Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 października 2012 r., VII SA/Wa 1000/12

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 października 2012 r., VII SA/Wa 1000/12

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Gierak – Podsiadły, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Sędzia WSA Leszek Kamiński, Protokolant st. sekr. sąd. Monika Pietruszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 października 2012 r. sprawy ze skargi J. I. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2012 r. znak: [...] w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej skargę oddala

Uzasadnienie

2 [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] grudnia 2011 r. na podstawie art. 152 § 1 k.p.a. - ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071), po rozpoznaniu wniosku z dnia [...] listopada 2011 r. [...] sp. z o.o.- wstrzymał wykonanie ostatecznej decyzji nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w części nakazującej [...] sp. z o.o., na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane wykonanie robót budowlanych polegających na: wymurowaniu ściany z cegły pełnej klasy 15 na zaprawie cementowej M5 grubości 38 cm (w miejscu wcześniej rozebranej ściany w 1962 r.) pod podciągiem (zgodnie z rysunkiem nr 02 i 08 opinii technicznej dotyczącej wspólnej ściany wewnętrznej pomiędzy budynkami przy A. [...] przez [...] [...]), - odmówił wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w części nakazującej [...] sp. z o.o. na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane wykonanie robót budowlanych polegających na: - wymurowaniu filarka środkowego (90 x 93 cm) i domurowaniu rozebranych fragmentów muru we wschodniej witrynie sklepowej (zgodnie z rysunkiem nr 02 i 07 opinii technicznej dotyczącej wspólnej ściany wewnętrznej pomiędzy budynkami przy A. [...] wykonanej przez [...] [...]) z cegły ceramicznej pełnej klasy 15 na zaprawie cementowej M5, - zszyciu spękanych fragmentów ściany wewnętrznej pomiędzy budynkami zgodnie z systemem [...] (pręty 0 8/1000, zaprawa Powder 27), wymurowaniu filarka środkowego,- domurowaniu rozebranych fragmentów muru we wschodniej witrynie sklepowej oraz zszyciu spękanych fragmentów ściany wewnętrznej między budynkami.

3 Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] lutego 2012 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w z w. z art. 144 k.p.a. po rozpatrzeniu zażalenia [...] Sp. z o.o. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

4 Organ wskazał w uzasadnieniu postanowienia, iż podstawą wstrzymania wykonania decyzji jest istnienie prawdopodobieństwa uchylenia decyzji, a zatem sytuacji, gdy na podstawie akt sprawy organ wstępnie jest przekonany o uchyleniu decyzji. We wniosku o wznowienie postępowania z dnia [...] maja 2010 r., strona skarżąca wskazała jako podstawę wznowienia art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Nową okolicznością faktyczną jest, zdaniem strony, fakt istnienia ściany w budynku wielorodzinnym położonym w [...] na terenie nieruchomości przy ul. A. [...], w miejscu w którym wedle objętej wnioskiem decyzji WINB z dnia [...] października 2009r., miała być ona wymurowana.

5 Zdaniem organu odwoławczego, organ stopnia wojewódzkiego postanowieniem z dnia [...] grudnia 2011 r., nr [...] słusznie, wstrzymał wykonanie decyzji PINB w [...]i z dnia [...] października 2009 r., uznając za prawdopodobne uchylenie decyzji w wyniku wznowienia postępowania w części nakazującej wymurowanie fragmentu ściany. Natomiast, skoro wniosek o wznowienie postępowania nie wskazywał nowych okoliczności faktycznych ani też innych przesłanek wznowienia, które miałyby znaczenie dla oceny prawidłowości pozostałych obowiązków, należało odmówić wstrzymania wykonania decyzji we wznowionym postępowaniu w pozostałym zakresie.

6 Organ nie zgodził się ze stwierdzeniem strony skarżącej, że postanowienie z dnia [...]grudnia 2011 r. narusza art. 152 § 1 k.p.a. w związku z art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez przyjęcie, że możliwe jest na skutek wznowienia postępowania uchylenie tylko części decyzji, kiedy to art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. takiej możliwości nie przewiduje. Organ powołał orzecznictwo sądów administracyjnych zapadłe na gruncie postępowania nieważnościowego zgodnie z którym, brak przepisu wyraźnie dopuszczającego stwierdzenie nieważności decyzji tylko w części dotkniętej wadą określoną w art. 156 § 1 k.p.a. nie oznacza wyłączenia takiej możliwości. Stwierdzenie nieważności decyzji tylko w części dotkniętej kwalifikowaną wadliwością nie tylko jest dopuszczalne, lecz - jako zgodne z zasadami ogólnymi tego kodeksu - powinno być regułą działania organów nadzoru. Umożliwia ona bowiem ograniczenie ingerencji organów nadzoru administracyjnego w sprawy zakończone decyzjami administracyjnymi do zakresu niezbędnego do usunięcia kwalifikowanego naruszenia prawa, bez naruszania stanu wynikającego z części decyzji administracyjnych zgodnych z prawem. Powyższą interpretację należało, zdaniem organu, odnieść do przepisów dotyczących wznowienia postępowania administracyjnego.

7 Skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lutego 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła [...] Sp. z o.o. w [...].

8 Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła: - naruszenie przepisów postępowania, tj.: art. 152 § 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2011 r., w sytuacji gdy okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji nr [...] z dna [...] grudnia 2009 roku [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w wyniku wznowienia stepowania w całości.

9 W skardze podniesiono, iż treść art. 151 § 1 ust. 2 k.p.a. nie przewiduje uchylenia tylko części decyzji. W związku z czym, w wyniku wznowienia postępowania dojść musi do uchylenia decyzji w całości. Stąd też musi w całości dojść do wstrzymania wykonalności decyzji po spełnieniu przesłanek wskazanych z art. 152 § 1 k.p.a. W niniejszej sprawie organ stwierdził istnienie przesłanek z art. 152 § 1 k.p.a. zatem powinien wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonalność decyzji w całości. Decyzja nr [...] z dnia [...] grudnia 2009r. [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nakazująca wykonanie robót budowlanych została wydana w oparciu o opinię techniczną wykonaną przez mgr inż. J. F. stanowiącą integralną cześć decyzji. Podstawą natomiast wydania postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nr [...] z dnia [...] października 2010 roku w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] grudnia 2009 roku nr [...] było zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. ujawnienie się istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych istniejących w dniu wydania decyzji, nie znanych organowi, który wydał decyzję, tj. istnienie ściany w miejscu, w którym wg opinii ściana nie istniała a miała być odbudowana.

10 W ocenie strony skarżącej uznać należy, iż mgr inż. J. F. wydając opinię nie dokonał oględzin nieruchomości [...] a jedynie [...], w związku z czym jego opinia nie spełnia walorów rzetelności, a co za tym idzie nie może być podstawą do wydania decyzji. Co więcej, w prowadzonym postępowaniu przygotowawczym J. F. zeznając w charakterze świadka zeznał, że opinia jego nie dotyczy budynku na nieruchomości [...] a [...]. W związku zatem z ujawnieniem się powyższych okoliczności nieuprawnionym jest utrzymanie w mocy przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] postanowienia z dnia [...] grudnia 2011 roku. Podstawą wstrzymania wykonania decyzji w części nakazującej wybudowanie ściany było faktyczne istnienie tej ściany, co w konsekwencji podważało rzetelność ww. opinii.

11 W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

13 Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1269), dokonanie kontroli zaskarżonego i poprzedzającego go postanowienia pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni.

14 Skarga nie zasługuje. Zaskarżone postanowienie odpowiada przepisom prawa.

15 Przedmiotem sądowej kontroli było postanowienie wydane na podstawie przepisu art. 152 k.p.a.

16 Zgodnie z przepisem art. 152 k.p.a., organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania.

17 W orzecznictwie utrwalony jest pogląd, zgodnie z którym w przypadku zaistnienia przewidzianych w art. 152 k.p.a. przesłanek wstrzymanie wykonania decyzji nie zależy od swobodnego uznania organu. Przeciwnie, jeśli zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia decyzji, tzn. gdy istnieje przekonanie o zasadności przesłanek do wznowienia postępowania i gdy jednocześnie nie występuje przesłanka przedawnienia określona w art. 146 § 1 k.p.a., organ "wstrzyma", a zatem ma obowiązek wstrzymać wykonanie decyzji dotychczasowej.

18 W orzecznictwie jednak podkreśla się, że wydanie postanowienia w trybie art. 152 § 1 kpa powinno być traktowane jako środek ostateczny, a także oparty na udokumentowanych i wiarygodnych materiałach dowodowych. Zbyt szybkie i nie poparte dostatecznie udokumentowanymi dowodami na istnienie przesłanek wskazujących na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji ostatecznej, korzystanie z instytucji wstrzymania wykonania decyzji, może stanowić naruszenie zasady ogólnej trwałości decyzji ostatecznych (zob. wyroki: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 17 lutego 2011 r. sygn. II SA/Bk 779/10 Lex nr 786874, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lipca 2010 r. sygn. IV SA/Wa 616/10 Lex nr 675383).

19 W niniejszej sprawie organy orzekły zgodnie z ww. zasadami. Odniesiono się do, wskazanej we wniosku o wznowienie postępowania, przesłanki wznowieniowej wynikającej z art. 145 § 1pkt 5 k.p.a. Nową okolicznością faktyczną było istnienie ściany w budynku, która w świetle decyzji ostatecznej miała być wymurowana.

20 Sąd podziela stanowisko organu drugiej instancji – skoro wniosek o wznowienie wskazywał na ww. przesłankę odnoszącą się li tylko do części nakazu zawartego w decyzji ostatecznej, to uzasadnione jest wstrzymanie decyzji tylko w tym zakresie.

21 Argumenty zawarte w skardze był już podnoszony w toku postępowania administracyjnego.

22 Skarżący nie ma racji, kiedy wywodzi, że świetle przepisu art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. nie jest możliwe uchylenie tylko części decyzji. Jak zasadnie przywołał organ II instancji w orzecznictwie utrwalonym na tle art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. wskazuje się, że w trybie tego przepisu możliwe jest uchylenie decyzji dotychczasowej w części. Ponadto należy zauważyć, że zakres wstrzymania decyzji nie przesądza o ostatecznym rozstrzygnięciu w postępowaniu wznowieniowym.

23 Kierując się powyższą argumentację, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji w trybie art. 151 p.p.s.a.