, a na mocy postanowienia organu I instancji nr [...] z dnia [...] stycznia 2002 r. inwestor uzyskał zgodę na odstępstwo od warunków technicznych przy rozbudowie i modernizacji budynku umożliwiające wykonanie ściany z otworami okiennymi w odległości 1,5m od granicy z działką [...] przy ul. [...]. Z opisu technicznego do projektu wynika, iż kominy usytuowane w granicy ściany szczytowej budynku nie naruszają istniejącego stanu budynku sąsiadów bezpośrednio przylegających. Również przyjęte w projekcie rozwiązania obejmujące odprowadzanie wód opadowych projektowanej przebudowy mają własny system odwadniający niezależnie od przyległej zabudowy. Jedyne uchybienie jakiego dopatrzył się organ odwoławczy, to użycie formy zawiadomienia o wszczęciu postępowania zamiast wymaganego prawem postanowienia, jednakże z uwagi na fakt, że użyta forma nie miała wpływu na rozstrzygnięcie, organ II instancji potraktował jako uchybienie proceduralne pozostające bez znaczenia.

6 Skargę na powyższą decyzję wnieśli zainteresowani właściciele sąsiedniej działki, wnosząc o jej wyeliminowanie z obrotu prawnego. Skarżący zarzucili, że: 1) nie brali czynnego udziału w części prowadzonego postępowania udzielającego zgodę na zbliżenie budowanego obiektu do ich granicy, 2) że całe postępowanie poprzedzające wydanie pozwolenia na budowę było prowadzone z naruszeniem zasad określonych w art. 7-9 kpa, 3) że komin usytuowany w granicy ściany szczytowej budynku nie spełnia wymogów ściany oddzielenia p.pożarowego, 4) że w końcu nie wiadomo na jakich działkach ma być ta rozbudowa i na jakie działki uzyskano zgodę Ministra na odstępstwa od warunków technicznych, 5) że decyzja o pozwoleniu wskazuje złą podstawę prawną, bo nie zawiera zmian prawa budowlanego od 2003 r., 6) że w dniu wydawania postanowienia Starosty z dnia [...] stycznia 2002 r. o odstępstwach w wyniku nowelizacji nie istniało już pojęcie "modernizacji" i 7) że w zatwierdzonym projekcie nie rozstrzygnięto precyzyjnie odprowadzania wód opadowych – wychodzą one na sąsiednią posesję. Reasumując skarżący zarzucili naruszenie w całym postępowaniu art. 7, 9, 10, 39, 73 i 77 kpa.

7 W uzupełnieniu skargi strona skarżąca podniosła zarzuty co do projektu budowlanego (brak informacji określającej przedmiot inwestycji, problem odprowadzania wód opadowych, wpływu inwestycji na sąsiednie budynki, obowiązującej linii zabudowy i granic działki budowlanej, ekspertyzy biegłego, określenia przeznaczenia lokalu usługowego) i niedopełnienia przez organ I instancji podstawowych obowiązków, tj. niezapewnienia czynnego udziału stronom i braku informacji o treści zgody na odstępstwo, a także niedokonanie sprawdzenia kwalifikacji zespołu projektowego, który nie wypowiedział się o bezpieczeństwie konstrukcji, bezpieczeństwie pożarowym, warunkach higieniczno-zdrowotnych, ochrony przed hałasem i drganiami i istniejących przyłączach.

8 Organowi II instancji strona skarżąca zarzuciła całkowite pominięcie oceny kwalifikacji osób opracowujących projekt, które zaprojektowały budynek na granicy działki niezgodnie z postanowieniem Starosty.

9 W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie, podnosząc że wszelkie uwagi i żądania skarżących zostały uwzględnione w postępowaniu prowadzonym przez organ I instancji i nie są one nowymi okolicznościami, które miałyby wpływ na wydane rozstrzygnięcie.

10 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

11 Ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez Sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego.

12 Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest do zbadania, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania.

13 Skarga zasługuje na uwzględnienie z uwagi na naruszenie przepisów proceduralnych.

14 Jak wynika z akt administracyjnych organ I instancji wydając decyzję o pozwoleniu na budowę i wskazując obszar oddziaływania obiektu na sąsiednie działki skarżących, powołał się na zgodę na odstępstwo od przepisów § 12 ust. 4 pkt 1 warunków technicznych z 14.12.1994 r.

15 Postanowienie Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2002 r. udzielające zgody na odstępstwo nie zostało doręczone skarżącym, choć są oni stronami postępowania. Aczkolwiek postanowienie wydane na podstawie art. 9 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane nie podlega zaskarżeniu to tym bardziej organ administracji powinien się w decyzji wypowiedzieć dlaczego możliwe jest to odstępstwo, wypowiadając się co do warunków pożarowych, kwestii zagrożenia życia ludzi lub bezpieczeństwa mienia, pogorszenia warunków sanitarnych i użytkowych, a także stanu środowiska. Ocena bowiem czy w danej sytuacji zachodzi przypadek szczególnie uzasadniony dla odstępstwa należy do właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej. Projekt budowlany musi spełniać wymogi określone w art. 35 Prawa budowlanego. Zgodnie z art. 35 Prawa budowlanego badanie przez organ administracji architektoniczno-budowlanej projektu zagospodarowania działki lub terenu, kompletności projektu budowlanego oraz wykonania jego sprawdzenia, o którym mowa w art. 20 ust. 2 a także posiadania przez projektanta uprawnień budowlanych, jest obowiązkowe.

16 Zgodnie z zasadą dwuinstancyjności organ odwoławczy obowiązany jest ponownie rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę rozstrzygniętą kontrolowaną decyzją, a więc nie może ograniczyć się tylko do kontroli decyzji objętej odwołaniem, ale obowiązany jest ponownie rozstrzygnąć sprawę merytorycznie w jej całokształcie, z czym wiąże się obowiązek rozpatrzenia wszystkich żądań strony i ustosunkowania się do nich w uzasadnieniu decyzji II instancji.

17 Skoro więc strona odwoływała się od decyzji I instancji, organ odwoławczy powinien był odnieść się do przepisów technicznych, uzasadnić odstępstwo od warunków technicznych.

18 Analiza treści uzasadnienia decyzji organu odwoławczego przywołującego zapis art. 35 Prawa budowlanego oraz decyzji organu I instancji pozwala stwierdzić, że organy obu instancji nie dokonały w pełni sprawdzenia rozwiązań projektowych i nie przedstawiły własnej oceny, dlaczego odstępstwo od warunków technicznych traktują jako szczególny przypadek oraz czy może mieć ono zastosowanie z uwagi na istnienie warunków określonych w art. 9 Prawa budowlanego, jak również nie wypowiedziały się co do sprawdzenia projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane.

19 Stanowi to naruszenie powyższego przepisu a brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy stanowi o naruszeniu art. 7 i art. 77 kpa. Zgodzić się też należy ze stanowiskiem skarżących, ze doszło do naruszenia art. 10 kpa, skoro nie brali oni czynnego udziału w części postępowania administracyjnego obejmującego udzielenie zgody na odstępstwo od warunków technicznych.

20 Rozpoznając ponownie sprawę organ administracji architektoniczno-budowlanej dokona sprawdzenia rozwiązań projektowych zgodnie z art. 35 Prawa budowlanego, przedstawi swoją ocenę – na podstawie całokształtu zebranego materiału – czy odstępstwo może mieć zastosowanie a także wyjaśni dlaczego w postanowieniu o odstępstwie jest mowa o działce nr ew. [...], skoro nie jest ona objęta obszarem oddziaływania obiektu wskazanym w decyzji o pozwoleniu na budowę.

21 Wskazane wyżej naruszenia przepisów, jako mogące mieć istotny wpływ na wynik rozstrzygnięcia, stanowią o uchyleniu decyzji organów obu instancji stosownie do treści art. 145 § 1 pkt 1a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).

22 Przy orzekaniu zastosowano art. 152 ww. ustawy.

Powołane przepisy

Cytowane w

Cytowane w 7 orzeczeniach.

  1. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 października 2021 r., VII SA/Wa 1524/21
  2. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 września 2017 r., VII SA/Wa 2268/16
  3. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 10 lutego 2011 r., II SA/Łd 398/10
  4. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 września 2010 r., VII SA/Wa 913/10
  5. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 maja 2010 r., II SA/Kr 43/10
  6. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 15 października 2008 r., II SA/Wr 203/08
  7. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 24 stycznia 2008 r., II SA/Lu 942/07