Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 września 2016 r., VIII SA/Wa 668/16

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 września 2016 r., VIII SA/Wa 668/16

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Leszek Kobylski po rozpoznaniu w dniu 15 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy z wniosku A. O. o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z [...] czerwca 2016 r. znak: [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne postanawia : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie

2 Pismem z [...] lipca 2016 r. A. O. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z [...] czerwca 2016 r. znak: [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne.

3 Jednocześnie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na możliwość wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody, gdyż jest on zawodowym kierowcą i zatrzymanie dokumentu prawa jazdy oraz przeprowadzenie badań psychologicznych uniemożliwia mu wykonywanie zawodu oraz zarobkowanie. Powyższe, w ocenie skarżącego, ma wpływ nie tylko na sytuację jego samego, ale całego gospodarstwa domowego.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

5 Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718; dalej: "p.p.s.a."), zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.).

6 Z konstatacji ww. normy prawnej wynika, że to na skarżącym spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu (decyzji) w całości lub w części na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. winno odnosić się zatem do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy (skarżącego) wstrzymanie zaskarżonej decyzji jest zasadne, a wywody zawarte we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinny zostać połączone z niezbędnym odwołaniem się do materiałów (dokumentów) źródłowych potwierdzających prezentowaną przez stronę w tym zakresie argumentację (por. postanowienie NSA z dnia 16 kwietnia 2009 r., II GSK 257/09, LEX nr 575347; postanowienie NSA z dnia 20 maja 2008 r., I FZ 229/08, LEX nr 478986).

7 Przesłanki uwzględnienia przez sąd wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zostały wymienione alternatywnie i w sposób wyczerpujący (niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków). Ustalając pojęcie "znacznej szkody" w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że na leży przez to rozumieć taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Można o niej mówić również, jeżeli rozmiary szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego są większe niż zwykłe skutki wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju (por. postanowienie WSA w Łodzi z dnia 21 listopada 2007 r., I SA/Łd 1234/07, LEX nr 603849; postanowienie NSA z dnia 11 września 2008 r., I OZ 675/08, LEX nr 493835).

8 Natomiast "trudne do odwrócenia skutki" to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 14 października 2008 r., III SA/Wr 536/08, LEX nr 504599).

9 Analiza wniosku przez pryzmat dyspozycji art. 61 § 3 p.p.s.a. nie pozwoliła na jego uwzględnienie, gdyż skarżący nie uprawdopodobnił niebezpieczeństwa wystąpienia zdarzeń w nim określonych. Poddanie się bowiem badaniu psychologicznemu na skutek skierowania wydanego na podstawie przepisów ustawy o kierujących pojazdami stanowić będzie tylko zwykłą konsekwencję wykonania decyzji i samoistnienie nie łączy się z żądanymi innymi dolegliwościami, a w każdym bądź razie nie zostały one przez wnioskodawcę w żaden sposób uprawdopodobnione.

10 Ponadto zebrana w toku postępowania administracyjnego dokumentacja (gromadzona pod kątem rozpoznania sprawy dotyczącej skierowania skarżącego na badania psychologiczne z uwagi na przekroczenie 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego) nie daje jakiejkolwiek możliwości weryfikacji twierdzeń skarżącego przedstawionych jako uzasadnienie złożonego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Należy podkreślić, iż nie jest rolą Sądu powadzenie postępowania wyjaśniającego, co do okoliczności podnoszonych przez skarżącego we wniosku o wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji, stanowiących w jego ocenie podstawę do zastosowania przez Sąd tej instytucji prawnej. To na wnioskodawcy spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, tak aby przekonać Sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej, a prezentowane twierdzenia winny być poparte dokumentami źródłowymi, które pozwalają na weryfikację twierdzeń faktycznych podnoszonych przez wnioskodawcę (por. postanowienie NSA z dnia 6 marca 2012 r., I OZ 116/12, LEX nr 1120728).

11 W tym stanie rzeczy, wobec niespełnienia przesłanek przewidzianych w art. 61 § 3 p.p.s.a. do wstrzymania zaskarżonej decyzji, należało orzec jak w sentencji.