Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 października 2010 r., VII SA/Wa 1096/10

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 października 2010 r., VII SA/Wa 1096/10

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak – Pęczkowska, Sędzia WSA Małgorzata Miron, Protokolant Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 września 2010 r. sprawy ze skargi D. K. na decyzję Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uznania kwalifikacji zawodowych skargę oddala

Uzasadnienie

2 VII SA/Wa 1096/10

UZASADNIENIE

3 Decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r. Krajowa Rada Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa na podstawie art. 33a ust. 10 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz. U. z 2001 r. Nr 5, poz. 42 z późn. zm.), art. 14 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 3 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.), odmówiła D. K. uznania kwalifikacji zawodowych odpowiadających samodzielnym funkcjom technicznym w budownictwie w Polsce w specjalności konstrukcyjno-budowlanej do projektowania i kierowania robotami budowlanymi w ograniczonym zakresie.

4 W uzasadnieniu organ I instancji wyjaśnił, że wnioskodawca nie przedstawił dokumentu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe wydanego przez uprawnioną instytucję w państwie wnioskodawcy oraz nie posiada odpowiedniego doświadczenia zawodowego we wnioskowanej specjalności.

5 Po rozpatrzeniu wniosku D. K. o ponowne rozpatrzenie sprawy Krajowa Rada Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa decyzją z dnia [...] czerwca 2009r. nr [...], utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję.

6 Decyzja ta nie ostała się w obrocie prawnym, na skutek zaskarżenia jej przez D. K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 3 grudnia 2009r. Sygn akt VII SA/Wa 1537/09 uchylił zaskarżoną decyzję.

7 W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja zapadła po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 127 § 3 kpa ) i wydana została w tym samym składzie, który orzekał w pierwszej instancji. Nastąpiło zatem naruszenie przepisów o wyłączeniu pracownika, polegające na wydaniu decyzji przez członków składu orzekającego Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa, którzy podlegali wyłączeniu na podstawie art. 24 § 1 pkt 5 kpa. Tego rodzaju naruszenie prawa stanowi przesłankę do wznowienia postępowania co uzasadniało uchylenie zaskarżonej decyzji.

8 Sąd wskazał również w uzasadnieniu, że rozpoznając wniosek w trybie art. 127 § 3 kpa organ powinien ustosunkować się do treści pisma H. Izby Architektów z dnia 27 kwietnia 2009 r oraz pisma H. Izby Inżynierów Budownictwa z dnia 24 listopada 2009 r przedłożonego przez skarżącego na rozprawie w uzupełnieniu skargi.

9 Po ponownym rozpoznaniu sprawy Krajowa Rada Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa decyzją Nr [...] z dnia[...] kwietnia 2010r. utrzymała w mocy decyzję z

10 VIISA/Wa 1096/10

11 dnia [...] kwietnia 2009 r. o odmawiającą D. K. uznania kwalifikacji zawodowych odpowiadających samodzielnym funkcjom technicznym w budownictwie w Polsce w specjalności konstrukcyjno-budowlanej do projektowania i kierowania robotami budowlanymi w ograniczonym zakresie.

12 W uzasadnieniu Krajowa Rada stwierdziła, że zgodnie z art. 12a ustawy z dnia 7 lipca 1994 Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) samodzielne funkcje techniczne w budownictwie, określone w art. 12 ust. 1 Prawa budowlanego, mogą również wykonywać osoby, których odpowiednie kwalifikacje zawodowe zostały uznane na zasadach określonych w przepisach odrębnych.

13 W związku z powyższym ma tutaj zastosowanie w art. 33a ust. 4 pkt 1-4 oraz art. 33a ust. 5 pkt 1-3 ustawy o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz. U. z 2001 r Nr 5, poz. 42, z późn. zm.), na podstawie którego Krajowa Rada Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa prowadzi procedurę uznawania kwalifikacji zawodowych zainteresowanego

14 Uznanie kwalifikacji zawodowych zdobytych w krajach członkowskich Unii Europejskiej następuje po spełnieniu przez wnioskodawcę przesłanek zawartych ww. art. 33a ust. 4 pkt 1-4 oraz art. 33a ust. 5 pkt 1-3 ustawy o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów. Powyższe przesłanki muszą być spełnione łącznie. Oznacza to, że niespełnienie choć jednej z nich uniemożliwia uznanie kwalifikacji zawodowych do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie.

15 Zdaniem organu D. K. do wniosku o uznanie kwalifikacji zawodowych nie dołączył dokumentów potwierdzających posiadane kwalifikacje do wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie wydanych przez uprawnioną instytucję w państwie wnioskodawcy, czyli odpowiednią do miejsca wykonywania prac, tj.Landeringenieurkammern(wskazanej na stronie intemetowej Bundesingemeurkammer http://www.bundesinqenieurkammer.de). oraz doświadczenia zawodowego we wnioskowanej specjalności.

16 Nadmienił, że zgodnie z pismem z dnia 24 listopada 2009 r. H. Izby Inżynierów Budownictwa, ww. instytucja jest uprawniona do wydawania zaświadczeń potrzebnych do wykonywania zawodu przez członków, którzy są wpisani na listę inżynierów-konsultantów działających w budownictwie lub pozostałych inżynierów-konsultantów, na listę inżynierów-konsultantów w innych landach, na listę inżynierów posiadających uprawnienia budowlane i listę członków.

17 Jednakże, instytucja ta nie wydaje żadnych zaświadczeń z tytułu pełnienia

18 VII SA/Wa 1096/10

19 samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie architektom.

20 Ponadto organ stwierdził, że D. K. do wniosku o uznanie kwalifikacji zawodowych nie dołączył dokumentów potwierdzających posiadanie doświadczenia zawodowego we wnioskowanej specjalności.

21 W skardze D. K. podniesiono, że organ nie ustosunkował się do treści pisma H. Izby Architektów z dnia 27 kwietnia 2009 r oraz pisma H.Izby Inżynierów Budownictwa z dnia 24 listopada 2009 r

22 Strona podniosła, że przedłożyła organowi wszystkie dokumenty, jakie są potrzebne, aby wydać pozytywną decyzję w sprawie uznania jego kwalifikacji zawodowych w myśl "Ustawy z 15 grudnia 2000 r o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów" - tj uwierzytelnioną kopię dowodu osobistego, dokument potwierdzający kwalifikacje zawodowe architekta tj odpis dyplomu z tłumaczeniem, który jest wymieniony w załączniku dyrektywy 2005/36/WE jako dokument potwierdzający posiadanie kwalifikacji zawodowych architekta, w tym również dla działalności wykonywanej pod tytułem zawodowym architekta a odpowiadającej samodzielnym funkcjom technicznym we wnioskowanej specjalności i zakresie.

23 Oświadczyła również, że jego dyplom spełnia wymogi art. 46 dyrektywy 2005/36/WE (patrz: zaświadczenie z 1 września 2008 r. H.Izby Architektów) a jeden z tych wymogów mówi: ,,(...)Kształcenie architekta obejmuje co najmniej czteroletnie studia w pełnym wymiarze godzin (...)" uznaje się moje kwalifikacje zawodowe bez żądania zaświadczenia o czteroletnim stażu pracy w zawodzie w [...]

24 Wobec powyższego nie było koniecznym przedłożenie zaświadczenia o doświadczeniu zawodowym.

25 Zdaniem strony skarżącej, postępowanie weryfikacje opierające się o zasadę automatycznego uznawania kwalifikacji zawodowych architekta stanowi przypadek, w którym konieczność przedłożenia zaświadczenia o doświadczeniu zawodowym nie zachodzi. Wynika to zdaniem strony z uregulowań dyrektywy 2005/36/WE jak też "rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie wykazu dyplomów, certyfikatów i innych dokumentów oraz tytułów naukowych potwierdzających posiadanie kwalifikacji zawodowych w dziedzinie architektury, które są uznawane w Rzeczypospolitej Polskiej"

26 Strona podniosła, że art. 33a "Ustawy o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów" został wprowadzony do tej ustawy w celu przystosowania jej do uregulowań zawartych w dyrektywie 2005/36/WE.

27 VII SA/Wa 1096/10

28 Zdaniem strony, powinien on być zatem interpretowany i stosowany zgodnie z uregulowaniami tej dyrektywy tzn. uwzględniając przypadki, gdzie przedłożenie zaświadczenie o doświadczeniu zawodowym jest konieczne jak i przypadki, gdzie nie jest to konieczne.

29 Nie może on natomiast stanowić instrumentu dla ograniczania dostępu do rynku pracy osobom, których kwalifikacje zawodowe uznawane są automatycznie a tym samym dla eliminowania konkurencji z innych krajów członkowskich UE.

30 W odpowiedzi na skargę Krajowa Rada wniosła o oddalenie skargi ponownie wskazując, że D. K. do wniosku o uznanie kwalifikacji zawodowych nie dołączył dokumentów potwierdzających posiadane kwalifikacje do wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie wydanych przez uprawnioną instytucję w państwie wnioskodawcy, czyli odpowiednią do miejsca wykonywania prac, tj. Landeringenieurkammern (wskazanej na stronie internetowej Bundesingenieurkammer http://www.bundesingenieurkammer.de), oraz doświadczenia zawodowego we wnioskowanej specjalności.

31 Tym samym strona nie spełniła wszystkich przesłanek określonych w art. 33a ust. 5 pkt. 1-3 ww. ustawy o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budowlanych oraz urbanistów, tj. nie wykazała doświadczenia zawodowego we wnioskowanej specjalności.

32 Ponadto nadmienia, że zgodnie z pismem z dnia 24 listopada 2009 r. H.Izby Inżynierów Budownictwa, ww. instytucja jest uprawniona do wydawania zaświadczeń potrzebnych do wykonywania zawodu przez członków, którzy są wpisani na listę inżynierów-konsultantów działających w budownictwie lub pozostałych inżynierów-konsultantów, na listę inżynierów-konsultantów w innych landach, na listę inżynierów posiadających uprawnienia budowlane i listę członków. Jednakże, instytucja ta nie wydaje żadnych zaświadczeń z tytułu pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie architektom.

33 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

34 Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 §1 pkt 1 ppsa).

35 VII SA/Wa 1096/10

36 Przedmiotem rozpoznania przez Sąd była skarga na decyzję Krajowej Raday Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa odmawiającej D. K. uznania kwalifikacji zawodowych odpowiadających samodzielnym funkcjom technicznym w budownictwie w Polsce w specjalności konstrukcyjno-budowlanej do projektowania i kierowania robotami budowlanymi w ograniczonym zakresie, ponieważ wnioskodawca nie przedstawił dokumentu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe wydanego przez uprawnioną instytucję w państwie wnioskodawcy oraz nie posiada odpowiedniego doświadczenia zawodowego we wnioskowanej specjalności a zakres przedstawionego doświadczenia zawodowego dotyczy robót nie wchodzących w zakres samodzielnych funkcji technicznych pełnionych przez kierownika budowy i projektanta we wnioskowanej specjalności.

37 Podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowił art. 33a ustawy o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz. U. z 2001 r Nr 5, poz. 42, z późn. zm.), na podstawie którego Krajowa Rada Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa prowadzi procedurę uznawania kwalifikacji zawodowych zainteresowanego.

38 Powyższa ustawa została zmieniona ustawą z dnia 7 listopada 2008r. o zmianie ustawy o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów oraz ustawy - Prawo budowlane w związku z koniecznością dostosowania jej do postanowień dyrektywy 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych (Dz. Urz. UE L 255 z 30.09.2005, str. 22, z późn. zm.).

39 Zatem przyjąć należy, że postanowienia ustawy w nowym brzmieniu obowiązującym już w dniu wydawania decyzji Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa tj w dniu 6 kwietnia 2009r. są zgodne z w/w dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r.

40 Zgodnie z zaś przepisem art. 33a ust. 5 tej ustawy osoba ubiegająca się o uznanie jego kwalifikacji zawodowych a będąca obywatelem państwa członkowskiego tj państwa Unii Europejskiej, Konfederację Szwajcarską oraz Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) winna złożyć wniosek w sprawie uznania kwalifikacji zawierający:

41 1) imię, nazwisko, datę i miejsce urodzenia oraz obywatelstwo wnioskodawcy;

42 2) nazwę państwa członkowskiego, w którym wnioskodawca uzyskał kwalifikacje

43 zawodowe architekta, inżyniera budownictwa albo urbanisty;

44 3) określenie zawodu albo działalności wraz z określeniem formy, w jakiej

45 4) VII SA/Wa 1096/10

46 działalność ma być wykonywana;

47 4) wskazanie dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadane kwalifikacje i uprawnienia.

48 Do wniosku należy również dołączyć następujące dokumenty:

49 1) dokument potwierdzający obywatelstwo danej osoby;

50 2) dokumenty potwierdzające kwalifikacje zawodowe architekta, inżyniera

51 budownictwa albo urbanisty oraz - w przypadku, gdy jest to wymagane - zaświadczenie

52 o doświadczeniu zawodowym danej osoby;

53 3) zaświadczenie wydane przez właściwy organ państwa członkowskiego, że

54 architektowi, inżynierowi budownictwa albo urbaniście nie zawieszono prawa do

55 wykonywania działalności bądź nie zakazano mu wykonywania zawodu, złożone nie

56 później niż 3 miesiące od daty jego wydania.

57 Uznanie kwalifikacji zawodowych zdobytych w krajach członkowskich Unii Europejskiej następuje po spełnieniu przez wnioskodawcę przesłanek zawartych ww. art. 33a ust. 4 pkt 1-4 oraz art. 33a ust. 5 pkt 1-3 ustawy o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów. Powyższe przesłanki muszą być spełnione łącznie. Oznacza to, że niespełnienie choć jednej z nich uniemożliwia uznanie kwalifikacji zawodowych do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie.

58 Z akt sprawy wynika, że D. K. do wniosku o uznanie kwalifikacji zawodowych nie dołączył dokumentów potwierdzających posiadane kwalifikacje do wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie wydanych przez uprawnioną instytucję w państwie wnioskodawcy, czyli odpowiednią do miejsca wykonywania prac, tj. Landeringenieurkammern (wskazanej na stronie internetowej Bundesingenieurkammer http://www.bundesingenieurkammer.de), oraz doświadczenia zawodowego we wnioskowanej specjalności.

59 D. K. do wniosku o uznanie kwalifikacji zawodowych nie dołączył również dokumentów potwierdzających posiadanie doświadczenia zawodowego we wnioskowanej specjalności konstrukcyjno-budowlanej.

60 Nie można się zgodzić z poglądem strony skarżącej, że sam fakt posiadania dyplomu uzyskanego w [...] zwalnia go z obowiązku przedstawienia zaświadczenia o stażu pracy w zawodzie.

61 W związku z powyższym , ponieważ dołączenie takich dokumentów jest ustawowym wymogiem wynikającym z treści art. 33a, to należy uznać, że strona nie spełniła wszystkich przesłanek określonych w art. 33a ust. 5 pkt. 1-3 ww. ustawy o

62 VII SA/Wa 1096/10

63 samorządach zawodowych architektów, inżynierów budowlanych oraz urbanistów, tj. nie wykazała doświadczenia zawodowego we wnioskowanej specjalności.

64 Tym samym trafnie organ administracji przyjął, że strona nie spełniła wszystkich przesłanek określonych w art. 33a ust. 5 pkt. 1-3 ww. ustawy o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budowlanych oraz urbanistów, tj. nie wykazała doświadczenia zawodowego we wnioskowanej specjalności.

65 W tym stanie rzeczy, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.),

66 należało orzec jak w sentencji wyroku.